Psyche
alle pijlers
Zoon moet het huis uit, maar hoe?
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:17
Afgelopen donderdag een behoorlijk conflict gehad met mijn zoon. Hij heeft mij uitgescholden (behoorlijk vergaand) en iets kapot gegooid wat mij erg dierbaar is.
Sinds zijn 15de blowt hij. Daar is hij ongeveer een jaar geleden, 3 maanden mee gestopt. Helaas heeft hij toen "het drinken" ontdekt. Nu doet hij beide, zo vaak en zo veel mogelijk. Op zich is het echt een goed joch, maar dat middelenmisbruik maakt hem agressief, arrogant en nogal dominant. Hij werkt fulltime en volgt een opleiding, waarmee hij voor de zomer allang klaar had moeten zijn.
Ik zit zelf al jaren in de WAO, heb mijn rust heel hard nodig om stabiel te kunnen blijven. Het feit dat hij veel geld verdient en ik moet rondkomen van een klein wao-tje maakt dat hij nog meer op mij neerkijkt.
We wonen erg klein. Ik heb een 2-kamerappartement bestaande uit 2 grote ruimtes, waarvan hij er 1 heeft en ik de andere. Het is erg gehorig binnen het appartement.
Hij is nu 22 jaar, volwassen dus. Daarnaast heeft hij sinds het voorjaar een vriendinnetje van 17 jaar. Beide lijken maar 1 missie te hebben, zoveel en zo vaak mogelijk gebruiken.
Maar goed, ik woon dus midden in het centrum, wat mijn zoon geweldig vind, dus vertrekken ziet hij niet zo zitten. Een paar maanden geleden heb ik al gezegd dat het niet meer gaat en dat ik wil dat hij op zichzelf gaat wonen. Ik wilde hem toen nog wel de ruimte geven om zijn opleiding af te ronden zodat hij een vast contract zou krijgen bij zijn huidige baas. Echter het begint steeds meer uit de hand te lopen. Ik weet gewoon niet hoe ik hem de deur uit moet krijgen. Eergister heb ik de politie gebeld en het enige wat zij kunnen doen is hem via een huiselijk geweld procedure het huis uitzetten, wat vervolging en een strafblad betekent. En dat vind ik ook nogal wat. Ik heb wel tegen mijn zoon gezegd dat als hij nu niet serieus opzoek gaat naar woonruimte, ik niet zal aarzelen om hem dan maar via de politie eruit te zetten.
Gisteren heb ik hierover ook woorden met mijn vriend gehad. Hij vind mij veel te soft en vind dat ik gelijk de politie al had moeten inschakelen. Ik wil mijn zoon nog pushen de komende week om echt een woonruimte te vinden (zodat ik niet de huiselijk geweld procedure hoef te starten). Mijn vriend kan moeilijk met spanningen omgaan (heeft bipolaire stoornis en een hersenbloeding gehad) en kan dan heel hard en bot worden. Ik voel me dan onbegrepen en ongesteunt. Uiteindelijk is mijn vriend gisteren naar zijn eigen huis gegaan om uit het spanningsveld te zijn en thuis bij te tanken. Verdrietig voor mij, maar nodig om erger te voorkomen.
Blijft dus de vraag hoe ik mijn zoon het huis uit kan krijgen zonder dat hij gelijk een strafblad aan zijn broek krijgt. Maar misschien ben ik inderdaad te soft....pfff, ik kom er niet meer uit.
Daarnaast voel ik me ook verantwoordelijk voor zijn vriendinnetje. Ik heb ze al meerdere keren met kleren en schoenen aan, "out" op het bed aangetroffen. Tegen dat meisje heb ik gezet dat ze heel hard moet nadenken over waar ze mee bezig is en dat ik haar ouders ga inlichten als ik ze nog 1 keer laveloos op het bed aantref.
Sinds zijn 15de blowt hij. Daar is hij ongeveer een jaar geleden, 3 maanden mee gestopt. Helaas heeft hij toen "het drinken" ontdekt. Nu doet hij beide, zo vaak en zo veel mogelijk. Op zich is het echt een goed joch, maar dat middelenmisbruik maakt hem agressief, arrogant en nogal dominant. Hij werkt fulltime en volgt een opleiding, waarmee hij voor de zomer allang klaar had moeten zijn.
Ik zit zelf al jaren in de WAO, heb mijn rust heel hard nodig om stabiel te kunnen blijven. Het feit dat hij veel geld verdient en ik moet rondkomen van een klein wao-tje maakt dat hij nog meer op mij neerkijkt.
We wonen erg klein. Ik heb een 2-kamerappartement bestaande uit 2 grote ruimtes, waarvan hij er 1 heeft en ik de andere. Het is erg gehorig binnen het appartement.
Hij is nu 22 jaar, volwassen dus. Daarnaast heeft hij sinds het voorjaar een vriendinnetje van 17 jaar. Beide lijken maar 1 missie te hebben, zoveel en zo vaak mogelijk gebruiken.
Maar goed, ik woon dus midden in het centrum, wat mijn zoon geweldig vind, dus vertrekken ziet hij niet zo zitten. Een paar maanden geleden heb ik al gezegd dat het niet meer gaat en dat ik wil dat hij op zichzelf gaat wonen. Ik wilde hem toen nog wel de ruimte geven om zijn opleiding af te ronden zodat hij een vast contract zou krijgen bij zijn huidige baas. Echter het begint steeds meer uit de hand te lopen. Ik weet gewoon niet hoe ik hem de deur uit moet krijgen. Eergister heb ik de politie gebeld en het enige wat zij kunnen doen is hem via een huiselijk geweld procedure het huis uitzetten, wat vervolging en een strafblad betekent. En dat vind ik ook nogal wat. Ik heb wel tegen mijn zoon gezegd dat als hij nu niet serieus opzoek gaat naar woonruimte, ik niet zal aarzelen om hem dan maar via de politie eruit te zetten.
Gisteren heb ik hierover ook woorden met mijn vriend gehad. Hij vind mij veel te soft en vind dat ik gelijk de politie al had moeten inschakelen. Ik wil mijn zoon nog pushen de komende week om echt een woonruimte te vinden (zodat ik niet de huiselijk geweld procedure hoef te starten). Mijn vriend kan moeilijk met spanningen omgaan (heeft bipolaire stoornis en een hersenbloeding gehad) en kan dan heel hard en bot worden. Ik voel me dan onbegrepen en ongesteunt. Uiteindelijk is mijn vriend gisteren naar zijn eigen huis gegaan om uit het spanningsveld te zijn en thuis bij te tanken. Verdrietig voor mij, maar nodig om erger te voorkomen.
Blijft dus de vraag hoe ik mijn zoon het huis uit kan krijgen zonder dat hij gelijk een strafblad aan zijn broek krijgt. Maar misschien ben ik inderdaad te soft....pfff, ik kom er niet meer uit.
Daarnaast voel ik me ook verantwoordelijk voor zijn vriendinnetje. Ik heb ze al meerdere keren met kleren en schoenen aan, "out" op het bed aangetroffen. Tegen dat meisje heb ik gezet dat ze heel hard moet nadenken over waar ze mee bezig is en dat ik haar ouders ga inlichten als ik ze nog 1 keer laveloos op het bed aantref.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:23
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:24
Ik zou sowieso de ouders van het vriendinnetje waarschuwen! Dit meisje is nog minderjarig waardoor de ouders nog kunnen ingrijpen. Ik zou je als ouder zijnde alleen maar dankbaar zijn daarvoor.
En verder, je zoon een ultimatum geven om binnen een redelijke tijd een eigen plek te vinden. Voor mijn part een kamer. Wanneer hij niet mee zou willen werken dan zou ik na die tijd alsnog de politie inschakelen.
Dan wil ik jou toch nog wat vragen. Het is al veel te laat hiervoor, maar waarom heb jij nooit harder ingegrepen bij je kind toen het nog kon?
En verder, je zoon een ultimatum geven om binnen een redelijke tijd een eigen plek te vinden. Voor mijn part een kamer. Wanneer hij niet mee zou willen werken dan zou ik na die tijd alsnog de politie inschakelen.
Dan wil ik jou toch nog wat vragen. Het is al veel te laat hiervoor, maar waarom heb jij nooit harder ingegrepen bij je kind toen het nog kon?
Ja, dat vind ik echt.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:28
Maar zou jij dan kiezen voor de optie politie of voor de optie pushen dat hij een kamer vind? (ik woon in een studentenstad dus ook een kamer vinden is erg lastig)
Het slot veranderen (huurhuis, is lastig en duur) vind ik ook lastig. Ik woon op de 4de verdieping en mijn zoon is al een keer van de 5de naar de 4de geklommen toen hij zijn sleutels vergeten was. (balkondeuren staan altijd open). Ik ben daar heel boos over geweest en heb nu aan familie reservesleutels gegeven. Maar hij zou in zijn kwaadheid (als ik het slot verander) weer zoiets kunnen doen, doodeng.
Het slot veranderen (huurhuis, is lastig en duur) vind ik ook lastig. Ik woon op de 4de verdieping en mijn zoon is al een keer van de 5de naar de 4de geklommen toen hij zijn sleutels vergeten was. (balkondeuren staan altijd open). Ik ben daar heel boos over geweest en heb nu aan familie reservesleutels gegeven. Maar hij zou in zijn kwaadheid (als ik het slot verander) weer zoiets kunnen doen, doodeng.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:32
Kijk eens op camelotbeheer.nl, daar staan anti-kraak-woningen in waar hij waarschijnlijk heel snel in terecht kan. Want ik denk dat ie zelf niet veel actie gaat ondernemen om onderdak te vinden.
De ouders van vriendinnetje zou ik inderdaad ook zo snel mogelijk op de hoogte stellen en ook tegen je zoon zeggen dat je dat gaat doen. Misschien begint dan eindelijk te begrijpen dat het voor jou zo echt niet verder kan.
En waar is vader in het hele verhaal?
De ouders van vriendinnetje zou ik inderdaad ook zo snel mogelijk op de hoogte stellen en ook tegen je zoon zeggen dat je dat gaat doen. Misschien begint dan eindelijk te begrijpen dat het voor jou zo echt niet verder kan.
En waar is vader in het hele verhaal?
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:32
Sjezus... (en ik vloek niet snel)...
Lin wat naar.
Wat ik me dan afvraag, hij is 22, heeft hij zelf geen mening? Of enig idee hoe hij zijn leven zou willen?
Waarschijnlijk niet omdat hij compleet gestoord is door die drugs...
Hij werkt dus wel, en doet een opleiding? Dat vind ik echt al heel wat.
Als hij een gevaar is voor zichzelf of voor anderen kan hij op gegeven moment gedwongen worden opgenomen. Je zou haast hopen dat hij een keer net te ver gaat, om die reden.
Lin wat naar.
Wat ik me dan afvraag, hij is 22, heeft hij zelf geen mening? Of enig idee hoe hij zijn leven zou willen?
Waarschijnlijk niet omdat hij compleet gestoord is door die drugs...
Hij werkt dus wel, en doet een opleiding? Dat vind ik echt al heel wat.
Als hij een gevaar is voor zichzelf of voor anderen kan hij op gegeven moment gedwongen worden opgenomen. Je zou haast hopen dat hij een keer net te ver gaat, om die reden.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:34
Je kind is volwassen. En ja, zo hoort hij zich ook te gedragen. Wanneer mijn kind zich op die leeftijd zo respectloos en onverantwoordelijk zou gedragen dan zou ik dat niet kunnen of willen accepteren.
Dus ja, ik zou die afweging wel kunnen maken. Zeker wanneer zijn gedrag zo onacceptabel zou zijn.
En ja, ik zou dus ook de politie inschakelen wanneer het ultimatum genegeerd wordt. Weliswaar met bloedend hart, maar het zou naar mijn gevoel niet anders kunnen.
Dus ja, ik zou die afweging wel kunnen maken. Zeker wanneer zijn gedrag zo onacceptabel zou zijn.
En ja, ik zou dus ook de politie inschakelen wanneer het ultimatum genegeerd wordt. Weliswaar met bloedend hart, maar het zou naar mijn gevoel niet anders kunnen.
Ja, dat vind ik echt.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:36
Hij is 22 jaar oud en da's oud genoeg om op eigen benen te kunnen staan. Ik zou hem een ultimatum stellen voor het vinden van andere huisvesting van hooguit één maand met de aantekening dat hij door jou onmiddellijk op straat wordt gezet als hij zich nog eenmaal misdraagt. Je zult hem er op de lange termijn een groot plezier doen. Er zijn weinig dingen schadelijker voor kinderen dan opgroeien in een omgeving waar onvoldoende grenzen worden gesteld of waar de grenzen niet gehandhaafd worden.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:37
quote:wuiles schreef op 03 oktober 2009 @ 11:36:
Hij is 22 jaar oud en da's oud genoeg om op eigen benen te kunnen staan. Ik zou hem een ultimatum stellen van hooguit één maand met de aantekening dat hij door jou onmiddellijk op straat wordt gezet als hij zich nog eenmaal misdraagt. Je zult hem er op de lange termijn een groot plezier doen. Er zijn weinig dingen schadelijker voor kinderen dan opgroeien in een omgeving waar onvoldoende grenzen worden gesteld of waar de grenzen niet gehandhaafd worden.Helemaal mee eens.
Hij is 22 jaar oud en da's oud genoeg om op eigen benen te kunnen staan. Ik zou hem een ultimatum stellen van hooguit één maand met de aantekening dat hij door jou onmiddellijk op straat wordt gezet als hij zich nog eenmaal misdraagt. Je zult hem er op de lange termijn een groot plezier doen. Er zijn weinig dingen schadelijker voor kinderen dan opgroeien in een omgeving waar onvoldoende grenzen worden gesteld of waar de grenzen niet gehandhaafd worden.Helemaal mee eens.
Ja, dat vind ik echt.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:39
Bedankt voor jullie reacties.
Noa, ik heb het meisje wat dat betreft al een ultimatum gegeven...nog 1 keer laveloos en ik licht je ouders in. Wat ik ook echt zal doen. Ook al weet ik dat dit mijn zoon razend zal maken.
Mamasar, ik heb al een keer heel hard ingegrepen (bovendien al de nodige jeugdzorg enzo gehad). Toen hij 17 was, heb ik hem ook al een keer op straat gezet. Vreselijk was dat, hij ging toen op de betonnen vloer voor de deur liggen slapen. Kreeg ook smsjes dat hij honger had enzo. Zoiets gaat door merg en been. Ik heb die tijd ternauwernood zelf overleefd toch heeft het toen geholpen. In de zin van dat hij eindelijk hulp zocht en accepteerde. Vervolgens is het op begeleid kamerwonen weer mis gegaan (hij heeft adhd en is heel licht autistisch), en hield de hulpverlening op (hij was "te goed" voor het ene traject en "te slecht" voor het andere traject). Mijn zoon is vreselijk eigenwijs en wil geen hulp. Werken gaat goed....(fijne baas), maar de vraag is hoelang nog?
Er is dus al veel gebeurd en veel geprobeerd. Maar nu is hij volwassen en moet dus zelf hulp willen. Wat betreft zijn middelenmisbruik. Hij ziet het niet zo en denkt nog alles onder controle te hebben.....Misschien dat ik het overdrijf en dat alle jongeren zo into gebruiken en party's enzo zijn. Ik kan maar weinig hebben, wat betreft herrie enzo.
Noa, ik heb het meisje wat dat betreft al een ultimatum gegeven...nog 1 keer laveloos en ik licht je ouders in. Wat ik ook echt zal doen. Ook al weet ik dat dit mijn zoon razend zal maken.
Mamasar, ik heb al een keer heel hard ingegrepen (bovendien al de nodige jeugdzorg enzo gehad). Toen hij 17 was, heb ik hem ook al een keer op straat gezet. Vreselijk was dat, hij ging toen op de betonnen vloer voor de deur liggen slapen. Kreeg ook smsjes dat hij honger had enzo. Zoiets gaat door merg en been. Ik heb die tijd ternauwernood zelf overleefd toch heeft het toen geholpen. In de zin van dat hij eindelijk hulp zocht en accepteerde. Vervolgens is het op begeleid kamerwonen weer mis gegaan (hij heeft adhd en is heel licht autistisch), en hield de hulpverlening op (hij was "te goed" voor het ene traject en "te slecht" voor het andere traject). Mijn zoon is vreselijk eigenwijs en wil geen hulp. Werken gaat goed....(fijne baas), maar de vraag is hoelang nog?
Er is dus al veel gebeurd en veel geprobeerd. Maar nu is hij volwassen en moet dus zelf hulp willen. Wat betreft zijn middelenmisbruik. Hij ziet het niet zo en denkt nog alles onder controle te hebben.....Misschien dat ik het overdrijf en dat alle jongeren zo into gebruiken en party's enzo zijn. Ik kan maar weinig hebben, wat betreft herrie enzo.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:42
Ik weet niet op welke manier hij licht autistisch is, maar pdd-nossers bijvoorbeeld staan er om bekend dat ze verslavingsgevoelig zijn. Dan is het dus inderdaad zaak om voet bij stuk te houden en echt in te grijpen als hij over je grenzen gaat. En als hij eenmaal op zichzelf woont ben je daar de controle over kwijt....en is hij zelf verantwoordelijk.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:44
Kijk eens op de volgende websites:
www.moedigemoeders.nl
http://www.labyrint-in-perspectief.nl/
Je zoon kun je helaas niet helpen. Wel jezelf. Op deze website vind je veel ervaringsverhalen. En ja, als jij het niet trekt, moet je zoon het huis uit. Niet goed schiks dan kwaadschiks. Pas als ie op straat komt te zien is het mogelijk dat hijzelf inziet hoe hij bezig is. Zolang jij hem min of meer beschermt en dit alles laat gebeuren veranderd hij zeker niet. Ga dus ook niet wachten tot hij een andere woning hebt, zet de uithuisplaatsings procedure in.
Is hard, het gaat je ook echt aan je moederhart, maar je moet goed voor jezelf zorgen en opkomen. Je gevoel zegt ongetwijveld, "dit kan ik niet maken", je verstand zegt "dit trek ik niet er moet wat gebeuren, hij moet gewoon nu weg".
Ik realiseer me heel goed dat dit echt niet zo makkelijk is zoals ik hierschrijf. Vandaar de websites met lotgenoeten. Zij kunnen je beter ondersteunen omdat zij helaas ook dezelfde ervaring hebben.
www.moedigemoeders.nl
http://www.labyrint-in-perspectief.nl/
Je zoon kun je helaas niet helpen. Wel jezelf. Op deze website vind je veel ervaringsverhalen. En ja, als jij het niet trekt, moet je zoon het huis uit. Niet goed schiks dan kwaadschiks. Pas als ie op straat komt te zien is het mogelijk dat hijzelf inziet hoe hij bezig is. Zolang jij hem min of meer beschermt en dit alles laat gebeuren veranderd hij zeker niet. Ga dus ook niet wachten tot hij een andere woning hebt, zet de uithuisplaatsings procedure in.
Is hard, het gaat je ook echt aan je moederhart, maar je moet goed voor jezelf zorgen en opkomen. Je gevoel zegt ongetwijveld, "dit kan ik niet maken", je verstand zegt "dit trek ik niet er moet wat gebeuren, hij moet gewoon nu weg".
Ik realiseer me heel goed dat dit echt niet zo makkelijk is zoals ik hierschrijf. Vandaar de websites met lotgenoeten. Zij kunnen je beter ondersteunen omdat zij helaas ook dezelfde ervaring hebben.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:46
quote:Lin67 schreef op 03 oktober 2009 @ 11:39:
Bedankt voor jullie reacties.
Noa, ik heb het meisje wat dat betreft al een ultimatum gegeven...nog 1 keer laveloos en ik licht je ouders in. Wat ik ook echt zal doen. Ook al weet ik dat dit mijn zoon razend zal maken.
Mamasar, ik heb al een keer heel hard ingegrepen (bovendien al de nodige jeugdzorg enzo gehad). Toen hij 17 was, heb ik hem ook al een keer op straat gezet. Vreselijk was dat, hij ging toen op de betonnen vloer voor de deur liggen slapen. Kreeg ook smsjes dat hij honger had enzo. Zoiets gaat door merg en been. Ik heb die tijd ternauwernood zelf overleefd toch heeft het toen geholpen. In de zin van dat hij eindelijk hulp zocht en accepteerde. Vervolgens is het op begeleid kamerwonen weer mis gegaan (hij heeft adhd en is heel licht autistisch), en hield de hulpverlening op (hij was "te goed" voor het ene traject en "te slecht" voor het andere traject). Mijn zoon is vreselijk eigenwijs en wil geen hulp. Werken gaat goed....(fijne baas), maar de vraag is hoelang nog?
Er is dus al veel gebeurd en veel geprobeerd. Maar nu is hij volwassen en moet dus zelf hulp willen. Wat betreft zijn middelenmisbruik. Hij ziet het niet zo en denkt nog alles onder controle te hebben.....Misschien dat ik het overdrijf en dat alle jongeren zo into gebruiken en party's enzo zijn. Ik kan maar weinig hebben, wat betreft herrie enzo.
Ik zou hier echt, echt, echt niet op wachten! Bel in hemelsnaam die ouders op. Het is echt niet gezond om dit gedrag te vertonen. Helemaal en vooral niet op deze leeftijd.
Dat had jij toch ook zeker gewilt als het jouw kind zou zijn geweest dat daar laveloos lag??
Bedankt voor jullie reacties.
Noa, ik heb het meisje wat dat betreft al een ultimatum gegeven...nog 1 keer laveloos en ik licht je ouders in. Wat ik ook echt zal doen. Ook al weet ik dat dit mijn zoon razend zal maken.
Mamasar, ik heb al een keer heel hard ingegrepen (bovendien al de nodige jeugdzorg enzo gehad). Toen hij 17 was, heb ik hem ook al een keer op straat gezet. Vreselijk was dat, hij ging toen op de betonnen vloer voor de deur liggen slapen. Kreeg ook smsjes dat hij honger had enzo. Zoiets gaat door merg en been. Ik heb die tijd ternauwernood zelf overleefd toch heeft het toen geholpen. In de zin van dat hij eindelijk hulp zocht en accepteerde. Vervolgens is het op begeleid kamerwonen weer mis gegaan (hij heeft adhd en is heel licht autistisch), en hield de hulpverlening op (hij was "te goed" voor het ene traject en "te slecht" voor het andere traject). Mijn zoon is vreselijk eigenwijs en wil geen hulp. Werken gaat goed....(fijne baas), maar de vraag is hoelang nog?
Er is dus al veel gebeurd en veel geprobeerd. Maar nu is hij volwassen en moet dus zelf hulp willen. Wat betreft zijn middelenmisbruik. Hij ziet het niet zo en denkt nog alles onder controle te hebben.....Misschien dat ik het overdrijf en dat alle jongeren zo into gebruiken en party's enzo zijn. Ik kan maar weinig hebben, wat betreft herrie enzo.
Ik zou hier echt, echt, echt niet op wachten! Bel in hemelsnaam die ouders op. Het is echt niet gezond om dit gedrag te vertonen. Helemaal en vooral niet op deze leeftijd.
Dat had jij toch ook zeker gewilt als het jouw kind zou zijn geweest dat daar laveloos lag??
Ja, dat vind ik echt.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:46
quote:Lin67 schreef op 03 oktober 2009 @ 11:39:
Misschien dat ik het overdrijf en dat alle jongeren zo into gebruiken en party's enzo zijn. Ik kan maar weinig hebben, wat betreft herrie enzo.
Ik kan je verzekeren: dat is niet zo. Er zijn nog steeds jongeren die geen drugs gebruiken.
Het zijn er wel steeds meer die wel gebruiken (helaas). Sommigen weten wat ze kunnen hebben en gebruiken alleen in de weekenden, anderen slaan door.
(ik keur het niet goed verder, maar ik denk dat jouw zoon duidelijk aan de verkeerde kant van de lijn zit)
Als jouw eigen gezondheid in gevaar komt door hem, moet ie zéker weg.
Misschien moet je hem gewoon op straat zetten inderdaad, met harde hand. (o wat hoop ik dat ik nooit in je schoenen kom te staan, wat ontzettend rot)
Misschien dat ik het overdrijf en dat alle jongeren zo into gebruiken en party's enzo zijn. Ik kan maar weinig hebben, wat betreft herrie enzo.
Ik kan je verzekeren: dat is niet zo. Er zijn nog steeds jongeren die geen drugs gebruiken.
Het zijn er wel steeds meer die wel gebruiken (helaas). Sommigen weten wat ze kunnen hebben en gebruiken alleen in de weekenden, anderen slaan door.
(ik keur het niet goed verder, maar ik denk dat jouw zoon duidelijk aan de verkeerde kant van de lijn zit)
Als jouw eigen gezondheid in gevaar komt door hem, moet ie zéker weg.
Misschien moet je hem gewoon op straat zetten inderdaad, met harde hand. (o wat hoop ik dat ik nooit in je schoenen kom te staan, wat ontzettend rot)
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:53
Ben je wel eens met hem in gesprek gegaan als twee volwassenen?
Hij is 22 jaar, dus volwassen genoeg om hem ook op die manier ook op zijn verantwoordelijkheid aan te spreken. Dus niet van moeder op zoon.
Wat ik me afvraag is wat de oorzaak dat hij op zijn 15e drugs is gaan gebruiken? Dat moet haast wel een achterliggende gedachten hebben.
En wat heeft hem geholpen om er vanaf te blijven. Kijk eens wat hem motiveert in het leven om voor te knokken.
Vertel hem dat je je zorgen om hem maakt en dat hij ondanks alles veel omhem geeft en het heel erg zou vinden als er iets met hem gebeurd. Bevestig hem dat hij een goed joch is! Jij vind het vast ook fijn om te horen dat je een fijn mens bent, dat wil hij ook.
In dit kind zit een klein hart, dat bevestiging nodig heeft van zijn moeder!
Is zijn vader nog in beeld? Kan hij jou hier nog in ondersteunen en hem achter zijn "vodden' aan zitten.
Als hij nu werk heeft waar hij zich prettig voelt, kan je dan zijn baas inschakelen. Wellicht heeft deze baas wel overwicht. Het kan zijn dat hij gezag heeft voor zijn baas en daar wel naar wil luisteren.
Als je in een studentenstad woont, activeer hem om zichzelf in te schrijven. En wat ik elders ook lees; stel een datum.
Dreigen met de politie, werkt mijn inziens averechts. Maar bespreek met hem een datum en vraag hem wat hij nodig heeft als stok achter de deur. Hou voor je zelf een streef datum. Daarna kan je altijd nog een politie inschakelen.
Verder sluit ik me aan bij wat eerder geschreven is over het vriendinnetje. Schakel haar ouders in. Misschien heb je steun aan deze ouders.
Succes!
Hij is 22 jaar, dus volwassen genoeg om hem ook op die manier ook op zijn verantwoordelijkheid aan te spreken. Dus niet van moeder op zoon.
Wat ik me afvraag is wat de oorzaak dat hij op zijn 15e drugs is gaan gebruiken? Dat moet haast wel een achterliggende gedachten hebben.
En wat heeft hem geholpen om er vanaf te blijven. Kijk eens wat hem motiveert in het leven om voor te knokken.
Vertel hem dat je je zorgen om hem maakt en dat hij ondanks alles veel omhem geeft en het heel erg zou vinden als er iets met hem gebeurd. Bevestig hem dat hij een goed joch is! Jij vind het vast ook fijn om te horen dat je een fijn mens bent, dat wil hij ook.
In dit kind zit een klein hart, dat bevestiging nodig heeft van zijn moeder!
Is zijn vader nog in beeld? Kan hij jou hier nog in ondersteunen en hem achter zijn "vodden' aan zitten.
Als hij nu werk heeft waar hij zich prettig voelt, kan je dan zijn baas inschakelen. Wellicht heeft deze baas wel overwicht. Het kan zijn dat hij gezag heeft voor zijn baas en daar wel naar wil luisteren.
Als je in een studentenstad woont, activeer hem om zichzelf in te schrijven. En wat ik elders ook lees; stel een datum.
Dreigen met de politie, werkt mijn inziens averechts. Maar bespreek met hem een datum en vraag hem wat hij nodig heeft als stok achter de deur. Hou voor je zelf een streef datum. Daarna kan je altijd nog een politie inschakelen.
Verder sluit ik me aan bij wat eerder geschreven is over het vriendinnetje. Schakel haar ouders in. Misschien heb je steun aan deze ouders.
Succes!
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:54
Ik vind dat het ongelofelijk: je eigen kind op straat zetten. 17 en slapen op de betonnen vloer voor de deur? Serieus: schaam je!
22 jaar is oud genoeg om op eigen benen te staan inderdaad maar het klinkt niet alsof deze jongen daar zo goed in is. En je kind er via de politie uit laten zetten waardoor hij een strafblad oploopt vind ik onvergeeflijk! Een strafblad is niet niks. Jullie hebben zo te lezen allemaal je eigen problemen en ik kan me goed voorstellen dat het ondraaglijke situaties zijn maar ik zit hier echt vol verbazing mee te lezen!
Kun je geen gesprek met hem aanknopen als hij redelijk nuchter is, voor of net na zijn werk? Dat jullie hem gaan helpen een plekje voor zichzelf te zoeken? En hoe zit dat met zijn opleiding als je hem er nu uitgooit? Kan hij die dan nog afmaken? Zo niet: waarom gooi je hem er uit? Wil je dat hij nog verder afzakt dan al is gebeurd? Misschien is het maar beter dat je vriend een tijdje in zijn eigen huis blijft om onnodige spanningen uit de weg te gaan en jullie op alle gemak een leuke woning kunnen zoeken.
Het is jouw kind, je hebt verantwoordelijkheden en ondanks dat het klote is krijg ik het idee dat je er zo snel mogelijk vanaf wil. Zeker voor zo'n jonge jongen die al zoveel foute dingen doet en gebruikt (dit komt ergens vandaan) erg zielig!
22 jaar is oud genoeg om op eigen benen te staan inderdaad maar het klinkt niet alsof deze jongen daar zo goed in is. En je kind er via de politie uit laten zetten waardoor hij een strafblad oploopt vind ik onvergeeflijk! Een strafblad is niet niks. Jullie hebben zo te lezen allemaal je eigen problemen en ik kan me goed voorstellen dat het ondraaglijke situaties zijn maar ik zit hier echt vol verbazing mee te lezen!
Kun je geen gesprek met hem aanknopen als hij redelijk nuchter is, voor of net na zijn werk? Dat jullie hem gaan helpen een plekje voor zichzelf te zoeken? En hoe zit dat met zijn opleiding als je hem er nu uitgooit? Kan hij die dan nog afmaken? Zo niet: waarom gooi je hem er uit? Wil je dat hij nog verder afzakt dan al is gebeurd? Misschien is het maar beter dat je vriend een tijdje in zijn eigen huis blijft om onnodige spanningen uit de weg te gaan en jullie op alle gemak een leuke woning kunnen zoeken.
Het is jouw kind, je hebt verantwoordelijkheden en ondanks dat het klote is krijg ik het idee dat je er zo snel mogelijk vanaf wil. Zeker voor zo'n jonge jongen die al zoveel foute dingen doet en gebruikt (dit komt ergens vandaan) erg zielig!
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:56
quote:RedPoppy schreef op 03 oktober 2009 @ 11:54:
Ik vind dat het ongelofelijk: je eigen kind op straat zetten. 17 en slapen op de betonnen vloer voor de deur? Serieus: schaam je!
22 jaar is oud genoeg om op eigen benen te staan inderdaad maar het klinkt niet alsof deze jongen daar zo goed in is. En je kind er via de politie uit laten zetten waardoor hij een strafblad oploopt vind ik onvergeeflijk! Een strafblad is niet niks. Jullie hebben zo te lezen allemaal je eigen problemen en ik kan me goed voorstellen dat het ondraaglijke situaties zijn maar ik zit hier echt vol verbazing mee te lezen!
Kun je geen gesprek met hem aanknopen als hij redelijk nuchter is, voor of net na zijn werk? Dat jullie hem gaan helpen een plekje voor zichzelf te zoeken? En hoe zit dat met zijn opleiding als je hem er nu uitgooit? Kan hij die dan nog afmaken? Zo niet: waarom gooi je hem er uit? Wil je dat hij nog verder afzakt dan al is gebeurd? Misschien is het maar beter dat je vriend een tijdje in zijn eigen huis blijft om onnodige spanningen uit de weg te gaan en jullie op alle gemak een leuke woning kunnen zoeken.
Het is jouw kind, je hebt verantwoordelijkheden en ondanks dat het klote is krijg ik het idee dat je er zo snel mogelijk vanaf wil. Zeker voor zo'n jonge jongen die al zoveel foute dingen doet en gebruikt (dit komt ergens vandaan) erg zielig!En jij mag je gaan schamen om deze reactie.
Ik vind dat het ongelofelijk: je eigen kind op straat zetten. 17 en slapen op de betonnen vloer voor de deur? Serieus: schaam je!
22 jaar is oud genoeg om op eigen benen te staan inderdaad maar het klinkt niet alsof deze jongen daar zo goed in is. En je kind er via de politie uit laten zetten waardoor hij een strafblad oploopt vind ik onvergeeflijk! Een strafblad is niet niks. Jullie hebben zo te lezen allemaal je eigen problemen en ik kan me goed voorstellen dat het ondraaglijke situaties zijn maar ik zit hier echt vol verbazing mee te lezen!
Kun je geen gesprek met hem aanknopen als hij redelijk nuchter is, voor of net na zijn werk? Dat jullie hem gaan helpen een plekje voor zichzelf te zoeken? En hoe zit dat met zijn opleiding als je hem er nu uitgooit? Kan hij die dan nog afmaken? Zo niet: waarom gooi je hem er uit? Wil je dat hij nog verder afzakt dan al is gebeurd? Misschien is het maar beter dat je vriend een tijdje in zijn eigen huis blijft om onnodige spanningen uit de weg te gaan en jullie op alle gemak een leuke woning kunnen zoeken.
Het is jouw kind, je hebt verantwoordelijkheden en ondanks dat het klote is krijg ik het idee dat je er zo snel mogelijk vanaf wil. Zeker voor zo'n jonge jongen die al zoveel foute dingen doet en gebruikt (dit komt ergens vandaan) erg zielig!En jij mag je gaan schamen om deze reactie.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:57
[quote]RedPoppy schreef op 03 oktober 2009 @ 11:54:
Ik vind dat het ongelofelijk: je eigen kind op straat zetten. 17 en slapen op de betonnen vloer voor de deur? Serieus: schaam je!/quote]
Ik vind dit een ongelooflijke reactie: Denk je nou echt dat de moeder dit had gedaan als er andere moglijkheden waren geweest. Je zet niet zomaar je kind op straat, daar gaat een heel verhaal aan vooraf. Op een gegeven moment zie je geen andere oplossing meer. Ze moet de wanhoop nabij zijn geweest. Juist het op straat zetten kan een positief hebben.
Ik vind dat het ongelofelijk: je eigen kind op straat zetten. 17 en slapen op de betonnen vloer voor de deur? Serieus: schaam je!/quote]
Ik vind dit een ongelooflijke reactie: Denk je nou echt dat de moeder dit had gedaan als er andere moglijkheden waren geweest. Je zet niet zomaar je kind op straat, daar gaat een heel verhaal aan vooraf. Op een gegeven moment zie je geen andere oplossing meer. Ze moet de wanhoop nabij zijn geweest. Juist het op straat zetten kan een positief hebben.
zaterdag 3 oktober 2009 om 11:58
Er ligt al een heel dik rapport over hem waarin inderdaad staat dat hij extreem verslavingsgevoelig is en zich aangetrokken voelt tot groepen die een beetje aan de zijkant van de samenleving staan (alternatief e.d.) En ook dat hij een borderline of narcistisch persoonlijkheidsstoornis kan ontwikkelen.
Ik denk ook niet dat op zichzelf wonen zo'n succes gaat worden. Echter er zit een kleine kans in dat als hij wel "moet", het ook de goede kant op kan keren. Hij is niet dom en heeft wel weer doorzettingsvermogen als het op werken aankomt (hoewel geld een belangrijke motivator voor hem is, vanwege het bekostigen van wiet en drank). Onder al die bravour van hem, zit ook een kwetsbaar jongetje dat het graag goed wil doen en nog veel bevestiging nodig heeft (al overschreeuwt hij dat nu). Hij kan heel sociaal en communicatief zijn als hij zijn middelenmisbruik in de hand heeft. Dat maakt het ook zo moeilijk, het is gewoon geen rotjoch.
Moonlight, ik weet alles over gedwongen opnames...het moet dan heel ver gaan, helaas. Ik wil geen zachte heelmeester zijn, maar ik wil ook geen dood kind. Dat is de tang waar ik in zit.
Misschicken. Dat is ook de situatie waar ik nu ongeveer in zit. Het ultimatum is gesteldt, de consequentie is uitgelegd. Maar omdat ik in het verleden wel vaker gezegd heb dat hij echt moet gaan, neemt hij het niet volledig serieus. Dus wat doe ik pushen dat hij een kamer zoekt of niets doen en het ultimatum afwachten?
Mijn vriend vind dat ik niets moet doen. Ik ik wil nog wel even pushen omdat ik een strafblad ook nogal wat vind.
De vader.....pffff.....is zelf verslaafd aan alcohol. Heeft heel veel persoonlijkheidsstoornissen en lijdt aan pseudo-logica fantastica. We zijn al gescheiden toen mijn kinderen nog heel klein waren. De vader is lang afwezig geweest...een paar jaar geleden weer eens "opgedoken" mijn kinderen weer van alles beloofd en verteld (verzonnen) en is sinds een aantal maanden weer naar het buitenland vertrokken. Daar heb ik dus niets aan.
Ik denk ook niet dat op zichzelf wonen zo'n succes gaat worden. Echter er zit een kleine kans in dat als hij wel "moet", het ook de goede kant op kan keren. Hij is niet dom en heeft wel weer doorzettingsvermogen als het op werken aankomt (hoewel geld een belangrijke motivator voor hem is, vanwege het bekostigen van wiet en drank). Onder al die bravour van hem, zit ook een kwetsbaar jongetje dat het graag goed wil doen en nog veel bevestiging nodig heeft (al overschreeuwt hij dat nu). Hij kan heel sociaal en communicatief zijn als hij zijn middelenmisbruik in de hand heeft. Dat maakt het ook zo moeilijk, het is gewoon geen rotjoch.
Moonlight, ik weet alles over gedwongen opnames...het moet dan heel ver gaan, helaas. Ik wil geen zachte heelmeester zijn, maar ik wil ook geen dood kind. Dat is de tang waar ik in zit.
Misschicken. Dat is ook de situatie waar ik nu ongeveer in zit. Het ultimatum is gesteldt, de consequentie is uitgelegd. Maar omdat ik in het verleden wel vaker gezegd heb dat hij echt moet gaan, neemt hij het niet volledig serieus. Dus wat doe ik pushen dat hij een kamer zoekt of niets doen en het ultimatum afwachten?
Mijn vriend vind dat ik niets moet doen. Ik ik wil nog wel even pushen omdat ik een strafblad ook nogal wat vind.
De vader.....pffff.....is zelf verslaafd aan alcohol. Heeft heel veel persoonlijkheidsstoornissen en lijdt aan pseudo-logica fantastica. We zijn al gescheiden toen mijn kinderen nog heel klein waren. De vader is lang afwezig geweest...een paar jaar geleden weer eens "opgedoken" mijn kinderen weer van alles beloofd en verteld (verzonnen) en is sinds een aantal maanden weer naar het buitenland vertrokken. Daar heb ik dus niets aan.
Just a little strenght in our hearts. Enough to heal.
