Psyche
alle pijlers
wat is het leven soms oneerlijk
maandag 3 december 2012 om 22:05
Krijg de 1 na de andere tegenslag te verwerken, net alsof er elke jaar iemand uit mijn familie overleed.
Kreeg vandaag te horen dat mijn oom, die een tumor en kanker heeft niet meer gered kan worden en daarbij ook niet lang meer te leven heeft. Hij heeft ongeveer een jaar kanker. Eerst was het slokdarm kanker, daar is hij van genezen. Van de zomer kreeg hij te horen dat hij maagkanker had en iets met alvleesklier kanker en een soort tumor Maagkanker kon niks meer aangedaan worden. Alvleesklierkanker toendertijd wel. Hij heeft een paar keer bestralingen en chemokuren gehad. Tot vorige week toen hij onder de scan moest. Al gauw had hij de uitslag. De tumor was zo groot geworden dat er niks meer aan gedaan kon worden. Alles wordt stopgezet. Maar dan schrik je wel ff, vooral omdat het echt iemand is die dichtbij je staat. Langzaam zien we hem, om het zo maar ff te noemen aftakelen, weinig energie, erg moe, niks meer tot in staat, maar toch blijft hij nog zijn dingen doen. iemand die er nu nog niet over na wil denken hoe het straks zal zijn. Met de woorden: Ik maak me er nog niet druk om, ik zie wel hoe het loopt..
Hij heeft geen jaren meer te leven, hoogstens nog een paar maanden. Het leven is soms echt oneerlijk! weet dat het bij het leven hoort, maar op wat voor manier het soms gaat...
Moest dit even van me afschrijven!
Kreeg vandaag te horen dat mijn oom, die een tumor en kanker heeft niet meer gered kan worden en daarbij ook niet lang meer te leven heeft. Hij heeft ongeveer een jaar kanker. Eerst was het slokdarm kanker, daar is hij van genezen. Van de zomer kreeg hij te horen dat hij maagkanker had en iets met alvleesklier kanker en een soort tumor Maagkanker kon niks meer aangedaan worden. Alvleesklierkanker toendertijd wel. Hij heeft een paar keer bestralingen en chemokuren gehad. Tot vorige week toen hij onder de scan moest. Al gauw had hij de uitslag. De tumor was zo groot geworden dat er niks meer aan gedaan kon worden. Alles wordt stopgezet. Maar dan schrik je wel ff, vooral omdat het echt iemand is die dichtbij je staat. Langzaam zien we hem, om het zo maar ff te noemen aftakelen, weinig energie, erg moe, niks meer tot in staat, maar toch blijft hij nog zijn dingen doen. iemand die er nu nog niet over na wil denken hoe het straks zal zijn. Met de woorden: Ik maak me er nog niet druk om, ik zie wel hoe het loopt..
Hij heeft geen jaren meer te leven, hoogstens nog een paar maanden. Het leven is soms echt oneerlijk! weet dat het bij het leven hoort, maar op wat voor manier het soms gaat...
Moest dit even van me afschrijven!
maandag 3 december 2012 om 22:24
Het leven kan echt heel oneerlijk zijn.
Drie maanden geleden is mijn vader overleden aan maagkanker. Hij had uitzaaiingen in zijn hoofd (vond hij erger dan zijn maag), darmen, buik, nek, longen en ik vergeet nog iets.
Kanker is vreselijk. Maagkanker wordt helaas vaak laat ontdekt en er is bijna niets meer aan te doen tegen de tijd dat het ontdekt wordt. Mijn vader heeft nog zes maanden mogen leven na de diagnose, maar het waren geen leuke maanden meer.
Sterkte.
*dit soort topics raken me echt enorm*
Drie maanden geleden is mijn vader overleden aan maagkanker. Hij had uitzaaiingen in zijn hoofd (vond hij erger dan zijn maag), darmen, buik, nek, longen en ik vergeet nog iets.
Kanker is vreselijk. Maagkanker wordt helaas vaak laat ontdekt en er is bijna niets meer aan te doen tegen de tijd dat het ontdekt wordt. Mijn vader heeft nog zes maanden mogen leven na de diagnose, maar het waren geen leuke maanden meer.
Sterkte.
*dit soort topics raken me echt enorm*
maandag 3 december 2012 om 22:59
@My little en Spitsmuisje: heel veel sterkte, het is zo'n vreselijke ziekte!! Zo erg om dierbaren zo dichtbij zo mee te maken en afscheid van te moeten nemen, en niet alleen dat, maar dat na een proces van aftakeling.. Dat is al erg om aan te zien, niet alleen voor diegene zelf, maar ook voor de directe omgeving. Heel indringend. Dikke knuffel!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
maandag 3 december 2012 om 23:16
Suzy, klopt! Ik vond het vreselijk om mijn vader af te zien takelen en een schim van de man die hij was te zien worden. Vlak na zijn overlijden was ik euforisch (echt), trots (snap ik ook niet) en kon ik de wereld aan. Na een aantal weken werd ik vooral verdrietig. Heel erg verdrietig. Waar in eerste instantie de dood als een opluchting kwam, maakte dit plaats voor woede, verdriet en een enorm gevoel van heimwee.
TO, ik denk aan je. Krijgt hij nog bestralingen of doen ze echt helemaal niets meer? Mijn vader heeft geen chemo gekregen (kon niet meer), maar is wel bestraald nadat we te horen hadden gekregen dat hij opgegeven was. Die bestralingen waren niet heftig voor hem, maar hebben hem wel nog een paar relatief aangename weken gegeven. Hij had de sonde in ieder geval niet meer nodig en dat was heel fijn!
TO, ik denk aan je. Krijgt hij nog bestralingen of doen ze echt helemaal niets meer? Mijn vader heeft geen chemo gekregen (kon niet meer), maar is wel bestraald nadat we te horen hadden gekregen dat hij opgegeven was. Die bestralingen waren niet heftig voor hem, maar hebben hem wel nog een paar relatief aangename weken gegeven. Hij had de sonde in ieder geval niet meer nodig en dat was heel fijn!
dinsdag 4 december 2012 om 07:33
Thnx iedereen!quote:spitsmuisje schreef op 03 december 2012 @ 23:16:
TO, ik denk aan je. Krijgt hij nog bestralingen of doen ze echt helemaal niets meer? Mijn vader heeft geen chemo gekregen (kon niet meer), maar is wel bestraald nadat we te horen hadden gekregen dat hij opgegeven was. Die bestralingen waren niet heftig voor hem, maar hebben hem wel nog een paar relatief aangename weken gegeven. Hij had de sonde in ieder geval niet meer nodig en dat was heel fijn!
Hij krijgt helemaal niks meer geen bestralingen en geen chemo. Alleen hooguit nog wel medicijnen! Ik wil er niet aan denken hoe hij de maanden door moet komen en hoe hij te overlijden komt. Hij wil daar liever ook niet over nadenken en gewoon de laatste paar maanden er wat van maken,
Ook voor jouw een knuffel spitsmuisje
TO, ik denk aan je. Krijgt hij nog bestralingen of doen ze echt helemaal niets meer? Mijn vader heeft geen chemo gekregen (kon niet meer), maar is wel bestraald nadat we te horen hadden gekregen dat hij opgegeven was. Die bestralingen waren niet heftig voor hem, maar hebben hem wel nog een paar relatief aangename weken gegeven. Hij had de sonde in ieder geval niet meer nodig en dat was heel fijn!
Hij krijgt helemaal niks meer geen bestralingen en geen chemo. Alleen hooguit nog wel medicijnen! Ik wil er niet aan denken hoe hij de maanden door moet komen en hoe hij te overlijden komt. Hij wil daar liever ook niet over nadenken en gewoon de laatste paar maanden er wat van maken,
Ook voor jouw een knuffel spitsmuisje
vrijdag 4 januari 2013 om 10:59
Het is nu inmiddels een maand geleden dat ik hier gepost heb, en het ziet er naar uit, dat het niet lang meer duurt..
Laatst weer bloed gekregen omdat hij erg zwak was, maar dat heeft niks geholpen... hij kan in totaal maar 3 keer bloed krijgen, maar het heeft niks geholpen, hij gaat nu echt achteruit.. Inmiddels staat er een bed in de woonkamer en komt de thuiszorg langs, hij kan niks meer doen en is alsmaar moe..., hij is erg verward en kan niet moeilijk uit zijn woorden komen.. de laatste noodlot (om het zo maar even te zeggen) is geslagen, hij heeft geen maanden meer te leven, maar hooguit enkele weken...
En toch vinden sommige mennsen het raar dat ik ondanks dat er toch voor wil zorgen dat 2013 mijn jaar wordt! Ik heb ook doelen in mijn leven die ik graag wil behalen...waarom zou ik dat niet mogen doen!?
Laatst weer bloed gekregen omdat hij erg zwak was, maar dat heeft niks geholpen... hij kan in totaal maar 3 keer bloed krijgen, maar het heeft niks geholpen, hij gaat nu echt achteruit.. Inmiddels staat er een bed in de woonkamer en komt de thuiszorg langs, hij kan niks meer doen en is alsmaar moe..., hij is erg verward en kan niet moeilijk uit zijn woorden komen.. de laatste noodlot (om het zo maar even te zeggen) is geslagen, hij heeft geen maanden meer te leven, maar hooguit enkele weken...
En toch vinden sommige mennsen het raar dat ik ondanks dat er toch voor wil zorgen dat 2013 mijn jaar wordt! Ik heb ook doelen in mijn leven die ik graag wil behalen...waarom zou ik dat niet mogen doen!?
vrijdag 4 januari 2013 om 11:09
quote:my_little schreef op 04 januari 2013 @ 10:59:En toch vinden sommige mennsen het raar dat ik ondanks dat er toch voor wil zorgen dat 2013 mijn jaar wordt! Ik heb ook doelen in mijn leven die ik graag wil behalen...waarom zou ik dat niet mogen doen!?Mensen vinden van alles. Jij weet hoe het zit en het is inderdaad jouw leven, en dus heb je het volste recht om alles uit iedere dag te halen. Toen mijn zoontje overleed vond men ook van alles van wat ik moest, wat ik moest vinden, voelen, etc. En ook weer toen het een jaar geleden was, etc. Toen mijn vader overleed vond men ook weer van alles, toen mijn goede vriendin overleed (borstkanker/longkanker) vond men ook weer van alles.
Het enige wat al die sterfgevallen van dichtbij aan positiefs gebracht hebben is dat ik er nu heel erg van doordrongen ben dat je zoveel mogelijk van iedere dag moet zien te genieten, hoe moeilijk dat soms ook is.
Ik ben ook vader, van twee van 9 en 11. Ik hoop er nog heel lang voor ze te zijn, maar als ik doodga hoop ik dat ze er een prachtleven van maken en dat verdriet om mij ze daar niet in hindert.
Het enige wat al die sterfgevallen van dichtbij aan positiefs gebracht hebben is dat ik er nu heel erg van doordrongen ben dat je zoveel mogelijk van iedere dag moet zien te genieten, hoe moeilijk dat soms ook is.
Ik ben ook vader, van twee van 9 en 11. Ik hoop er nog heel lang voor ze te zijn, maar als ik doodga hoop ik dat ze er een prachtleven van maken en dat verdriet om mij ze daar niet in hindert.
woensdag 16 januari 2013 om 10:00