Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
woensdag 9 september 2009 om 14:06
Ik kan haar naam steeds beter horen, vooral als het iets negatiefs aanhang!!!! maar zij is nog niet in Nederland nu. Mocht zij idd volgende maand komen en de kids zijn daar om de week een hele week.............brrrrrrrrrrrrrr probeer er niet aan te denken. Ben ook niet trots op deze gevoelens hoor maar zodra het op TV over Zuid Africa gaat krijg ik al kramp en het is ongelofelijk hoeveel vrouwen de naam %&^*&(*&^& dragen en met het aanstaande WK voetballen hoor ik Zuid Africa bijna dagelijks voorbij komen.
Misschien kunnen we er over 10 jaar om lachen???
Nooit gedacht dat het er zo zou inhakken.
Sanne voor jou is het nog zoooooo vers allemaal en nu je hormonen nog eens alle kanten opvliegen.
Je doet het goed hoor!!! jij kan jezelf tenminste recht in de spiegel blijven aankijken.
Misschien kunnen we er over 10 jaar om lachen???
Nooit gedacht dat het er zo zou inhakken.
Sanne voor jou is het nog zoooooo vers allemaal en nu je hormonen nog eens alle kanten opvliegen.
Je doet het goed hoor!!! jij kan jezelf tenminste recht in de spiegel blijven aankijken.
woensdag 9 september 2009 om 18:36
Kijkers zijn geweest, volgens makelaar wel geïnteresseerd maar wilde thuis eens even gaan rekenen. Nou ja we horen het wel, hoop zo heel erg dat ze een bod gaan doen, ben het zat.
Morgenochtend naar gyn. Ben heel nieuwschierig Heb er zin in.
meiden
Ow en als de kids al wat over haar zeggen noemen ze haar truus. Maar het blijft stil over haar. Moet zeggen, erg prettig.
Morgenochtend naar gyn. Ben heel nieuwschierig Heb er zin in.
meiden
Ow en als de kids al wat over haar zeggen noemen ze haar truus. Maar het blijft stil over haar. Moet zeggen, erg prettig.
donderdag 10 september 2009 om 17:04
Vanmorgen naar de gyn. geweest. En eigenlijk, eigenlijk viel het een beetje tegen, had meer verwacht maar alleen bloeddruk (die is perfect), verhaal van hoe en wat, en bloed afgenomen. Ook het hartje gehoord, voor het eerst, zooooooooo mooi
Moet volgende week woensdag naar het A.M.C. voor een vruchtwaterpunctie, het is geen moeten maar op mijn leeftijd vind ik het wel heel belangrijk. Ook om de situatie waar ik in zit en dat ik al vier kinderen heb. Wat ik ga doen als het mis is ?? Heb ik nog niet echt over nagedacht en hangt ook af van de ernst van de situatie denk ik. Maar ga er maar gewoon van uit dat het helemaal gezond is hoor.
Over twee weken moet ik weer naar het ziekenhuis en dan krijg ik wel een uitgebreide echo. Daar heb ik wel heel veel zin in. Nog even geduld dus, al maken zo ook met de vruchtwaterpunctie een echo, hoop dat ik daar een fotootje van mee kan krijgen.
Nog niets gehoord van de makelaar maar ach ze hebben gister pas gekeken natuurlijk. Blijf duimen.
meiden
Moet volgende week woensdag naar het A.M.C. voor een vruchtwaterpunctie, het is geen moeten maar op mijn leeftijd vind ik het wel heel belangrijk. Ook om de situatie waar ik in zit en dat ik al vier kinderen heb. Wat ik ga doen als het mis is ?? Heb ik nog niet echt over nagedacht en hangt ook af van de ernst van de situatie denk ik. Maar ga er maar gewoon van uit dat het helemaal gezond is hoor.
Over twee weken moet ik weer naar het ziekenhuis en dan krijg ik wel een uitgebreide echo. Daar heb ik wel heel veel zin in. Nog even geduld dus, al maken zo ook met de vruchtwaterpunctie een echo, hoop dat ik daar een fotootje van mee kan krijgen.
Nog niets gehoord van de makelaar maar ach ze hebben gister pas gekeken natuurlijk. Blijf duimen.
meiden
donderdag 10 september 2009 om 17:24
En dan morgen, morgen ga ik in de verstop modus, er gaat een deken over mijn hoofd en ga doen of ik er niet ben. Is natuurlijk niet mogelijk met vier kids en 's morgens werken maar owwww wat zou ik morgen graag overslaan.
Morgen is mijn trouwdag, 18 jaar. En het gevoel dat het voor niets is weggegooid zit op dit moment stevig verankerd in mijn hoofd. Op momenten als deze, en het is morgen pas, weet/voel ik dat ik er nog lang niet overheen ben. En het weten dat hij op onze trouwdag met een ander in bed ligt.......brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr BAH, mag ik morgen niet gewoon overslaan?????
meiden
Morgen is mijn trouwdag, 18 jaar. En het gevoel dat het voor niets is weggegooid zit op dit moment stevig verankerd in mijn hoofd. Op momenten als deze, en het is morgen pas, weet/voel ik dat ik er nog lang niet overheen ben. En het weten dat hij op onze trouwdag met een ander in bed ligt.......brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr BAH, mag ik morgen niet gewoon overslaan?????
meiden
donderdag 10 september 2009 om 19:55
Ik weet het dushi, ach als je toch eens een wens mocht doen.....Word gewoon een k*tdag. Niets meer, niets minder. Voel de tranen nu al komen, begrijp er nog steeds niets van en ik denk ook niet dat dat begrip ooit gaat komen. Gelukkig heb ik over het algemeen de waarom vraag wel van me afgezet maar ja, als er dagen komen zoals morgen begint het toch weer te malen. Kom de dag wel door, met beetje hulp van de kinderen en veel hulp van mijn vrienden
meiden
meiden
donderdag 10 september 2009 om 19:58
Afleiding zoeken en veel dingen doen om je mee af te leiden. Goed dat je al hulp krijgt van vrienden en je kids!
Dat je je rot voelt komt denk ik omdat je afscheid neemt van je relatie. Ook op deze dag. Weer een moment waarvan je afscheid moet nemen. Geen trouwdag meer vieren met de man die je ooit getrouwd hebt. Afscheid nemen dat hij niet meer de man vandaag is die je ooit getrouwd hebt en dat keert terug. Verdrietig is het zeker!
Dat je je rot voelt komt denk ik omdat je afscheid neemt van je relatie. Ook op deze dag. Weer een moment waarvan je afscheid moet nemen. Geen trouwdag meer vieren met de man die je ooit getrouwd hebt. Afscheid nemen dat hij niet meer de man vandaag is die je ooit getrouwd hebt en dat keert terug. Verdrietig is het zeker!
donderdag 10 september 2009 om 21:08
vrijdag 11 september 2009 om 01:11
Sanne,
Alles wat je de 1e keer in je 1tje meemaakt is moeilijk,je trouwdag, de 1ekerst alleen de 1e oudjaarsavond alleen, maar de 2e keer word het al makkelijker,ik ben in 94 gescheiden en toch elk jaar als 12 september naderd denk ik och ja dat was mijn trouwdag,de pijn word echt steeds minder, het gevoel vervaagd tot enkel nog een herinnering, maar dat kost tijd,hoewel ik de 2e kerst en het oudjaarsavond geheel in mijn 1tje me wel erg goed vermaakt heb, met enkel de tv en een flesje wijn,het voelde toen wel al erg goed en wie weet voor jou ook!!
Alles wat je de 1e keer in je 1tje meemaakt is moeilijk,je trouwdag, de 1ekerst alleen de 1e oudjaarsavond alleen, maar de 2e keer word het al makkelijker,ik ben in 94 gescheiden en toch elk jaar als 12 september naderd denk ik och ja dat was mijn trouwdag,de pijn word echt steeds minder, het gevoel vervaagd tot enkel nog een herinnering, maar dat kost tijd,hoewel ik de 2e kerst en het oudjaarsavond geheel in mijn 1tje me wel erg goed vermaakt heb, met enkel de tv en een flesje wijn,het voelde toen wel al erg goed en wie weet voor jou ook!!
vrijdag 11 september 2009 om 02:09
http://www.youtube.com/watch?v=h-wmAeqD ... re=channel
Well there's a bridge and there's a river that I still must cross
As I'm going on my journey
Oh, I might be lost
And there's a road I have to follow, a place I have to go
Well no-one told me just how to get there
But when I get there I'll know
Cuz I'm taking it
Chorus:
Step By Step, Bit by Bit,
Stone By Stone (Yeah), Brick by Brick (Oh, yeah)
Step By Step, Day By Day, Mile by mile (ooh, ooh, ooh)
And this old road is rough and ruined
So many dangers along the way
So many burdens might fall upon me
So many troubles that I have to face
Oh, but I won't let my spirit fail me
Oh, I won't let my spirit go
Until I get to my destination
I'm gonna take it slowly cuz I'm making it mine
Chorus:
Step By Step (you know I'm taking it), bit by bit (bit by bit, come move),
stone by stone (yeah), brick by brick (brick by brick by brick by brick mmm...)
Step by step (step by step uh-huh), day by day (day by day-ee),
mile by mile (ooh), go your own way.
Say it, baby, don't give up
You got to hold on to what you got,
Oh, baby, don't give up,
You got to keep on moving on don't stop (yeah yeah).
I know you're hurting, and i know you're blue,
i know you're hurting but don't let the bad things get to you.
Chorus:
I'm taking it step by step (ohohoh), bit by bit (bit by bit come move),
stone by stone (stone by stone yeah), brick by brick (brick by brick by brick by brick),
Step by step (i'm gonna take it now),day by day (day by day-ee),
mile by mile (ooh), go your own way!
(c'mon baby got to keep moving),
i'm taking it step by step), bit by bit,
stone by stone (yeah, stone by stone), brick by brick
c'mon baby,
step by step keep on moving, day by day (day by day-ee),
mile by mile by mile by mile,go your own way,
c'mon baby got to keep moving, bit by bit (bit by bit, bit by bit)....
Sanne lieverd je doet het goed kom op meid,voor alles is een 1e keer dikke knuff van mij
Well there's a bridge and there's a river that I still must cross
As I'm going on my journey
Oh, I might be lost
And there's a road I have to follow, a place I have to go
Well no-one told me just how to get there
But when I get there I'll know
Cuz I'm taking it
Chorus:
Step By Step, Bit by Bit,
Stone By Stone (Yeah), Brick by Brick (Oh, yeah)
Step By Step, Day By Day, Mile by mile (ooh, ooh, ooh)
And this old road is rough and ruined
So many dangers along the way
So many burdens might fall upon me
So many troubles that I have to face
Oh, but I won't let my spirit fail me
Oh, I won't let my spirit go
Until I get to my destination
I'm gonna take it slowly cuz I'm making it mine
Chorus:
Step By Step (you know I'm taking it), bit by bit (bit by bit, come move),
stone by stone (yeah), brick by brick (brick by brick by brick by brick mmm...)
Step by step (step by step uh-huh), day by day (day by day-ee),
mile by mile (ooh), go your own way.
Say it, baby, don't give up
You got to hold on to what you got,
Oh, baby, don't give up,
You got to keep on moving on don't stop (yeah yeah).
I know you're hurting, and i know you're blue,
i know you're hurting but don't let the bad things get to you.
Chorus:
I'm taking it step by step (ohohoh), bit by bit (bit by bit come move),
stone by stone (stone by stone yeah), brick by brick (brick by brick by brick by brick),
Step by step (i'm gonna take it now),day by day (day by day-ee),
mile by mile (ooh), go your own way!
(c'mon baby got to keep moving),
i'm taking it step by step), bit by bit,
stone by stone (yeah, stone by stone), brick by brick
c'mon baby,
step by step keep on moving, day by day (day by day-ee),
mile by mile by mile by mile,go your own way,
c'mon baby got to keep moving, bit by bit (bit by bit, bit by bit)....
Sanne lieverd je doet het goed kom op meid,voor alles is een 1e keer dikke knuff van mij
vrijdag 11 september 2009 om 08:02
Vader maakt zich niet erg geliefd op dit moment. DD heeft een vriendinnetje van de camping, zij heeft gebeld en gezegd dat ze mag komen logeren op de camping een weekend, ze word gehaald en gebracht. Toen ze het mij vertelde zei ze meteen "ik heb gezegd dat ik heel graag wil maar niet dit weekend, want dit weekend ben ik bij jou, volgend weekend wil ik wel hoor, want dat is MAAR bij papa, dan maakt het niet uit" . Als je diep in mijn hart kijkt vind ik dit geweldig, maar dat is maar een heel klein puntje hoor. Ik vind het vreselijk dat ze nu al afstand aan het nemen is van haar vader, en ik kan er niets aan doen. Vader doet dit zelf. Als hij ze een weekend heeft is hij gezellig en leuk, maar buiten zijn bezoekregeling heeft hij geen enkele interesse in de kinderen. En dat voelen ze. Hoe ik hem soms ook probeer te verdedigen met bv hij werkt hele dag, hij heeft het druk. Zij weten ook wel dat hij het druk heeft met truus en de rest van de wereld er niet toe doet. Kan me hier zo verschrikkelijk kwaad om maken. En dan is dit de dochter die de co-ouderschap heeft gekozen. Als hij zo door gaat vraag ik me af of ze dat nog wel wil straks. Nou ja ik heb het daar maar niet over met haar, maar ik vind ex een ongelofelijke sukkel.
meiden
meiden
vrijdag 11 september 2009 om 09:00
Jeetje Sanne!
Wat vervelend. Ik snap nooit waarom mannen zelfs hun eigen kinderen lijken te vergeten bij hun nieuwe en vaak tijdelijke fling. Zal moeilijk voor de kinderen zijn. Gaat dit nog zo een tijdje door en de kinderen zitten en erg mee, dan maakt het misschien meer indruk als zij zelf een gesprek aangaan met hun vader. Als jij het zegt denkt hij misschien dat je gewoon kwaad op hem bent vanwege andere redenen...........
Ik kan me herinneren dat toen ik als kind met ruzienden ouders kwaad werd en zei dat ze dat maar moesten doen als ik er niet bij was, ze daar behoorlijk van schrokken...
Sterkte
Wat vervelend. Ik snap nooit waarom mannen zelfs hun eigen kinderen lijken te vergeten bij hun nieuwe en vaak tijdelijke fling. Zal moeilijk voor de kinderen zijn. Gaat dit nog zo een tijdje door en de kinderen zitten en erg mee, dan maakt het misschien meer indruk als zij zelf een gesprek aangaan met hun vader. Als jij het zegt denkt hij misschien dat je gewoon kwaad op hem bent vanwege andere redenen...........
Ik kan me herinneren dat toen ik als kind met ruzienden ouders kwaad werd en zei dat ze dat maar moesten doen als ik er niet bij was, ze daar behoorlijk van schrokken...
Sterkte
vrijdag 11 september 2009 om 11:09
Hi Sanne, sterkte vandaag. Ik beloof je dat het went, echt waar.
Ik zie ook hier de strijd van de kids, Vader die alleen maar bezig is met zn nieuwe k*tje en nog geen 2 zinnen kan zeggen zonder dat het over haar gaat. De kids gaan er naar toe maar zeggen los van elkaar dat ze daar volkomen langs elkaar heen leven, 3 mensen op een eigen eilandje. En ze hebben er geen vertrouwen in dat als zij straks in Nederland is het gezelliger gaat worden. Regelmatig zeggen ze ook dat vader wat hun betreft naar Zuid Africa mag verhuizen, ze zullen hem niet missen. Natuurlijk voelt het heel stiekum wel fijn dat ze het bij mij wel leuk hebben en er wel op vertrouwen dat ik er voor ze ben en zal zijn. Maar de andere kant is dat ik diep verdriet voel om de verscheurde band tussen vader en kids, dat had ik zo niet bedacht. Ik had er alle vertrouwen in dat wij het samen met onze kids zouden flikken. Helaas dus. Het lijkt dat als een man verliefd wordt ze alles op zich heen vergeten. Heel triest toch
Meis sterkte en ga iets gezelligs doen
Ik zie ook hier de strijd van de kids, Vader die alleen maar bezig is met zn nieuwe k*tje en nog geen 2 zinnen kan zeggen zonder dat het over haar gaat. De kids gaan er naar toe maar zeggen los van elkaar dat ze daar volkomen langs elkaar heen leven, 3 mensen op een eigen eilandje. En ze hebben er geen vertrouwen in dat als zij straks in Nederland is het gezelliger gaat worden. Regelmatig zeggen ze ook dat vader wat hun betreft naar Zuid Africa mag verhuizen, ze zullen hem niet missen. Natuurlijk voelt het heel stiekum wel fijn dat ze het bij mij wel leuk hebben en er wel op vertrouwen dat ik er voor ze ben en zal zijn. Maar de andere kant is dat ik diep verdriet voel om de verscheurde band tussen vader en kids, dat had ik zo niet bedacht. Ik had er alle vertrouwen in dat wij het samen met onze kids zouden flikken. Helaas dus. Het lijkt dat als een man verliefd wordt ze alles op zich heen vergeten. Heel triest toch
Meis sterkte en ga iets gezelligs doen
vrijdag 11 september 2009 om 11:43
Hi Sanne,
Sterkte vandaag! Het is toch een rare dag he? (bij mij is het vandaag exact een jaar geleden dat ex me bijna aanvloog en ik daaropvolgend met zoon het huis uit ben gevlucht en de scheiding definitief in gang heb gezet.
Rare gewaarwording..de wetenschap dat vandaag een jaar geleden om deze tijd ik onze 'ontsnapping' aan het plannen was, m.b.v. politie en familie...)
En ja, ik herken als geen ander hoeveel pijn het doet wanneer je ziet/merkt dat de vader zich amper nog om de kinderen bekommert. Ook hier nog altijd al wekenlang geen enkel teken van leven vanuit ex richting zoon. Zoon die hier erg verdrietig onder is en het allemaal niet snapt ('Waarom wil papa mij niet meer zien? Waarom belt papa mij niet?').
Vervolgens ben ik met zoon naar een kinderpsycholoog gegaan, zodat hij hierin begeleiding kan krijgen. Om zijn boosheid en verdriet 'een plekje' te geven (ik weet soms amper nog wat ik tegen hem moet zeggen wanneer hij weer in tranen bij me komt). En wat blijkt: gezien zoon minderjarig is (4,5 jr) en wij beiden het ouderlijk gezag over hem hebben, is een handtekening van ex nodig dat hij zich akkoord verklaart met begeleiding van zoon bij de psycholoog.
Ex hierover gemaild en hem gevraagd dit voor zoon te doen, die dit zeer zeker nodig heeft. Hem uitgelegd dat het niet goed met zoon gaat, dat die verdrietig en boos is en dat zijn handtekening dus vereist is om zoon hulp te kunnen bieden.
And guess what? Ex reageert gewoon weer niet!!
Dus zoon kan de broodnodige begeleiding die hij zo goed kan gebruiken (waar hij nota bene zelf om vraagt!!) niet krijgen, omdat papa weigert te reageren (uiteraard om MIJ te raken).
Echt onvoorstelbaar vind ik het, compleet onvoorstelbaar.
En ja, het verscheurt me van binnen...
Sterkte vandaag! Het is toch een rare dag he? (bij mij is het vandaag exact een jaar geleden dat ex me bijna aanvloog en ik daaropvolgend met zoon het huis uit ben gevlucht en de scheiding definitief in gang heb gezet.
Rare gewaarwording..de wetenschap dat vandaag een jaar geleden om deze tijd ik onze 'ontsnapping' aan het plannen was, m.b.v. politie en familie...)
En ja, ik herken als geen ander hoeveel pijn het doet wanneer je ziet/merkt dat de vader zich amper nog om de kinderen bekommert. Ook hier nog altijd al wekenlang geen enkel teken van leven vanuit ex richting zoon. Zoon die hier erg verdrietig onder is en het allemaal niet snapt ('Waarom wil papa mij niet meer zien? Waarom belt papa mij niet?').
Vervolgens ben ik met zoon naar een kinderpsycholoog gegaan, zodat hij hierin begeleiding kan krijgen. Om zijn boosheid en verdriet 'een plekje' te geven (ik weet soms amper nog wat ik tegen hem moet zeggen wanneer hij weer in tranen bij me komt). En wat blijkt: gezien zoon minderjarig is (4,5 jr) en wij beiden het ouderlijk gezag over hem hebben, is een handtekening van ex nodig dat hij zich akkoord verklaart met begeleiding van zoon bij de psycholoog.
Ex hierover gemaild en hem gevraagd dit voor zoon te doen, die dit zeer zeker nodig heeft. Hem uitgelegd dat het niet goed met zoon gaat, dat die verdrietig en boos is en dat zijn handtekening dus vereist is om zoon hulp te kunnen bieden.
And guess what? Ex reageert gewoon weer niet!!
Dus zoon kan de broodnodige begeleiding die hij zo goed kan gebruiken (waar hij nota bene zelf om vraagt!!) niet krijgen, omdat papa weigert te reageren (uiteraard om MIJ te raken).
Echt onvoorstelbaar vind ik het, compleet onvoorstelbaar.
En ja, het verscheurt me van binnen...
vrijdag 11 september 2009 om 22:35
Yayaaa, wat een....een... pfff heb er geen woorden voor, hoe kun je zo met je kind omgaan?? Begrijp dat niet hoor. Dikke, hele dikke voor jou en je zoontje.
Moet zeggen het gaat wel met me. Ben met chocolade en thee op de bank gaan zitten en samen met dochter, die ziek thuis was vandaag, lekker films aan het kijken geweest. Natuurlijk hier een daar een huilbui maar over het algemeen ging het wel. En vanavond een email van ex gehad, natuurlijk niet over trouwdag maar wel dat hij even niet reageerde omdat hij aan het proberen was te redden wat er te redden valt. Mag ik dit stiekum erg leuk vinden??? Ruzie in huize 'geluk', goede planning om dat nu te melden lol. (had mail gestuurd over kids, dd heeft slaap problemen, en over krummel).
Zal toch blij zijn als het morgen is.
Meiden bedankt voor de steun en knuffels, ze doen me zo veel goed.
meiden
Moet zeggen het gaat wel met me. Ben met chocolade en thee op de bank gaan zitten en samen met dochter, die ziek thuis was vandaag, lekker films aan het kijken geweest. Natuurlijk hier een daar een huilbui maar over het algemeen ging het wel. En vanavond een email van ex gehad, natuurlijk niet over trouwdag maar wel dat hij even niet reageerde omdat hij aan het proberen was te redden wat er te redden valt. Mag ik dit stiekum erg leuk vinden??? Ruzie in huize 'geluk', goede planning om dat nu te melden lol. (had mail gestuurd over kids, dd heeft slaap problemen, en over krummel).
Zal toch blij zijn als het morgen is.
Meiden bedankt voor de steun en knuffels, ze doen me zo veel goed.
meiden
