waarom heb ik heimwee

Ik praat hier wel eens met emigranten die hier al 20 jaar wonen en die roepen ook: "Het is hier niet gezellig", want ze willen een "bakkie doen". Weet je dat ik dat eigenlijk helemaal niet ken, dat bakkie doen? In Nederland moest ik altijd zes weken van te voren een afspraak maken met vrienden. Zelfs mijn ouders hadden geen tijd voor spontaniteit. Hier vind ik die spontaniteit wel. Even op het schoolplein kletsen en dan komt er iemand koffie drinken, of ze staan ergens op de camping en vragen of we langskomen.



Niet dat dit voor jou wat verandert ofzo maar ik vond het een grappige anekdote...Die nederlandse club kan wel wat voor je zijn. Vaak vieren ze daar ook sinterklaas of doen een fietstocht. Misschien toch eens je verlegenheid opzij zetten? Heb ik ook gedaan en al had ik geen heimwee, het is toch grappig om andere mensen te leren kennen die bepaalde dingen beter begrijpen. Je hebt er ook speciale sites voor waar je bij groepjes kan, maar die ik gebruik heb je helaas niet in Australie.



Anders toch maar je man vertellen om zo een tijdslimiet af te spreken, zoals een jaar of twee jaar. Dat als het je dan nog niet bevalt...

@Undertaker ik heb diverse malen hetzelfde gehad, even spontaan bij vrienden binnen vallen is er inderdaad niet meer zo snel bij. En dit geld ook voor even een terrasje pakken en mensen kijken. Heb dan ook een keer gehad dat ik tegen die lieve schat van mij zei; Ik moet naar Nederland. En ben vervolgens ook 4-5 weken later op het vliegtuig gestapt, echter van de VS is dat nog te doen.



Diverse etenswaar mis ik ook, vind de kaas, pinda etc velen malen lekkerde waar ik mee ben opgegroeid. Maar ze hebben hier ook weer dingen waar ik van zeg Wow.



Zelf ben ik ook zo’n iemand die met iedereen lult en makkelijk contact legt maar dat wil niet zeggen dat alles perfect is.



Het word volgens mij nodig tijd om met je hubby te gaan praten.

-

Undertaker, lastig dat je in beide landen heimwee hebt. Mijn man was ook steeds in de verkeerde plek en dat legde een grote druk op het huwelijk. Ik had steeds het gevoel dat ik niet gelukkig mocht zijn omdat er kennelijk iets niet in orde was.

Nu zijn we uit elkaar en heb ik zelf een huisje in Oz gekocht. Ik vind hier juist wel die spontaniteit en gezelligheid. Geen oppervlakkige bemoeizucht maar hele open contacten. Elke dag mooi weer maakt ook dat je veel met anderen kunt doen.



Anyway, heimwee is raar en je kunt er best ellendig van zijn. Hoop dat je ergens je draai vindt.

Faulkner schreef: you can no longer go home. It only exists in the mothballs of your memory.



Jouw man ging naar Australië zonder enige verwachtingen, voor hem een nieuw land. Jij ging terug naar huis vol met verwachtingen gebaseerd op je ervaringen maar het was niet langer thuis. Het heimwee dat je had was waarschijnlijk niet alleen naar het land maar ook naar de tijd die je toen had en daar leidt geen weg naar terug.



Ik woon zelf al meer dan 10 jaar niet meer in Nederland. Soms wil ik graag terug. Ik weet alleen zeker dat als ik terug zou gaan veel anders zou zijn dan verwacht. Ik ben al te lang weg om me er ooit weer 100% thuis te voelen. Ik denk dat ik me nooit meer 100% ergens thuis zal voelen. Door te emigreren en in verschillende landen te wonen en waarschijnlijk nog wel een paar keer te gaan verhuizen heb ik van mezelf een buitenstaander gemaakt waar ik ook kom. Dat klinkt dramatischer dan het is maar ik probeer er mee te leven dat een deel van mij altijd heimwee zal hebben naar plekken waar ik eerder heb gewoond en het leven wat ik daar leidde. Wel goed om in herinnering te houden dat teruggaan naar die landen helemaal geen zin heeft want het leven dat ik daar leidde, de mensen die ik kende dat zou nu toch allemaal anders zijn.



Jij bent nog niet lang weg uit Nederland dus je kan waarschijnlijk heel gemakkelijk daar weer je oude leven oppakken. Kans is wel dat je dan natuurlijk weer heimwee naar Australië gaat krijgen. Als het nu nog om twee Europese landen ging konden jullie misschien nog een tussenoplossing zoeken door een huisje in beide landen te hebben maar dat gaat nu niet natuurlijk.



Ik zou twee dingen doen

1)met je man praten

2) jezelf een duidelijke termijn stellen (bijvoorbeeld nog 1 jaar) en als je dan jezelf nog zo voelt weer teruggaan naar Nederland. Mocht je terug gaan zou ik niet te lang wachten want anders heb je hetzelfde probleem ook weer in Nederland. Nu is alles nog vers en kan je makkelijker je leven daar weer oppakken.

Nee hoor, gevoel zit zo diep...Daar kies je toch niet voor. misschien kun je wel een middenweg vinden. Een keer in de twee jaar een paar weken naar NL of zo.



Mijn man had ook steeds heimwee naar ergens anders. Ik ging daar wel in mee (je moet het toch samen doen) en ben verschillende keren verhuisd. Toen we na 6 jaar Oz terug naar NL gingen had ik HEIMWEE! Alles wat NET verkeerd...en veel dingen lukten gewoon niet (rijbewijs was niet geldig, bank had klote PUK codes, belastingaangifte..drama! 1dagje echt ziek-melden op werk kon niet,collega liep op therapeutische basis maanden te flierefluiten, sociaal overal kliekjes, rotweer, blablabla) eenmaal terug in Oz was net een warm bad. Ik ben nu een jaar terug en geniet nog elke dag van alles..



Gelukkig hebben we Skype en kan ik uren met familie kletsen. Zo heb ik het beste van beide werelden )

Mijn man heeft het ook. Hij heeft bijna 20 jaar in NL gewoond en was 19 toen ie hier kwam. Nu wonen we in Tsjechie (waar hij vandaan komt) en na een jaar is de stand als volgt: ik heb geen heimwee, geen moment gehad. Hij heeft heimwee en kan niet (meer) wennen aan de Tsjechische cultuur.

We hebben twee kinderen, dus even verhuizen is er niet bij. Voor mijzelf is het geen probleem, ik voel me snel ergens thuis, maar voor de kinderen is dat teveel. Dus we hebben besloten in Tsjechie te blijven en het even de tijd te geven. Hij heeft heel andere verwachtingen gehad dan ik toe we gingen emigreren. Ik stond er open in, hij had al een verleden daar.

Bespreek het wel met je man. Het is echt niet het einde van de wereld en zeker als de kids klein zijn, kan je nog makkelijk verhuizen. Maar geef jezelf ook tijd. Idealiseren van Nederland is ook niet reeel en elk land heeft zijn charmes!

Succes!

" you can no longer go home. It only exists in the mothballs of your memory. "



mooie quote is dat. ik heb het zelf ook. ik ben nederlands maar heb 13 jaar in het buitenland gewoond en gereisd. ik ben nu weer terug en ondanks dat ik het niet echt rot vind hier, heb ik niet het gevoel dat ik 'thuis' ben. voel me behoorlijk ontworteld eigenlijk want dat 'thuis' gevoel heb ik dus nergens. alles voelt 'tijdelijk'.



TO, ik vind je niet egoistisch... snap echt wel dat je die gevoelens hebt maar ik kan je geen advies geven. alles is al gezegd hier. maar geef het een kans. je kunt niet verwachten dat na zo'n grote verhuizing dat alles nou zo geweldig is. je moet toch weer een heleboel opbouwen. en weet je... als je er over een jaar (of 2) nog steeds zo moeilijk mee hebt... dan kun je toch overwegen om terug te gaan? dan heb je het in ieder geval geprobeerd.



p.s. ik vertrek over een aantal maanden naar australie voor een tijdje. ik ben er al eens geweest. had niet zoiets van 'dit is het beloofde land' maar er zijn ergere plekken op de wereld