Psyche
alle pijlers
Wanneer wordt het nu eens mijn jaar ??
dinsdag 26 oktober 2010 om 16:47
Pffff, elk jaar (nu al 3 jaar op een rij) denk ik.... dit wordt mijn jaar maar telkens loopt het leven toch elke keer anders
Hoop dat ik het hier even van me af mag schrijven ....
Er is de afgelopen jaren veel gebeurd in mijn leventje, van een melanoom die erg kwaadaardig was (als ik nog een jaar had gewacht zat het waarschijnlijk al door heel mijn lijf) tot een burn out. Vrienden die mij hebben laten vallen omdat hun partner het toch niet zo leuk vond dat ze met mij omgingen of gewoon omdat ik vaak geen puf had om te gaan stappen.
Begin 2010 dacht ik dat dit mijn jaar zou worden, want na zoveel shit was het wel eens tijd voor leuke dingen !!
Het jaar begon goed: Na 2 jaar zoeken komt een droom van mij uit, een 2e hond in huis. Via via bij een goede fokker terecht gekomen en voordat de moederhond uberhaubt zwanger is zaten we al vaak te genieten bij de fokker thuis van de moederhond en de leuke en leerzame gesprekken.
Dan wordt de moederhond zwanger en bevalt ze van een prachtig nestje waar een van de hondjes voor ons is.
Na heel veel puppiesnuffelen mocht die na 8 weken eindelijk mee met ons naar huis, zijn nieuwe leventje mocht hij hier gaat beginnen samen met zijn grote broer (onze andere hond)
Na 5 maanden gaat ons puppie manken en dan komt de klap, Elleboogproblemen in beide voorpoten
Onze pup is geopereerd en we hebben daarna een zware tijd gehad, want wat is het moeilijk om een pup die zoveel wil (en kan in zijn eigen hoofd) te berperken ivm zijn revalidatie !!
De fokker (met wie we zoveel leuke middagen hebben doorgebracht) hoor je ineens niet meer terwijl ik meerdere malen heb aangegeven voordat de pup geboren was dat ik DAT juist heel belangrijk vind, de nazorg voor als er ooit iets met je hond gebeurd. Dan heb ik het niet over het financiële plaatje, maar juist de mentale ondersteuning !!!!
Helaas is dit vertrouwen geschaad, want toen alles goed ging kon ik daar alles kwijt, maar nu er een (erfelijk) probleem ontstaat krijg ik geen reactie meer.
Ook vrienden die je verlaten omdat je zoveel met je pup bezig bent en dus niet weg kan is geen uitzondering en dat doet pijn !
Ik en mijn man hebben gekozen om nog een dier in huis te nemen, en ja.... dat gaat bij ons voor alles, want wij zijn verantwoordelijk en dan doet het zo'n pijn als mensen je laten vallen omdat je juist je verantwoordelijkheden op je neemt.....
Soms durf ik mensen gewoon niet meer te vertrouwen, want waarom zou ik ? Mensen vinden alles leuk en gezellig als het goed met je gaat, maar oh wee als je problemen hebt of niet lekker in je vel zit..... dan hebben ze er geen trek meer in want dan wordt het lastig en dan kiezen ze liever ervoor om het contact te verbreken.
Toch ben ik ergens blij dat het bijna eind 2010 is, wat zou 2011 dan toch mijn jaar worden??
Hoop dat ik het hier even van me af mag schrijven ....
Er is de afgelopen jaren veel gebeurd in mijn leventje, van een melanoom die erg kwaadaardig was (als ik nog een jaar had gewacht zat het waarschijnlijk al door heel mijn lijf) tot een burn out. Vrienden die mij hebben laten vallen omdat hun partner het toch niet zo leuk vond dat ze met mij omgingen of gewoon omdat ik vaak geen puf had om te gaan stappen.
Begin 2010 dacht ik dat dit mijn jaar zou worden, want na zoveel shit was het wel eens tijd voor leuke dingen !!
Het jaar begon goed: Na 2 jaar zoeken komt een droom van mij uit, een 2e hond in huis. Via via bij een goede fokker terecht gekomen en voordat de moederhond uberhaubt zwanger is zaten we al vaak te genieten bij de fokker thuis van de moederhond en de leuke en leerzame gesprekken.
Dan wordt de moederhond zwanger en bevalt ze van een prachtig nestje waar een van de hondjes voor ons is.
Na heel veel puppiesnuffelen mocht die na 8 weken eindelijk mee met ons naar huis, zijn nieuwe leventje mocht hij hier gaat beginnen samen met zijn grote broer (onze andere hond)
Na 5 maanden gaat ons puppie manken en dan komt de klap, Elleboogproblemen in beide voorpoten
Onze pup is geopereerd en we hebben daarna een zware tijd gehad, want wat is het moeilijk om een pup die zoveel wil (en kan in zijn eigen hoofd) te berperken ivm zijn revalidatie !!
De fokker (met wie we zoveel leuke middagen hebben doorgebracht) hoor je ineens niet meer terwijl ik meerdere malen heb aangegeven voordat de pup geboren was dat ik DAT juist heel belangrijk vind, de nazorg voor als er ooit iets met je hond gebeurd. Dan heb ik het niet over het financiële plaatje, maar juist de mentale ondersteuning !!!!
Helaas is dit vertrouwen geschaad, want toen alles goed ging kon ik daar alles kwijt, maar nu er een (erfelijk) probleem ontstaat krijg ik geen reactie meer.
Ook vrienden die je verlaten omdat je zoveel met je pup bezig bent en dus niet weg kan is geen uitzondering en dat doet pijn !
Ik en mijn man hebben gekozen om nog een dier in huis te nemen, en ja.... dat gaat bij ons voor alles, want wij zijn verantwoordelijk en dan doet het zo'n pijn als mensen je laten vallen omdat je juist je verantwoordelijkheden op je neemt.....
Soms durf ik mensen gewoon niet meer te vertrouwen, want waarom zou ik ? Mensen vinden alles leuk en gezellig als het goed met je gaat, maar oh wee als je problemen hebt of niet lekker in je vel zit..... dan hebben ze er geen trek meer in want dan wordt het lastig en dan kiezen ze liever ervoor om het contact te verbreken.
Toch ben ik ergens blij dat het bijna eind 2010 is, wat zou 2011 dan toch mijn jaar worden??
dinsdag 26 oktober 2010 om 16:52
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:02
quote:Moosey schreef op 26 oktober 2010 @ 16:52:
Mja, natuurlijk is het heel naar als je een ziek beestje hebt, maar als dat zorgt dat je vindt dat je een vreselijk jaar hebt, dan denk ik inderdaad dat je zo extreem met het beestje bent bezig geweest dat ik me wel iets voor kan stellen bij de reactie van je vrienden....
Bedankt, hier voel ik me een stuk beter door....
Sorry hoor, maar als vrienden van mij iets mankeren of hun kinderen/huisdieren dan ben ik er voor ze! En snap ik ook dat het niet uitkomt om een dagje weg te gaan en/of een avondje de kroeg in kan omdat zij/hij moe is, dat is in mijn ogen een vriendschap!
Wat zou jij doen, als je een huisdier moet helpen in zijn revalidatie wat energie vreet omdat je je beessie zoveel meer gunt ? Zou je dan gewoon denken, he joh... vandaag zoek je het maar even uit, nu neem ik de tijd voor mezelf ?
Of anders, als een van je kinderen ziek is... Denk je dan ook "jammer joh, mama heeft ook ontspanning nodig?"
Sorry, maar vind dit nogal een kortzichtige reactie, JA ik hou van mijn beesten en neem die verantwoording (en na 2 zware jaren trek ik de hele situatie van mijn beessie me misschien allemaal wel wat sterker aan, ik ben ook maar een mens met gevoel.....)
Mja, natuurlijk is het heel naar als je een ziek beestje hebt, maar als dat zorgt dat je vindt dat je een vreselijk jaar hebt, dan denk ik inderdaad dat je zo extreem met het beestje bent bezig geweest dat ik me wel iets voor kan stellen bij de reactie van je vrienden....
Bedankt, hier voel ik me een stuk beter door....
Sorry hoor, maar als vrienden van mij iets mankeren of hun kinderen/huisdieren dan ben ik er voor ze! En snap ik ook dat het niet uitkomt om een dagje weg te gaan en/of een avondje de kroeg in kan omdat zij/hij moe is, dat is in mijn ogen een vriendschap!
Wat zou jij doen, als je een huisdier moet helpen in zijn revalidatie wat energie vreet omdat je je beessie zoveel meer gunt ? Zou je dan gewoon denken, he joh... vandaag zoek je het maar even uit, nu neem ik de tijd voor mezelf ?
Of anders, als een van je kinderen ziek is... Denk je dan ook "jammer joh, mama heeft ook ontspanning nodig?"
Sorry, maar vind dit nogal een kortzichtige reactie, JA ik hou van mijn beesten en neem die verantwoording (en na 2 zware jaren trek ik de hele situatie van mijn beessie me misschien allemaal wel wat sterker aan, ik ben ook maar een mens met gevoel.....)
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:03
Ik vind het vrij opmerkelijk dat je twee zinnen wijdt aan het feit dat je melanoom en een burn out hebt gehad en vervolgens een ellenlang verhaal over je zieke hond vertelt.
Begrijp me goed, het lijkt me vreselijk, een zieke puppy, maar ik zou het als vriend of vriendin zijnde ook vervelend vinden dat alles daarvoor moet wijken. Lijkt me niet vreemd dat mensen daar uiteindelijk op afknappen, hoe sneu ik het ook voor je vind.
Begrijp me goed, het lijkt me vreselijk, een zieke puppy, maar ik zou het als vriend of vriendin zijnde ook vervelend vinden dat alles daarvoor moet wijken. Lijkt me niet vreemd dat mensen daar uiteindelijk op afknappen, hoe sneu ik het ook voor je vind.
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:03
Och, het kan nog altijd erger. Trek je daar maar aan op.
maart dit jaar gaat mijn zwager binnen 4 dagen dood. Daarna kreeg ik een angst en paniekstoornis waardoor ik mijn hond niet eens durfde uit te laten. Zomervakantie is in het water gevallen. Augustus gaat mijn schoonvader binnen 2 dagen dood. Daarna kreeg mijn vriend een tweede hernia en kan niet meer lang lopen. 50 meter en dan heb je het wel gehad. Nu moet hij geopereerd worden.
Oh ja, de auto ging ook nog stuk en de boiler ook.
De lichtpuntjes die dit jaar toch nog een beetje leuk maken zijn dat ik eindelijk na 5 jaar elk jaar een uitstrijkje te hebben moeten ondergaan nu weer gewoon het bevolkingsonderzoek in mag. Mijn 2 grootste wensen zijn ook uitgekomen, een grote rugtattoo en ooglaseren.
Ja, het is erg jammer voor je hondje dat hij pijn heeft. Maar als dát alleen al er voor zorgt dat dit een kutjaar is, denk dan ff aan mijn verhaal.
maart dit jaar gaat mijn zwager binnen 4 dagen dood. Daarna kreeg ik een angst en paniekstoornis waardoor ik mijn hond niet eens durfde uit te laten. Zomervakantie is in het water gevallen. Augustus gaat mijn schoonvader binnen 2 dagen dood. Daarna kreeg mijn vriend een tweede hernia en kan niet meer lang lopen. 50 meter en dan heb je het wel gehad. Nu moet hij geopereerd worden.
Oh ja, de auto ging ook nog stuk en de boiler ook.
De lichtpuntjes die dit jaar toch nog een beetje leuk maken zijn dat ik eindelijk na 5 jaar elk jaar een uitstrijkje te hebben moeten ondergaan nu weer gewoon het bevolkingsonderzoek in mag. Mijn 2 grootste wensen zijn ook uitgekomen, een grote rugtattoo en ooglaseren.
Ja, het is erg jammer voor je hondje dat hij pijn heeft. Maar als dát alleen al er voor zorgt dat dit een kutjaar is, denk dan ff aan mijn verhaal.
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:07
Het melanoom zat niet door je hele lijf: geluk.
Ben je je burn out te boven? Goed zo!
Je hebt een man, zijn jullie gelukkig? Top, het is jouw jaar!
Zielig voor de hond en naar voor jullie, maar je vrienden hebben je daardoor laten vallen? Kon je nooit ook eens naar hun, moeten jullie samen die hond vasthouden de hele dag? Nee toch?
Soms is het allemaal wat zwaar en moeilijk, maar het kan erger en probeer ook het goede te blijven zien.
Ben je je burn out te boven? Goed zo!
Je hebt een man, zijn jullie gelukkig? Top, het is jouw jaar!
Zielig voor de hond en naar voor jullie, maar je vrienden hebben je daardoor laten vallen? Kon je nooit ook eens naar hun, moeten jullie samen die hond vasthouden de hele dag? Nee toch?
Soms is het allemaal wat zwaar en moeilijk, maar het kan erger en probeer ook het goede te blijven zien.
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:21
quote:bommi schreef op 26 oktober 2010 @ 17:14:
Ratteke je zegt: het kan erger.
Ik vind het raar dat je zegt jezelf zieliger te vinden.
Knap dat je dat leest. Waar schrijft ze dat?
Meid, ik denk dat je jaar vooral heel erg niet-leuk was door je eigen interpretatie ervan. Weet je zeker dat je je burn out te boven bent? De manier waarop je met je huisdier omgaat doet me erg denken aan de manier waarop ik zelf de eerste maanden met mijn dochter omging onder chronisch slaapgebrek: volledige toewijding ten koste van alles. En hoe nobel dat ook lijkt, het is geen gezonde manier van zorgen. De enige manier van goede zorg bieden is, denk ik, op een manier die niet ten koste gaat van jezelf.
Dat je vrienden het er moeilijk mee hebben kun je ze verwijten, maar is dat eerlijk? Kun je van je vrienden dezelfde absolute toewijding verwachten voor een zaak die nauwelijks te hunne is, en die misschien ook niet zo rationeel is, als je er objectief naar kijkt?
Ga eens met een psycholoog praten, en neem vooral tijd voor jezelf. Tijd voor ontspanning, en tijd voor je vrienden. Dan zul je zien dat 2011 helemaal jouw jaar wordt.
Ratteke je zegt: het kan erger.
Ik vind het raar dat je zegt jezelf zieliger te vinden.
Knap dat je dat leest. Waar schrijft ze dat?
Meid, ik denk dat je jaar vooral heel erg niet-leuk was door je eigen interpretatie ervan. Weet je zeker dat je je burn out te boven bent? De manier waarop je met je huisdier omgaat doet me erg denken aan de manier waarop ik zelf de eerste maanden met mijn dochter omging onder chronisch slaapgebrek: volledige toewijding ten koste van alles. En hoe nobel dat ook lijkt, het is geen gezonde manier van zorgen. De enige manier van goede zorg bieden is, denk ik, op een manier die niet ten koste gaat van jezelf.
Dat je vrienden het er moeilijk mee hebben kun je ze verwijten, maar is dat eerlijk? Kun je van je vrienden dezelfde absolute toewijding verwachten voor een zaak die nauwelijks te hunne is, en die misschien ook niet zo rationeel is, als je er objectief naar kijkt?
Ga eens met een psycholoog praten, en neem vooral tijd voor jezelf. Tijd voor ontspanning, en tijd voor je vrienden. Dan zul je zien dat 2011 helemaal jouw jaar wordt.
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:21
Ik had begrepen van iemand dat dit een fijn forum was waar je je ei kwijt kon... Dus meld ik dat ik 2 zware jaren achter de rug heb (sorry dat ik niet alle sappige details neerzet) en dat het verdriet wat ik nu heb van een pup die niets mag ervoor zorgt dat dit mijn jaar niet is.
En ja, dat komt ook zeker door de 2 voorliggende jaren, na een burn out hou je het gevoel dat je snel alles somber inziet he !!
Nergens spreek ik over een kutjaar, alleen over het feit dat dit weer niet het jaar is geworden wat ik ervan had gehoopt.
Vervolgens wordt er al gereageerd dat mensen mijn vrienden die mij laten vallen snappen omdat ik voor mijn hond kies en dat het leven ook veel erger kan?
Wat ik heb geschreven doet mij pijn en houd mij bezig, sorry dat het voor sommige niet erg genoeg is.
En ja, dat komt ook zeker door de 2 voorliggende jaren, na een burn out hou je het gevoel dat je snel alles somber inziet he !!
Nergens spreek ik over een kutjaar, alleen over het feit dat dit weer niet het jaar is geworden wat ik ervan had gehoopt.
Vervolgens wordt er al gereageerd dat mensen mijn vrienden die mij laten vallen snappen omdat ik voor mijn hond kies en dat het leven ook veel erger kan?
Wat ik heb geschreven doet mij pijn en houd mij bezig, sorry dat het voor sommige niet erg genoeg is.
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:29
Sommige nare dingen overkomen je maar als je gaat wachten op jouw jaar, kun je lang wachten. je moet er vooral zelf wat van maken , het heelal doet dat niet voor je. Zoek een hobby en maak nieuwe vrienden. Hoe je je leven inricht ondanks de ellende die je overkomt heb je voor een belangrijk deel zelf in de hand
Verder begrijp ik ook niet het verband tussen een zieke hond en vrienden kwijt raken
Verder begrijp ik ook niet het verband tussen een zieke hond en vrienden kwijt raken
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:31
Droppie, wat moet er gebeuren om het voor jou een geslaagd jaar te maken?
Je hebt vast ook positieve momenten gehad de afgelopen jaren, denk daar aan.
En als er iets negatiefs gebeurt in een jaar, dan betekent dat toch niet dat het hele jaar verpest is? Mindere momenten komen voor. Alleen maar pieken in het leven kan niet, hoe graag iedereen dat ook zou willen.
Je hebt vast ook positieve momenten gehad de afgelopen jaren, denk daar aan.
En als er iets negatiefs gebeurt in een jaar, dan betekent dat toch niet dat het hele jaar verpest is? Mindere momenten komen voor. Alleen maar pieken in het leven kan niet, hoe graag iedereen dat ook zou willen.
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:32
Wat naar om een enge melanoom te hebben en wat FIJN dat het uiteindelijk niks ernstigs was.
Wat naar dat je pup ziek is, maar wat FIJN dat hij geopereerd kon worden.
Wat naar een burn out maar FIJN dat het grotendeels weer achter de rug is.
Wat FIJN trouwens dat jullie een fijne relatie hebben en gelukkig zijn met jullie dieren.
Wat FIJN dat je een onderkomen, huis en genoeg eten hebt.
Wat FIJN dat je vrienden hebt, ondanks dat sommige andere vriendschappen wat zijn bekoeld.
Iedereen krijgt zijn portie shit mee in het leven, de een wat meer dan de ander. Gaat erom HOE je hier mee om gaat of om leert gaan.
Je kan blijven jammeren over hoe vreselijk het allemaal is voor je en hoe verschrikkelijk de wereld in elkaar zit, onrecht, narigheid en ellende.
Je kan ook je zegeningen tellen en genieten van de dag. Je wordt dan echt een prettiger mens voor je omgeving.
Want met alle respect: als je zo klaagt en zaagt als in je OP dan kan ik me voorstellen dat vrienden het niet meer zo leuk vinden om langs te komen.
Tja, en of 2011 "jouw" jaar wordt? Geen idee. Wat ga jij er zelf aan doen? Genieten van je hond, of klagen over de fokker. Genieten van het leven, een zonnige dag of een spontaan praatje op straat met een passant? Of liever bokken en mopperen op de wereld?
Investeer eens in die verwaterde vriendschappen met een gezellige afspraak. Zo een waar jouw ellende niet de boventoon voert en maak eens tijd voor je vrienden. Geef vrienden eens het gevoel dat hun verhaal ook de moeite waard is en jij niet alleen aandacht voor een hondje hebt. Ga niet zitten wachten totdat iemand bij je aanbelt met een zak vol geluk en een happily ever after. Die komt namelijk niet.
Cheer up en ga leren genieten van het leven, genieten van kleine dingen.
Oja, en probeer je eigen gevoel niet te projecteren op je hond. Beest heeft geen flauw benul wat revalidatie is. Die weet niet veel beter, het is een hond (no offense, ik ben gek op honden maar ze bekijken de wereld iets simpeler dan wij).
Wat naar dat je pup ziek is, maar wat FIJN dat hij geopereerd kon worden.
Wat naar een burn out maar FIJN dat het grotendeels weer achter de rug is.
Wat FIJN trouwens dat jullie een fijne relatie hebben en gelukkig zijn met jullie dieren.
Wat FIJN dat je een onderkomen, huis en genoeg eten hebt.
Wat FIJN dat je vrienden hebt, ondanks dat sommige andere vriendschappen wat zijn bekoeld.
Iedereen krijgt zijn portie shit mee in het leven, de een wat meer dan de ander. Gaat erom HOE je hier mee om gaat of om leert gaan.
Je kan blijven jammeren over hoe vreselijk het allemaal is voor je en hoe verschrikkelijk de wereld in elkaar zit, onrecht, narigheid en ellende.
Je kan ook je zegeningen tellen en genieten van de dag. Je wordt dan echt een prettiger mens voor je omgeving.
Want met alle respect: als je zo klaagt en zaagt als in je OP dan kan ik me voorstellen dat vrienden het niet meer zo leuk vinden om langs te komen.
Tja, en of 2011 "jouw" jaar wordt? Geen idee. Wat ga jij er zelf aan doen? Genieten van je hond, of klagen over de fokker. Genieten van het leven, een zonnige dag of een spontaan praatje op straat met een passant? Of liever bokken en mopperen op de wereld?
Investeer eens in die verwaterde vriendschappen met een gezellige afspraak. Zo een waar jouw ellende niet de boventoon voert en maak eens tijd voor je vrienden. Geef vrienden eens het gevoel dat hun verhaal ook de moeite waard is en jij niet alleen aandacht voor een hondje hebt. Ga niet zitten wachten totdat iemand bij je aanbelt met een zak vol geluk en een happily ever after. Die komt namelijk niet.
Cheer up en ga leren genieten van het leven, genieten van kleine dingen.
Oja, en probeer je eigen gevoel niet te projecteren op je hond. Beest heeft geen flauw benul wat revalidatie is. Die weet niet veel beter, het is een hond (no offense, ik ben gek op honden maar ze bekijken de wereld iets simpeler dan wij).
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:37
