Psyche
alle pijlers
Wanneer wordt het nu eens mijn jaar ??
dinsdag 26 oktober 2010 om 16:47
Pffff, elk jaar (nu al 3 jaar op een rij) denk ik.... dit wordt mijn jaar maar telkens loopt het leven toch elke keer anders
Hoop dat ik het hier even van me af mag schrijven ....
Er is de afgelopen jaren veel gebeurd in mijn leventje, van een melanoom die erg kwaadaardig was (als ik nog een jaar had gewacht zat het waarschijnlijk al door heel mijn lijf) tot een burn out. Vrienden die mij hebben laten vallen omdat hun partner het toch niet zo leuk vond dat ze met mij omgingen of gewoon omdat ik vaak geen puf had om te gaan stappen.
Begin 2010 dacht ik dat dit mijn jaar zou worden, want na zoveel shit was het wel eens tijd voor leuke dingen !!
Het jaar begon goed: Na 2 jaar zoeken komt een droom van mij uit, een 2e hond in huis. Via via bij een goede fokker terecht gekomen en voordat de moederhond uberhaubt zwanger is zaten we al vaak te genieten bij de fokker thuis van de moederhond en de leuke en leerzame gesprekken.
Dan wordt de moederhond zwanger en bevalt ze van een prachtig nestje waar een van de hondjes voor ons is.
Na heel veel puppiesnuffelen mocht die na 8 weken eindelijk mee met ons naar huis, zijn nieuwe leventje mocht hij hier gaat beginnen samen met zijn grote broer (onze andere hond)
Na 5 maanden gaat ons puppie manken en dan komt de klap, Elleboogproblemen in beide voorpoten
Onze pup is geopereerd en we hebben daarna een zware tijd gehad, want wat is het moeilijk om een pup die zoveel wil (en kan in zijn eigen hoofd) te berperken ivm zijn revalidatie !!
De fokker (met wie we zoveel leuke middagen hebben doorgebracht) hoor je ineens niet meer terwijl ik meerdere malen heb aangegeven voordat de pup geboren was dat ik DAT juist heel belangrijk vind, de nazorg voor als er ooit iets met je hond gebeurd. Dan heb ik het niet over het financiële plaatje, maar juist de mentale ondersteuning !!!!
Helaas is dit vertrouwen geschaad, want toen alles goed ging kon ik daar alles kwijt, maar nu er een (erfelijk) probleem ontstaat krijg ik geen reactie meer.
Ook vrienden die je verlaten omdat je zoveel met je pup bezig bent en dus niet weg kan is geen uitzondering en dat doet pijn !
Ik en mijn man hebben gekozen om nog een dier in huis te nemen, en ja.... dat gaat bij ons voor alles, want wij zijn verantwoordelijk en dan doet het zo'n pijn als mensen je laten vallen omdat je juist je verantwoordelijkheden op je neemt.....
Soms durf ik mensen gewoon niet meer te vertrouwen, want waarom zou ik ? Mensen vinden alles leuk en gezellig als het goed met je gaat, maar oh wee als je problemen hebt of niet lekker in je vel zit..... dan hebben ze er geen trek meer in want dan wordt het lastig en dan kiezen ze liever ervoor om het contact te verbreken.
Toch ben ik ergens blij dat het bijna eind 2010 is, wat zou 2011 dan toch mijn jaar worden??
Hoop dat ik het hier even van me af mag schrijven ....
Er is de afgelopen jaren veel gebeurd in mijn leventje, van een melanoom die erg kwaadaardig was (als ik nog een jaar had gewacht zat het waarschijnlijk al door heel mijn lijf) tot een burn out. Vrienden die mij hebben laten vallen omdat hun partner het toch niet zo leuk vond dat ze met mij omgingen of gewoon omdat ik vaak geen puf had om te gaan stappen.
Begin 2010 dacht ik dat dit mijn jaar zou worden, want na zoveel shit was het wel eens tijd voor leuke dingen !!
Het jaar begon goed: Na 2 jaar zoeken komt een droom van mij uit, een 2e hond in huis. Via via bij een goede fokker terecht gekomen en voordat de moederhond uberhaubt zwanger is zaten we al vaak te genieten bij de fokker thuis van de moederhond en de leuke en leerzame gesprekken.
Dan wordt de moederhond zwanger en bevalt ze van een prachtig nestje waar een van de hondjes voor ons is.
Na heel veel puppiesnuffelen mocht die na 8 weken eindelijk mee met ons naar huis, zijn nieuwe leventje mocht hij hier gaat beginnen samen met zijn grote broer (onze andere hond)
Na 5 maanden gaat ons puppie manken en dan komt de klap, Elleboogproblemen in beide voorpoten
Onze pup is geopereerd en we hebben daarna een zware tijd gehad, want wat is het moeilijk om een pup die zoveel wil (en kan in zijn eigen hoofd) te berperken ivm zijn revalidatie !!
De fokker (met wie we zoveel leuke middagen hebben doorgebracht) hoor je ineens niet meer terwijl ik meerdere malen heb aangegeven voordat de pup geboren was dat ik DAT juist heel belangrijk vind, de nazorg voor als er ooit iets met je hond gebeurd. Dan heb ik het niet over het financiële plaatje, maar juist de mentale ondersteuning !!!!
Helaas is dit vertrouwen geschaad, want toen alles goed ging kon ik daar alles kwijt, maar nu er een (erfelijk) probleem ontstaat krijg ik geen reactie meer.
Ook vrienden die je verlaten omdat je zoveel met je pup bezig bent en dus niet weg kan is geen uitzondering en dat doet pijn !
Ik en mijn man hebben gekozen om nog een dier in huis te nemen, en ja.... dat gaat bij ons voor alles, want wij zijn verantwoordelijk en dan doet het zo'n pijn als mensen je laten vallen omdat je juist je verantwoordelijkheden op je neemt.....
Soms durf ik mensen gewoon niet meer te vertrouwen, want waarom zou ik ? Mensen vinden alles leuk en gezellig als het goed met je gaat, maar oh wee als je problemen hebt of niet lekker in je vel zit..... dan hebben ze er geen trek meer in want dan wordt het lastig en dan kiezen ze liever ervoor om het contact te verbreken.
Toch ben ik ergens blij dat het bijna eind 2010 is, wat zou 2011 dan toch mijn jaar worden??
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:40
Allemaal tamelijk machteloze situaties die je beschrijft: een melanoom, een burn out en een pup die een handicap blijkt te hebben. Ik kan me voorstellen dat je zo goed als je kon voor het beestje wilde zorgen. Kan het zijn dat je daarin bent doorgeslagen?
Normaal gebruik ik het woord balans niet vaak omdat ik het een cliché geworden vind. Nou weet ik niet hoe jij je 'jouw jaar' precies voorstelt. Maar balans, dat zou ik nu toch wel willen noemen, als toverwoord voor 2011.
Normaal gebruik ik het woord balans niet vaak omdat ik het een cliché geworden vind. Nou weet ik niet hoe jij je 'jouw jaar' precies voorstelt. Maar balans, dat zou ik nu toch wel willen noemen, als toverwoord voor 2011.
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:42
Lieve Droppie,
Wat balen voor je dat je een rotjaar hebt gehad (of 2 zelfs)..
Zeker die melanoom en burn out. Ook van je puppy natuurlijk.
Maar wat ik vooral proef uit je post is dat je er echt een beetje doorheen zit, daarvoor hoef je echt niet alle details op te noemen...
Misschien dat je daardoor alles wat zwaar opvat.. Niet dat je problemen niet echt zijn hoor, dat wil ik absoluut niet suggereren, alleen weet ik uit ervaring dat soms als je een bepaald punt hebt bereikt alles zo intens voelt en je weinig kunt hebben.
Zou het kunnen dat je burn out niet helemaal in het verleden zit? Misschien toch eens hierover praten (met een professional)
Verder herken ik wat je zegt over dat sommige vriendschappen sneuvelen als het even niet zo goed met je gaat, en dat kan heel hard aankomen. Maar het kan erg moeilijk zijn om jezelf te zien door de ogen van je vrienden als je in een dipje zit..
En vrienden die je laten vallen in zware tijden ben je misschien liever kwijt dan rijk, hoe hard dat ook klinkt..
Ik hoop echt voor je dat 2011 jouw jaar wordt,
Kop op meid!
Wat balen voor je dat je een rotjaar hebt gehad (of 2 zelfs)..
Zeker die melanoom en burn out. Ook van je puppy natuurlijk.
Maar wat ik vooral proef uit je post is dat je er echt een beetje doorheen zit, daarvoor hoef je echt niet alle details op te noemen...
Misschien dat je daardoor alles wat zwaar opvat.. Niet dat je problemen niet echt zijn hoor, dat wil ik absoluut niet suggereren, alleen weet ik uit ervaring dat soms als je een bepaald punt hebt bereikt alles zo intens voelt en je weinig kunt hebben.
Zou het kunnen dat je burn out niet helemaal in het verleden zit? Misschien toch eens hierover praten (met een professional)
Verder herken ik wat je zegt over dat sommige vriendschappen sneuvelen als het even niet zo goed met je gaat, en dat kan heel hard aankomen. Maar het kan erg moeilijk zijn om jezelf te zien door de ogen van je vrienden als je in een dipje zit..
En vrienden die je laten vallen in zware tijden ben je misschien liever kwijt dan rijk, hoe hard dat ook klinkt..
Ik hoop echt voor je dat 2011 jouw jaar wordt,
Kop op meid!
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:46
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:47
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:49
Ik ben het wel eens met iedereen die stelt dat TO zich positiever op moet stellen, zeker.
Maar soms is dat stukken gemakkelijker gezegd dan gedaan..
M.a.w hebben we misschien nog tips, hoe ze dat dan aan moet pakken?
Ik stel voor: praat erover met iemand... Probeer leuke dingen te doen met je man, om de aandacht wat van het negatieve af te leiden...
Maar soms is dat stukken gemakkelijker gezegd dan gedaan..
M.a.w hebben we misschien nog tips, hoe ze dat dan aan moet pakken?
Ik stel voor: praat erover met iemand... Probeer leuke dingen te doen met je man, om de aandacht wat van het negatieve af te leiden...
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:49
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:51
Denk je niet dat je wat hoge verwachtingen hebt van het leven? Begrijp me niet verkeerd: het is ontegenzeggelijk op zijn minst lullig te noemen wat je het afgelopen jaar is overkomen, maar wil je een jaar zonder tegenslagen? Dan kan je heul lang wachten... Ik vind het echt vervelend voor je, wat je allemaal is overkomen, maar dat wil toch niet zeggen dat je hele jaar alleen maar negatief is? Vertel eens: zijn er ook leuke dingen gebeurd? Een vriend of vriendin die opeens zomaar uit het niets iets liefs deed? Een leuke vakantie of een mooie opsteker op je werk?
Een jaar zonder teleurstellingen bestaat gewoonweg niet... Ik ben begin dit jaar zeer onvrijwillig werkeloos geworden en heb nog geen nieuwe baan kunnen scoren, mijn zwager en schoonzus zijn met intense ruzie uit elkaar gegaan, mijn katten krijgen steeds meer te maken met ouderdomskwalen en onze emigratieplannen zijn in het water gevallen. Ja da's bijzonder kut. Maar, daartegenover staat dat mijn vader (met zijn zeer fragiele gezondheid) nog steeds op het ondermaanse rondhuppelt (nou ja, strompelt), mijn schoonzusje is bevallen van een zeer gezonde en zeer gewenste dochter, mijn gezondheid is goddank een stuk verbeterd (en ik hoef net als een van de posters voor mij niet meer elk jaar een uitstrijkje te halen omdat ik al vijf jaar schoon ben), mijn zusje, wiens man een paar jaar geleden is overleden na een zeer langdurig en pijnlijk ziekbed, is weer gelukkig met een nieuwe liefde, wij hebben geen financiële problemen meer... Ik kan nog effe doorgaan, maar ik denk dat je wel begrijpt wat ik bedoel. Het is een kwestie van hoe je in het leven wenst te staan. Ik heb besloten dat mijn glas niet half-leeg, maar juist half-vol is...
Een jaar zonder teleurstellingen bestaat gewoonweg niet... Ik ben begin dit jaar zeer onvrijwillig werkeloos geworden en heb nog geen nieuwe baan kunnen scoren, mijn zwager en schoonzus zijn met intense ruzie uit elkaar gegaan, mijn katten krijgen steeds meer te maken met ouderdomskwalen en onze emigratieplannen zijn in het water gevallen. Ja da's bijzonder kut. Maar, daartegenover staat dat mijn vader (met zijn zeer fragiele gezondheid) nog steeds op het ondermaanse rondhuppelt (nou ja, strompelt), mijn schoonzusje is bevallen van een zeer gezonde en zeer gewenste dochter, mijn gezondheid is goddank een stuk verbeterd (en ik hoef net als een van de posters voor mij niet meer elk jaar een uitstrijkje te halen omdat ik al vijf jaar schoon ben), mijn zusje, wiens man een paar jaar geleden is overleden na een zeer langdurig en pijnlijk ziekbed, is weer gelukkig met een nieuwe liefde, wij hebben geen financiële problemen meer... Ik kan nog effe doorgaan, maar ik denk dat je wel begrijpt wat ik bedoel. Het is een kwestie van hoe je in het leven wenst te staan. Ik heb besloten dat mijn glas niet half-leeg, maar juist half-vol is...
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:52
quote:Sagrera schreef op 26 oktober 2010 @ 17:47:
Als je nog steeds af en toe bij de psychiater of psycholoog langs gaat, moet je dit verhaal (over die pup en o.a. de sociale gevolgen) daar misschien maar eens aankaarten. Misschien kan die je een ander inzicht geven (en die kent je ook al).o sorry deze post over het hoofd gezien..
Als je nog steeds af en toe bij de psychiater of psycholoog langs gaat, moet je dit verhaal (over die pup en o.a. de sociale gevolgen) daar misschien maar eens aankaarten. Misschien kan die je een ander inzicht geven (en die kent je ook al).o sorry deze post over het hoofd gezien..
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:55
quote:droppie77 schreef op 26 oktober 2010 @ 17:21:
Ik had begrepen van iemand dat dit een fijn forum was waar je je ei kwijt kon...
Dat kan, maar dat geeft geen garantie op reacties die precies in je straatje passen. Kans bestaat dat anderen niet op dezelfde manier naar het leven kijken als jij. Kan je nog steeds je ei kwijt.
Dus meld ik dat ik 2 zware jaren achter de rug heb (sorry dat ik niet alle sappige details neerzet) en dat het verdriet wat ik nu heb van een pup die niets mag ervoor zorgt dat dit mijn jaar niet is.
Als een zieke hond een heel jaar vergald dan is het m.i. tijd voor een portie professionele hulp. Die pup wéét niet dat hij "niets" mag. Het is een hond, geen mens.
1) laat dat "good year-bad year" principe eens los. Het leven is geen serie jaren. Mensen maken "iets" van 1 januari maar het leven gaat gewoon continue door. Het leven op aarde in het algemeen viert geen nieuwjaar.
2) Je fantastische nieuwe jaar tijd begint NU. Niet op 1-1-2011 maar gewoo NU!
3) focus niet op ellende en "onrecht" maar op de mooie dingen.
En ja, dat komt ook zeker door de 2 voorliggende jaren, na een burn out hou je het gevoel dat je snel alles somber inziet he !!
Nergens spreek ik over een kutjaar, alleen over het feit dat dit weer niet het jaar is geworden wat ik ervan had gehoopt.
Jammer maar helaas, shit happens. Nogmaals: wat ga JIJ er aan doen om te zorgen dat de komende tijd wél wordt wat je had gehoopt? Afwachten en klagen helpen hierbij niet kan ik je vertellen.
Vervolgens wordt er al gereageerd dat mensen mijn vrienden die mij laten vallen snappen omdat ik voor mijn hond kies en dat het leven ook veel erger kan?
Waarom niet en/en? Je kan ook vriendschap onderhouden én van een hond houden. Doen heel veel mensen. Jouw tegenslag is niet waar de wereld om draait. Toen mijn vader ernstig ziek was heb ik mijn vrienden ook gezegd dat ik niet altijd meteen terugbelde en soms geen zin had om te praten over koetjes en kalfjes. Maar op gezette tijden ook mezelf bij kop en kont gepakt en met vrienden afgesproken om te horen hoe het met hen ging. Dan wilde ik even niet praten over mijn tegenslag maar had liever dat zij mij opbeurden met leuke verhalen. En weet je wat: ben geen enkele vriend verloren. Gaat over geven en nemen....
Wat ik heb geschreven doet mij pijn en houd mij bezig, sorry dat het voor sommige niet erg genoeg is.
Stop eens met jammeren en kruip eens uit die slachtofferrol. Maakt je werkelijkwaar een prettiger mens, voor jezelf en voor je omgeving.
Ik had begrepen van iemand dat dit een fijn forum was waar je je ei kwijt kon...
Dat kan, maar dat geeft geen garantie op reacties die precies in je straatje passen. Kans bestaat dat anderen niet op dezelfde manier naar het leven kijken als jij. Kan je nog steeds je ei kwijt.
Dus meld ik dat ik 2 zware jaren achter de rug heb (sorry dat ik niet alle sappige details neerzet) en dat het verdriet wat ik nu heb van een pup die niets mag ervoor zorgt dat dit mijn jaar niet is.
Als een zieke hond een heel jaar vergald dan is het m.i. tijd voor een portie professionele hulp. Die pup wéét niet dat hij "niets" mag. Het is een hond, geen mens.
1) laat dat "good year-bad year" principe eens los. Het leven is geen serie jaren. Mensen maken "iets" van 1 januari maar het leven gaat gewoon continue door. Het leven op aarde in het algemeen viert geen nieuwjaar.
2) Je fantastische nieuwe jaar tijd begint NU. Niet op 1-1-2011 maar gewoo NU!
3) focus niet op ellende en "onrecht" maar op de mooie dingen.
En ja, dat komt ook zeker door de 2 voorliggende jaren, na een burn out hou je het gevoel dat je snel alles somber inziet he !!
Nergens spreek ik over een kutjaar, alleen over het feit dat dit weer niet het jaar is geworden wat ik ervan had gehoopt.
Jammer maar helaas, shit happens. Nogmaals: wat ga JIJ er aan doen om te zorgen dat de komende tijd wél wordt wat je had gehoopt? Afwachten en klagen helpen hierbij niet kan ik je vertellen.
Vervolgens wordt er al gereageerd dat mensen mijn vrienden die mij laten vallen snappen omdat ik voor mijn hond kies en dat het leven ook veel erger kan?
Waarom niet en/en? Je kan ook vriendschap onderhouden én van een hond houden. Doen heel veel mensen. Jouw tegenslag is niet waar de wereld om draait. Toen mijn vader ernstig ziek was heb ik mijn vrienden ook gezegd dat ik niet altijd meteen terugbelde en soms geen zin had om te praten over koetjes en kalfjes. Maar op gezette tijden ook mezelf bij kop en kont gepakt en met vrienden afgesproken om te horen hoe het met hen ging. Dan wilde ik even niet praten over mijn tegenslag maar had liever dat zij mij opbeurden met leuke verhalen. En weet je wat: ben geen enkele vriend verloren. Gaat over geven en nemen....
Wat ik heb geschreven doet mij pijn en houd mij bezig, sorry dat het voor sommige niet erg genoeg is.
Stop eens met jammeren en kruip eens uit die slachtofferrol. Maakt je werkelijkwaar een prettiger mens, voor jezelf en voor je omgeving.
dinsdag 26 oktober 2010 om 17:56
Dat het moeilijke jaren zijn geweest is 1 ding dat is duidelijk en dat zal niemand ontkennen of willen bagatelliseren. Het vervelende is dat dit het leven is, soms krijg je grote tegenslagen. Als je geluk heb zit daar een tijd tussen dat je weer in het leven kan geloven en dat je de wonden kan likken en weer verder kan gaan. Helaas gebeurt het soms dat de ene na de andere klap komt. Dan gaat het erom hoe je hier mee omgaat. Kijk je alleen na alle negatieve gebeurtenissen en blijf je daar inzitten of probeer je je zelf uit die spiraal te halen door te proberen positief te denken en jezelf te verwennen? Helaas ik ken die klap op klap maar al te goed en in het begin heb ik heel hard gehuild en gezegd hoe oneerlijk het leven niet is. Na een tijd merkte ik dat die negatieve spiraal echt giftig kan zijn en dat je kan vervreemde naar de mensen toe die er juist voor je willen zijn. Heel veel sterke
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:00
Zolang je leeft, is elk jaar jouw jaar. Het is erg dat je ziek bent geweest en misschien ben je daar nog niet helemaal van hersteld, want je maakt de boel wel erg zwart voor jezelf. Je verhaal doet me denken aan een kennis van een vriendin, die bij alles wat er in haar omgeving aan vervelends gebeurt, roept: "Waarom moet mij dat weer overkomen!"
Het is jammer dat je vrienden kwijtraakt, maar probeer daar ook eens je eigen aandeel in te zien in plaats van alleen maar te jeremiëren.
Het is jammer dat je vrienden kwijtraakt, maar probeer daar ook eens je eigen aandeel in te zien in plaats van alleen maar te jeremiëren.
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:00
Als je je nou gewoon niet focust op een jaar! Gebeurtenissen zullen elkaar altijd afwisselen, zowel slechte als goede. Maar wat heb je er nou aan om halverwege het jaar de balans op te maken? Je leeft toch niet van jaar naar jaar? Je probeert toch gewoon het beste van jouw leven te maken en gaat toch niet een heel jaar de prullenbak ingooien wanneer er iets in dat jaar is gebeurd wat voor jou niet positief is?
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:01
quote:noodles schreef op 26 oktober 2010 @ 17:49:
Ik ben het wel eens met iedereen die stelt dat TO zich positiever op moet stellen, zeker.
Maar soms is dat stukken gemakkelijker gezegd dan gedaan..
M.a.w hebben we misschien nog tips, hoe ze dat dan aan moet pakken?
Ik stel voor: praat erover met iemand... Probeer leuke dingen te doen met je man, om de aandacht wat van het negatieve af te leiden...
Heb ik gegeven:
- niet kijken naar negatieve dingen maar naar de positieve dingen (pup is aan het revalideren, fijne relatie etc)
- investeren in vriendschappen en vrienden de kans geven hun verhaal te doen ipv mopperen als je met anderen afspreekt (beetje inleven in anderen).
- niet focussen op jaar X, Y, Z maar op het leven van NU en de mooie dingen die je tegenkomt.
- zelf eens vriendelijk en positief een (vreemde) andere benaderen, krijg je een stuk meer voor terug dan met een chagerijnige snoet en een berg geklaag.
- Niet lijdzaam afwachten op wat het leven nu weer voor bak ellende over je heen komt uitstorten maar het heft in eigen handen nemen...
Ik ben het wel eens met iedereen die stelt dat TO zich positiever op moet stellen, zeker.
Maar soms is dat stukken gemakkelijker gezegd dan gedaan..
M.a.w hebben we misschien nog tips, hoe ze dat dan aan moet pakken?
Ik stel voor: praat erover met iemand... Probeer leuke dingen te doen met je man, om de aandacht wat van het negatieve af te leiden...
Heb ik gegeven:
- niet kijken naar negatieve dingen maar naar de positieve dingen (pup is aan het revalideren, fijne relatie etc)
- investeren in vriendschappen en vrienden de kans geven hun verhaal te doen ipv mopperen als je met anderen afspreekt (beetje inleven in anderen).
- niet focussen op jaar X, Y, Z maar op het leven van NU en de mooie dingen die je tegenkomt.
- zelf eens vriendelijk en positief een (vreemde) andere benaderen, krijg je een stuk meer voor terug dan met een chagerijnige snoet en een berg geklaag.
- Niet lijdzaam afwachten op wat het leven nu weer voor bak ellende over je heen komt uitstorten maar het heft in eigen handen nemen...
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:11
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:21
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:24
Fijn dat Mips al het typwerk gedaan heeft. Ik kan me er echt volledig bij aansluiten!
Het kan zijn dat je door de afgelopen twee jaar en een nasleep van een burnout alles negatiever inziet. Maar probeer dan ook naar jezelf te kijken en hulp te zoeken om je copingmechanismen wat sterker te maken. Anders wordt je steeds gevoeliger voor elke nieuwe tegenslag omdat je de energie niet meer hebt om er op een niet negatieve manier mee om te gaan. Helaas heb je de reactie van anderen niet in de hand, de enige die je kan veranderen ben jezelf. Dat is een verantwoordelijkheid doe iedereen voor zichzelf moet nemen. Overigens maakt het me geen donder uit wat je wel of niet hebt meegemaakt, het kan altijd erger, maar uiteindelijk gaat het om jouw verdriet en hoe jij daar me omgaat. Hoe klein anderen dat ook vinden in vergelijking met wat zij meemaken. Jouw pijn is jouw pijn en daarom heel echt. Maar dat wil niet zeggen dat je geen eigen verantwoordelijkheid hebt om te zoeken naar mogelijkheden om hiermee om te gaan en er wel wat van te maken.
Het kan zijn dat je door de afgelopen twee jaar en een nasleep van een burnout alles negatiever inziet. Maar probeer dan ook naar jezelf te kijken en hulp te zoeken om je copingmechanismen wat sterker te maken. Anders wordt je steeds gevoeliger voor elke nieuwe tegenslag omdat je de energie niet meer hebt om er op een niet negatieve manier mee om te gaan. Helaas heb je de reactie van anderen niet in de hand, de enige die je kan veranderen ben jezelf. Dat is een verantwoordelijkheid doe iedereen voor zichzelf moet nemen. Overigens maakt het me geen donder uit wat je wel of niet hebt meegemaakt, het kan altijd erger, maar uiteindelijk gaat het om jouw verdriet en hoe jij daar me omgaat. Hoe klein anderen dat ook vinden in vergelijking met wat zij meemaken. Jouw pijn is jouw pijn en daarom heel echt. Maar dat wil niet zeggen dat je geen eigen verantwoordelijkheid hebt om te zoeken naar mogelijkheden om hiermee om te gaan en er wel wat van te maken.
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:43
quote:mips schreef op 26 oktober 2010 @ 18:01:
[...]
Heb ik gegeven:
- niet kijken naar negatieve dingen maar naar de positieve dingen (pup is aan het revalideren, fijne relatie etc)
- investeren in vriendschappen en vrienden de kans geven hun verhaal te doen ipv mopperen als je met anderen afspreekt (beetje inleven in anderen).
- niet focussen op jaar X, Y, Z maar op het leven van NU en de mooie dingen die je tegenkomt.
- zelf eens vriendelijk en positief een (vreemde) andere benaderen, krijg je een stuk meer voor terug dan met een chagerijnige snoet en een berg geklaag.
- Niet lijdzaam afwachten op wat het leven nu weer voor bak ellende over je heen komt uitstorten maar het heft in eigen handen nemen...
Ja inderdaad, eigenlijk heb je al wel veel tips gegeven, maar toch wel even fijn zo overzichtelijk..
Hier kun je toch wel iets mee neem ik aan TO?
[...]
Heb ik gegeven:
- niet kijken naar negatieve dingen maar naar de positieve dingen (pup is aan het revalideren, fijne relatie etc)
- investeren in vriendschappen en vrienden de kans geven hun verhaal te doen ipv mopperen als je met anderen afspreekt (beetje inleven in anderen).
- niet focussen op jaar X, Y, Z maar op het leven van NU en de mooie dingen die je tegenkomt.
- zelf eens vriendelijk en positief een (vreemde) andere benaderen, krijg je een stuk meer voor terug dan met een chagerijnige snoet en een berg geklaag.
- Niet lijdzaam afwachten op wat het leven nu weer voor bak ellende over je heen komt uitstorten maar het heft in eigen handen nemen...
Ja inderdaad, eigenlijk heb je al wel veel tips gegeven, maar toch wel even fijn zo overzichtelijk..
Hier kun je toch wel iets mee neem ik aan TO?
dinsdag 26 oktober 2010 om 18:50
TO je hebt werkelijk geen idee wat een schat aan goede en opbouwende tips en adviezen je nu hebt gekregen als je zegt dat men niet lief voor je is. Liever dan dit kan gewoon niet, want dit is nu precies wat je horen moet om uit dit dal te komen.
Wees deze forummers dus maar dankbaar dat ze hun tijd aan je hebben besteed met hun lange posts vol met wijze woorden.
Wees deze forummers dus maar dankbaar dat ze hun tijd aan je hebben besteed met hun lange posts vol met wijze woorden.
