Vies vakantieverhaal

Toen ik nog jong was, lang geleden, ging ik met een stel vriendinnen kamperen ergens aan de Franse kust. Tikje primitief, maar wel mooi weer en veel lol. Met dit meidenclubje heb ik nog steeds contact.



Vriendin A. kreeg door al het stokbrood een flinke verstopping en steeds meer buikpijn. Op een ochtend was ze het zo zat dat ze laxeerpillen had gehaald, die ze met een flinke kop koffie innam.



Later die dag gingen we naar het strand, ongeveer een kilometer lopen vanaf de camping. Vriendin A. werd op het strand steeds stiller en zei op een bepaald moment dat ze beter terug kon gaan naar de camping wegens enorme buikkramp. Ze zag op dat moment lijkbleek.



Meisjes van 17 doen maar weinig dingen alleen dus liep ik met haar mee terug naar de camping. A. zag er steeds beroerder uit en liep steeds moeizamer door het zand te sjokken.



Ergens halverwege zei ze: 'het gaat echt niet meer'. Dat kon van alles betekenen, in haar geval betekende het dat ze een enorme diarree-aanval kreeg die haar lichte korte broek donker kleurde, langs haar benen naar beneden liep en de stank verspreidde van een abattoir. En dat op een voetpad waar veel mensen liepen die nogal vreemd opkeken.



We liepen de struiken in (iets dat ze beter 2 minuten eerder had kunnen doen). Daar heeft ze de ergste troep eraf geveegd, haar broek/bikinibroekje uitgedaan en achtergelaten en mijn korte broek aangedaan. Vervolgens met nog meer buikkrampen doorgehobbeld naar de camping, waar ongeveer 30 meter voor het WC-gebouw ze opnieuw in tranen uitbarstte waarna ook mijn korte broek donker kleurde.



Ik ben handdoeken en kleren in de tent gaan halen, zij is meteen gaan douchen en was daarna gelukkig weer toonbaar en opgeknapt.



Nu de volgende vraag. Deze vriendin gaat trouwen en we gaan een stukje doen op de bruiloft. Kunnen we dit verhaal wel of niet in het stukje verwerken?