Psyche
alle pijlers
Wanneer wordt het nu eens mijn jaar ??
dinsdag 26 oktober 2010 om 16:47
Pffff, elk jaar (nu al 3 jaar op een rij) denk ik.... dit wordt mijn jaar maar telkens loopt het leven toch elke keer anders
Hoop dat ik het hier even van me af mag schrijven ....
Er is de afgelopen jaren veel gebeurd in mijn leventje, van een melanoom die erg kwaadaardig was (als ik nog een jaar had gewacht zat het waarschijnlijk al door heel mijn lijf) tot een burn out. Vrienden die mij hebben laten vallen omdat hun partner het toch niet zo leuk vond dat ze met mij omgingen of gewoon omdat ik vaak geen puf had om te gaan stappen.
Begin 2010 dacht ik dat dit mijn jaar zou worden, want na zoveel shit was het wel eens tijd voor leuke dingen !!
Het jaar begon goed: Na 2 jaar zoeken komt een droom van mij uit, een 2e hond in huis. Via via bij een goede fokker terecht gekomen en voordat de moederhond uberhaubt zwanger is zaten we al vaak te genieten bij de fokker thuis van de moederhond en de leuke en leerzame gesprekken.
Dan wordt de moederhond zwanger en bevalt ze van een prachtig nestje waar een van de hondjes voor ons is.
Na heel veel puppiesnuffelen mocht die na 8 weken eindelijk mee met ons naar huis, zijn nieuwe leventje mocht hij hier gaat beginnen samen met zijn grote broer (onze andere hond)
Na 5 maanden gaat ons puppie manken en dan komt de klap, Elleboogproblemen in beide voorpoten
Onze pup is geopereerd en we hebben daarna een zware tijd gehad, want wat is het moeilijk om een pup die zoveel wil (en kan in zijn eigen hoofd) te berperken ivm zijn revalidatie !!
De fokker (met wie we zoveel leuke middagen hebben doorgebracht) hoor je ineens niet meer terwijl ik meerdere malen heb aangegeven voordat de pup geboren was dat ik DAT juist heel belangrijk vind, de nazorg voor als er ooit iets met je hond gebeurd. Dan heb ik het niet over het financiële plaatje, maar juist de mentale ondersteuning !!!!
Helaas is dit vertrouwen geschaad, want toen alles goed ging kon ik daar alles kwijt, maar nu er een (erfelijk) probleem ontstaat krijg ik geen reactie meer.
Ook vrienden die je verlaten omdat je zoveel met je pup bezig bent en dus niet weg kan is geen uitzondering en dat doet pijn !
Ik en mijn man hebben gekozen om nog een dier in huis te nemen, en ja.... dat gaat bij ons voor alles, want wij zijn verantwoordelijk en dan doet het zo'n pijn als mensen je laten vallen omdat je juist je verantwoordelijkheden op je neemt.....
Soms durf ik mensen gewoon niet meer te vertrouwen, want waarom zou ik ? Mensen vinden alles leuk en gezellig als het goed met je gaat, maar oh wee als je problemen hebt of niet lekker in je vel zit..... dan hebben ze er geen trek meer in want dan wordt het lastig en dan kiezen ze liever ervoor om het contact te verbreken.
Toch ben ik ergens blij dat het bijna eind 2010 is, wat zou 2011 dan toch mijn jaar worden??
Hoop dat ik het hier even van me af mag schrijven ....
Er is de afgelopen jaren veel gebeurd in mijn leventje, van een melanoom die erg kwaadaardig was (als ik nog een jaar had gewacht zat het waarschijnlijk al door heel mijn lijf) tot een burn out. Vrienden die mij hebben laten vallen omdat hun partner het toch niet zo leuk vond dat ze met mij omgingen of gewoon omdat ik vaak geen puf had om te gaan stappen.
Begin 2010 dacht ik dat dit mijn jaar zou worden, want na zoveel shit was het wel eens tijd voor leuke dingen !!
Het jaar begon goed: Na 2 jaar zoeken komt een droom van mij uit, een 2e hond in huis. Via via bij een goede fokker terecht gekomen en voordat de moederhond uberhaubt zwanger is zaten we al vaak te genieten bij de fokker thuis van de moederhond en de leuke en leerzame gesprekken.
Dan wordt de moederhond zwanger en bevalt ze van een prachtig nestje waar een van de hondjes voor ons is.
Na heel veel puppiesnuffelen mocht die na 8 weken eindelijk mee met ons naar huis, zijn nieuwe leventje mocht hij hier gaat beginnen samen met zijn grote broer (onze andere hond)
Na 5 maanden gaat ons puppie manken en dan komt de klap, Elleboogproblemen in beide voorpoten
Onze pup is geopereerd en we hebben daarna een zware tijd gehad, want wat is het moeilijk om een pup die zoveel wil (en kan in zijn eigen hoofd) te berperken ivm zijn revalidatie !!
De fokker (met wie we zoveel leuke middagen hebben doorgebracht) hoor je ineens niet meer terwijl ik meerdere malen heb aangegeven voordat de pup geboren was dat ik DAT juist heel belangrijk vind, de nazorg voor als er ooit iets met je hond gebeurd. Dan heb ik het niet over het financiële plaatje, maar juist de mentale ondersteuning !!!!
Helaas is dit vertrouwen geschaad, want toen alles goed ging kon ik daar alles kwijt, maar nu er een (erfelijk) probleem ontstaat krijg ik geen reactie meer.
Ook vrienden die je verlaten omdat je zoveel met je pup bezig bent en dus niet weg kan is geen uitzondering en dat doet pijn !
Ik en mijn man hebben gekozen om nog een dier in huis te nemen, en ja.... dat gaat bij ons voor alles, want wij zijn verantwoordelijk en dan doet het zo'n pijn als mensen je laten vallen omdat je juist je verantwoordelijkheden op je neemt.....
Soms durf ik mensen gewoon niet meer te vertrouwen, want waarom zou ik ? Mensen vinden alles leuk en gezellig als het goed met je gaat, maar oh wee als je problemen hebt of niet lekker in je vel zit..... dan hebben ze er geen trek meer in want dan wordt het lastig en dan kiezen ze liever ervoor om het contact te verbreken.
Toch ben ik ergens blij dat het bijna eind 2010 is, wat zou 2011 dan toch mijn jaar worden??
woensdag 27 oktober 2010 om 19:00
Zelf ben ik afgestapt van het idee dat jaar x mijn jaar moet worden. Een jaar zonder tegenslagen bestaat niet. Ik zorg dat morgen mijn dag wordt. En overmorgen ook. En de dagen daarna ook. Soms lukt dat. Soms lukt dat niet. Mijn leven is - door een erfelijke ziekte - niet altijd makkelijk (vaak erg moeilijk), maar ik maak er het beste van. Elke dag weer.
woensdag 27 oktober 2010 om 19:26
Ik begrijp TO wel. Soms wil je 'gewoon' eens een tijdje zonder zorgen, zonder problemen, een periode waarin alles lekker loopt. Bij mij uit dat zich in vluchtneigingen richting verre oorden of het hevig terugverlangen naar mijn vroege jeugd zonder verantwoordelijkheden en problemen. Maar helaas kent het leven ups en downs en soms lijkt het alsof het een aaneenschakeling van downs is. Mij helpt het om dan een tijdje de positieve dingen op te schrijven. Varierend van 'supergezellige avond gehad' tot 'al een week niet natgeregend met het uitlaten van de hond', tot 'heerlijke koffie ontdekt'. Afijn, het zijn de kleine dingen die het doen .
woensdag 27 oktober 2010 om 19:49
quote:droppie77 schreef op 27 oktober 2010 @ 18:51:
[...]
Tjonge jonge, wat is nu precies het probleem ?
Dat ik een post in een off day gepost heb of dat ik nog niet naar een psycholoog hoef ?
Ik heb iedereen bedankt voor de tijd die ze aan reacties hebben besteed en daarna verteld dat ik niet zo somber ben als sommige hier suggereren (MET uitleg), maar das ook niet goed?
Wil je hierbij zeggen dat je alleen mag posten als je in de shit zit en heel veel ellende hebt die al heeeeeel lang duurt (want he, misschien is het morgen wel over en posten de anderen voor niets?)Nou als dát even zou kunnen, graag! Tjonge jonge, wat is nu precies het probleem. Ik heb gewoon even uitgelegd hoe het op mij over kwam, maar da's ook niet goed?
[...]
Tjonge jonge, wat is nu precies het probleem ?
Dat ik een post in een off day gepost heb of dat ik nog niet naar een psycholoog hoef ?
Ik heb iedereen bedankt voor de tijd die ze aan reacties hebben besteed en daarna verteld dat ik niet zo somber ben als sommige hier suggereren (MET uitleg), maar das ook niet goed?
Wil je hierbij zeggen dat je alleen mag posten als je in de shit zit en heel veel ellende hebt die al heeeeeel lang duurt (want he, misschien is het morgen wel over en posten de anderen voor niets?)Nou als dát even zou kunnen, graag! Tjonge jonge, wat is nu precies het probleem. Ik heb gewoon even uitgelegd hoe het op mij over kwam, maar da's ook niet goed?
woensdag 27 oktober 2010 om 19:52
woensdag 27 oktober 2010 om 20:17
quote:aninha schreef op 27 oktober 2010 @ 19:52:
Ja zeg, wie overdrijft er nou...
Oh ik...vast..
Wist niet dat dat ook niet mocht
Weet je wat het is..
Ik snap jou wel, maar ik snap TO ook wel
En das het leuke van een forum, dat je kan leren van elkaar...
fijne avond
Ja zeg, wie overdrijft er nou...
Oh ik...vast..
Wist niet dat dat ook niet mocht
Weet je wat het is..
Ik snap jou wel, maar ik snap TO ook wel
En das het leuke van een forum, dat je kan leren van elkaar...
fijne avond
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
