wie heeft er paranormale ervaringen?

Ik ben totaal niet zweverig. Na het overlijden van mijn vader hoopte ik zo op een teken maar is nooit gekomen. 5 weken geleden overleed mijn moeder. Een week of twee nadien droomde ik dat mijn ouders voor het keukenraam van mijn ouderlijk huis stonden. Ik kwam de straat in rijden en zag tussen hen in een blonde vrouw staan die wegliep en waarvan ik dacht: huh, ben ik dat nou?? Ik parkeer mijn auto en vanuit de auto mime ik naar mijn vader: gaat het goed? Ja, het gaat goed, mimede mijn vader terug terwijl hij zijn arm om mijn moeder had geslagen, stonden ze daar stralend voor dat keukenraam. Ik houd me nu voor dat dit een teken is, dat ze weer samen zijn en dat het goed gaat. Ik heb overigens nog nooit eerder van mijn ouders samen gedroomd.



Weer een week of twee later droomde ik van duizenden balonnen in de lucht.



Vorige week zat ik op de bank, voor het eerst sinds de crematie de muziek van mamas uitvaart te luisteren. Ineens begint er vanuit de keuken iets enorm te borrelen. Mn hond sprong als een gek van de bank, zelfs hij schrok ervan. kwam uit de gootsteen. Vanaf de gang hoor ik hetzelfde geluid, ik de gang in, kwam het ook uit het toilet. Potverdorrie dacht ik, kan ik ook nog eens een loodgieter laten komen. Ik loop terug naar de bank om de muziek uit te zetten op mn laptop en het geborrel stopt meteen. was nog nooit eerder gebeurd en is ook niet meer teruggekomen sindsdien.



Mijn hond kan trouwens ook heel gebiologeerd kijken naar iets wat er niet is, of wat ik niet kan zien. Hij kan echt iets volgen waarvan ik denk: huh, wat ziet ie nou??



Ach ja, ik weet het niet maar typisch is het wel.

quote:tjilla schreef op 25 januari 2010 @ 18:58:

Ik ben totaal niet zweverig. Na het overlijden van mijn vader hoopte ik zo op een teken maar is nooit gekomen. 5 weken geleden overleed mijn moeder. Een week of twee nadien droomde ik dat mijn ouders voor het keukenraam van mijn ouderlijk huis stonden. Ik kwam de straat in rijden en zag tussen hen in een blonde vrouw staan die wegliep en waarvan ik dacht: huh, ben ik dat nou?? Ik parkeer mijn auto en vanuit de auto mime ik naar mijn vader: gaat het goed? Ja, het gaat goed, mimede mijn vader terug terwijl hij zijn arm om mijn moeder had geslagen, stonden ze daar stralend voor dat keukenraam. Ik houd me nu voor dat dit een teken is, dat ze weer samen zijn en dat het goed gaat. Ik heb overigens nog nooit eerder van mijn ouders samen gedroomd.



Weer een week of twee later droomde ik van duizenden balonnen in de lucht.



Vorige week zat ik op de bank, voor het eerst sinds de crematie de muziek van mamas uitvaart te luisteren. Ineens begint er vanuit de keuken iets enorm te borrelen. Mn hond sprong als een gek van de bank, zelfs hij schrok ervan. kwam uit de gootsteen. Vanaf de gang hoor ik hetzelfde geluid, ik de gang in, kwam het ook uit het toilet. Potverdorrie dacht ik, kan ik ook nog eens een loodgieter laten komen. Ik loop terug naar de bank om de muziek uit te zetten op mn laptop en het geborrel stopt meteen. was nog nooit eerder gebeurd en is ook niet meer teruggekomen sindsdien.



Mijn hond kan trouwens ook heel gebiologeerd kijken naar iets wat er niet is, of wat ik niet kan zien. Hij kan echt iets volgen waarvan ik denk: huh, wat ziet ie nou??



Ach ja, ik weet het niet maar typisch is het wel.



Mijn katten hebben dat ook. Vooral eentje. Dan gaat die opeens heel hard miauwen naar iets dat die ziet, maar wat ik niet zie. Dit gebeurd niet echt vaak.

ontroerend verhaal over je ouders.

Cocoroos, ik heb het ook niet als eng of vervelend ervaren, mijn uittreding. Het heeft me op het moment zelf ook wel geholpen omdat het me inzicht gaf dat ik actie moest ondernemen.



Ik weet wel van meerdere mensen dat ze uittredingen hebben. Van een man weet ik dat hij het juist zelf oproept (hoe zou ik echt niet weten) en dat hij wanneer hij op ligt vaak 'op reis' gaat.

gelukkig

ja ik geloof ook dat iedereen dat kan. Maar toch hoor je er weinig over of wordt er weinig over gesproken. Ik ben benieuwd wat de reden is van een uittreding, bv de omstandigheden, of je gemoed of dergelijke

Ik heb ook wel eens wat dingen meegemaakt, toch wel bijzonder, dat vergeet ik ook nooit meer;



toen ik zwanger was, net 5,6 weken, fietste ik naar huis van mijn werk, op de brug kreeg ik opeens een flits in mijn hoofd, ik zag een ziekenhuis en wist ineens dat deze zwangerschap niet door zou gaan... het opvolgende weekend kreeg ik een miskraam, was er behoorlijk kapot van, maar diep vanbinnen wist ik het al..



De zwangerschap daarna kreeg ik rond 3/4 maanden een bloeding en ik schrok enorm..ondanks dat ik alleen maar kon huilen wist ik vanbinnen dat het goed zat.. intuitie waarschijnlijk, gelukkig was er ook niets aan de hand..



Toen onze zoon geboren werd 2 jaar geleden kwam er een vriend op bezoek. Toen hij naar onze zoon keek vertelde hij dat hij D. zo wazig zag, maar dat was goed, want hij werd beschermd..tranen in mijn ogen kreeg ik ervan, zo mooi vond ik het..



Nu 2 jaar later viel me 2 weken geleden op dat D. ''dingen'' op het plafond aan het volgen was, aangezien hij nog niet goed kan praten vroeg ik hem '' is het mooi, D?'' ''Ja, mooi'' .. ik wist zeker dat hij wat zag..



Van het weekend waren we toevallig op bezoek bij de vriend waar ik het eerder over had, en hij begon gelijk weer, ''ziet D. dingen?'' en later vertelde hij me nog dat D. een erg gevoelig kind is, dat hij intens verdrietig kan zijn als iemand boos op hem wordt omdat hij het gewoon niet begrijpt, niet tegen onrechtvaardigheid kan en ook voelt hij mensen aan en hij schijnt een klik te hebben met dieren, ok, hij is gek op poesjes en loopt altijd met z'n knuffels te sjouwen.. maar wat hij mij vertelde kwam mij bekend voor..



nog even een ander voorbeeld.

Een jaar of 5 geleden stond ik in de keuken, we hadden visite en ik was de vaatwasser aan het inruimen, opeens een stem naast mij, een vrouwenstem die vertelde me ''dat ik het uit moest doen'' ik schrok op en keek naast me, er stond niemand, ik was alleen in de keuken.. mijn vriend had een plant op zolder staan met een zelfgemaakt warmhoudlamp erboven wat mij niet echt een prettig gevoel was, ik was bang voor brand of iets dergelijks.. ik heb verder niet op de stem gereageerd maar s'nachts werd mijn vriend wakker door een brandlucht, en het gekke was dat toen ik ook wakker werd ik niets rook, alles nagekeken en we konden niets ontdekken.. toch heeft hij wel de lamp uitgedaan. Voor mij was het duidelijk een waarschuwing, ik ging niet in op die stem, daarom volgens mij de brandlucht waar vriend wakker van werd..



Regelmatig zie ik lichtflitsjes of kleurtjes op de muren maar dat zijn vaak periodes.. dromen doe ik ook erg veel, ook voorspellende dromen over bevallingen en het geslacht van baby's.. gek genoeg komen die nog uit ook..



Nouja, of het paranormale ervaringen zijn of niet, ik vind het erg bijzonder, vooral dat van mijn zoon..

Ik heb pas nog het boek gelezen ''mijn kind ziet meer'' zo mooi en emotioneel.. echt een aanrader..

Nadat mijn tante (tweelingzus van mijn moeder) was overleden, had mijn moeder contact met een medium, over haar zus.

Deze mevrouw vertelde dat mijn tante van zich zou laten horen, als mijn moeder een duivenveer zou vinden op een speciale plaats, zou dit een "groet" van haar zus zijn.

Kort daarna vond mijn moeder een duivenveer op het graf van haar zus. Maanden later, stond mij het huilen nader dan het lachen. Het was een hele heftige periode. Mijn oom, de man van die overleden tante, verongelukte in het verkeer. Een andere oom (broer van mijn vader) bleek ongeneeslijk ziek te zijn (kanker). We zaten vreselijk in de rats over mijn vader, want die was enorm depri vanwege zijn zieke broer en werd zelf onderzocht vanwege prostaatklachten (werd ook gedacht aan kanker). Zoals gezegd: het huilen stond mij nader dan het lachen. Op een middag liep ik na het werk naar de auto en vond daar op het dak, recht boven het bestuurderportier, een prachtige duivenveer. Dat gaf me op dat moment zo'n warm gevoel en die veer kon ook maar voor 1 iemand bestemd zijn, en van 1 iemand afkomstig zijn. De veer bewaar ik nog steeds.

Wel een goed idee om ervaringen zo met elkaar uit te wisselen. Ergens blijft het tikkeltje taboe. Zelf ben ik denk ik ook gevoelig voor dat soort dingen, nam vooral vroeger snel gevoelens van anderen over, had dromen die soms uitkwamen, dat soort dingen. Helderweten. Een paar jaar geleden waren dat soort ervaringen er opeens veel meer en heb toen moeten leren hoe ermee om te gaan. Inmiddels heb ik het meer in de hand, dat is wel prettig (de aan en uit knop zeg maar). Mijn laatste ervaring was de volgende. Ik had zo´n 1,5 week lang dat ik me opeens heel depressief voelde en op een gegeven moment zag ik het echt niet meer zitten, alsof de enige mogelijkheid was om ermee te kappen. Onlangs hoorde ik dat mijn exvriendje van lang geleden zelfmoord heeft gepleegd. Hij bleek dat precies op het moment gedaan te hebben dat ik zo diep in de put zat dat ik het niet meer zag zitten. Tja, toeval, of hulpkreet/afscheid? Toen ik hoorde dat hij dat had gedaan, kon ik het door die ervaring veel beter snappen dat dit echt de laatste mogelijkheid was. Ik hoop dat hij rust heeft gevonden.



Fijn om te lezen hoe anderen dit soort dingen beleven!

Het blijft altijd een mengeling hebben van heel veel rillingen, heel erg interessant, maar ook heel eng. Zo kon ik echt heel lang niet lekker slapen nadat ik ooit de Sixth Sense had gezien in de bios.. Gelukkig ´weet´ ik dingen meestal, zie ze in gedachten voor me (ook waar mensen lichamelijk last van hebben, wat de oorzaak is van een klacht), maar nooit in het echt, dat lijkt me niet relaxed! Kennelijk past dat weten dan beter bij je dan het zien.

quote:cocoroos schreef op 25 januari 2010 @ 17:54:

[...]





Hoi,

ik vind het fijn om te horen dat je dat ook gehad hebt, alhoewel de setting anders was. Bij mij gebeurde het niet in zo situatie. Ik kwam er pas later achter, een paar jaar erna, dat het ook een benaming had enzo. Ik ben benieuwd of er meer mensen zijn hier die dat ervaart hebben. Bij mij was het ook zo dat zodra ik het besefte en er een gedachte aan te pas kwam ik weer terug kwam. Ik heb het niet ervaren als angstaanjagend, maar eerder als heel mooi. En jij?

Hierdoor ben ik wel heel anders over de dingen gaan nadenken.



Ik hoor het steeds vaker dat mensen hun lichaam uit treden... volgens mij is het normaal om het een x mee te maken in je leven.

Het heet trouwens: Astrale projectie

Op deze site heb je er wat info over

http://www.gerardlenting.nl/zelfuittred ... reden.html

ik heb ook een keer iets gehad.

zaterdags had ik een telefoontje gekregen van mn moeder, dat het niet goed ging met mijn oma en dat ze waarschijnlijk het eind van de week niet zou halen.

die dinsdagnacht werd ik om kwart over 2 s nachts wakker met een heel naar gevoel.

de volgende dag hoorde ik van mn moeder dat die nacht mijn oma was overleden, om kwart over 2 s nachts....



een aantal jaar terug moest ik ineens aan een jongen denken die ik een hele tijd niet had gezien. ik ken hem van de kroeg en concertjes en festivals e.d. en vroeg me af of ik m op lowlands ook weer tegen zou komen.

de volgende dag kwam ik erachter dat hij was overleden...

quote:pipeloentje1 schreef op 25 januari 2010 @ 18:06:

Ik ben uit mijn lichaam getreden toen ik baby was, weet ik zelf niks meer van natuurlijk, maar mijn vader heeft mij in de hoek van de kamer gezien en mij weer terug zien gaan naar mijn lichaam. Hij is zo nuchter als hel en gelooft niet dat er meer is tussen hemel en aarde, maar dit zegt die altijd, dus zal wel zo geweest zijn.Hoe ziet men dat?

Ik heb ook wel eens wat meegemaakt, dus ja volgens mij is er zeker meer tussen hemel en aarde.

@josephine; Als ik dat zou weten...Ik was op dat moment in het ziekenhuis met spoed opgenomen (geopereerd worden) omdat ik op sterven lag.(eigenlijk een bijna dood ervaring, alleen was ik baby dus ik kan het niet navertellen) Misschien is hij zelf paranormaal, of misschien is het alleen bij die ervaring gebleven. (netzo als een aantal mensen hier andere zaken hebben gezien)

Ik heb nog nooit een overleden iemand gezien dus ik weet hoe iemand dat ziet.

@pipeloentje1

Omdat je zei mijn vader zag mij eruit komen...dus ik d8 misschien zag hij je geest/ziel er boven hangen ofzo

Ik heb deze zomer een meisje ontmoet op vakantie dat heel bijzonder was. Ik lag in het zwembad met mijn vriend en zij, een jaar of 4/5 hing aan het trappetje en keek de hele tijd naar me. Op een gegeven moment kwam ze, zo goed en zo kwaad als het ging met die armdingen naar me toe gezwommen en vloog me om mijn nek en gaf me een knuffel. Ik vond het een heel schattig meisje en ben een beetje met haar gaan zwemmen en praten. Toen ik vroeg wat haar naam was antwoorde ze met "ik ben Melissa, en jij bent ..... ". Ze zei mijn naam! Ik heb haar gevraagd hoe ze mijn naam wist, en ze vertelde me dat ze vaak over mij droomde. Die hele vakantie zocht ze mij heel vaak op en vertelde me, tussen neus en lippen door, hele bijzondere dingen. Ze vertelde me onder meer dat ik vroeger altijd bij haar bed zat en aan haar haren zat (dan deed ze voor dat iemand haar haren streelde). Dan zei ze zoiets van "jij kwam vroeger altijd bij mij he, als ik ging slapen". Ook vertelde ze me dat ik vroeger zussen had. Ook zei ze, "waar is jouw kindje nou?". En ze vertelde me dat ik mijn dochtertje weer terugkreeg. Ik ben 21, en heb behalve de kindertjes van mijn vriend, zelf nog geen kinderen.



Mijn moeder (we waren met mijn halve familie op vakantie in Turkije) heeft ook een aantal malen met haar gesproken en dan zei ze dingen als "rood en paars zijn mijn lievelingskleuren, net als ... " terwijl ik dit nog nooit tegen haar verteld had.



Al met al heel bijzonder. Misschien klinkt het ongelooflijk, en als het gebrabbel van een klein kind, maar ik sta open voor dit soort dingen. Mijn vriend is Surinaams en vond haar doodeng, want mensen die "dingen over je weten"zijn slecht volgens hem. Zelf had ze helemaal niet door dat wat ze zei zo ongelooflijk was.



Ook zei mijn broertje toen hij net goed leerde praten tegen mijn ouders "jullie zijn nu mijn ouders, maar vroeger had ik een andere papa en mama".

quote:Zizia schreef op 02 februari 2010 @ 18:19:

Ik heb deze zomer een meisje ontmoet op vakantie dat heel bijzonder was. Ik lag in het zwembad met mijn vriend en zij, een jaar of 4/5 hing aan het trappetje en keek de hele tijd naar me. Op een gegeven moment kwam ze, zo goed en zo kwaad als het ging met die armdingen naar me toe gezwommen en vloog me om mijn nek en gaf me een knuffel. Ik vond het een heel schattig meisje en ben een beetje met haar gaan zwemmen en praten. Toen ik vroeg wat haar naam was antwoorde ze met "ik ben Melissa, en jij bent ..... ". Ze zei mijn naam! Ik heb haar gevraagd hoe ze mijn naam wist, en ze vertelde me dat ze vaak over mij droomde. Die hele vakantie zocht ze mij heel vaak op en vertelde me, tussen neus en lippen door, hele bijzondere dingen. Ze vertelde me onder meer dat ik vroeger altijd bij haar bed zat en aan haar haren zat (dan deed ze voor dat iemand haar haren streelde). Dan zei ze zoiets van "jij kwam vroeger altijd bij mij he, als ik ging slapen". Ook vertelde ze me dat ik vroeger zussen had. Ook zei ze, "waar is jouw kindje nou?". En ze vertelde me dat ik mijn dochtertje weer terugkreeg. Ik ben 21, en heb behalve de kindertjes van mijn vriend, zelf nog geen kinderen.



Mijn moeder (we waren met mijn halve familie op vakantie in Turkije) heeft ook een aantal malen met haar gesproken en dan zei ze dingen als "rood en paars zijn mijn lievelingskleuren, net als ... " terwijl ik dit nog nooit tegen haar verteld had.



Al met al heel bijzonder. Misschien klinkt het ongelooflijk, en als het gebrabbel van een klein kind, maar ik sta open voor dit soort dingen. Mijn vriend is Surinaams en vond haar doodeng, want mensen die "dingen over je weten"zijn slecht volgens hem. Zelf had ze helemaal niet door dat wat ze zei zo ongelooflijk was.



Ook zei mijn broertje toen hij net goed leerde praten tegen mijn ouders "jullie zijn nu mijn ouders, maar vroeger had ik een andere papa en mama".Wauw

leeft deze topic nog

Ja, ik heb een ongeluk voelen aankomen bij iemand in de familie. Ik was toen nog jong denk jaar of 11 en zei opeens tegen moeder ''ik krijg het gevoel dat iemand in onze familie een auto ongeluk gaat krijgen mam..'' volgende dag waren mijn tante en 2 nichtjes over de reling van de snelweg beland na een ongeluk.



Als kind had ik het zoiezo meer.. als mijn moeder bijvoorbeeld zei weetje wat we gaan doen vandaag (ze probeerde mij altijd te verassen met gezellige dingen doen) zei ik altijd ''ja weet ik al we gaan naar de kinderboerderij..'' of ''ja we gaan een ijsje halen..'' klopte gewoon altijd.



Ik ben een keer naar een begrafenis geweest van een oudoma die eigenlijk maar 2x gezien had wat ik me kon herinneren en hield daarom niet van haar o.id. Ik ging meer mee voor de familie, ik loop de ruimte in waarin de familieleden en mensen waren die wel hecht met haar waren en ik werd toch overspoeld met een overweldigend gevoel van verdriet dat ik er misselijk van werd. Wist meteen dat dat niet mijn emoties waren..

Ik vind het zo ontroerend om sommige dingen te lezen hier, zit echt met tranen in m'n ogen.

Zelf heb ik geen ervaring met deze dingen - gelukkig. Ik geloof het meeste, en ik ben er ook erg in geinteresseerd, maar het lijkt me heel eng om het zelf mee te maken.

Blijf jullie verhalen posten, echt niet iedereen is zo vervelend sceptisch!

Wat een fijn topic.

Ik had een tante, eigenlijk een 2e moeder. Ze is overleden op 30-jarige leeftijd in een verkeersongeluk.

Ze woonde dichtbij een uitvaartcentrum. Elke keer als we bij haar op visite waren geweest, en langs dat centrum reden kreeg ik een raar, koud gevoel over me heen. Ik voelde dat zij de eerste zou zijn die ik daar zou zien. Echt weird. Ze was jong, gezond en was een levensgenieter.

Uiteindelijk was zij ook degene die ik daar als eerste opgebaard heb gezien.

Heel vreemd. Alsof ik het al wist. Jammer genoeg heb ik nooit een teken van haar gekregen. Of ik sta er niet voor open.

Ook via mediums of wat dan ook is er nooit over haar iets vermeld. Best een teleurstelling.

Nou maak ik gister toch wat engs mee...



Mijn auto vertoonde beetje kuren (af en toe afslaan) dus ik ga naar mijn moeder toe om te kijken of zij weet wat het kan zijn en of het nodig is om naar de garage te gaan (ik heb mijn rijbewijs nog niet zolang en weinig verstand van auto's)



Mijn moeder komt thuis in het donker (rond 10 uur) en ze zegt zullen we even een rondje gaan rijden? Dus ik oke en we lopen naar buiten staat opeens het licht in de auto aan (!!!!!) Dus ik hoe kan dat nou? Ik weet zeker dat ik daar niet aan heb gezeten! Zegt mijn moeder sterker nog ik liep net langs je auto en toen was het nog uit..



Maargoed wij gaan rijden en eigenlijk niet zoveel meer aan de hand met de auto.. ik zeg eigenlijk vind ik het best wel eng dat licht opeens aan want ik heb namelijk wel eens het gevoel dat er iemand op de achterbank zit.. (bij mijn moeder kan ik dat soort dingen gewoon zeggen ze is zelf ook gevoelig en staat open voor dat soort dingen)



En opeens van het één op het ander voel ik blinde paniek! En ik janken in die auto echt in paniek. Ik zeg ik haal geen adem! Ik haal geen adem meer ik verdrink!! Dus mijn moeder zegt ik stop de auto en ik meteen die auto uit (moest bijna braken) en hyperventileren na een tijdje kom ik weer tot rust.



Continu kwamen gedachtes in mijn hoofd als Mijn man, mijn kind (kind van 2 in maxicosi) en ik wist gewoon dat ze was verdronken in een andere auto. Ik zei in mijn gedachten bedankt voor de waarschuwing en heb meteen mijn lifehamer uit de achterbak gehaald en bevestigd in mijn auto..



Krijg er nog kippenvel van, dit heb ik nog nooit meegemaakt. (en wil ik ook nooit meer!)

livetti dat is niet leuk meer!



Ik heb een vriendin met wie ik een hele sterke band heb. We bellen elkaar als de ander net dacht ik moet haar even bellen enzo. Tijdje terug was ik ziek en toen mijn dochter ging slapen viel ik op de bank in slaap. Ik droomde dat haar oma bij mij op bezoek was. Het was heel gezellig maar ik voelde dat er iets was. Dus ik vroeg haar wat ze kwam doen. Afscheid nemen zegt ze let een beetje op d voor me en weg was ze. Toen ik wakker werd drong tot mij door hoe bijzonder het was en ik belde mijn vriendin. het eerste wat ze zei toen ze opnam was ik wilde je bellen, kun je komen? Mijn oma is zojuist overleden!

Ik had het ook toen mijn opa overleed. Ik hoorde na mijn werk dat hij de volgende dag euthanasie zou laten plegen. Stiekem was ik heel kwaad op hem want niet alleen was twee weken daarvoor mijn andere opa overleden ook had ik geen kans gehad afscheid te nemen. Die nacht zag ik hem. Hij zei: wees niet boos ik kon niet meer. Ik heb je opa, oma, jan en dick gezien. Ze doen de groetjes we wachten op je tot het ook jou tijd is. we houden van je. Een uur later werden we gebeld. Opa was overleden de euthanasie kwam te laat. Op dat moment besefte ik dat ik toch nog de kans had gehad afscheid te nemen.



voor de duidelijkheid het ging om opa van vaderskant. de mensen die hij gezien had waren mijn grootouders en een oom van moederskant, en een oom van vaderskant.

Wat ik hier allemaal lees klinkt en is heel bijzonder. Ik ben van mezelf behoorlijk nuchter, maar steeds meer dingen zeggen mij dat er toch meer is...



Ervaring 1:

We gingen met de familie op vakantie naar Frankrijk ik was 12 jaar. We zouden in 2 dagen rijden met de auto (Audi) en een caravan erachter. 1e dag ging allemaal prima, overnacht en de volgende ochtend zouden we verder rijden. Ik maakte uit het niets een opmerking over de auto: "Als U Duwen Interesseerd" wat sloeg op de afkorting van het merk AUDI. Mijn vader vond het bij voorbaat al geen leuk grapje. En eigenlijk is het ook totaal mijn humor niet, maar het flapte eruit. Een paar uur later hadden we een zwaar ongeluk waarbij we met caravan en auto over een 3 baans snelweg zijn gevlogen. (gelukkig heeft iedereen het overleefd) Het vreemd de was toen ik zo snel mogelijk uit de rokende auto stapte stonden er allemaal al pillonnen en mannen op de weg om het af te zetten, terwijl ik toch echt zeker weet dat ik niet knock out ben gegaan.



Ervaring 2:

Mijn moeder heeft jaren terug haar toen net overleden vader 's nachts in haar slaapkamer zien staan met een heel apart licht om hem heen.



Ervaring 3:

De opa van een vriendin van mij was net overleden en ik had haar op een avond uitgenodigd voor een beetje afleiding. Ze zat bij mij op de bank en we hadden het over hem en zijn overlijden. Opeens begon achter haar mijn lamp letterlijk te bewegen op mijn kastje (hard heen en weer). Mijn vriendin heeft het niet kunnen zien, want ze zat met haar rug naar de lamp toe. Ik vond het heel apart en het leek mij echt een teken van haar opa (al geloofd ze zelf niet in dat soort dingen).



Ervaring 4:

Ik zat net op kamers (grote flat met tich studenten) en ik lag te slapen (het was immers midden in de nacht). Opeens werd ik wakker en schrok behoorlijk, want zag iemand in mijn kamer staan. Dat leek me al vreemd, want had de duer op slot en er kon niemand binnenkomen. Hij leek op mijn vriend (nu ex). Een jonge jongen van mijn leeftijd, maar kon zijn gezicht niet goed zien. Ik riep een paar keer vragend mijn exvriend zijn naam en trok toch geschrokken mijn deken over mijn hoofd. Vervolgens toen ik weer boven de dekens durfte te spieken was de persoon opeens weg en de deur nogsteeds op het slot.



Ervaring 5:

Voor mijn opa overleed had ik een droom waarin duidelijk naar voren kwam dat hij niet al te lang meer had. Een paar weken later was hij overleden (natuurlijke dood).



Ervaring 6:

Ik ben een keer van het paard gevallen (15 jaar). Vervolgens vond mijn zusje het "grappig" om te zeggen tegen een aantal mensen dat mijn been gebroken was (terwijl dit niet het geval was). Een week later ben ik met een paard achterover geklapt en had een dubbele open beenbreuk. Vond het apart dat me zusje het dr een week daarvoor nog over had gehad. Wat wel weer resulteerde tot ongeloof van mensen waar ze de "grap" de week ervoor tegen had gemaakt.



Verder heb ik een heel sterk intuitief gevoel. Maak bijna nooit verkeerde keuzes en kan van te voren goed (in)zien wat bepaalde keuzes voor gevolgen kunnen hebben. Ook voel ik heel sterk emoties van anderen. Ik zelf ervaar dat eigenlijk niet als prettig, want het vreet mijn eigen energie weg.

Ik krijg ook heel vaak bepaalde personen in mijn gedachten te zien (wel bekenden) die ik al heel lang niet meer tegen ben gekomen. Vaak nog geen half uur later kom ik ze in levende lijve tegen. Een soort van voorgevoel dus eigenlijk...



Ooh en uiteraard lampen die knipperen, maar dat zie ik alleen bij mij ouders thuis. En ook wel eens gehad de de vaste telefoon midden in de nacht om 4 uur 1 keer af ging. Ook heel freaky...

Nimma knipperende lampen kunnen ook teken zijn van dat de lampen bijna op zijn.



Dat van die telefoon is idd eng maar kan ook iemand zijn die jou wilde bellen en zich bedacht.