Relaties
alle pijlers
´happy´ single?
woensdag 18 augustus 2010 om 15:04
He vivaforummers!
Ik wilde even iets kwijt.. Sinds bijna 3 jaar vrijgezel, na een lange relatie van ongeveer 10 jaar. In die 3 jaar zo nu en dan een iets langere relatie/datingperiode (langste: 3 maanden) gehad.
Meestal gaat het heel goed, ben ik een echte ´happy single´ (wie ooit dat woord heeft uitgevonden...). Maar nu voel ik me even rot, en baal ervan dat ik dan zo´n op-zoekgevoel bij mezelf merk. Ik doe echt allerlei leuke dingen, veel hobbies, ik sport, heb fijne vriendinnen, leer ook laatste tijd weer nieuwe mensen kennen voor nieuwe vriendschappen. Maar alles in mij heeft zoiets van: wat zou het toch heerlijk zijn nu een arm om me heen, iemand die even aandacht aan me schenkt, mij voorop stelt. Nu haal ik dat uit mezelf, heb laatste paar jaar ook wel ´aan mezelf gewerkt´, en dus best gelukkig. Maar soms slaat toch zo´n wanhopig gevoel toe. En ik weet: je vind toch niet iemand als je dat graag wilt, maar ja: hoe schakel je dat uit?????
Daarom ook als vraag aan jullie: wat zijn tips om zo´n ´opzoek-gevoel´ weer om te zetten in het ´happy-single-gevoel´? Wat zijn jullie ervaringen?
Ik wilde even iets kwijt.. Sinds bijna 3 jaar vrijgezel, na een lange relatie van ongeveer 10 jaar. In die 3 jaar zo nu en dan een iets langere relatie/datingperiode (langste: 3 maanden) gehad.
Meestal gaat het heel goed, ben ik een echte ´happy single´ (wie ooit dat woord heeft uitgevonden...). Maar nu voel ik me even rot, en baal ervan dat ik dan zo´n op-zoekgevoel bij mezelf merk. Ik doe echt allerlei leuke dingen, veel hobbies, ik sport, heb fijne vriendinnen, leer ook laatste tijd weer nieuwe mensen kennen voor nieuwe vriendschappen. Maar alles in mij heeft zoiets van: wat zou het toch heerlijk zijn nu een arm om me heen, iemand die even aandacht aan me schenkt, mij voorop stelt. Nu haal ik dat uit mezelf, heb laatste paar jaar ook wel ´aan mezelf gewerkt´, en dus best gelukkig. Maar soms slaat toch zo´n wanhopig gevoel toe. En ik weet: je vind toch niet iemand als je dat graag wilt, maar ja: hoe schakel je dat uit?????
Daarom ook als vraag aan jullie: wat zijn tips om zo´n ´opzoek-gevoel´ weer om te zetten in het ´happy-single-gevoel´? Wat zijn jullie ervaringen?
maandag 6 september 2010 om 13:12
Ha dames,
Hoe staat het er nu mee, het weekend weer overleefd, lekker genoten van het zonnetje?
Ik merk voor het eerst bij mezelf dat ik echt even absoluut geen zin heb in amoureuze verwikkelingen, eigenlijk niet echt op zoek zijn, gewoon zoiets hebben van: daar heb ik nou even echt helemaal geen zin in! Eerste keer denk ik sinds ik vrijgezel ben dat ik daar niks van moet weten. Normaal hopte ik eerlijk gezegd een beetje van de een naar de ander. Maar nu wil ik echt heel erg graag op mezelf zijn, mijn eigen vrijheid beleven.
Hebben jullie dat ook wel zo (gehad)?
Hoe staat het er nu mee, het weekend weer overleefd, lekker genoten van het zonnetje?
Ik merk voor het eerst bij mezelf dat ik echt even absoluut geen zin heb in amoureuze verwikkelingen, eigenlijk niet echt op zoek zijn, gewoon zoiets hebben van: daar heb ik nou even echt helemaal geen zin in! Eerste keer denk ik sinds ik vrijgezel ben dat ik daar niks van moet weten. Normaal hopte ik eerlijk gezegd een beetje van de een naar de ander. Maar nu wil ik echt heel erg graag op mezelf zijn, mijn eigen vrijheid beleven.
Hebben jullie dat ook wel zo (gehad)?
maandag 6 september 2010 om 13:55
quote:Nicola2882 schreef op 30 augustus 2010 @ 20:58:
Toch is het soms lastig het idee los te laten....ik zou graag die controle willen hebben en willen weten dat het echt wel goed komt. Ik ben inmiddels al zo lang alleen, dat ik daaraan wel eens twijfel
Even een paar jaar alleen zijn is helemaal niet erg, maar het kan ook te lang duren en dan zijn opmerkingen als, beter gelukkig in je eentje, dan ongelukkig met z'n tweeen en ach je geluk hangt niet af van een man, wel een beetje dooddoeners geworden.
Ik ben inmiddels al zo'n 10 jaar alleen, kan de "ware" maar niet vinden.
Ben er altijd voor mijn kinderen geweest, 24/7, nu ben ik 40, zijn mijn kinderen het huis uit en vraag ik me toch af of ik nog wel iemand ga vinden....ben nou eenmaal niet snel verliefd...en word steeds ouder.
Toen maakte ik me niet zo druk, ach ik zie wel...maar merk dat ik me vaak toch wel heel erg alleen voel en dat ik het spuugzat ben om overal maar alleen voor te staan.
Om me heen zie ik alleen maar stelletjes, vriendinnen hebben allemaal een relatie en zijn daar druk mee, of ik word gemeden omdat ik gevoelt word als een bedreiging voor de relatie.
Ook je sociale contacten worden dus minder en voel me als los zand.
Ik herken wat je zegt, even is leuk maar dan wil je toch weer iemand tegenkomen...en word het idd steeds moeilijker om het nog los te laten of er nog in te geloven...ook ik twijfel hieraan.
Toch is het soms lastig het idee los te laten....ik zou graag die controle willen hebben en willen weten dat het echt wel goed komt. Ik ben inmiddels al zo lang alleen, dat ik daaraan wel eens twijfel
Even een paar jaar alleen zijn is helemaal niet erg, maar het kan ook te lang duren en dan zijn opmerkingen als, beter gelukkig in je eentje, dan ongelukkig met z'n tweeen en ach je geluk hangt niet af van een man, wel een beetje dooddoeners geworden.
Ik ben inmiddels al zo'n 10 jaar alleen, kan de "ware" maar niet vinden.
Ben er altijd voor mijn kinderen geweest, 24/7, nu ben ik 40, zijn mijn kinderen het huis uit en vraag ik me toch af of ik nog wel iemand ga vinden....ben nou eenmaal niet snel verliefd...en word steeds ouder.
Toen maakte ik me niet zo druk, ach ik zie wel...maar merk dat ik me vaak toch wel heel erg alleen voel en dat ik het spuugzat ben om overal maar alleen voor te staan.
Om me heen zie ik alleen maar stelletjes, vriendinnen hebben allemaal een relatie en zijn daar druk mee, of ik word gemeden omdat ik gevoelt word als een bedreiging voor de relatie.
Ook je sociale contacten worden dus minder en voel me als los zand.
Ik herken wat je zegt, even is leuk maar dan wil je toch weer iemand tegenkomen...en word het idd steeds moeilijker om het nog los te laten of er nog in te geloven...ook ik twijfel hieraan.
maandag 6 september 2010 om 14:07
heerlijk weekend gehad veel te druk eigenlijk dus nu moet ik weer bijkomen van het weekend :p Momenteel vind ik t prima in mn uppie, ik kan alles zelf bepalen en zelf doen waar ik zin in heb en vooral alles waar ik geen zin in heb, niet doen.
Ik zou niet weten hoe het is om al 10 jaar alleen te zijn, ik denk dat mn jaren als kind niet mee tellen
maar wat achterlijk dat je gemeden word omdat anderen je zien als bedreiging voor hun relatie, dat zit hun relatie toch juist niet goed als ze zich daar zo druk om maken?? Het lijkt me idd wel vervelend als iedereen om je heen wel iemand heeft, dan denk je op een gegeven moment ook wel van dat wil ik ook!
Een troost ik geloof iig niet in de 'ware'
Ik zou niet weten hoe het is om al 10 jaar alleen te zijn, ik denk dat mn jaren als kind niet mee tellen
maar wat achterlijk dat je gemeden word omdat anderen je zien als bedreiging voor hun relatie, dat zit hun relatie toch juist niet goed als ze zich daar zo druk om maken?? Het lijkt me idd wel vervelend als iedereen om je heen wel iemand heeft, dan denk je op een gegeven moment ook wel van dat wil ik ook!Een troost ik geloof iig niet in de 'ware'
maandag 6 september 2010 om 15:08
quote:eline317 schreef op 06 september 2010 @ 14:07:
heerlijk weekend gehad veel te druk eigenlijk dus nu moet ik weer bijkomen van het weekend :p Momenteel vind ik t prima in mn uppie, ik kan alles zelf bepalen en zelf doen waar ik zin in heb en vooral alles waar ik geen zin in heb, niet doen.
Ik zou niet weten hoe het is om al 10 jaar alleen te zijn, ik denk dat mn jaren als kind niet mee tellen maar wat achterlijk dat je gemeden word omdat anderen je zien als bedreiging voor hun relatie, dat zit hun relatie toch juist niet goed als ze zich daar zo druk om maken??
Je bent of teveel of te weinig zeg ik wel eens.
En idd dan is er vaak al veel niet goed aan de relatie en word hun eigen onzekerheid dan maar geprojecteerd op mij. Het lijkt me idd wel vervelend als iedereen om je heen wel iemand heeft, dan denk je op een gegeven moment ook wel van dat wil ik ook!
Een troost ik geloof iig niet in de 'ware'
Nee vandaar dat het bij mij ook tussen aanhalingstekens staat, al ken ik wel wat goeie relaties hoor, mensen die al heel lang bij elkaar zijn...maar goed dat is eerder uitzondering dan regel.
heerlijk weekend gehad veel te druk eigenlijk dus nu moet ik weer bijkomen van het weekend :p Momenteel vind ik t prima in mn uppie, ik kan alles zelf bepalen en zelf doen waar ik zin in heb en vooral alles waar ik geen zin in heb, niet doen.
Ik zou niet weten hoe het is om al 10 jaar alleen te zijn, ik denk dat mn jaren als kind niet mee tellen
maar wat achterlijk dat je gemeden word omdat anderen je zien als bedreiging voor hun relatie, dat zit hun relatie toch juist niet goed als ze zich daar zo druk om maken??Je bent of teveel of te weinig zeg ik wel eens.
En idd dan is er vaak al veel niet goed aan de relatie en word hun eigen onzekerheid dan maar geprojecteerd op mij. Het lijkt me idd wel vervelend als iedereen om je heen wel iemand heeft, dan denk je op een gegeven moment ook wel van dat wil ik ook!
Een troost ik geloof iig niet in de 'ware'
Nee vandaar dat het bij mij ook tussen aanhalingstekens staat, al ken ik wel wat goeie relaties hoor, mensen die al heel lang bij elkaar zijn...maar goed dat is eerder uitzondering dan regel.
donderdag 9 september 2010 om 08:54
Hee meiden, Mijn weekend was ook fijn, had eigenlijk helemaal niks gepland en gewoon een fijn weekend met mezelf zonder dat ik behoefte had aan anderen.. Maar.. ik zit op mn werk dus weer bij ex op de kamer en merk dat ik hem toch nog leuk vind en hij mij niet meer
Gister eerlijk aan hem laten weten dat ik het er moeilijk mee had.. lastig als je 40 uur per week met elkaar door moet brengen.. Ik denk dat we er wel uit komen, maar momenteel voel ik me toch nog superverrot.. Weer die stomme ideeen: Wat heb ik fout gedaan dat ie het zomaar weer gehad had terwilj hij zo verliefd leek? Heb ik me toch weer als rebound laten gebruiken? etc etc.. En hoewel het overduidelijk is dat HIJ zn issues heeft met relaties etc (zei een andere collega gister ook) trek ik me het toch heel erg aan en ben ik er zo verdrietig van... Ik probeer me wel gewoon op andere dingen te richten en ben ook weer lekker gaan sporten enzo en op zich gaat het allemaal wel, maar.. ik ben gewoon nog teveel bezig met wat hij van me denkt/ zou kunnnen denken en dat ie me vast ontzettend stom vind nu
donderdag 9 september 2010 om 09:11
Dag dames, ik wil ook graag meekletsen als dat mag.
Soms is het fijn om single te zijn i.v.m. alles doen en laten wat je wil, maar ik vind het ook vaak wel zwaar omdat je overal toch alleen voor staat! Maar aan de andere kant is het ook wel weer stoer om alles zelf te doen.
Intussentijd wel wat gevoeld voor iemand en daar wat leuke weken mee gehad maar dat was puur scharelen, en uiteindelijk hield ik daar toch een naar gevoel aan over. Her en der nog een fling/scharreltje...
Fijne dag iedereen!
Soms is het fijn om single te zijn i.v.m. alles doen en laten wat je wil, maar ik vind het ook vaak wel zwaar omdat je overal toch alleen voor staat! Maar aan de andere kant is het ook wel weer stoer om alles zelf te doen.
Intussentijd wel wat gevoeld voor iemand en daar wat leuke weken mee gehad maar dat was puur scharelen, en uiteindelijk hield ik daar toch een naar gevoel aan over. Her en der nog een fling/scharreltje...
Fijne dag iedereen!
donderdag 9 september 2010 om 14:00
@ukkie oeh met hem op 1 kamer dat lijkt me ook helemaal niks...Hoeveel mensen op het werk wisten van jullie , is er een mogelijkheid om subtiel een andere kamer te krijgen? Zou er niet aan moeten denken om de hele dag tegen dat hoofd aan te moeten kijken...
Ik heb maandagavond met mn ex gesproken, en dat was veel te vertrouwd en gezellig en als van ouds, ik was bijna vergeten wat er was gebeurd :p Dus niet voor herhaling vatbaar, want dit was nl ook altijd het probleem in onze relatie: ik was pissig om iets waar ik het absoluut niet mee eens was, meneer heeft een vlotte babbel en lulde zich daar gewoon weer uit, en ik vond het weer OK. En dat gebeurde nu dus weer...Maar goed, heb t iig herkend, al was t wel een dag later. En toen ook ff een flinke huilbui gehad, vanwege het calimero gevoel: jij bent groot en ik ben klein, en dat is niet eerlijk (echter nu in de versie, jij wel een relatie en ik niet). Maar inmiddels is die bui wel weer over
En lekker wezen sporten idd!
@violetje: ik ben blij dat mn vriendinnen alleen aan samenwonen beginnen, bruiloften moet ik ook nog ff niet aan denken :s Je wilt wel happy voor de ander zijn, maar aan de andere kantwil je ook mss heel graag iemand mee kunnen nemen en samen op een bruiloft zijn?
Ik heb maandagavond met mn ex gesproken, en dat was veel te vertrouwd en gezellig en als van ouds, ik was bijna vergeten wat er was gebeurd :p Dus niet voor herhaling vatbaar, want dit was nl ook altijd het probleem in onze relatie: ik was pissig om iets waar ik het absoluut niet mee eens was, meneer heeft een vlotte babbel en lulde zich daar gewoon weer uit, en ik vond het weer OK. En dat gebeurde nu dus weer...Maar goed, heb t iig herkend, al was t wel een dag later. En toen ook ff een flinke huilbui gehad, vanwege het calimero gevoel: jij bent groot en ik ben klein, en dat is niet eerlijk (echter nu in de versie, jij wel een relatie en ik niet). Maar inmiddels is die bui wel weer over
En lekker wezen sporten idd!
@violetje: ik ben blij dat mn vriendinnen alleen aan samenwonen beginnen, bruiloften moet ik ook nog ff niet aan denken :s Je wilt wel happy voor de ander zijn, maar aan de andere kantwil je ook mss heel graag iemand mee kunnen nemen en samen op een bruiloft zijn?
donderdag 9 september 2010 om 22:11
quote:violetje schreef op 09 september 2010 @ 15:25:
Je ziet je ex dus ook nog wel eens Eline? Hij heeft dus weer een andere relatie? Moeilijk, maar aan de andere kant ook wel weer duidelijk.Nou ja dit was meer een geplande afspraak omdat ik wilde weten wat er met mij zou gebeuren, de kans er in zit dat we elkaar bij gezamelijke vrienden nog wel eens tegen komen. Maar hij ging al na een paar weken verder met degene met wie hij was vreemd gegaan, dus dat wist ik al wel :p Ik hoef m ook niet terug, maar wil niet dat anderen op hun tenen gaan lopen omdat we toevallig 2 keer per jaar in dezelfde ruimte zijn. Maar t was voor ons allebei wel duidelijk dat dit niet voor herhaling vatbaar was, we gaan echt geen vrienden worden. Ik was allang blij dat we normaal tegen elkaar konden doen. Maar ja als het dan eigenlijk best wel gezellig is, word je herrinnerd aan hoe het was, en dan ga je denken: als het nou allemaal niet gebeurd was...etc maar ja t is wel gebeurd en ik ben er een stuk wijzer van geworden
Je ziet je ex dus ook nog wel eens Eline? Hij heeft dus weer een andere relatie? Moeilijk, maar aan de andere kant ook wel weer duidelijk.Nou ja dit was meer een geplande afspraak omdat ik wilde weten wat er met mij zou gebeuren, de kans er in zit dat we elkaar bij gezamelijke vrienden nog wel eens tegen komen. Maar hij ging al na een paar weken verder met degene met wie hij was vreemd gegaan, dus dat wist ik al wel :p Ik hoef m ook niet terug, maar wil niet dat anderen op hun tenen gaan lopen omdat we toevallig 2 keer per jaar in dezelfde ruimte zijn. Maar t was voor ons allebei wel duidelijk dat dit niet voor herhaling vatbaar was, we gaan echt geen vrienden worden. Ik was allang blij dat we normaal tegen elkaar konden doen. Maar ja als het dan eigenlijk best wel gezellig is, word je herrinnerd aan hoe het was, en dan ga je denken: als het nou allemaal niet gebeurd was...etc maar ja t is wel gebeurd en ik ben er een stuk wijzer van geworden
donderdag 9 september 2010 om 22:59
Tja, het is idd heel verwarrend om je ex de hele dag te zien. NIet slim om eraan te beginnen, maar ik was in de veronderstelling dat hij nu in een ander gebouw zou gaan werken, en kwam er vorige week achter dat dat niet zo was. In de tussentijd had hij vakantie, dus was er ook afstand. Maar nu is er toch een soort spanning weer.. (in dit geval dus eerder negatief :S, al proberen we het allebei wel ok te houden denk ik..). Ik heb besloten dat ik de komende weken af en toe een dag thuis ga werken (overlegd met leidinggevende), ff iets meer afstand en als dat niet gaat werken, ga ik idd wel grotere maatregelen regelen.
Heb in elk geval morgen lekker vrij genomen en ga dit weekend weer lekker op pad met leuke mensen, dus afleiding genoeg !
vrijdag 10 september 2010 om 10:27
Fijn, afleiding helpt. Ja lijkt me echt lastig om hem zoveel te moeten zien. Wel fijn dat je af en toe thuis kan werken.
Goed dat je het zo kan relativeren hoor Eline, echt knap. En overal leer je weer van inderdaad. Vrienden blijven in het begin is sowieso lastig.
Ik heb me na de breuk volop op scharels gestort en me helemaal uitgeleefd maar daar werd ik ook niet echt blij van, was toch een soort vlucht. Nu red ik het steeds meer écht alleen, zonder vent en dat voelt wel goed. En dan komt die leukerd ooit wel weer, als ik zelf goed in m'n vel zit komt dat vanzelf wel!
Goed dat je het zo kan relativeren hoor Eline, echt knap. En overal leer je weer van inderdaad. Vrienden blijven in het begin is sowieso lastig.
Ik heb me na de breuk volop op scharels gestort en me helemaal uitgeleefd maar daar werd ik ook niet echt blij van, was toch een soort vlucht. Nu red ik het steeds meer écht alleen, zonder vent en dat voelt wel goed. En dan komt die leukerd ooit wel weer, als ik zelf goed in m'n vel zit komt dat vanzelf wel!
vrijdag 10 september 2010 om 10:58
@ukkie moeten jullie ook echt samen werken of alleen samen in hetzelfde hok zitten? Maar wel fijn dat je hier en daar een dagje thuis kan werken!
@violetje: haha dat heb ik ook geprobeerd, en denk nu precies t zelfde, t komt vanzelf wel weer
Overigens kreeg ik dat ook van ex in kwestie hore, de grapjas, bemoei je ff niet met mijn liefdesleven ofzo :p
@violetje: haha dat heb ik ook geprobeerd, en denk nu precies t zelfde, t komt vanzelf wel weer
Overigens kreeg ik dat ook van ex in kwestie hore, de grapjas, bemoei je ff niet met mijn liefdesleven ofzo :p
vrijdag 10 september 2010 om 11:16
@Eline, nee, we hoeven verder niet samen te werken. Gister heb ik dan ook de hele ochtend geen woord tegen hem gezegd Maar goed, t blijft verwarrend. En ik voel me gewoon een beetje boos om de hele situatie.. Dat ie je eerst gaat lopen versieren en de hemel in prijzen en dan al weer zo snel zat is.. ach, ik moet ook helemaal niks met hem !
Pff, en tja.. ik zit nu dus ook een beetje in dat schuitje he.. dat er genoeg mannen/scharrels zijn om ff mee af te spreken enzo.. maar wil me ook niet in allerlei ingewikkelde nieuwe dingen storten, dus me ook vooral maar op mn eigen leventje richten.
zaterdag 11 september 2010 om 12:39
Hey meiden.
Ik lees hier mee. Heb zelf weleens iets gepost bij andere topics. Nu even hier.
Ik ben al heel lang single en zeker niet altijd happy. Ik probeer wel mijn leven zo leuk mogelijk te maken, maar de ene keer lukt dat beter dan de andere.
Nu even mijn 'irritatie': Ik kom (gelukkig) geregeld mensen tegen die tegen mij zeggen dat ze het niet begrijpen dat ik nog vrijgezel ben. Ook sommige leuke mannen zeggen dit (die zijn dan wel altijd bezet). Nou hartstikke leuk natuurlijk, maar dan ben ik gisteren weer eens uit en kom ik die ene leuke kerel tegen. Ik ken hem en heb al andehalf jaar geleden de vonk van mijn kant gevoeld. Gisteravond weer pfff hij is zo leuk. Maar ja, het enige wat gebeurd is wat dansen samen. Moet je niet zoveel bij voortstellen, want we waren met een hele groep en zo danst hij met iedereen...en ik ook. Gewoon leuk. Mijn vriendinnen en een vriend vonden dat ik achter hem aan moest gaan. Nou ik heb me toch gestraald en naar hem gelachen! Maar ja, deze man maakt mij onzeker. Erg he. Hij is te lekker voor mij. Ik voel me bij hem echt dik (mt 42 wel in goede proporties andere vriendinnen allemaal maatje 36 grrr).
Afijn, wat ik wil zeggen: leuk dat mensen het niet begrijpen. Op de vraag 'waarom ben jij nou nog alleen?' kan ik zeggen dat de jongen die ik al anderhalf jaar leuk vindt,mij niet op die manier ziet staan. En met anderhalf jaar bedoel ik niet dat ik elke dag hevig verliefd op de bank zit, maar dat ik hem sinds ik hemken altijd wanneer ik hem zie...erg leuk vindt!
Nou ja, ik hoop dat jullie begrijpen wa tik bedoel.
Ik lees hier mee. Heb zelf weleens iets gepost bij andere topics. Nu even hier.
Ik ben al heel lang single en zeker niet altijd happy. Ik probeer wel mijn leven zo leuk mogelijk te maken, maar de ene keer lukt dat beter dan de andere.
Nu even mijn 'irritatie': Ik kom (gelukkig) geregeld mensen tegen die tegen mij zeggen dat ze het niet begrijpen dat ik nog vrijgezel ben. Ook sommige leuke mannen zeggen dit (die zijn dan wel altijd bezet). Nou hartstikke leuk natuurlijk, maar dan ben ik gisteren weer eens uit en kom ik die ene leuke kerel tegen. Ik ken hem en heb al andehalf jaar geleden de vonk van mijn kant gevoeld. Gisteravond weer pfff hij is zo leuk. Maar ja, het enige wat gebeurd is wat dansen samen. Moet je niet zoveel bij voortstellen, want we waren met een hele groep en zo danst hij met iedereen...en ik ook. Gewoon leuk. Mijn vriendinnen en een vriend vonden dat ik achter hem aan moest gaan. Nou ik heb me toch gestraald en naar hem gelachen! Maar ja, deze man maakt mij onzeker. Erg he. Hij is te lekker voor mij. Ik voel me bij hem echt dik (mt 42 wel in goede proporties andere vriendinnen allemaal maatje 36 grrr).
Afijn, wat ik wil zeggen: leuk dat mensen het niet begrijpen. Op de vraag 'waarom ben jij nou nog alleen?' kan ik zeggen dat de jongen die ik al anderhalf jaar leuk vindt,mij niet op die manier ziet staan. En met anderhalf jaar bedoel ik niet dat ik elke dag hevig verliefd op de bank zit, maar dat ik hem sinds ik hemken altijd wanneer ik hem zie...erg leuk vindt!
Nou ja, ik hoop dat jullie begrijpen wa tik bedoel.
zaterdag 11 september 2010 om 14:08
@roos: wat ik zelf altijd heb is dat wanneer ik iemand echt leuk vind, volledig dicht sla en ik niks meer durf, terwijl wanneer ik een date heb omdat ik vind dat ik moet daten (momenteel afgeschaft) dan kan ik giga lopen flirten en leuk doen enzo, en dan ja shit vind ik hem niet zo leuk en word hij wel helemaal verliefd op mij, ik weet niet of je dat herkent?
Maar als je echt wat wil denk ik dat er niks anders op zit dan man in kwestie toch te vertellen wat je wilt. Kweet niet hoe vaak je m ziet? Daarnaast hoe weet jij nou dat hij te lekker voor jou is? Ik zie genoeg mooie mensen die mss geen maatje 36 hebben, en dat maatje 36 hoeft ook geen mooi hoofd op te zitten hoor!
Maar als je echt wat wil denk ik dat er niks anders op zit dan man in kwestie toch te vertellen wat je wilt. Kweet niet hoe vaak je m ziet? Daarnaast hoe weet jij nou dat hij te lekker voor jou is? Ik zie genoeg mooie mensen die mss geen maatje 36 hebben, en dat maatje 36 hoeft ook geen mooi hoofd op te zitten hoor!
zaterdag 11 september 2010 om 14:17
Ik wil ook heel graag mee kletsen met jullie, heb een het hele topic doorgelezen en er klinkt zoveel bekend..
Ook ik ben al 3 jaar single na een relatie van 10 jaar...
Op het moment heb ik een na echt 3 jaar stil te hebben gezeten een ontzettend leuke vent ontmoet, maar het is van mijn kant wel meer van zijn kant dus niet.
We scharrelen wel wat af en hij is super lief, maar hij is (nog) niet verliefd... Wacht ik al zo lang krijg je dat....pfft...
En inderdaad die dooddoeners als er is maar 1 man nodig, of op ieder potje pas een dekseltje.... wat als mijn dekseltje is gevallen en stuk is?
Ik ben niet gelukkig alleen, ookal heb ik een huis vol liefde van mijn dieren... Even was fijn, maar ik ben wel heel blij dat ik nu af en toe eens een arm om me heen krijg en de aandacht waar ik zo naar verlang ookal is het niet precies wat ik het liefste wil.
Alleen is ook maar alleen, en ik benijd echt de mensen die oprecht gelukkig kunnen zijn in hun eentje.
Ik ben echt niet gemaakt om alleen te zijn
Ook ik ben al 3 jaar single na een relatie van 10 jaar...
Op het moment heb ik een na echt 3 jaar stil te hebben gezeten een ontzettend leuke vent ontmoet, maar het is van mijn kant wel meer van zijn kant dus niet.
We scharrelen wel wat af en hij is super lief, maar hij is (nog) niet verliefd... Wacht ik al zo lang krijg je dat....pfft...
En inderdaad die dooddoeners als er is maar 1 man nodig, of op ieder potje pas een dekseltje.... wat als mijn dekseltje is gevallen en stuk is?
Ik ben niet gelukkig alleen, ookal heb ik een huis vol liefde van mijn dieren... Even was fijn, maar ik ben wel heel blij dat ik nu af en toe eens een arm om me heen krijg en de aandacht waar ik zo naar verlang ookal is het niet precies wat ik het liefste wil.
Alleen is ook maar alleen, en ik benijd echt de mensen die oprecht gelukkig kunnen zijn in hun eentje.
Ik ben echt niet gemaakt om alleen te zijn
zaterdag 11 september 2010 om 14:43
quote:Liveislive schreef op 18 augustus 2010 @ 15:04:
Daarom ook als vraag aan jullie: wat zijn tips om zo´n ´opzoek-gevoel´ weer om te zetten in het ´happy-single-gevoel´? Wat zijn jullie ervaringen?
Een paar keer meegemaakt.
Net toen ik me met het idee verzoend had
dat ik alleen het bejaardenhuis in zou gaan
kwam ik iemand tegen.
Vreemd, maar denk dat ik door die verzoening
rust uitstraalde en dat me aantrekkelijk maakte.
Daarom ook als vraag aan jullie: wat zijn tips om zo´n ´opzoek-gevoel´ weer om te zetten in het ´happy-single-gevoel´? Wat zijn jullie ervaringen?
Een paar keer meegemaakt.
Net toen ik me met het idee verzoend had
dat ik alleen het bejaardenhuis in zou gaan
kwam ik iemand tegen.
Vreemd, maar denk dat ik door die verzoening
rust uitstraalde en dat me aantrekkelijk maakte.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 11 september 2010 om 14:54
hoi allemaal.
Uk, je weet wel wie ik ben van topic en msn. Ivm herkenning zit ik even onder m'n uitwijknick... vriend heeft het inmiddels uitgemaakt want voelt niet genoeg. Ik herken wat je zegt, hij had zelf verwijten die ik niet of maar ten dele begrijp (ook dingen die hij zelf niet of juist wel deed), maar voel me er erg verdrietig en gekwetst onder en wilde me zo graag bewijzen. Probleem was ook dat ik het ook niet allemaal wist, maar dat ik door zijn dingen daar niet aan toe kwam. Ik voelde wel genoeg, maae bepaalde gedragingen in communicatie zaten me dwars. we hebben dingen bepraat, en ookal uitte hij zich veel in verwijten, ik dacht dat we het met praten misschien zouden redden, omdat we ons beiden niet voldoende uitspraken. Het was maar ca drie maanden, maar ik geef nog wel veel om hem en hoop ergens dat hij zich bedenkt. Rationeel weet ik wel dat het heel lastig was omdat ik steeds me zou afvragen of ik niet iets verkeerds deed/zei.
Ontopic: ook ik vraag me af of het wel voor me weggelegd is. Een goeie relatie. Aangezien ik zelf ook niet de makkelijkste ben en val op creatieve types. Ik ga me nu eerst op mezelf richten, oa hulp zoeken bij een aantal zaken waar ik veel last van heb, zoals onzekerheid. Ook vliegt het idee van weer alleen me erg aan. Hoort er misschien nu ook een beetje bij. Ik kan mr op zich goed vermaken alleen, maar wat hier ook al eens geschreven werd: het klankbord, een lichaam tegen het mijne, bezoekjes aan familie/vrienden samen vond ik ook leuk (dat deden we nog weinig samen hoor en hoeft natuurlijk ook niet allemaal samen: zou me ook weer benauwen). Ik dacht, tot de eerste botsing waar ik nogal van schrok, echt dat we iets opbouwden. en nu kan ik weer opnieuw beginnen. Maar even niet meteen hoor. Maar jemig.. Ook net nu door hem mijn kinderwens iets minder negatief werd (hypothetisch dan he, geen concrete plannen natuurlijk zo snel)... Weer 'terug bij af'. Ik baal en voel me gedeeltelijk incompleet. Daar ga ik met die te zoeken hulp ook wel naar kijken denk ik...
Uk, je weet wel wie ik ben van topic en msn. Ivm herkenning zit ik even onder m'n uitwijknick... vriend heeft het inmiddels uitgemaakt want voelt niet genoeg. Ik herken wat je zegt, hij had zelf verwijten die ik niet of maar ten dele begrijp (ook dingen die hij zelf niet of juist wel deed), maar voel me er erg verdrietig en gekwetst onder en wilde me zo graag bewijzen. Probleem was ook dat ik het ook niet allemaal wist, maar dat ik door zijn dingen daar niet aan toe kwam. Ik voelde wel genoeg, maae bepaalde gedragingen in communicatie zaten me dwars. we hebben dingen bepraat, en ookal uitte hij zich veel in verwijten, ik dacht dat we het met praten misschien zouden redden, omdat we ons beiden niet voldoende uitspraken. Het was maar ca drie maanden, maar ik geef nog wel veel om hem en hoop ergens dat hij zich bedenkt. Rationeel weet ik wel dat het heel lastig was omdat ik steeds me zou afvragen of ik niet iets verkeerds deed/zei.
Ontopic: ook ik vraag me af of het wel voor me weggelegd is. Een goeie relatie. Aangezien ik zelf ook niet de makkelijkste ben en val op creatieve types. Ik ga me nu eerst op mezelf richten, oa hulp zoeken bij een aantal zaken waar ik veel last van heb, zoals onzekerheid. Ook vliegt het idee van weer alleen me erg aan. Hoort er misschien nu ook een beetje bij. Ik kan mr op zich goed vermaken alleen, maar wat hier ook al eens geschreven werd: het klankbord, een lichaam tegen het mijne, bezoekjes aan familie/vrienden samen vond ik ook leuk (dat deden we nog weinig samen hoor en hoeft natuurlijk ook niet allemaal samen: zou me ook weer benauwen). Ik dacht, tot de eerste botsing waar ik nogal van schrok, echt dat we iets opbouwden. en nu kan ik weer opnieuw beginnen. Maar even niet meteen hoor. Maar jemig.. Ook net nu door hem mijn kinderwens iets minder negatief werd (hypothetisch dan he, geen concrete plannen natuurlijk zo snel)... Weer 'terug bij af'. Ik baal en voel me gedeeltelijk incompleet. Daar ga ik met die te zoeken hulp ook wel naar kijken denk ik...
zondag 12 september 2010 om 00:20
zondag 12 september 2010 om 13:13
Ik heb soms het gevoel dat je als single niet mag zeggen/toegeven dat je het helemaal niet zo naar je zin hebt alleen.
Je hoort te zeggen dat je kunt doen en laten wat je wilt, dat je met niemand rekening hoeft te houden, dat je kunt genieten van je vrijheid en ga zo maar door. Dit is ook allemaal wel waar, maar ik ben het echt ongelooflijk zat. Typisch ook dat de mensen die tegen me zeggen dat single zijn zo fijn is allemaal in een lange, liefdevolle relatie zitten...
Er is een collega op mijn werk die ik erg leuk vind, hij komt af en toe langs voor een babbeltje en ik klap helemaal dicht en begin wat onzin uit te kramen over het weer. Kan mezelf wel voor mijn kop slaan op zo'n moment. Ik heb ooit per ongeluk tegen een collega laten vallen dat ik hem een leuke jongen vind en volgens mij is die opmerking een eigen leven gaan leiden en krijgt hij allerlei vervelende opmerkingen te horen. Heb hem via Hyves een mailtje gestuurd dat hij vast wel doorheeft dat ik hem leuk vindt en dat ik niet hoop dat hij vervelende dingen te horen krijgt over mij en dat ik hem niet in verlegenheid wil brengen. En wat denk je...niet eens een reactie terwijl hij al verschillende malen online is geweest. Oke, die hint is dus duidelijk. Schaam me dood als hij weer langskomt...
Je hoort te zeggen dat je kunt doen en laten wat je wilt, dat je met niemand rekening hoeft te houden, dat je kunt genieten van je vrijheid en ga zo maar door. Dit is ook allemaal wel waar, maar ik ben het echt ongelooflijk zat. Typisch ook dat de mensen die tegen me zeggen dat single zijn zo fijn is allemaal in een lange, liefdevolle relatie zitten...
Er is een collega op mijn werk die ik erg leuk vind, hij komt af en toe langs voor een babbeltje en ik klap helemaal dicht en begin wat onzin uit te kramen over het weer. Kan mezelf wel voor mijn kop slaan op zo'n moment. Ik heb ooit per ongeluk tegen een collega laten vallen dat ik hem een leuke jongen vind en volgens mij is die opmerking een eigen leven gaan leiden en krijgt hij allerlei vervelende opmerkingen te horen. Heb hem via Hyves een mailtje gestuurd dat hij vast wel doorheeft dat ik hem leuk vindt en dat ik niet hoop dat hij vervelende dingen te horen krijgt over mij en dat ik hem niet in verlegenheid wil brengen. En wat denk je...niet eens een reactie terwijl hij al verschillende malen online is geweest. Oke, die hint is dus duidelijk. Schaam me dood als hij weer langskomt...