Waarom doe ik dit soort dingen toch?

15-12-2013 16:29 8 berichten
Ik ben momenteel zo gek aan het doen, ik snap mijzelf totaal niet...



9,5 jaar heb ik nu al geen contact meer met mijn moeder, hier heb ik zelf voor gekozen.

Gisterenmorgen kwam ik op facebook via een ander bij een facebook reactie van mijn moeder. Dit verbaasde mij enorm. In plaats van weg te klikken ben ik naar die reactie gegaan en ik ben verder gegaan naar haar pagina. Daar teksten en foto's bekeken en zelfs en foto opgeslagen...

Natuurlijk doet me dit pijn, waarom die ik dit dan?



Ik heb een onvervulde secundaire kinderwens die ook niet vervuld zal worden, ga ik naar programma kijken over adoptie en baby's krijgen...

Dit doet mij echt heel veel pijn, dit is nog lang niet verwerkt. Maar toch doe ik dit...

Waarom heb ik de neiging om mijzelf zo te pijnigen?
Ik denk dat je daar zelf het antwoord op moet geven, ik heb geen idee namelijk
Alle reacties Link kopieren
Sja ik denk dat verdriet er ook gewoon bij hoort he? En vandaag was je misschien sterk genoeg om er weer eens in te duiken? Kan dat het zijn?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Pijn is genezing in wording.
Waarom pulken mensen aan korstjes? Blijven ze kijken naar ongelukken? Bestaat horror? Ellende fascineert.
Alle reacties Link kopieren
Je gaat kijken omdat het je bezig houdt. En wat je ziet valt je dan tegen, en dan voel je je gepijnigd. Je gaat natuurlijk niet kijken om jezelf te pijnigen, dat is slechts een gevolg.
Alle reacties Link kopieren
Omdat je die pijn nog niet verwerkt hebt?
Ik ben wel iets stabieler momenteel Enn.

Zou het wellicht kunnen zijn ja.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven