Psyche
alle pijlers
Zie het even niet meer zitten.
zaterdag 16 september 2017 om 21:27
Dag allemaal,
Ik heb een nieuw account aangemaakt , heb wel eens gelezen dat je dat moet melden.
Ik zit er even helemaal doorheen en weet niet goed waar ik moet beginnen..
Ik heb geen hele fijne jeugd gehad, ben seksueel misbruikt door een bekende , gepest op school en mijn thuissituatie was ook niet altijd erg fijn.
Door al die nare dingen zocht ik naar iets wat mij een soort troost en afleiding gaf. Ik ben hierdoor veel gaan eten en heb nu veel overgewicht.
Ik heb geen startkwalificatie omdat ik moest stoppen met mijn opleiding ( was destijds erg depressief en angstig dat naar school gaan te veel gevraagd was, na een gesprek tot de conclusie gekomen dat het voor alle partijen beter was dat ik stopte.
Dit is allemaal een paar jaar geleden.
In de tussentijd naar een psycholoog gegaan, vrijwilligerswerk gedaan, bijstand gekregen, betaald werk gedaan, proberen uit te zoeken welke opleiding ik zou willen doen...
De ene keer ging het goed , de andere keer slecht. Soms verloor ik de moed en zag ik de toekomst erg somber in, het andere moment voelde ik me strijdlustig en wilde er echt wat van proberen te maken.
Nu ben ik pas twintig jaar. Zit ik in de bijstand , geen werk (wel gehad maar was tijdelijk) , en ik voel me kut.
Doe echt mijn best , probeer leuke dingen te doen in de zin van een film kijken, sporten, af en toe afspreken. Help mee in de huishouding, probeer een goed dag en nachtritme te hebben. En ben hard op zoek naar werk. Betaald of vrijwillig maakt mij op dit moment niet erg veel uit.
Kijk ik naar iemand anders van mijn leeftijd. Dan denk ik aan uitgaan, op kamers wonen, studeren, een (bij) baan. Gewoon, zoals het hoort eigenlijk.
Als ik mijzelf met een ander vergelijk ( wat ik eigenlijk niet moet doen) gaat het rond uit slecht.
Zo, dit is een erg lang verhaal geworden. Sorry daarvoor. Maar toch lucht het wel op.
Ik weet dat ik de enige ben die hier iets aan kan doen, dus ik verwacht van jullie geen oplossing. Wilde alleen even mijn verhaal kwijt.
Bedankt voor het lezen. <3
Ik heb een nieuw account aangemaakt , heb wel eens gelezen dat je dat moet melden.
Ik zit er even helemaal doorheen en weet niet goed waar ik moet beginnen..
Ik heb geen hele fijne jeugd gehad, ben seksueel misbruikt door een bekende , gepest op school en mijn thuissituatie was ook niet altijd erg fijn.
Door al die nare dingen zocht ik naar iets wat mij een soort troost en afleiding gaf. Ik ben hierdoor veel gaan eten en heb nu veel overgewicht.
Ik heb geen startkwalificatie omdat ik moest stoppen met mijn opleiding ( was destijds erg depressief en angstig dat naar school gaan te veel gevraagd was, na een gesprek tot de conclusie gekomen dat het voor alle partijen beter was dat ik stopte.
Dit is allemaal een paar jaar geleden.
In de tussentijd naar een psycholoog gegaan, vrijwilligerswerk gedaan, bijstand gekregen, betaald werk gedaan, proberen uit te zoeken welke opleiding ik zou willen doen...
De ene keer ging het goed , de andere keer slecht. Soms verloor ik de moed en zag ik de toekomst erg somber in, het andere moment voelde ik me strijdlustig en wilde er echt wat van proberen te maken.
Nu ben ik pas twintig jaar. Zit ik in de bijstand , geen werk (wel gehad maar was tijdelijk) , en ik voel me kut.
Doe echt mijn best , probeer leuke dingen te doen in de zin van een film kijken, sporten, af en toe afspreken. Help mee in de huishouding, probeer een goed dag en nachtritme te hebben. En ben hard op zoek naar werk. Betaald of vrijwillig maakt mij op dit moment niet erg veel uit.
Kijk ik naar iemand anders van mijn leeftijd. Dan denk ik aan uitgaan, op kamers wonen, studeren, een (bij) baan. Gewoon, zoals het hoort eigenlijk.
Als ik mijzelf met een ander vergelijk ( wat ik eigenlijk niet moet doen) gaat het rond uit slecht.
Zo, dit is een erg lang verhaal geworden. Sorry daarvoor. Maar toch lucht het wel op.
Ik weet dat ik de enige ben die hier iets aan kan doen, dus ik verwacht van jullie geen oplossing. Wilde alleen even mijn verhaal kwijt.
Bedankt voor het lezen. <3
Begin desnoods met het stellen van kleine doelen i.p.v. hele grote. Doe het stap voor stap.
zaterdag 16 september 2017 om 21:41
Wil ik wel graag weer doen, maar daar is het nu nog te vroeg voor. Ik weet nog niet echt welke opleiding twijfel nog.
zaterdag 16 september 2017 om 21:49
allereerst 
En inderdaad stap voor stap gaan. Kleine doelen stellen en zo geraak je stilaan voorruit.
Plus probeer jezelf niet met andere te vergelijken en zeker niet met wat je van andere op sociale media ziet.
Kijk ook wat naar wat er momenteel goed gaat en benadruk voor jezelf wat je goed doet/wat goed gaat.
Dat kunnen echt kleine dingen zijn zoals geholpen in huis, kast uitgerommeld, luisterend oor geweest voor familielid/vriendin, ...
En inderdaad stap voor stap gaan. Kleine doelen stellen en zo geraak je stilaan voorruit.
Plus probeer jezelf niet met andere te vergelijken en zeker niet met wat je van andere op sociale media ziet.
Kijk ook wat naar wat er momenteel goed gaat en benadruk voor jezelf wat je goed doet/wat goed gaat.
Dat kunnen echt kleine dingen zijn zoals geholpen in huis, kast uitgerommeld, luisterend oor geweest voor familielid/vriendin, ...
zaterdag 16 september 2017 om 21:51
zaterdag 16 september 2017 om 21:58
Ik ga weer naar een psycholoog, nog niet zo lang. Ik heb over ruim een week weer een afspraak met haar. Ik heb wel iemand die het merendeel van mijn verhaal kent, maar voel me soms wat bezwaard om haar weer een mail te sturen of te bellen.Browneyes22 schreef: ↑16-09-2017 21:51Heb je iemand waarmee je kan praten over de dingen die je dwars zitten? Misschien een goede vriend, maatschappelijk werker of psycholoog? Je doet al stappen in de goede richting en ik denk dat het ook belangrijk is om geen negatieve gedachtes te hebben..want ieder mens is goed zoals die is!
zaterdag 16 september 2017 om 22:05
Je niet bezwaard voelen om te mailen of bellen. Persoonlijk heb ik veel liever dat mijn vrienden/vriendinnen mailen of bellen als het nodig is dan dat ze ongelukkig blijven rondlopen. .
Goed dat je hulp zoekt en dat je binnenkort weer naar een psycholoog gaat.
Dat is al een grote stap voorwaarts waar je trots op mag zijn.
zaterdag 16 september 2017 om 22:06
Goed dat je hulp gezocht hebt. Er valt een en ander te verwerken en uit te zoeken als ik het zo lees. Verder kun je de dingen goed verwoorden en lijk je me een slimme meid.
Leg maar niet te veel druk op je zelf. Uiteindelijk zal er wel duidelijkheid komen in welke kant je op wilt.
De een weet dit al op zn 16e en bij de ander valt het kwartje pas (veel) later. Is helemaal niet erg.
Sterkte en een
Leg maar niet te veel druk op je zelf. Uiteindelijk zal er wel duidelijkheid komen in welke kant je op wilt.
De een weet dit al op zn 16e en bij de ander valt het kwartje pas (veel) later. Is helemaal niet erg.
Sterkte en een
zaterdag 16 september 2017 om 22:08
zaterdag 16 september 2017 om 22:30
Jôh, je bent pas twintig. Je hebt een heel moeilijke start gehad en toch ben je al zo goed bezig om deze dingen te verwerken.
Als je naar een ander kijkt, en jezelf daar mee vergelijkt, lijkt het altijd alsof de anderen het veel leuker hebben, de zaken wél op orde hebben.
Dat is iets waar veel mensen last van hebben. Niet veel mensen lopen te koop met hun ongeluk of ongemak, zeker niet in tijden van Facebook.
Ik heb ook een heel moeilijke start gehad, emotionele verwaarlozing als kind, een ernstig zieke ouder.
Toen ik twintig was deed ik al die dingen waar jij over schrijft wél, maar ik was eigenlijk alleen maar op de vlucht voor mijn verleden.
En daar heb ik veel later de rekening voor gekregen, toen stortte mijn leven alsnog in.
Jij bent nu bezig uit te zoeken hoe je je leven kunt opbouwen, en hulp te zoeken.
Je kunt nog een middelbare school opleiding afmaken en gaan studeren, of wat je maar wilt.
Laat de moed niet zakken.
Als je naar een ander kijkt, en jezelf daar mee vergelijkt, lijkt het altijd alsof de anderen het veel leuker hebben, de zaken wél op orde hebben.
Dat is iets waar veel mensen last van hebben. Niet veel mensen lopen te koop met hun ongeluk of ongemak, zeker niet in tijden van Facebook.
Ik heb ook een heel moeilijke start gehad, emotionele verwaarlozing als kind, een ernstig zieke ouder.
Toen ik twintig was deed ik al die dingen waar jij over schrijft wél, maar ik was eigenlijk alleen maar op de vlucht voor mijn verleden.
En daar heb ik veel later de rekening voor gekregen, toen stortte mijn leven alsnog in.
Jij bent nu bezig uit te zoeken hoe je je leven kunt opbouwen, en hulp te zoeken.
Je kunt nog een middelbare school opleiding afmaken en gaan studeren, of wat je maar wilt.
Laat de moed niet zakken.
nounou