Reizen
alle pijlers
Emigreren... Ervaringen?
maandag 25 november 2019 om 10:41
Ik ben onlangs geëmigreerd naar Turkije. Ik woon hier sinds de zomer. Wie is er nog meer geëmigreerd? Naar welk land ben je geëmigreerd, en waarom? En tegen wat voor zaken loop je vooral aan nu je geëmigreerd bent?
TO trapt af:
Ik ben dus als Nederlandse geëmigreerd naar Turkije. De voornaamste reden voor mijn emigratie was de liefde: ik heb mijn man tijdens een van mijn reizen in Turkije ontmoet en afgelopen zomer zijn we getrouwd. Het leven hier bevalt me goed, al vind ik het soms lastig om te communiceren met mensen door de taalbarrière en cultuurverschillen.
Ik ben benieuwd naar verhalen van anderen en zou het leuk vinden om in dit topic ervaringen uit te wisselen. Groetjes!
TO trapt af:
Ik ben dus als Nederlandse geëmigreerd naar Turkije. De voornaamste reden voor mijn emigratie was de liefde: ik heb mijn man tijdens een van mijn reizen in Turkije ontmoet en afgelopen zomer zijn we getrouwd. Het leven hier bevalt me goed, al vind ik het soms lastig om te communiceren met mensen door de taalbarrière en cultuurverschillen.
Ik ben benieuwd naar verhalen van anderen en zou het leuk vinden om in dit topic ervaringen uit te wisselen. Groetjes!
dinsdag 26 november 2019 om 18:25
Als je niet door de douane uit de rij gepikt wil worden moet je niet naar het buitenland gaan. Dan kan overal gebeuren.H-Andersom schreef: ↑26-11-2019 12:07Omdat mijn moeder op dat moment in Turkije was slim.
In Nederland heeft mijn moeder nog nooit zoiets meegemaakt. Sorry hoor maar doe niet zo ontkennend graag.
woensdag 27 november 2019 om 03:00
Hoop maar dat je moeder er niet steeksproefgewijs in Nederland uitgepikt wordt. Stel je voor.. Dan moet je emigreren want dan is Nederland ook kut. Oh wacht..H-Andersom schreef: ↑26-11-2019 12:07Omdat mijn moeder op dat moment in Turkije was slim.
In Nederland heeft mijn moeder nog nooit zoiets meegemaakt. Sorry hoor maar doe niet zo ontkennend graag.
Ik ben trouwens op Schiphol echt een schandalig behandeld (en ik zie er onwijs prototype Europees uit). Ook in Brazilië. En mijn man is Arabisch, daar word je helemaal gek van de extra controles. Het is zoals het is. Je kunt een land niet afrekenen op 1 idioot/ stom team op een vliegveld. Jammer van de ervaring, ademhalen en door.
On topic: ik ben nu in totaal 18 jaar uit Nederland weg. Dit is mijn 4e land en ben hier 7 jaar. Wel allemaal Westerse landen. Blijf hier ook, ben getrouwd met iemand uit dit land en hebben kindje hier (hier geboren). Heb nu 2 paspoorten (ja dat mag). Mis Nederland heus, maar met vlagen. Vooral het weer kan ik niet mee dealen in Nederland en ik vind de gemiddelde Nederlander egoïstisch (mening), in vergelijking met de landen waar ik heb gewoond. Mis het eten, de gezelligheid en het directe van de Nederlander.
woensdag 27 november 2019 om 04:41
Dank voor de tips! Zal zeker wennen zijn maar dat was in de andere landen waar we gewoond hebben ook. Zal weer heeeeel erg moeten wennen aan de directheid van mensen maar aan de andere kant mis ik dat hier wel eens. Was er maar iets tusseninliubi schreef: ↑26-11-2019 14:51@Beleza, ja, het duurt minimaal een jaar om te wennen in Nederland. Zie het als een emigratie naar een land waarvan je toevallig de taal spreekt want niks is meer hetzelfde als toen je wegging. En bereid je voor op een eeuwig durende rompslomp met de belastingdienst ( als je slim.bent schrijf je je in Januari in Nederland in. Dan begint het belastingjaar ook pas voor je in januari dus geen ingewikkelde berekeningen over de rest van het jaar)met makelaars, energiemaatschappijen, ziektekostenverzekeringen, het GGD vanwege de vaccinaties en het onderzoek van "buitenlandse" kinderen en eventuele huurbazen. Verwacht geen hulp. Enkel de school van de kinderen was godzijdank zo geregeld. En neem een belastingadviseur
We kunnen ons niet al in januari inschrijven helaas maar zal wel goed gaan. Ik weet niet of mijn dochters nog inentingen nodig hebben, ze zijn dan inmiddels bijna 19 en bijna 16 als we in NL aankomen. Ben nu al vooronderzoek aan het doen naar ziektekosten etc en hopelijk helpt dat een beetje.
En een belastingadviseur ga ik zeker doen, dank voor de tip!
Verder bevalt het jou wel nu alles een beetje geregeld is? Hoe oud zijn jouw kinderen nu inmiddels?
Sorry voor het OT
woensdag 27 november 2019 om 04:46
Kangoeroe33 schreef: ↑27-11-2019 03:00Hoop maar dat je moeder er niet steeksproefgewijs in Nederland uitgepikt wordt. Stel je voor.. Dan moet je emigreren want dan is Nederland ook kut. Oh wacht..
Ik ben trouwens op Schiphol echt een schandalig behandeld (en ik zie er onwijs prototype Europees uit). Ook in Brazilië. En mijn man is Arabisch, daar word je helemaal gek van de extra controles. Het is zoals het is. Je kunt een land niet afrekenen op 1 idioot/ stom team op een vliegveld. Jammer van de ervaring, ademhalen en door.
On topic: ik ben nu in totaal 18 jaar uit Nederland weg. Dit is mijn 4e land en ben hier 7 jaar. Wel allemaal Westerse landen. Blijf hier ook, ben getrouwd met iemand uit dit land en hebben kindje hier (hier geboren). Heb nu 2 paspoorten (ja dat mag). Mis Nederland heus, maar met vlagen. Vooral het weer kan ik niet mee dealen in Nederland en ik vind de gemiddelde Nederlander egoïstisch (mening), in vergelijking met de landen waar ik heb gewoond. Mis het eten, de gezelligheid en het directe van de Nederlander.
Het weer is inderdaad niet iets waar ik naar uit kijk nu we binnenkort terug gaan naar NL! Hier hebben we droge zonnige winters (over het algemeen) en dat zal ik zo missen! De zomers zijn hier weer niet fijn dus kijk uit naar de Nederlandse zomers.
De directheid mis ik niet maar het niet directe van Japanners is weer het andere uiterste, iets ertussen in zou fijn zijn
De gezelligheid zeker en de terrasjes en gezellige stranden, heb je hier niet echt.
Denk jij nooit meer terug te gaan?
woensdag 27 november 2019 om 13:46
Sure. Je bent door de nederlande doane bij je billen gegrepen? Kan je niet gewoon je BS voor je houden graag?Kangoeroe33 schreef: ↑27-11-2019 03:00Hoop maar dat je moeder er niet steeksproefgewijs in Nederland uitgepikt wordt. Stel je voor.. Dan moet je emigreren want dan is Nederland ook kut. Oh wacht..
Ik ben trouwens op Schiphol echt een schandalig behandeld (en ik zie er onwijs prototype Europees uit). Ook in Brazilië. En mijn man is Arabisch, daar word je helemaal gek van de extra controles. Het is zoals het is. Je kunt een land niet afrekenen op 1 idioot/ stom team op een vliegveld. Jammer van de ervaring, ademhalen en door.
woensdag 27 november 2019 om 17:03
Hoi! Leuk topic, al is er al een die er op lijkt 
Wij hebben met ons hele gezin een paar jaar in Californie gewoond. Ik vond het een fantastische tijd. Nu weer terug in NL, maar opnieuw emigreren kriebelt wel.
Ik vond het heel fijn om een periode in het buitenland te wonen, het verandert je blik op de wereld, en ook op jezelf en op Nederland.
Wij hebben met ons hele gezin een paar jaar in Californie gewoond. Ik vond het een fantastische tijd. Nu weer terug in NL, maar opnieuw emigreren kriebelt wel.
Ik vond het heel fijn om een periode in het buitenland te wonen, het verandert je blik op de wereld, en ook op jezelf en op Nederland.
donderdag 28 november 2019 om 04:33
Oh is het bij de billen gegrepen worden het probleem? Nee, ik ben wel echt ongelofelijk onbeschoft behandeld.H-Andersom schreef: ↑27-11-2019 13:46Sure. Je bent door de nederlande doane bij je billen gegrepen? Kan je niet gewoon je BS voor je houden graag?
Maar als je het hebt over onvrijwillig aangeraakt worden, is mij dat in mijn hele leven vaker gebeurt in de kroeg in Nederland door de oh zo vriendelijke Nederlandse man, dan in welk land dan ook. Dus als je dat op een schaal wilt leggen: ja, dat is zeker onderdeel geweest van het feit dat ik 1) niet op de Nederlandse man val, en 2) niet zo graag in Nederland woon.
Wat ben jij een kakkerlak zeg. Wil je zo graag gelijk? Prima: Turkije is een kutland, je hebt helemaal gelijk. Hoe haalt de TO het in haar hoofd! Nadat jouw moeder zo'n traumatische gebeurtenis heeft meegemaakt! Grow up man.
vrijdag 29 november 2019 om 07:47
Dat zeg ik de hele tijd.
Nou ga emigreren dan.Kangoeroe33 schreef: ↑28-11-2019 04:33Maar als je het hebt over onvrijwillig aangeraakt worden, is mij dat in mijn hele leven vaker gebeurt in de kroeg in Nederland door de oh zo vriendelijke Nederlandse man, dan in welk land dan ook. Dus als je dat op een schaal wilt leggen: ja, dat is zeker onderdeel geweest van het feit dat ik 1) niet op de Nederlandse man val, en 2) niet zo graag in Nederland woon.
Heb ik gezegd dat Turkije een kutland is dan? Nee dat heb ik niet dus leg mij geen woorden in de mond graag.Kangoeroe33 schreef: ↑28-11-2019 04:33Wat ben jij een kakkerlak zeg. Wil je zo graag gelijk? Prima: Turkije is een kutland, je hebt helemaal gelijk. Hoe haalt de TO het in haar hoofd! Nadat jouw moeder zo'n traumatische gebeurtenis heeft meegemaakt! Grow up man.
Oh en wil je mij geen kakkerlak noemen graag, Thank!
vrijdag 29 november 2019 om 14:56
H-Andersom schreef: ↑29-11-2019 07:47Dat zeg ik de hele tijd.
Nou ga emigreren dan.
Heb ik gezegd dat Turkije een kutland is dan? Nee dat heb ik niet dus leg mij geen woorden in de mond graag.
Oh en wil je mij geen kakkerlak noemen graag, Thank!
H-andersom,
Ik snap heus wel wat je bedoelt en ik ben vast niet de enige. Als ik me in andere plekken bevind, vooral buiten Europa, met name plekken als Noord-Afrika of het Midden-Oosten (waar ik ook woon), heb ik ook veel meer last van mannen en moet ik veel sterker in mijn schoenen staan. Nu ben ik nooit aangeraakt, maar heb heel veel andere vervelende dingen ondervonden. Jammer voor je moeder dat ze het moest meemaken, dat neemt toch een stukje plezier weg.
Maar daar gaat dit topic niet over. Het gaat over migreren en in het geval van TO is dat Turkije. Het gaat niet over metoo, dus laat de ervaring van je moeder verder liggen en stop met het topic verder te vervuilen. Het is off-topic.
Hakuna Matata
zaterdag 30 november 2019 om 10:16
Ik heb inmiddels gelezen wat er intussen is geschreven hier. Pfff... Ik vroeg niet om kortzichtige meningen over Turkije, ik vroeg naar ervaringen omtrent emigreren. Leuk om te lezen hoe anderen emigratie (hebben) ervaren en in welke landen jullie wonen!
Natuurlijk krijg je met cultuurverschillen te maken als je man/vrouw uit een ander land komt, en zeker als je ook emigreert. Mijn man is Turks, maar geboren en opgegroeid in west Europa. Hij kent mijn cultuur dus ook goed en begrijpt goed dat sommige dingen in Turkije enorm wennen zijn voor mij (dat had ie zelf ook toen ie zo'n 9 jaar geleden in Turkije ging wonen). Het verkeer is hier bijvoorbeeld best een uitdaging soms, en waar dingen in Nederland vaak heel strak gepland en georganiseerd zijn, is dat in Turkije vaak anders. Dingen vinden in de supermarkt was ook een dingetje. Behalve dat alle verpakkingen etc in het Turks zijn, zijn ook veel producten compleet anders.
Wat wel heel fijn is, is dat me niks wordt opgedrongen. Mijn man is moslim, ik niet. En er wordt ook niet van mij verwacht dat ik moslima word. Zijn familie heeft me vanaf dag 1 in hun armen gesloten, zonder gedoe of commentaar. Ze accepteren me om wie ik ben en ze doen hun uiterste best om me me thuis te laten voelen. En ik accepteer hen om wie ze zijn.
Ik vind over het algemeen dat de mensen hier heel warm en gastvrij zijn. Als de buren bijvoorbeeld iets lekkers hebben gekookt of gebakken, komen ze ons ook wat brengen. Dat is heel normaal hier. En als je bij iemand langskomt, kun je eigenlijk altijd zo aanschuiven en wordt er een bord bij gezet.
Natuurlijk krijg je met cultuurverschillen te maken als je man/vrouw uit een ander land komt, en zeker als je ook emigreert. Mijn man is Turks, maar geboren en opgegroeid in west Europa. Hij kent mijn cultuur dus ook goed en begrijpt goed dat sommige dingen in Turkije enorm wennen zijn voor mij (dat had ie zelf ook toen ie zo'n 9 jaar geleden in Turkije ging wonen). Het verkeer is hier bijvoorbeeld best een uitdaging soms, en waar dingen in Nederland vaak heel strak gepland en georganiseerd zijn, is dat in Turkije vaak anders. Dingen vinden in de supermarkt was ook een dingetje. Behalve dat alle verpakkingen etc in het Turks zijn, zijn ook veel producten compleet anders.
Wat wel heel fijn is, is dat me niks wordt opgedrongen. Mijn man is moslim, ik niet. En er wordt ook niet van mij verwacht dat ik moslima word. Zijn familie heeft me vanaf dag 1 in hun armen gesloten, zonder gedoe of commentaar. Ze accepteren me om wie ik ben en ze doen hun uiterste best om me me thuis te laten voelen. En ik accepteer hen om wie ze zijn.
Ik vind over het algemeen dat de mensen hier heel warm en gastvrij zijn. Als de buren bijvoorbeeld iets lekkers hebben gekookt of gebakken, komen ze ons ook wat brengen. Dat is heel normaal hier. En als je bij iemand langskomt, kun je eigenlijk altijd zo aanschuiven en wordt er een bord bij gezet.
zaterdag 30 november 2019 om 14:40
Zilli schreef: ↑30-11-2019 10:16Ik heb inmiddels gelezen wat er intussen is geschreven hier. Pfff... Ik vroeg niet om kortzichtige meningen over Turkije, ik vroeg naar ervaringen omtrent emigreren. Leuk om te lezen hoe anderen emigratie (hebben) ervaren en in welke landen jullie wonen!
Natuurlijk krijg je met cultuurverschillen te maken als je man/vrouw uit een ander land komt, en zeker als je ook emigreert. Mijn man is Turks, maar geboren en opgegroeid in west Europa. Hij kent mijn cultuur dus ook goed en begrijpt goed dat sommige dingen in Turkije enorm wennen zijn voor mij (dat had ie zelf ook toen ie zo'n 9 jaar geleden in Turkije ging wonen). Het verkeer is hier bijvoorbeeld best een uitdaging soms, en waar dingen in Nederland vaak heel strak gepland en georganiseerd zijn, is dat in Turkije vaak anders. Dingen vinden in de supermarkt was ook een dingetje. Behalve dat alle verpakkingen etc in het Turks zijn, zijn ook veel producten compleet anders.
Wat wel heel fijn is, is dat me niks wordt opgedrongen. Mijn man is moslim, ik niet. En er wordt ook niet van mij verwacht dat ik moslima word. Zijn familie heeft me vanaf dag 1 in hun armen gesloten, zonder gedoe of commentaar. Ze accepteren me om wie ik ben en ze doen hun uiterste best om me me thuis te laten voelen. En ik accepteer hen om wie ze zijn.
Ik vind over het algemeen dat de mensen hier heel warm en gastvrij zijn. Als de buren bijvoorbeeld iets lekkers hebben gekookt of gebakken, komen ze ons ook wat brengen. Dat is heel normaal hier. En als je bij iemand langskomt, kun je eigenlijk altijd zo aanschuiven en wordt er een bord bij gezet.
Dat is in de meeste landen zo hoor. In portugal kan je ook zo aanschuiven. Amerika ook.
Nederland is gewoon een ongastvrij land.