Relaties
alle pijlers
18 jaar naar de .....
dinsdag 14 april 2009 om 13:53
Mijn man heeft van het weekend beslist dat hij van mij scheiden wil. Na 18 jaar huwelijk en 4 kinderen. Hij heeft hele verhalen over ; het gevoel is weg, zijn nu nog jong (ben 41 hoezo jong) en blah die blah die blah, Maar ben erachter wat de echte reden is hij heeft al een nieuw vriendinnetje klaar leggen.
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
( heb zijn mail gehackt en vriendinnetje ff duidelijk gemaakt dat hij getrouwd is, wat vriendinnetje dus nog niet wist ) Maar de problemen beginnen natuurlijk nu pas , ten eerste zit ik alleen nog maar te dromen dat ie zegt dat het een vergissing is ( kom op meid dat gaat nooit gebeuren) Ten tweede we hebben geen cent te makken dus meneer blijft voorlopig nog in "ons" huis (moet ik zitten toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefje msn't) Ten derde en eigenlijk zou dit ten eerste moeten zijn , de kinderen . Wanneer vertellen we dit? Zit waarschijnlijk nog wel een paar maanden met hem opgescheept. En wat vertellen we? heb de neiging om ze duidelijk de waarheid te vertellen, dat we worden ingeruild voor een nieuwe d..s maar weet dat ik dit tegenover de kinderen niet kan maken.
De pijn die ik nu voel is echt onvoorstelbaar heb een blok beton op mijn borst en voel me lamlendig, kan ook nix doe nix en zit alleen maar te huilen (waar de kids niet bij zijn, dus mama moet heeeeeeel veel plassen)
Zal dit ooit nog beter worden en hoe kan ie zomaar 18 jaar huwelijk weggooien vind dit onbegrijpelijk.
Hehe dit lucht op, dank voor het luisteren (lezen)
vrijdag 11 september 2009 om 22:58
Dat doet hij steeds dushi, zijn eerste ruzie met doos heeft hij huilend met mij aan de foon gehangen. Elke keer als er iets is komt hij bij mij uithuilen. Heb al meerdere malen gezegd dat ik niet geinteresseerd ben, dat ik het niet wil weten maar hij komt telkens bij me met zijn verdrietjes.
Heel vervelend want zo kom je nooit los, al moet ik zeggen dat ik deze laatste toch een beetje leuk vond, al ga ik er wel van uit dat hij zich hier ook wel weer uit liegt hoor.
meiden
Heel vervelend want zo kom je nooit los, al moet ik zeggen dat ik deze laatste toch een beetje leuk vond, al ga ik er wel van uit dat hij zich hier ook wel weer uit liegt hoor.
meiden
vrijdag 11 september 2009 om 23:03
Tuurlijk liegt hij zich hier uit. Maar het is een man die geen ballen heeft dat is wel duidelijk. Geen ballen om eerlijk te zijn tegen jou. Geen ballen om eerlijk te zijn tegen zijn kids. Geen ballen om zelf de shit binnen nieuwe relatie op te lossen en maar blijven liegen en bedriegen. Neen, balloze zakhooi!
zaterdag 12 september 2009 om 00:57
Wat fijn sanne, een kloppend hartje! Wel spannend zo'n punctie.
Jammmer dat ex lamlul zo bezig is met zijn miepje inmiddels overzee. Hij snapt niet wat belangrijk is in zijn leven, en plat gezegd loopt hij liever zijn l*l achterna. Begrijpelijk, want dat is instant gratification. De band met zijn kinderen, daar moet je moeite voor doen, tijd in steken, liefde, aandacht en daar krijg je niet altijd direct 1 op 1 iets voor terug. Dus ach ja, dan maar die l*l achterna. Je dochter heeft het al door, hij zou het eens moeten weten, schaam je dan niet je ballen uit je broek (hoe toepasselijk).
Jammmer dat ex lamlul zo bezig is met zijn miepje inmiddels overzee. Hij snapt niet wat belangrijk is in zijn leven, en plat gezegd loopt hij liever zijn l*l achterna. Begrijpelijk, want dat is instant gratification. De band met zijn kinderen, daar moet je moeite voor doen, tijd in steken, liefde, aandacht en daar krijg je niet altijd direct 1 op 1 iets voor terug. Dus ach ja, dan maar die l*l achterna. Je dochter heeft het al door, hij zou het eens moeten weten, schaam je dan niet je ballen uit je broek (hoe toepasselijk).
zaterdag 12 september 2009 om 09:50
zondag 13 september 2009 om 21:59
Update:
ik had broer van ex een mail gestuurd met het verzoek of hij kans zag om ex te vragen om de vereiste goedkeuring voor therapie voor zoon te verstrekken.
In reactie hierop kreeg ik gisteren eind vd middag mail van ex, waarin hij beweerde mijn mail niet ontvangen te hebben (staat bij mijn verzonden mails, maar goed..). Daarbij gaf hij aan zoon verschrikkelijk te missen (!) en of hij hem de volgende dag (vandaag dus) zou kunnen zien, gezien dit op korte termijn de enige mogelijkheid was.
Ik heb hem vervolgens nogmaals de mail doorgestuurd en daarnaast geantwoord dat hij zoon kan zien, mits hij ervoor kon zorgen dat zijn moeder erbij aanwezig zou zijn. Dat ik niet wilde dat hij zoon nu alleen ziet.
Hierop gaf hij aan dat hij bewust nu niet on speaking terms is met zijn moeder en dat dit dus betekende dat hij daardoor zoon niet zou kunnen zien. 'Deze beslissing blijft niet zonder gevolgen. Dat beloof ik je', zo eindigde hij.
Vervolgens weer teruggeschreven dat gezien alles wat er gebeurd is en hij gedurende de afgelopen 6 weken zich geen moment om zoon bekommert heeft, taal noch teken heeft laten horen aan zoon en dat ik het op dit moment onbespreekbaar vindt dat hij zoon nu alleen ziet, nadat hij hem eerst zoveel angst heeft aangejaagd. Dat ik dit niet in het belang van zoon acht.
Daarbij aangegeven dat als zijn moeder geen optie is, dat zijn broer's aanwezigheid voor mij ook acceptabel is.
Tot slot heb ik, refererend aan zijn slotopmerking, hem laten weten dat de politie op de hoogte is van de huidige situatie en dat ik hen per direct zal inseinen als ik denk dat dit nodig is.
Hierna niets meer gehoord.
Kreeg vandaag wel een mail van broer van ex. Die gaf aan dat ex tegen hem had gezegd dat hij wel zijn akkoord voor de therapie wilde geven, maar dat hij er geen cent aan mee wil betalen en dat hij ook geen deel wil nemen aan de coachings- en evaluatiegesprekken met de psycholoog.
Hoe typerend! De reden waarom zoon naar deze psycholoog gaat, daar gaat hij gemakshalve maar even aan voorbij. Nee, het enige wat voor hem telt is dat het hem geen geld kost en dat hij ook beslist geen moeite wil doen om hier onderdeel van uit te maken (daar waar hij altijd roept dat hij zo graag betrokken wil worden bij zoon's leven..). Als hij ook maar enigszins belang stelde in het wel en wee van zoon, dan zou hij naar mijn mening de pscyholoog bellen en vragen wat haar bevindingen zijn nadat zij de intake met zoon heeft gehad afgelopen week.
Maar na de heftige mailwisseling van gisteravond heb ik dus al met al nog altijd geen toestemming van hem om de therapie op te starten.
Ik ga dus morgen nu daadwerkelijk met mijn advocaat aan de slag. Nogmaals, ik ben voorstander van contact tussen vader en zoon, MITS verantwoord.
Het feit dat hij zoon nu niet ziet, dat is ZIJN keus. Hij kan zoon wat mij betreft zien, op voorwaarde dat hier begeleiding bij is (in de vorm van een naast familielid van hem, nota bene). Maar dit wil hij niet.
Prima, maar hij zal mij niet kunnen verwijten dat ik hem zoon ontzeg. Ik denk dat ik meer dan in mijn recht sta, wanneer ik deze voorwaade eraan verbind, gezien alles wat er gebeurt is.
Daarnaast ga ik een officieel verzoek vanuit advocaat laten sturen waarin hij om zijn goedkeuring voor de therapie wordt gevraagd. Ik wil hoe dan ook dat zoon deze begeleiding krijgt. En maak je maar geen zorgen hoor, al kost het me mijn laatste cent, ik betaal dit alles wel zelf. Nee, investeer jij vooral niets in je zoon. Het is immers volkomen zonde van je geld...
ik had broer van ex een mail gestuurd met het verzoek of hij kans zag om ex te vragen om de vereiste goedkeuring voor therapie voor zoon te verstrekken.
In reactie hierop kreeg ik gisteren eind vd middag mail van ex, waarin hij beweerde mijn mail niet ontvangen te hebben (staat bij mijn verzonden mails, maar goed..). Daarbij gaf hij aan zoon verschrikkelijk te missen (!) en of hij hem de volgende dag (vandaag dus) zou kunnen zien, gezien dit op korte termijn de enige mogelijkheid was.
Ik heb hem vervolgens nogmaals de mail doorgestuurd en daarnaast geantwoord dat hij zoon kan zien, mits hij ervoor kon zorgen dat zijn moeder erbij aanwezig zou zijn. Dat ik niet wilde dat hij zoon nu alleen ziet.
Hierop gaf hij aan dat hij bewust nu niet on speaking terms is met zijn moeder en dat dit dus betekende dat hij daardoor zoon niet zou kunnen zien. 'Deze beslissing blijft niet zonder gevolgen. Dat beloof ik je', zo eindigde hij.
Vervolgens weer teruggeschreven dat gezien alles wat er gebeurd is en hij gedurende de afgelopen 6 weken zich geen moment om zoon bekommert heeft, taal noch teken heeft laten horen aan zoon en dat ik het op dit moment onbespreekbaar vindt dat hij zoon nu alleen ziet, nadat hij hem eerst zoveel angst heeft aangejaagd. Dat ik dit niet in het belang van zoon acht.
Daarbij aangegeven dat als zijn moeder geen optie is, dat zijn broer's aanwezigheid voor mij ook acceptabel is.
Tot slot heb ik, refererend aan zijn slotopmerking, hem laten weten dat de politie op de hoogte is van de huidige situatie en dat ik hen per direct zal inseinen als ik denk dat dit nodig is.
Hierna niets meer gehoord.
Kreeg vandaag wel een mail van broer van ex. Die gaf aan dat ex tegen hem had gezegd dat hij wel zijn akkoord voor de therapie wilde geven, maar dat hij er geen cent aan mee wil betalen en dat hij ook geen deel wil nemen aan de coachings- en evaluatiegesprekken met de psycholoog.
Hoe typerend! De reden waarom zoon naar deze psycholoog gaat, daar gaat hij gemakshalve maar even aan voorbij. Nee, het enige wat voor hem telt is dat het hem geen geld kost en dat hij ook beslist geen moeite wil doen om hier onderdeel van uit te maken (daar waar hij altijd roept dat hij zo graag betrokken wil worden bij zoon's leven..). Als hij ook maar enigszins belang stelde in het wel en wee van zoon, dan zou hij naar mijn mening de pscyholoog bellen en vragen wat haar bevindingen zijn nadat zij de intake met zoon heeft gehad afgelopen week.
Maar na de heftige mailwisseling van gisteravond heb ik dus al met al nog altijd geen toestemming van hem om de therapie op te starten.
Ik ga dus morgen nu daadwerkelijk met mijn advocaat aan de slag. Nogmaals, ik ben voorstander van contact tussen vader en zoon, MITS verantwoord.
Het feit dat hij zoon nu niet ziet, dat is ZIJN keus. Hij kan zoon wat mij betreft zien, op voorwaarde dat hier begeleiding bij is (in de vorm van een naast familielid van hem, nota bene). Maar dit wil hij niet.
Prima, maar hij zal mij niet kunnen verwijten dat ik hem zoon ontzeg. Ik denk dat ik meer dan in mijn recht sta, wanneer ik deze voorwaade eraan verbind, gezien alles wat er gebeurt is.
Daarnaast ga ik een officieel verzoek vanuit advocaat laten sturen waarin hij om zijn goedkeuring voor de therapie wordt gevraagd. Ik wil hoe dan ook dat zoon deze begeleiding krijgt. En maak je maar geen zorgen hoor, al kost het me mijn laatste cent, ik betaal dit alles wel zelf. Nee, investeer jij vooral niets in je zoon. Het is immers volkomen zonde van je geld...
zondag 13 september 2009 om 23:49
Dank je wel, NewWoman. Doet me goed om dit te lezen.
Ik moet er eerlijkheidshalve wel bijzeggen dat het me heel wat slapeloze nachten heeft gekost eer ik daadwerkelijk dit standpunt durfde in te nemen. Altijd nog bang om als de 'grote, onredelijke trut' te worden afgeschilderd. Degene die alles alleen maar erger maakt.
Inmiddels ben ik - eindelijk - zover dat ik wel heel goed zie dat mijn acties een gevolg zijn op zijn gedrag. IK ben niet degene die dergelijk wanstaltig gedrag laat zien, ik ben niet degene die zoon bang en ongerust maak en hem vervolgens aan zijn lot overlaat. En ook ik ben niet degene die hier loopt te dreigen.
Het enige wat IK doe, is mijzelf en zoon beschermen hierin. Als hij zich niet zo idioot zou gedragen zouden alle acties van mijn kant niet nodig zijn.
Ik ga niet langer passief staan toekijken hoe hij mijn kind op gezette tijden onderuit haalt. En ook is het niet zo dat ik niets doe op het moment dat ik persoonlijke dreigmails aan mijn adres ontvang. Ik informeer dan de politie, zodat zij op de hoogte zijn. Dat mócht het uit de hand lopen, dat zij weten wat er speelt en niet dat ze achteraf zeggen: 'Wij wisten van niks'.
Het enige wat ik doe is mijn kind en mijzelf beschermen. In reactie op zijn acties!
Ik moet er eerlijkheidshalve wel bijzeggen dat het me heel wat slapeloze nachten heeft gekost eer ik daadwerkelijk dit standpunt durfde in te nemen. Altijd nog bang om als de 'grote, onredelijke trut' te worden afgeschilderd. Degene die alles alleen maar erger maakt.
Inmiddels ben ik - eindelijk - zover dat ik wel heel goed zie dat mijn acties een gevolg zijn op zijn gedrag. IK ben niet degene die dergelijk wanstaltig gedrag laat zien, ik ben niet degene die zoon bang en ongerust maak en hem vervolgens aan zijn lot overlaat. En ook ik ben niet degene die hier loopt te dreigen.
Het enige wat IK doe, is mijzelf en zoon beschermen hierin. Als hij zich niet zo idioot zou gedragen zouden alle acties van mijn kant niet nodig zijn.
Ik ga niet langer passief staan toekijken hoe hij mijn kind op gezette tijden onderuit haalt. En ook is het niet zo dat ik niets doe op het moment dat ik persoonlijke dreigmails aan mijn adres ontvang. Ik informeer dan de politie, zodat zij op de hoogte zijn. Dat mócht het uit de hand lopen, dat zij weten wat er speelt en niet dat ze achteraf zeggen: 'Wij wisten van niks'.
Het enige wat ik doe is mijn kind en mijzelf beschermen. In reactie op zijn acties!
maandag 14 september 2009 om 08:24
maandag 14 september 2009 om 20:37
Hai Sanne,
Hoe gaat het met je??
Ik heb vandaag contact gehad met advocaat. Ga er begin volgende week heen om dingen door te spreken en een plan de campagne op te stellen.
Wel vertelde ze me alvast dat het geen rechtsgeldigheid heeft wanneer advocaat een brief zou sturen aan ex met verzoek om handtekening voor de benodigde hulp aan zoon. Dit zal door een psycholoog niet worden geaccepteerd en heeft ook geen rechtsgeldigheid.
De enige mogelijkheid, wanneer ex blijft weigeren, zoals tot op heden nog het geval is, is wanneer een rechter, na het horen van het verhaal, alsnog besluit dat zoon deze therapie kan gaan volgen. Maar dan moet je dus wel eerst zo'n heel proces door. Oftewel: het is uitgesloten dat zoon op korte termijn hulp kan krijgen. Hoe graag hij zelf ook zegt hier naar toe te willen
(en hoe ga ik hem dit uitleggen? Wat zeg ik wanneer hij vraagt waarom hij daar niet meer naar toe kan? Ik had nooit voor mogelijk gehouden dat ex dit zou tegenhouden, dus ik heb zoon hier geleidelijk aan naar toegewerkt en op voorbereid, er in al mijn naïviteit van uitgaande dat dit zou gaan gebeuren...)
Hoe gaat het met je??
Ik heb vandaag contact gehad met advocaat. Ga er begin volgende week heen om dingen door te spreken en een plan de campagne op te stellen.
Wel vertelde ze me alvast dat het geen rechtsgeldigheid heeft wanneer advocaat een brief zou sturen aan ex met verzoek om handtekening voor de benodigde hulp aan zoon. Dit zal door een psycholoog niet worden geaccepteerd en heeft ook geen rechtsgeldigheid.
De enige mogelijkheid, wanneer ex blijft weigeren, zoals tot op heden nog het geval is, is wanneer een rechter, na het horen van het verhaal, alsnog besluit dat zoon deze therapie kan gaan volgen. Maar dan moet je dus wel eerst zo'n heel proces door. Oftewel: het is uitgesloten dat zoon op korte termijn hulp kan krijgen. Hoe graag hij zelf ook zegt hier naar toe te willen
(en hoe ga ik hem dit uitleggen? Wat zeg ik wanneer hij vraagt waarom hij daar niet meer naar toe kan? Ik had nooit voor mogelijk gehouden dat ex dit zou tegenhouden, dus ik heb zoon hier geleidelijk aan naar toegewerkt en op voorbereid, er in al mijn naïviteit van uitgaande dat dit zou gaan gebeuren...)
maandag 14 september 2009 om 20:44
Yayaatje,
Dan maar het lange traject in, als je zoon maar hulp krijgt! Mag de vader later zelf aan zoon gaan uitleggen waarom hij geen toestemming gaf...... En mischien, wie weet, geeft ie wel eerder toestemming als hem duidelijk wordt dat je de rechter er bij haalt en dat je het niet bij een loze waarschuwing laat!
Dan maar het lange traject in, als je zoon maar hulp krijgt! Mag de vader later zelf aan zoon gaan uitleggen waarom hij geen toestemming gaf...... En mischien, wie weet, geeft ie wel eerder toestemming als hem duidelijk wordt dat je de rechter er bij haalt en dat je het niet bij een loze waarschuwing laat!
maandag 14 september 2009 om 20:50
maandag 14 september 2009 om 21:35
Yaya wat is dat toch voor een vent? Ongelofelijk dat je je eigen kind deze hulp misgunt. Kan zijn broer niet met hem praten? Proberen een beetje verstand in die man te "meppen"?
Hoe het met mij gaat? Tja weet niet. Wel een relaxed weekend gehad, brownies en een kruidcake met de kids gebakken, was erg gezellig. Vandaag de kids maar even met vader laten bellen. Hij heeft wel gereageerd op de mail van dochter dat zijn beltegoed op is, wat een k*t smoes, kan ook gewoon mailen natuurlijk.
Hij wilde mij ook nog spreken maar ik kon het niet, zat al te huilen omdat ik zijn stem op een afstand hoorde. Dacht dat ik daar nu wel eens overheen was, maar blijkbaar dus niet. Zit eerlijk gezegd nog steeds te huilen, terwijl hij dat helemaal niet verdient. Ik word hier zo moe van, ben het zo zat. Zou willen dat het wat sneller sleet. En als je me vraagt wil je hem terug? Kan daar niet eens volmondig nee op zeggen. Terwijl ik als de beste weet wat hij allemaal heeft gedaan. Het is ook niet de persoon die hij nu is die ik terug wil, het is de man die ik getrouwd ben die ik terug wil. Maar ik weet dat die nooit meer terug komt, en daar word ik zo verdrietig van. Voel me ook, ondanks de kinderen om me heen, ondanks mijn vrienden verschrikkelijk eenzaam.
Vandaag heeft de mediator gebeld, ex is in ieder geval alimentatieplichtig, hoe dan ook. Heb mediator uitgelegd hoe de situatie nu is (hij was hoogst verbaasd dat truus hier is omdat hij ook van de kinderen had gehoord dat het over was), en hij gaf zelf aan dat hij ex wel ging bellen over het hoe en wat. Vond dat erg verstandig en aardig van de man. Ex zal wel vloeken en boos worden, tja so be it.
meiden
Hoe het met mij gaat? Tja weet niet. Wel een relaxed weekend gehad, brownies en een kruidcake met de kids gebakken, was erg gezellig. Vandaag de kids maar even met vader laten bellen. Hij heeft wel gereageerd op de mail van dochter dat zijn beltegoed op is, wat een k*t smoes, kan ook gewoon mailen natuurlijk.
Hij wilde mij ook nog spreken maar ik kon het niet, zat al te huilen omdat ik zijn stem op een afstand hoorde. Dacht dat ik daar nu wel eens overheen was, maar blijkbaar dus niet. Zit eerlijk gezegd nog steeds te huilen, terwijl hij dat helemaal niet verdient. Ik word hier zo moe van, ben het zo zat. Zou willen dat het wat sneller sleet. En als je me vraagt wil je hem terug? Kan daar niet eens volmondig nee op zeggen. Terwijl ik als de beste weet wat hij allemaal heeft gedaan. Het is ook niet de persoon die hij nu is die ik terug wil, het is de man die ik getrouwd ben die ik terug wil. Maar ik weet dat die nooit meer terug komt, en daar word ik zo verdrietig van. Voel me ook, ondanks de kinderen om me heen, ondanks mijn vrienden verschrikkelijk eenzaam.
Vandaag heeft de mediator gebeld, ex is in ieder geval alimentatieplichtig, hoe dan ook. Heb mediator uitgelegd hoe de situatie nu is (hij was hoogst verbaasd dat truus hier is omdat hij ook van de kinderen had gehoord dat het over was), en hij gaf zelf aan dat hij ex wel ging bellen over het hoe en wat. Vond dat erg verstandig en aardig van de man. Ex zal wel vloeken en boos worden, tja so be it.
meiden
maandag 14 september 2009 om 21:52
Ach lieve Sanne, wat rot dat je zo'n verdriet hebt. Maar verwacht geen bovenmenselijke dingen van jezelf, lieverd. Het is vandaag op de kop af pas 5 maanden geleden dat je je openingspost plaatste en dus ook net daarvoor het nieuws te horen had gekregen. Vijf maanden meid!!!! En moet je zien wat er allemaal gebéurd is in die 5 maanden!! Dat gaat geen mens in de koude kleren zitten. Echt meid, onderschat niet wat er allemaal gebeurd is en wat er nog altijd aan het gebeuren is:
- je man deelt je mee dat hij van je wil scheiden
- je komt erachter dat hij al maandenlang affaires achter jouw rug om had. En niet 1, niet 2, maar maar liefst 3 (toch?)
- je man wil in moordend tempo alles wat jullie in 18 jaar tijd samen hebben opgebouwd weggooien
- je man walst compleet over jouw gevoelens heen
- je man zit in JOUW huis met truus overzee te mailen
- je moet je kinderen vertellen dat jullie uit elkaar gaan
- je moet je huis in de verkoop gooien
- je loopt keer op keer tegen het oneerlijke en egoïstische karakter van je man aan, die je absoluut niet meer herkent als de man waar je de afgelopen 18 jaar (!!) je leven mee hebt gedeeld
-je krijgt te maken met truus overzee die nu naar NL komt en een rol in het leven van je kinderen gaat spelen
- je blijkt zwanger van je man! NU!! Onder deze omstandigheden..!
Echt meid, menig ander was om minder al volkomen afgegleden en onderuit gegaan. Wees wat liever en begripvoller voor jezelf. Je hebt enorm veel te verstouwen gekregen en dat gaat tot op de dag van vandaag maar door.
Dat jij daar verdrietig over bent, lijkt mij echt waar niet meer dan logisch. Je hebt het zó niet verdiend!!
Een héle dikke knuf!!
- je man deelt je mee dat hij van je wil scheiden
- je komt erachter dat hij al maandenlang affaires achter jouw rug om had. En niet 1, niet 2, maar maar liefst 3 (toch?)
- je man wil in moordend tempo alles wat jullie in 18 jaar tijd samen hebben opgebouwd weggooien
- je man walst compleet over jouw gevoelens heen
- je man zit in JOUW huis met truus overzee te mailen
- je moet je kinderen vertellen dat jullie uit elkaar gaan
- je moet je huis in de verkoop gooien
- je loopt keer op keer tegen het oneerlijke en egoïstische karakter van je man aan, die je absoluut niet meer herkent als de man waar je de afgelopen 18 jaar (!!) je leven mee hebt gedeeld
-je krijgt te maken met truus overzee die nu naar NL komt en een rol in het leven van je kinderen gaat spelen
- je blijkt zwanger van je man! NU!! Onder deze omstandigheden..!
Echt meid, menig ander was om minder al volkomen afgegleden en onderuit gegaan. Wees wat liever en begripvoller voor jezelf. Je hebt enorm veel te verstouwen gekregen en dat gaat tot op de dag van vandaag maar door.
Dat jij daar verdrietig over bent, lijkt mij echt waar niet meer dan logisch. Je hebt het zó niet verdiend!!
Een héle dikke knuf!!
maandag 14 september 2009 om 22:01
Wat mijn eigen situatie betreft: het is dankzij broer van ex dat ik eindelijk, 6 weken na dato, een reactie van ex heb ontvangen. Ik had zijn broer eind vorige week een mail gestuurd en inderdaad gevraagd of hij kans zag om met ex te praten en het onderwerp van de benodigde hulp voor zoon te bespreken (en dus het verstrekken van zijn goedkeuring).
Ex mailde mij vervolgens za.dag aan het eind van de dag en deed het voorkomen alsof hij van niets wist (ik heb op 15 aug. hem hier al over gemaild en nu afgelopen week ook weer. Hij beweert dat hij mijn mail van afgelopen week niet ontvangen zou hebben..).
Vervolgens kwam zijn vraag of hij zoon dus kon zien de dag erop (zondag). Toen ik aangaf dat dit kon, mits hij ervoor kon zorgen dat hier iemand anders bij aanwezig was (ik heb zijn moeder of zijn broer voorgesteld), maar dat het - gezien alles wat er gebeurd is de afgelopen periode en zijn houding hieropvolgend - voor mij op dit moment onbespreekbaar is dat hij zoon nu alleen ziet.
Hieruit trok hij de conclusie dat ik hem zoon niet laat zien en eindigde hij zijn communicatie met mij met zijn dreiging dat deze beslissing van mij niet zonder gevolgen zou blijven.
Ondanks dat ik tot 2x toe gedurende deze mailwisselingen hem expliciet heb gevraagd naar zijn toestemming voor de therapie ging hij hier simpelweg nergens op in. Hij geeft gewoon geen enkele reactie.
De dag erop kreeg ik een mail van zijn broer die me vertelde dat hij ex de dag ervoor gesproken had (blijkbaar dus nog voordat wij met elkaar gemaild hebben) en dat ex toen had toegezegd dat hij zijn goedkeuring zou geven (mits het hem vooral geen geld kost en hij op geen enkele wijze met mij geconfronteerd hoefde te worden, en geen onderdeel uit wil maken van deze therapiesessie). Broer van ex gaf in zijn mail aan dat ex schijnbaar begreep dat zoon de hulp nodig had en dat ik dus nu op korte termijn alsnog zijn schriftelijke toestemming thuis zou ontvangen,.
Nou... niet dus. Na onze mailwisseling waar hij dus geen moment inging op mijn verzoek om zijn goedkeuring is het mij duidelijk dat hij wederom besloten heeft, om mij dwars te zitten, deze goedkeuring mooi niet te geven. Dat hij zoon daar (weer) de dupe van laat worden, is wederom ondergeschikt aan zijn eigen belangens...
Ook nu hij dus concludeert dat hij van mij zoon niet mag zien, neemt hij wederom geen enkele vorm van contact met zoon op. Hij blijft zó volharden in zijn woede naar mij, dat hij de belangen van zoon volkomen uit het oog verliest. Het enige wat telt is ZIJN gevoelens...
Ex mailde mij vervolgens za.dag aan het eind van de dag en deed het voorkomen alsof hij van niets wist (ik heb op 15 aug. hem hier al over gemaild en nu afgelopen week ook weer. Hij beweert dat hij mijn mail van afgelopen week niet ontvangen zou hebben..).
Vervolgens kwam zijn vraag of hij zoon dus kon zien de dag erop (zondag). Toen ik aangaf dat dit kon, mits hij ervoor kon zorgen dat hier iemand anders bij aanwezig was (ik heb zijn moeder of zijn broer voorgesteld), maar dat het - gezien alles wat er gebeurd is de afgelopen periode en zijn houding hieropvolgend - voor mij op dit moment onbespreekbaar is dat hij zoon nu alleen ziet.
Hieruit trok hij de conclusie dat ik hem zoon niet laat zien en eindigde hij zijn communicatie met mij met zijn dreiging dat deze beslissing van mij niet zonder gevolgen zou blijven.
Ondanks dat ik tot 2x toe gedurende deze mailwisselingen hem expliciet heb gevraagd naar zijn toestemming voor de therapie ging hij hier simpelweg nergens op in. Hij geeft gewoon geen enkele reactie.
De dag erop kreeg ik een mail van zijn broer die me vertelde dat hij ex de dag ervoor gesproken had (blijkbaar dus nog voordat wij met elkaar gemaild hebben) en dat ex toen had toegezegd dat hij zijn goedkeuring zou geven (mits het hem vooral geen geld kost en hij op geen enkele wijze met mij geconfronteerd hoefde te worden, en geen onderdeel uit wil maken van deze therapiesessie). Broer van ex gaf in zijn mail aan dat ex schijnbaar begreep dat zoon de hulp nodig had en dat ik dus nu op korte termijn alsnog zijn schriftelijke toestemming thuis zou ontvangen,.
Nou... niet dus. Na onze mailwisseling waar hij dus geen moment inging op mijn verzoek om zijn goedkeuring is het mij duidelijk dat hij wederom besloten heeft, om mij dwars te zitten, deze goedkeuring mooi niet te geven. Dat hij zoon daar (weer) de dupe van laat worden, is wederom ondergeschikt aan zijn eigen belangens...
Ook nu hij dus concludeert dat hij van mij zoon niet mag zien, neemt hij wederom geen enkele vorm van contact met zoon op. Hij blijft zó volharden in zijn woede naar mij, dat hij de belangen van zoon volkomen uit het oog verliest. Het enige wat telt is ZIJN gevoelens...
maandag 14 september 2009 om 22:38
Ik ben er stil van, ik had het allemaal al gelezen hoor, alleen wist niet goed wat te zeggen. Bedoelde dus ook of broer niet nog eens met hem kan gaan praten, het lijkt er op dat hij tenminste iets van invloed heeft. Ik begrijp die ex van jou niet hoor, dat hij boos is op jou, tja, snap ik ook niet maar goed dat recht heeft hij he, maar om dat dat te gaan spelen over de rug van je kind ?? Nee zo'n man begrijp ik echt niet.
Vind het zo sneu voor je jochie dat hij nu dus nog zo lang moet wachten voor hij eindelijk de benodigde hulp kan krijgen. Bah wat een lamzak die ex van jou.
Dikke voor jou en je zoontje hoor, meer dan verdient
En ehmm liever en begripvoller voor me zelf, tja vind vaak dat ik me niet zo moet aanstellen, ben gezond, kinderen zijn gezond en die vent verdient me helemaal niet. En toch knaagt het, wringt het en wroet het. Zou zo graag weer heel even gelukkig zijn. Gewoon zonder die knagende pijn die altijd in de buurt is.
meiden
Vind het zo sneu voor je jochie dat hij nu dus nog zo lang moet wachten voor hij eindelijk de benodigde hulp kan krijgen. Bah wat een lamzak die ex van jou.
Dikke voor jou en je zoontje hoor, meer dan verdient
En ehmm liever en begripvoller voor me zelf, tja vind vaak dat ik me niet zo moet aanstellen, ben gezond, kinderen zijn gezond en die vent verdient me helemaal niet. En toch knaagt het, wringt het en wroet het. Zou zo graag weer heel even gelukkig zijn. Gewoon zonder die knagende pijn die altijd in de buurt is.
meiden
maandag 14 september 2009 om 23:07
Sanne,
Ik wil zijn broer er niet nog een keer in betrekken. Die heeft in het verleden ook al diverse keren proberen te bemiddelen (bij eerdere keren dat wij met elkaar in de clinch lagen). Ik heb het hem nu weer een keer gevraagd en hij heeft er wederom gehoor aan gegeven (omwille van het belang van zoonlief). Nu ex echter na zijn mailwisseling met mij alsnog zijn besluit om zijn eerder, aan zijn broer, toegezegde medewerking te verlenen weer in te trekken, is het voor mij eigenlijk wel klaar. Hij laat hiermee zo overduidelijk zien hoe hij daadwerkelijk is. Ik weet nl. zeker dat zijn broer heel erg aangestuurd heeft op het belang van zoon hierin, dat hij hiermee zoon tekort zou doen. En dat hij nu alsnog besluit om er toch niet in toe te stemmen zegt zóveel over hem (voor zover ik dit nog niet wist..).
Hoe erg ik het ook vind voor zoon, ik ga er niet verder om bidden en smeken. Niet bij hem en niet bij zijn broer. Naar mijn idee heb ik al het mogelijke gedaan om zoon hierin te helpen en heb ik het in eerste instantie bij ex zelf tot 2x toe gevraagd, vervolgens heb ik zijn broer ingeschakeld en tsja.. als hij dan besluit om zijn woede te laten zegevieren ten koste van zoon, tsja.. dan moet hij dat maar doen.
Ik zal me tot in lengte van dagen hard maken voor het belang en welzijn van zoon, maar ik gun hem niet dat ik maar bij hem blijf smeken als het ware. Want dat is precies wat hij wil: ik heb iets van hem nodig (ook al is het uiteindelijk zoon die hier iets nodig heeft, maar dat schuift hij gewoon opzij) en simpelweg omdat hij mij dwars wil zitten, doet hij dit niet.
Oke.. dan niet. Ik probeer het wel verder, somehow, somewhere...
Ik wil zijn broer er niet nog een keer in betrekken. Die heeft in het verleden ook al diverse keren proberen te bemiddelen (bij eerdere keren dat wij met elkaar in de clinch lagen). Ik heb het hem nu weer een keer gevraagd en hij heeft er wederom gehoor aan gegeven (omwille van het belang van zoonlief). Nu ex echter na zijn mailwisseling met mij alsnog zijn besluit om zijn eerder, aan zijn broer, toegezegde medewerking te verlenen weer in te trekken, is het voor mij eigenlijk wel klaar. Hij laat hiermee zo overduidelijk zien hoe hij daadwerkelijk is. Ik weet nl. zeker dat zijn broer heel erg aangestuurd heeft op het belang van zoon hierin, dat hij hiermee zoon tekort zou doen. En dat hij nu alsnog besluit om er toch niet in toe te stemmen zegt zóveel over hem (voor zover ik dit nog niet wist..).
Hoe erg ik het ook vind voor zoon, ik ga er niet verder om bidden en smeken. Niet bij hem en niet bij zijn broer. Naar mijn idee heb ik al het mogelijke gedaan om zoon hierin te helpen en heb ik het in eerste instantie bij ex zelf tot 2x toe gevraagd, vervolgens heb ik zijn broer ingeschakeld en tsja.. als hij dan besluit om zijn woede te laten zegevieren ten koste van zoon, tsja.. dan moet hij dat maar doen.
Ik zal me tot in lengte van dagen hard maken voor het belang en welzijn van zoon, maar ik gun hem niet dat ik maar bij hem blijf smeken als het ware. Want dat is precies wat hij wil: ik heb iets van hem nodig (ook al is het uiteindelijk zoon die hier iets nodig heeft, maar dat schuift hij gewoon opzij) en simpelweg omdat hij mij dwars wil zitten, doet hij dit niet.
Oke.. dan niet. Ik probeer het wel verder, somehow, somewhere...
maandag 14 september 2009 om 23:09
Ik heb overigens wel in een korte mail aan zijn broer laten weten dat ik, ondanks ex zijn toezegging aan hem, tot op heden geen toestemming van ex ontvangen heb. Of/wat zijn broer hier iets mee doet, is aan hem.
Uiteindelijk is het niet zijn broer die hier iets moet ondernemen, maar ex zelf (en dat weet zijn broer natuurlijk ook donders goed!)
Uiteindelijk is het niet zijn broer die hier iets moet ondernemen, maar ex zelf (en dat weet zijn broer natuurlijk ook donders goed!)
maandag 14 september 2009 om 23:23
Is natuurlijk ook weer waar en ik snap dat je niet elke keer broer daar mee wil lastig vallen. Ik hoop zo dat het op korte termijn te regelen is, in het belang van je zoon. Kan het niet via een of andere spoed behandeling ?? Ik heb er ook geen verstand van hoor, maar dit is toch wel zo belangrijk dat je zou zeggen dat daar een of andere regeling voor is. Ik hoop het zo.
yaya
yaya
maandag 14 september 2009 om 23:40
Net een mail van ex gehad. Dat hij is gebeld door de mediator en dat hij er gek van word dat het allemaal zo vertraagd word. Natuurlijk allemaal mijn schuld want ik doe dat..........grrrrrrrrrrrrrrrrr. En wat een ongeboren kind in onze scheidings papieren moet. Vieze, vuile arghhhhhhhhhhhhh wat een ongelofelijke klootzak is die man toch. Het enige waar die aan kan denken is zichzelf. Punt dat is het, en dat is wat belangrijk is. Hufter.
meiden
meiden
maandag 14 september 2009 om 23:47
Jullie moeten echt het contact met elkaar gaan verbreken sanne, althans dit soort contact. Mailtjes, ditjes en datjes. Je gaat hier gek van worden, als je het niet al bent geworden. Je kon erop wachten natuurlijk, nadat de mediator contact met hem zou opnemen. Ik geloof dat het ergens goed is geweest dat in mijn ouders tijd email niet gebruikelijk was voor prive gebruik, wat kun je elkaar dan lopen zieken, beschimpen en verwijten maken. Stop hiermee sanne, dit gaat jou niet op weg helpen, hierdoor slijt het nooit.
dinsdag 15 september 2009 om 00:14
Heb hem de laatste tijd alleen gemaild met wetenswaardigheden over de kinderen. Krijg daar geen enkele reactie op en ja dat frustreert daar heb je gelijk in. Maar ben ik dan zo'n doos die vind dat hij op de hoogte moet blijven ? Natuurlijk kan hij zelf contact met de kinderen opnemen, weet ik ook wel. Maar heb het idee dat op deze manier een hoop contact tussen de kinderen en hun vader verloren gaat. Vind dat zo verschrikkelijk naar voor de kinderen.
Ik heb geen contact met ex gehad over de mediator, mediator had zelf al aangeboden om ex te bellen. Dat ex vind dat hij me daar nu op moet aanvallen, ja is heel vervelend maar wat kan ik daar aan doen dan ?
meiden
Ik heb geen contact met ex gehad over de mediator, mediator had zelf al aangeboden om ex te bellen. Dat ex vind dat hij me daar nu op moet aanvallen, ja is heel vervelend maar wat kan ik daar aan doen dan ?
meiden
dinsdag 15 september 2009 om 00:23
Afspreken om niet meer te emailen. Alleen als het strikt zakelijk is en dan nog. Ik las inderdaad dat de mediator had aangeboden om ex te bellen, prima natuurlijk. Dat je ex dan reageert kun jij niets aan doen, zouden er afspraken bestaan over jullie contact, dan zou je het kunnen voorkomen.
Natuurlijk is het naar dat je ex veel mist van de kinderen, maar het is echt zijn verantwoordelijkheid om daar iets mee te doen. Hij kan iedere dag even bellen of mailen met zijn kinderen. Jij kunt niet de eeuwige redder uit blijven hangen. Je kunt niet de komende jaren je ex blijven mailen over de kinderen, en dan alleen stront terug krijgen van meneer. Het gaat je gewoon niet helpen, jou niet en je kinderen ook niet. En ergens zou je je moeten afvragen of je de kinderen niet een klein beetje als excuus gebruikt om hem te mailen. Om toch een vorm van contact te hebben, een vorm van gezinsleven, hem toch erbij willen blijven betrekken in jouw dagelijks leven met de kids. Allemaal heel begrijpelijk, het is hartstikke moeilijk om hem en je gezin zoals het vertrouwd was los te laten. Je laat alles in kleine stukjes, kleine beetjes en kleine stapjes los. Misschien wordt het tijd om deze manier van contact ook los te laten, de up dates, de mails, misschien moet je dit gaan afsluiten.
Natuurlijk is het naar dat je ex veel mist van de kinderen, maar het is echt zijn verantwoordelijkheid om daar iets mee te doen. Hij kan iedere dag even bellen of mailen met zijn kinderen. Jij kunt niet de eeuwige redder uit blijven hangen. Je kunt niet de komende jaren je ex blijven mailen over de kinderen, en dan alleen stront terug krijgen van meneer. Het gaat je gewoon niet helpen, jou niet en je kinderen ook niet. En ergens zou je je moeten afvragen of je de kinderen niet een klein beetje als excuus gebruikt om hem te mailen. Om toch een vorm van contact te hebben, een vorm van gezinsleven, hem toch erbij willen blijven betrekken in jouw dagelijks leven met de kids. Allemaal heel begrijpelijk, het is hartstikke moeilijk om hem en je gezin zoals het vertrouwd was los te laten. Je laat alles in kleine stukjes, kleine beetjes en kleine stapjes los. Misschien wordt het tijd om deze manier van contact ook los te laten, de up dates, de mails, misschien moet je dit gaan afsluiten.
dinsdag 15 september 2009 om 00:36
Misschien heb je wel gelijk roller. Zal er eens even goed over nadenken. Ik weet wel dat ik er niet over uit kan dat iemand zo ongeïnteresseerd kan zijn. Ik zit zo niet in elkaar. Misschien moet ik dat wel van me afzetten. Hij zit nu zo in elkaar en dat moet ik dan maar accepteren, hoe moeilijk dat ook is.
meiden
meiden
