Psyche
alle pijlers
wie heeft er paranormale ervaringen?
donderdag 31 december 2009 om 08:41
Mooie verhalen staan er tussen. Ik vind het ook zo leuk om te zien hoe kleine kinderen met dat soort dingen omgaan. Nog zo onbevangen.
Ik heb ook allerlei paranormale ervaringen. Soms zie of voel ik geesten. Verder heb ik gedroomd over het overlijden van mijn opa. De volgende ochtend bleek hij in die nacht ook daadwerkelijk te zijn overleden. Ook heb ik een keer rondom onze kat een doorzichtige energiestroom gezien die heel erg aan het golven was. Ik vertrouwde dat niet helemaal, ben met hem naar de dierenarts gegaan en hij bleek ziek te zijn.
Ik heb ook allerlei paranormale ervaringen. Soms zie of voel ik geesten. Verder heb ik gedroomd over het overlijden van mijn opa. De volgende ochtend bleek hij in die nacht ook daadwerkelijk te zijn overleden. Ook heb ik een keer rondom onze kat een doorzichtige energiestroom gezien die heel erg aan het golven was. Ik vertrouwde dat niet helemaal, ben met hem naar de dierenarts gegaan en hij bleek ziek te zijn.
donderdag 31 december 2009 om 19:35
Toen ik nog thuis woonde hadden we katten. Eén van die katten, Snowy, overleed in januari, en in augustus werd de tweede kat, Foefie, ziek. In de nacht van 4 op 5 september, Snowy's geboortedag, overleed Foefie. Ik zag een kringeltje van witte 'rook' opstijgen vanuit de vloer in de zolderkamer waar ik sliep, en 's morgens bleek dat hij loodrecht onder dat kringeltje 'rook' op de begane grond overleden was.
's Nachts heb ik gedroomd dat hij overleed. Hij werd door twee handen opgetild naar een plek ver boven mij, en daar stond Snowy op hem te wachten, zijn staart in een mooie boog, heen en weer lopend en mauwend naar mij. Zooooo mooi....
's Nachts heb ik gedroomd dat hij overleed. Hij werd door twee handen opgetild naar een plek ver boven mij, en daar stond Snowy op hem te wachten, zijn staart in een mooie boog, heen en weer lopend en mauwend naar mij. Zooooo mooi....
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 31 december 2009 om 19:38
Ik heb ruim 6 jaar geleden het contact met mijn moeder verbroken en ben daarbij, tegen mijn wil, het contact met mijn vader ook kwijtgeraakt.
Ongeveer 2 jaar later werd ik midden in de nacht wakker van een voor mij bekende geur, die van mijn vader. Ik werd wakker en in de stikdonkere slaapkamer zag ik mijn vader zitten, omgeven door een mooi zacht licht, achterovergeleund in een rotan stoel die bij mijn ouders in huis staat. Kijkend naar mij.
Ongeveer 2 jaar later werd ik midden in de nacht wakker van een voor mij bekende geur, die van mijn vader. Ik werd wakker en in de stikdonkere slaapkamer zag ik mijn vader zitten, omgeven door een mooi zacht licht, achterovergeleund in een rotan stoel die bij mijn ouders in huis staat. Kijkend naar mij.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
vrijdag 1 januari 2010 om 18:00
quote:Julia2 schreef op 30 december 2009 @ 14:59:
De TO vraagt naar paranormale ervaringen, niet naar of het wel of niet waar is. Mensen die er sceptisch over zijn, ok. Maar daar wordt dus niet naar gevraagd. Sorry, maar dat vind ik erg irritant. Net zoals dat je gaat vergelijken welke stroming het beste is. Daar komt geen mens uit. De golfstroom natuurlijk.
Ik heb er altijd voor open gestaan en ben er regelmatig mee bezig. Ik word vaak 's nachts wakker omdat ik het idee heb dat er iemand naar me kijkt. En ook heb ik vaak het gevoel dat ik niet alleen ben. Begin februari heb ik voor de eerste keer een avond waar ik vragen kan stellen aan een paranormaal begaafde. Ik ben heel benieuwd wat ik te horen krijg. Dat je bij je huisarts moet zijn voor een doorverwijzing naar de psychiater.Deze angstklachten en hallucinaties kun je met medicaties goed onderdrukken.
De TO vraagt naar paranormale ervaringen, niet naar of het wel of niet waar is. Mensen die er sceptisch over zijn, ok. Maar daar wordt dus niet naar gevraagd. Sorry, maar dat vind ik erg irritant. Net zoals dat je gaat vergelijken welke stroming het beste is. Daar komt geen mens uit. De golfstroom natuurlijk.
Ik heb er altijd voor open gestaan en ben er regelmatig mee bezig. Ik word vaak 's nachts wakker omdat ik het idee heb dat er iemand naar me kijkt. En ook heb ik vaak het gevoel dat ik niet alleen ben. Begin februari heb ik voor de eerste keer een avond waar ik vragen kan stellen aan een paranormaal begaafde. Ik ben heel benieuwd wat ik te horen krijg. Dat je bij je huisarts moet zijn voor een doorverwijzing naar de psychiater.Deze angstklachten en hallucinaties kun je met medicaties goed onderdrukken.
vrijdag 1 januari 2010 om 19:49
hoi meiden,
bij mijn ouders thuis zijn er genoeg vreemde dingen gebeurd om te geloven dat er iets is. het gebeurde altijd bij mijn zusje die er erg bang voor is, ik had er denk ik een iets te nuchtere kijk op. wil wel altijd van alles weten over het paronomale, net zo als ik hier mee lees. ik voel wel dingen heel goed aan en weet eigenlijk bij heel veel dingen hoe het gaat verlopen. had de laatste 3 jaar van mijn bijna ex man al verteld tegen hem, en eigenlijk is het allemaal uitgekomen. dat aanvoelen vind ik soms best vervellend omdat mensen vaak denken, heb je haar weer... misschien dat ik later nog voorbeelden kom geven over wat er in het ouderlijk huis heeft afgespeeld maar moet nu even weg.
bij mijn ouders thuis zijn er genoeg vreemde dingen gebeurd om te geloven dat er iets is. het gebeurde altijd bij mijn zusje die er erg bang voor is, ik had er denk ik een iets te nuchtere kijk op. wil wel altijd van alles weten over het paronomale, net zo als ik hier mee lees. ik voel wel dingen heel goed aan en weet eigenlijk bij heel veel dingen hoe het gaat verlopen. had de laatste 3 jaar van mijn bijna ex man al verteld tegen hem, en eigenlijk is het allemaal uitgekomen. dat aanvoelen vind ik soms best vervellend omdat mensen vaak denken, heb je haar weer... misschien dat ik later nog voorbeelden kom geven over wat er in het ouderlijk huis heeft afgespeeld maar moet nu even weg.
vrijdag 1 januari 2010 om 19:50
zaterdag 2 januari 2010 om 23:45
quote:doos501 schreef op 01 januari 2010 @ 19:49:
hoi meiden,
bij mijn ouders thuis zijn er genoeg vreemde dingen gebeurd om te geloven dat er iets is. het gebeurde altijd bij mijn zusje die er erg bang voor is, ik had er denk ik een iets te nuchtere kijk op. wil wel altijd van alles weten over het paronomale, net zo als ik hier mee lees. ik voel wel dingen heel goed aan en weet eigenlijk bij heel veel dingen hoe het gaat verlopen. had de laatste 3 jaar van mijn bijna ex man al verteld tegen hem, en eigenlijk is het allemaal uitgekomen. dat aanvoelen vind ik soms best vervellend omdat mensen vaak denken, heb je haar weer... misschien dat ik later nog voorbeelden kom geven over wat er in het ouderlijk huis heeft afgespeeld maar moet nu even weg.
Het kan soms handig zijn om dingen van te voren te weten en soms ook totaal niet. Zo heb ik een heel sterk gevoel over op welke manier mijn vader zal overlijden en hoe ik zelf zal overlijden. Overigens vertel ik niets tegen mijn vader, ik zie daar totaal geen meerwaarde van in en ben van mening dat je heel erg op moet passen met wat je tegen een persoon vertelt.
Kleinere dingen vertel ik soms wel maar dan zeg ik b.v. dat ik er een heel goed gevoel over heb. Zo wist ik meteen toen mijn zusje een foto van een huis liet zien, zij dit huis zou kopen. Voor dit huis had ze al op meerdere huizen geboden maar steeds ging de verkoop niet door. Maar dit huis was het gewoon.
hoi meiden,
bij mijn ouders thuis zijn er genoeg vreemde dingen gebeurd om te geloven dat er iets is. het gebeurde altijd bij mijn zusje die er erg bang voor is, ik had er denk ik een iets te nuchtere kijk op. wil wel altijd van alles weten over het paronomale, net zo als ik hier mee lees. ik voel wel dingen heel goed aan en weet eigenlijk bij heel veel dingen hoe het gaat verlopen. had de laatste 3 jaar van mijn bijna ex man al verteld tegen hem, en eigenlijk is het allemaal uitgekomen. dat aanvoelen vind ik soms best vervellend omdat mensen vaak denken, heb je haar weer... misschien dat ik later nog voorbeelden kom geven over wat er in het ouderlijk huis heeft afgespeeld maar moet nu even weg.
Het kan soms handig zijn om dingen van te voren te weten en soms ook totaal niet. Zo heb ik een heel sterk gevoel over op welke manier mijn vader zal overlijden en hoe ik zelf zal overlijden. Overigens vertel ik niets tegen mijn vader, ik zie daar totaal geen meerwaarde van in en ben van mening dat je heel erg op moet passen met wat je tegen een persoon vertelt.
Kleinere dingen vertel ik soms wel maar dan zeg ik b.v. dat ik er een heel goed gevoel over heb. Zo wist ik meteen toen mijn zusje een foto van een huis liet zien, zij dit huis zou kopen. Voor dit huis had ze al op meerdere huizen geboden maar steeds ging de verkoop niet door. Maar dit huis was het gewoon.
maandag 4 januari 2010 om 09:26
Of ik het paranormaal kan noemen, weet ik niet. Maar 16 jaar geleden op vaderdag droomde ik dat we een ongeluk met de motor zouden krijgen, maar toch de volgende morgen op pad gegaan en we zijn geschept door een auto die de macht over het stuur had verloren.Het 1e wat ik zei toen er iemand bij mij kwam, Dit heb ik vannacht gedroomd.
Ook de ervaring dat bij het overlijden van iemand dingen stuk gaan in huis, klokken blijven stilstaan, lampen uit gaan heb ik ervaring mee.
Verder toen mijn vader overleed heb ik een tekst van een liedje in de kist gedaan, gewoon voor mijzelf. Ik ben de laatste 3 jaar dat ik thuis woonde alleen met mijn vader geweest en hij was vaak toch ook mijn wijze raadgever.
Afgelopen jaar gingen we kijken voor een caravan en toen we besloten hadden dat we hem zouden kopen, terug in de auto, dat liedje op de radio. En dat is niet de eerste keer.
Gelukkig zelf geen verschijningen gehad, lijkt mij eng, maar een nichtje van mij wel. En van mijn vader weet ik dat een tante van mij, haar vader heeft zien verschijnen op de nacht dat hij, wat later bleek, was overleden. Ze had haar vader al heel lang niet gezien, vw ruzie.
Er is echt meer tussen hemel en aarde, maar intuitie en telepatie ook.
Ook de ervaring dat bij het overlijden van iemand dingen stuk gaan in huis, klokken blijven stilstaan, lampen uit gaan heb ik ervaring mee.
Verder toen mijn vader overleed heb ik een tekst van een liedje in de kist gedaan, gewoon voor mijzelf. Ik ben de laatste 3 jaar dat ik thuis woonde alleen met mijn vader geweest en hij was vaak toch ook mijn wijze raadgever.
Afgelopen jaar gingen we kijken voor een caravan en toen we besloten hadden dat we hem zouden kopen, terug in de auto, dat liedje op de radio. En dat is niet de eerste keer.
Gelukkig zelf geen verschijningen gehad, lijkt mij eng, maar een nichtje van mij wel. En van mijn vader weet ik dat een tante van mij, haar vader heeft zien verschijnen op de nacht dat hij, wat later bleek, was overleden. Ze had haar vader al heel lang niet gezien, vw ruzie.
Er is echt meer tussen hemel en aarde, maar intuitie en telepatie ook.
Je bent niet ongelukkig door wat je meemaakt, maar je bent ongelukkig door de manier hoe je ermee omgaat
maandag 4 januari 2010 om 09:43
Ik geloof echt absoluut niet dat er 'iets' is na de dood. Dood is dood. En ik geloof ook niet dat er 'meer' is tussen hemel en aarde dan dat wat wetenschappelijk aan te tonen is. En toch...
Jaren geleden had mijn tante het sterke gevoel dat ze mijn ouders uit moest nodigen voor het kerstdiner omdat het wel eens de laatste keer zou kunnen zijn. Ze heeft dit ook zo tegen mijn moeder gezegd. Iedereen was kerngezond, dus waarom ze dat gevoel had was niet te verklaren. Mijn ouders zijn daar dus geweest met kerst, gezellig. Een paar maanden later bleek dat mijn vader geopereerd moet worden. Hij was 54 en had tot dan toe nergens last van. Helaas is hij is na de operatie niet meer wakker geworden.
Toeval? Of heeft mijn tante echt iets 'gevoeld'? Ik weet het niet.
Jaren geleden had mijn tante het sterke gevoel dat ze mijn ouders uit moest nodigen voor het kerstdiner omdat het wel eens de laatste keer zou kunnen zijn. Ze heeft dit ook zo tegen mijn moeder gezegd. Iedereen was kerngezond, dus waarom ze dat gevoel had was niet te verklaren. Mijn ouders zijn daar dus geweest met kerst, gezellig. Een paar maanden later bleek dat mijn vader geopereerd moet worden. Hij was 54 en had tot dan toe nergens last van. Helaas is hij is na de operatie niet meer wakker geworden.
Toeval? Of heeft mijn tante echt iets 'gevoeld'? Ik weet het niet.
maandag 4 januari 2010 om 13:26
quote:miertje M schreef op 04 januari 2010 @ 09:26:
Ook de ervaring dat bij het overlijden van iemand dingen stuk gaan in huis, klokken blijven stilstaan, lampen uit gaan heb ik ervaring mee.
Die dingen gebeuren nu eenmaal wel eens. Ik heb zelf in de kerstvakantie een stuk of 5 lampen moeten vervangen. En op Oudejaarsdag ging de DVD-speler kapot. Zou dit duiden op een boodschap van Gene Zijde dat wij wat minder TV moeten kijken, of is het misschien toeval?
Ook de ervaring dat bij het overlijden van iemand dingen stuk gaan in huis, klokken blijven stilstaan, lampen uit gaan heb ik ervaring mee.
Die dingen gebeuren nu eenmaal wel eens. Ik heb zelf in de kerstvakantie een stuk of 5 lampen moeten vervangen. En op Oudejaarsdag ging de DVD-speler kapot. Zou dit duiden op een boodschap van Gene Zijde dat wij wat minder TV moeten kijken, of is het misschien toeval?
maandag 4 januari 2010 om 16:35
Laat ik de angel nog maar even quoten dan.....quote:Viva Angel2 schreef op 30 december 2009 @ 17:03:
En hiervoor bestaan dus moderators
Dergelijke topics zijn inderdaad eerder enorm uit de hand gelopen. Ik vind het prima dat er weer zo'n topic komt, maar wil dan wel een omgeving bieden waarin het kan. Daarom de volgende opmerkingen:
- dit topic gaat over paranormale ervaringen die je hebt gehad. Als je daar niet in gelooft en dat graag wil uiten, kan je een topic openen over de zin en onzin van van paranormale ervaringen.
- ik zie al een aantal off topic reacties, deze ga ik verwijderen, tegen nieuwe off topics zal ik streng optreden
- aan TO wil ik vragen iets meer toe te lichten waarom ze dit wil weten, het is nu inderdaad wel heel summier en het is niet meer dan beleefd iets meer te schrijven over de achtergrond van de interesse
Laten we hopen dat het deze keer dan wel lukt, om gewoon veilig en open hierover te kunnen communiceren en ruimte overhouden voor de discussie op een ander topic.
En hiervoor bestaan dus moderators
Dergelijke topics zijn inderdaad eerder enorm uit de hand gelopen. Ik vind het prima dat er weer zo'n topic komt, maar wil dan wel een omgeving bieden waarin het kan. Daarom de volgende opmerkingen:
- dit topic gaat over paranormale ervaringen die je hebt gehad. Als je daar niet in gelooft en dat graag wil uiten, kan je een topic openen over de zin en onzin van van paranormale ervaringen.
- ik zie al een aantal off topic reacties, deze ga ik verwijderen, tegen nieuwe off topics zal ik streng optreden
- aan TO wil ik vragen iets meer toe te lichten waarom ze dit wil weten, het is nu inderdaad wel heel summier en het is niet meer dan beleefd iets meer te schrijven over de achtergrond van de interesse
Laten we hopen dat het deze keer dan wel lukt, om gewoon veilig en open hierover te kunnen communiceren en ruimte overhouden voor de discussie op een ander topic.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
maandag 11 januari 2010 om 21:21
Ik heb ook best wel wat ervaringen. Vind het moeilijk om ze op te schrijven omdat ik in mijn omgeving vaak niet serieus word genomen als ik er eens wat over vertelde. Dat doe ik dus nu niet meer, want mensen zijn soms zo kortzichtig. Maar ondertussen gaan mijn ervaringen op dit gebied gewoon door. Ik zal hier in de loop van de tijd wel wat schrijven, moet even moed verzamelen.
Herkennen jullie ook dat je partner hier heel anders in kan staan en gelooft dat er helemaal niks is? Ik vind dat zo lastig. Wij verschillen wat dit betreft als dag en nacht.
Herkennen jullie ook dat je partner hier heel anders in kan staan en gelooft dat er helemaal niks is? Ik vind dat zo lastig. Wij verschillen wat dit betreft als dag en nacht.
maandag 11 januari 2010 om 21:29
Toen ik als kind opeens dingen ging vertellen die nog niet gebeurd waren, wist mijn moeder het al. In de loop der jaren ben ik me er onbewust voor gaan afsluiten, tot ik in de gaten kreeg dat ik weer dingen wist die nog niet gebeurd waren. Toen ik daar met mn moeder weer over sprak, ontkende ze het eerst. Later heeft ze toegegeven precies hetzelfde te hebben en dat mijn oma, haar moeder, het ook had.
Ik doe er weinig mee, sta er ook niet enorm voor open. Wel heb ik enkele jaren geleden een medium ontmoet, heel toevallig op een ongewone plek. Hij kwam ook nog eens uit een ander land en die wist mij heel veel te vertellen, dingen die je echt niet aan lichaamstaal kunt aflezen.
Net voor die ontmoeting had ik een ongeluk gehad, zodoende kwam ik met diezelfde man in de "gehandicapten area" terecht. Op het moment van het ongeluk wist ik dat ik een beschermengel had, dat kon niet anders. Maar wie? Ja bedankt Engel, maar wie? Sinds die ontmoeting en gesprek met mn moeder hebben we een vermoeden en dat is wel fijn om te weten (al is het iemand die ik niet had verwacht).
Ik doe er weinig mee, sta er ook niet enorm voor open. Wel heb ik enkele jaren geleden een medium ontmoet, heel toevallig op een ongewone plek. Hij kwam ook nog eens uit een ander land en die wist mij heel veel te vertellen, dingen die je echt niet aan lichaamstaal kunt aflezen.
Net voor die ontmoeting had ik een ongeluk gehad, zodoende kwam ik met diezelfde man in de "gehandicapten area" terecht. Op het moment van het ongeluk wist ik dat ik een beschermengel had, dat kon niet anders. Maar wie? Ja bedankt Engel, maar wie? Sinds die ontmoeting en gesprek met mn moeder hebben we een vermoeden en dat is wel fijn om te weten (al is het iemand die ik niet had verwacht).
dinsdag 12 januari 2010 om 19:27
quote:Sylphide75 schreef op 11 januari 2010 @ 21:21:
Herkennen jullie ook dat je partner hier heel anders in kan staan en gelooft dat er helemaal niks is? Ik vind dat zo lastig. Wij verschillen wat dit betreft als dag en nacht.
Ja, aanvankelijk stond mijn man hier heel anders in. Totdat het gespook (of moet ik zeggen 'spookgespuis') hem begon te klieren wanneer ik er niet bij was. Toen kon hij er niet meer onderuit. Niet dat ik dat wilde hoor, maar hij is inmiddels wel zover dat ook hij beseft dat er meer is tussen hemel en aarde.
Inmiddels is het rustig in ons huis, dankzij een hele hoop verbouwingen en iemand die ze aangepakt en weggestuurd heeft. Klinkt vaag, maar het heeft wel gewerkt.
Herkennen jullie ook dat je partner hier heel anders in kan staan en gelooft dat er helemaal niks is? Ik vind dat zo lastig. Wij verschillen wat dit betreft als dag en nacht.
Ja, aanvankelijk stond mijn man hier heel anders in. Totdat het gespook (of moet ik zeggen 'spookgespuis') hem begon te klieren wanneer ik er niet bij was. Toen kon hij er niet meer onderuit. Niet dat ik dat wilde hoor, maar hij is inmiddels wel zover dat ook hij beseft dat er meer is tussen hemel en aarde.
Inmiddels is het rustig in ons huis, dankzij een hele hoop verbouwingen en iemand die ze aangepakt en weggestuurd heeft. Klinkt vaag, maar het heeft wel gewerkt.
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zondag 24 januari 2010 om 23:24
Hoi allemaal,
Ik vind het fijn dat ik dit topic gevonden heb. Ik heb wel een aantal ervaringen. Mijn psychologe noemt het hoogsensitief. Ik weet niet hoe ik het kan noemen, want ik ervaar het als menselijk en normaal. Maar in het dagelijks leven ondervind ik er wel problemen door, vandaar dat ik bij haar ben om dit oa beter te leren.
Ik heb een tijd ontzettend veel dromen gehad die uitkwamen. Hierbij zaten ook nachtmerries bij. Helaas heb ik die toendertijd genegeert met de nodige consequenties van dien. Want het is belangrijk dat je deze gave leert lezen en te waarderen en positief te gebruiken in je leven. Ik ging met iemand om, toen ik diegene net leerde kennen. Zag ik opeens allemaal flitsen, met gebeurtenissen, toen ik hem aankeek, en een ontzettende grote angst. Nu ben ik wel een aantal jaren verder en heb ik meer geleerd hoe ik los van die persoon kan komen, maar het leek of diegene mij in de greep had. Ik bedoel niet hij persoonlijk, maar iets wat er ooit tussen ons gebeurd is. De band was heel sterk maar niet opbouwend. Kan er niet zo goed over uit wijden want ik wil niet herkend worden, het blijft toch internet.
Verder heb ik een paar keer gehad dat ik uit mijn lichaam ging. De eerste keer was toen ik in de pubertijd zat. Toen lag ik en zag mezelf opeens vanuit de andere kant van de kamer. Ook heb ik dit tijdens meditatie gehad. Ik ervaarde dit niet als heel prettig, omdat ik er geen controle over had.
Ook heb ik weleens gehad dat ik heel groot was, toen deed ik mijn ogen open, dat was tijdens het sporten in een groep, en toen zag keek ik zo over al die mensen heen, was best gek, maar lijkt op uit je lichaam gaan maar dan anders.
Ik weet niet hoe ik het uit kan leggen, maar ik voel mensen hun energie. Ik geloof niet in negatieve mensen. Want iedereen is in zijn kern gelijk voor mij, maar de boven laag verschilt. Dus soms voel ik heel duidelijk waar ik beter uit de buurt kan blijven. Ik had dit laatst op straat heel heftig, dan voel je tintelingen en dat soort dingen maar dan op een heel onprettige manier.
Ik heb ook een tijd heel veel mannengezichten gezien voordat ik ging slapen, die zoefden zo voorbij, gezichten die ik me niet kan herinneren alsof ik ze kende.
En verder synchronen gedachtes met een ander. Of dat je denkt aan iemand en die belt je dan. Voelen wat iemand denkt, dat is wel een leuk spel als je goed op elkaar bent afgestemd.
Weten op straat wie er zometeen om de hoek aankomt, meestal is dit alleen bij bekende.
Maar of het paranormale dingen zijn. Ik zie het eerder als normaal en sluit me er soms ook graag vooraf, omdat je anders een soort spons bent. En ik merk ook dat andere mensen die zich minder openstellen voor gevoeligheid het soms lastig is in contact.
Ik vind het fijn dat ik dit topic gevonden heb. Ik heb wel een aantal ervaringen. Mijn psychologe noemt het hoogsensitief. Ik weet niet hoe ik het kan noemen, want ik ervaar het als menselijk en normaal. Maar in het dagelijks leven ondervind ik er wel problemen door, vandaar dat ik bij haar ben om dit oa beter te leren.
Ik heb een tijd ontzettend veel dromen gehad die uitkwamen. Hierbij zaten ook nachtmerries bij. Helaas heb ik die toendertijd genegeert met de nodige consequenties van dien. Want het is belangrijk dat je deze gave leert lezen en te waarderen en positief te gebruiken in je leven. Ik ging met iemand om, toen ik diegene net leerde kennen. Zag ik opeens allemaal flitsen, met gebeurtenissen, toen ik hem aankeek, en een ontzettende grote angst. Nu ben ik wel een aantal jaren verder en heb ik meer geleerd hoe ik los van die persoon kan komen, maar het leek of diegene mij in de greep had. Ik bedoel niet hij persoonlijk, maar iets wat er ooit tussen ons gebeurd is. De band was heel sterk maar niet opbouwend. Kan er niet zo goed over uit wijden want ik wil niet herkend worden, het blijft toch internet.
Verder heb ik een paar keer gehad dat ik uit mijn lichaam ging. De eerste keer was toen ik in de pubertijd zat. Toen lag ik en zag mezelf opeens vanuit de andere kant van de kamer. Ook heb ik dit tijdens meditatie gehad. Ik ervaarde dit niet als heel prettig, omdat ik er geen controle over had.
Ook heb ik weleens gehad dat ik heel groot was, toen deed ik mijn ogen open, dat was tijdens het sporten in een groep, en toen zag keek ik zo over al die mensen heen, was best gek, maar lijkt op uit je lichaam gaan maar dan anders.
Ik weet niet hoe ik het uit kan leggen, maar ik voel mensen hun energie. Ik geloof niet in negatieve mensen. Want iedereen is in zijn kern gelijk voor mij, maar de boven laag verschilt. Dus soms voel ik heel duidelijk waar ik beter uit de buurt kan blijven. Ik had dit laatst op straat heel heftig, dan voel je tintelingen en dat soort dingen maar dan op een heel onprettige manier.
Ik heb ook een tijd heel veel mannengezichten gezien voordat ik ging slapen, die zoefden zo voorbij, gezichten die ik me niet kan herinneren alsof ik ze kende.
En verder synchronen gedachtes met een ander. Of dat je denkt aan iemand en die belt je dan. Voelen wat iemand denkt, dat is wel een leuk spel als je goed op elkaar bent afgestemd.
Weten op straat wie er zometeen om de hoek aankomt, meestal is dit alleen bij bekende.
Maar of het paranormale dingen zijn. Ik zie het eerder als normaal en sluit me er soms ook graag vooraf, omdat je anders een soort spons bent. En ik merk ook dat andere mensen die zich minder openstellen voor gevoeligheid het soms lastig is in contact.
maandag 25 januari 2010 om 00:16
Een ervaring steekt er wel bovenuit. Het is alweer lang geleden maar ik ben een keer uit mijn lichaam getreden. Althans, zo noem ik het maar want ik weet niet of er een andere, misschien fysieke, verklaring voor is.
Ik werd op op straat aangevallen en in elkaar geslagen. Tijdens de aanval, bevond ik mij opeens enige meters van mijn lichaam en keek ik vanaf die afstand toe hoe ik door een man werd geslagen. Pas op het moment dat ik me het echt realiseerde dat ik naar mezelf keek, bevond ik me weer terug in mijn lijf. Toen duurde het nog een seconde voor ik me weer bewust was van mijn omgeving.
Het was niet eng of naar maar wel erg bijzonder. Het is me daarna nooit meer gebeurd.
Ik werd op op straat aangevallen en in elkaar geslagen. Tijdens de aanval, bevond ik mij opeens enige meters van mijn lichaam en keek ik vanaf die afstand toe hoe ik door een man werd geslagen. Pas op het moment dat ik me het echt realiseerde dat ik naar mezelf keek, bevond ik me weer terug in mijn lijf. Toen duurde het nog een seconde voor ik me weer bewust was van mijn omgeving.
Het was niet eng of naar maar wel erg bijzonder. Het is me daarna nooit meer gebeurd.
maandag 25 januari 2010 om 12:18
Jeetje, dat is wel heel bijzonder.
Ik heb ook bepaalde ervaringen, maar niet met uittredingen.
Bij mij zijn het vooral dromen waarin overledenen terugkomen in geuren en kleuren en mij dingen zeggen of een boodschap brengen. Ik ervaar het als heel fijn en niet eng. Wat ik wel eng zou vinden is om een verschijning te zien. Een goed medium waar ik soms kom voor advies, heeft mij uitgelegd dat ik in mijn slaap heel toegankelijk ben en zo kunnen mensen die zijn overgegaan contact met me maken. Ze zullen zich nooit laten zien zolang ik er niet aan toe ben, en dat heeft mij erg gerustgesteld. Verder zijn er heel veel "toevalligheden"in mijn leven gebeurd die naar mijn mening geen toeval waren.
Ik voel soms ook bij mensen dat ik beter uit de buurt kan blijven of juist het omgekeerde; dat het enorm klikt terwijl ik die persoon niet ken.
Ik ben volop bezig met deze ontwikkeling en leer steeds meer.
Ik heb ook bepaalde ervaringen, maar niet met uittredingen.
Bij mij zijn het vooral dromen waarin overledenen terugkomen in geuren en kleuren en mij dingen zeggen of een boodschap brengen. Ik ervaar het als heel fijn en niet eng. Wat ik wel eng zou vinden is om een verschijning te zien. Een goed medium waar ik soms kom voor advies, heeft mij uitgelegd dat ik in mijn slaap heel toegankelijk ben en zo kunnen mensen die zijn overgegaan contact met me maken. Ze zullen zich nooit laten zien zolang ik er niet aan toe ben, en dat heeft mij erg gerustgesteld. Verder zijn er heel veel "toevalligheden"in mijn leven gebeurd die naar mijn mening geen toeval waren.
Ik voel soms ook bij mensen dat ik beter uit de buurt kan blijven of juist het omgekeerde; dat het enorm klikt terwijl ik die persoon niet ken.
Ik ben volop bezig met deze ontwikkeling en leer steeds meer.
maandag 25 januari 2010 om 17:54
quote:Yoerie schreef op 25 januari 2010 @ 00:16:
Een ervaring steekt er wel bovenuit. Het is alweer lang geleden maar ik ben een keer uit mijn lichaam getreden. Althans, zo noem ik het maar want ik weet niet of er een andere, misschien fysieke, verklaring voor is.
Ik werd op op straat aangevallen en in elkaar geslagen. Tijdens de aanval, bevond ik mij opeens enige meters van mijn lichaam en keek ik vanaf die afstand toe hoe ik door een man werd geslagen. Pas op het moment dat ik me het echt realiseerde dat ik naar mezelf keek, bevond ik me weer terug in mijn lijf. Toen duurde het nog een seconde voor ik me weer bewust was van mijn omgeving.
Het was niet eng of naar maar wel erg bijzonder. Het is me daarna nooit meer gebeurd.
Hoi,
ik vind het fijn om te horen dat je dat ook gehad hebt, alhoewel de setting anders was. Bij mij gebeurde het niet in zo situatie. Ik kwam er pas later achter, een paar jaar erna, dat het ook een benaming had enzo. Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn hier die dat ervaart hebben. Bij mij was het ook zo dat zodra ik het besefte en er een gedachte aan te pas kwam ik weer terug kwam. Ik heb het niet ervaren als angstaanjagend, maar eerder als heel mooi. En jij?
Hierdoor ben ik wel heel anders over de dingen gaan nadenken.
Een ervaring steekt er wel bovenuit. Het is alweer lang geleden maar ik ben een keer uit mijn lichaam getreden. Althans, zo noem ik het maar want ik weet niet of er een andere, misschien fysieke, verklaring voor is.
Ik werd op op straat aangevallen en in elkaar geslagen. Tijdens de aanval, bevond ik mij opeens enige meters van mijn lichaam en keek ik vanaf die afstand toe hoe ik door een man werd geslagen. Pas op het moment dat ik me het echt realiseerde dat ik naar mezelf keek, bevond ik me weer terug in mijn lijf. Toen duurde het nog een seconde voor ik me weer bewust was van mijn omgeving.
Het was niet eng of naar maar wel erg bijzonder. Het is me daarna nooit meer gebeurd.
Hoi,
ik vind het fijn om te horen dat je dat ook gehad hebt, alhoewel de setting anders was. Bij mij gebeurde het niet in zo situatie. Ik kwam er pas later achter, een paar jaar erna, dat het ook een benaming had enzo. Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn hier die dat ervaart hebben. Bij mij was het ook zo dat zodra ik het besefte en er een gedachte aan te pas kwam ik weer terug kwam. Ik heb het niet ervaren als angstaanjagend, maar eerder als heel mooi. En jij?
Hierdoor ben ik wel heel anders over de dingen gaan nadenken.
maandag 25 januari 2010 om 18:06
Ik ben uit mijn lichaam getreden toen ik baby was, weet ik zelf niks meer van natuurlijk, maar mijn vader heeft mij in de hoek van de kamer gezien en mij weer terug zien gaan naar mijn lichaam. Hij is zo nuchter als hel en gelooft niet dat er meer is tussen hemel en aarde, maar dit zegt die altijd, dus zal wel zo geweest zijn.