Relaties
alle pijlers
Advies gevraagd
zondag 26 juni 2011 om 15:15
Ik wil niet negatief doen, maar misschien heeft ze je alleen gezien als onderdak.
Overigens moet je geen dingen zelf in gaan vullen (misschien hormnonenkwestie, schildklier) maar je aan de feiten houden.
Ik zou haar inderdaad wel vertellen hoe je over de kwestie denkt, en vervolgens afstand nemen.
Niet achter haar aan blijven lopen. Ga weer je eigen leven leiden. Aan een dood paard trekken heeft geen enkele zin.
Overigens moet je geen dingen zelf in gaan vullen (misschien hormnonenkwestie, schildklier) maar je aan de feiten houden.
Ik zou haar inderdaad wel vertellen hoe je over de kwestie denkt, en vervolgens afstand nemen.
Niet achter haar aan blijven lopen. Ga weer je eigen leven leiden. Aan een dood paard trekken heeft geen enkele zin.
zondag 26 juni 2011 om 16:32
Dat ze rust nodig heeft betekent niet dat ze dus thuis gaat zitten. Ze heeft mentale rust nodig, ruimte om haar zelf te zijn en haar eigen leven in te vullen. Leuke dingen doen om energie te krijgen. Geen verplichtingen, geen verantwoordelijkheden. Dat is mijn gok tenminste. Praten is confronterend en dan komt er van alles los. Ze wilt nu misschien even alles ontlopen. Dat hoeft voor haar niet zo erg te zijn als het tijdelijk is.
Ze zal misschien echt wel om je geven. Dat geloof ik wel maar dat ze je niet kan geven wat je wilt/verdien, zou ik wel serieus nemen. Ze is nu niet toe aan een relatie. Teveel met zichzelf bezig. Bovendien zal ze constant het gevoel hebben dat ze tekortschiet richting jou. Dat zal haar zeker geen goed doen.
Ik vind het echt heel naar voor je maar geef haar de ruimte die ze nodig heeft. Sterkte!
Ze zal misschien echt wel om je geven. Dat geloof ik wel maar dat ze je niet kan geven wat je wilt/verdien, zou ik wel serieus nemen. Ze is nu niet toe aan een relatie. Teveel met zichzelf bezig. Bovendien zal ze constant het gevoel hebben dat ze tekortschiet richting jou. Dat zal haar zeker geen goed doen.
Ik vind het echt heel naar voor je maar geef haar de ruimte die ze nodig heeft. Sterkte!
zondag 26 juni 2011 om 21:25
quote:johanv schreef op 26 juni 2011 @ 21:16:
Misschien wel. Het verschil tussen mij en haar is dat ik niet tegen mensen zeg dat ik van ze hou als ik dat niet doe. Ook ga ik niet zomaar met iemand naar bed. In mijn ogen blijft dit iets van de meest intieme dingen tussen een man en een vrouw, en zeker niet iets consumptief.Wellicht is dat voor haar heel anders en ben jij dus ergens vanuit gegaan terwijl het voor haar heel wat anders betekende dan voor jou. Dus moet je in de toekomst hier duidelijk over zijn en duidelijkheid over vragen.
Misschien wel. Het verschil tussen mij en haar is dat ik niet tegen mensen zeg dat ik van ze hou als ik dat niet doe. Ook ga ik niet zomaar met iemand naar bed. In mijn ogen blijft dit iets van de meest intieme dingen tussen een man en een vrouw, en zeker niet iets consumptief.Wellicht is dat voor haar heel anders en ben jij dus ergens vanuit gegaan terwijl het voor haar heel wat anders betekende dan voor jou. Dus moet je in de toekomst hier duidelijk over zijn en duidelijkheid over vragen.
maandag 27 juni 2011 om 00:37
Ik vind je een hele oprechte man. Dat siert je. Maar het is een risico wat je genomen hebt om zo snel met iemand samen te wonen.
Toen ze bij je kwam wonen, was dat tijdelijk bedoelt. Dus hadden jullie dezelfde verwachtingen over het samenwonen. Of was het de bedoeling dat ze bij je bleef wonen en is ze toch uiteindelijk op zoek gegaan naar een eigen woning. Er zijn in principe twee opties. Of ze spreekt de waarheid en kan je liefde dus niet beantwoorden voor ze zelf de dingen weer helder ziet. Of ze houdt je aan het lijntje en durft niet te zeggen dat het voor even leuk is geweest.
Dat moet je denk ik aan haar vragen. Ze moet daar eerlijk in zijn.
Zeker omdat jij zoveel om haar geeft.
Sterkte
Toen ze bij je kwam wonen, was dat tijdelijk bedoelt. Dus hadden jullie dezelfde verwachtingen over het samenwonen. Of was het de bedoeling dat ze bij je bleef wonen en is ze toch uiteindelijk op zoek gegaan naar een eigen woning. Er zijn in principe twee opties. Of ze spreekt de waarheid en kan je liefde dus niet beantwoorden voor ze zelf de dingen weer helder ziet. Of ze houdt je aan het lijntje en durft niet te zeggen dat het voor even leuk is geweest.
Dat moet je denk ik aan haar vragen. Ze moet daar eerlijk in zijn.
Zeker omdat jij zoveel om haar geeft.
Sterkte
maandag 27 juni 2011 om 16:05
Johan, wat een vreselijke en keiharde teleurstelling!!
Goed dat je inziet dat je gewoon recht hebt op duidelijkheid.
Het ziet er inderdaad sterk naar uit dat ze alles gooit op haar psychische problemen, en daarom zogenaamd nu geen keuze kan maken. Jaja..
Wat dat betreft maar beter dat ze je niet (nog langer) aan het lijntje houdt?
Misschien is dit topic iets voor je om mee te schrijven:
relatie is beëindigd maar ik wil door!!
Loopt al een tijdje, schrijven o.a. mannen mee die eveneens min of meer aan de kant zijn gezet na een mooie relatie waarin ook lief en leed gedeeld werd, etc. Mogelijk kun je er steun/herkenning vinden m.b.t. de verwerking van dit alles.
(oja, tip: begin met de laatste paar blz lezen
scheelt hoop leeswerk)
Sterkte
Goed dat je inziet dat je gewoon recht hebt op duidelijkheid.
Het ziet er inderdaad sterk naar uit dat ze alles gooit op haar psychische problemen, en daarom zogenaamd nu geen keuze kan maken. Jaja..
Wat dat betreft maar beter dat ze je niet (nog langer) aan het lijntje houdt?
Misschien is dit topic iets voor je om mee te schrijven:
relatie is beëindigd maar ik wil door!!
Loopt al een tijdje, schrijven o.a. mannen mee die eveneens min of meer aan de kant zijn gezet na een mooie relatie waarin ook lief en leed gedeeld werd, etc. Mogelijk kun je er steun/herkenning vinden m.b.t. de verwerking van dit alles.
(oja, tip: begin met de laatste paar blz lezen
scheelt hoop leeswerk)Sterkte
maandag 27 juni 2011 om 20:39
Lieve johan, het is een soort rouwproces. Klinkt gek misschien, maar ik herken het al te goed..
Gezien de liefde bij jou dusdanig diep zat, en je nu abrupt afscheid moet nemen.... je zag het niet aankomen, vandaar komen je gevoelens overeen met rouw. Op andere topics kun je lezen dat veel mensen hiermee te maken hebben wanneer een relatie wordt beëindigd. Ik denk dat het je gaat helpen hoor, door andere ervaringen te lezen en evt. mee te schrijven en even goed spuien wat je allemaal dwars zit.
Het is echt klote, dat verdriet. Je moet dit ook niet alleen doen. Heb je wel mensen in je omgeving bij wie je terecht kan? Je ouders? Ik hoop het, want ik denk dat het nog best wat tijd nodig heeft om hier doorheen te komen.
Blijf schrijven als het je helpt. En zorg goed voor jezelf!
Dit heb je echt niet verdient hoor.
Nogmaals sterkte
Gezien de liefde bij jou dusdanig diep zat, en je nu abrupt afscheid moet nemen.... je zag het niet aankomen, vandaar komen je gevoelens overeen met rouw. Op andere topics kun je lezen dat veel mensen hiermee te maken hebben wanneer een relatie wordt beëindigd. Ik denk dat het je gaat helpen hoor, door andere ervaringen te lezen en evt. mee te schrijven en even goed spuien wat je allemaal dwars zit.
Het is echt klote, dat verdriet. Je moet dit ook niet alleen doen. Heb je wel mensen in je omgeving bij wie je terecht kan? Je ouders? Ik hoop het, want ik denk dat het nog best wat tijd nodig heeft om hier doorheen te komen.
Blijf schrijven als het je helpt. En zorg goed voor jezelf!
Dit heb je echt niet verdient hoor.
Nogmaals sterkte
maandag 27 juni 2011 om 20:50
maandag 27 juni 2011 om 22:59
quote:johanv schreef op 27 juni 2011 @ 22:32:
[...]
Ik ben mijn hele leven best wel een einzelganger geweest. Ik heb niet zo de behoefte om met hele groepen mensen op te trekken. Gelukkig heb ik steun van mijn ouders. En ja, hoe ik er op dit moment tegen aankijk kan het inderdaad best nog wel eens een lang weg worden die ik af te leggen heb voordat ik weer in balans met mezelf kom.
Dit herken ik wel. Ook het feit dat het makkelijk is om advies te geven vanaf de 'zijlijn'. Het helpt wellicht als ik je vertel dat ik zelf een soortgelijk proces heb moeten doorgaan, het loslaten vooral heeft mij enorm veel tijd en pijn gekost. Het was nodig, dat wel. En ik ben er sterker uitgekomen. Ook dát was nodig.
Ik bedoel inderdaad, heb je mensen om je heen bij wie je je verhaal kwijt kunt. Bij wie je echt alles kunt zeggen en gewoon jezelf kunt zijn. Hele hordes mensen daar heb je weinig aan. Een paar goede vriendschappen/familieleden bij wie je terecht kunt. Fijn dat je veel aan je ouders hebt. Het doet gewoon veel pijn. Laat al die rot gevoelens toe, overdenk alles wat gebeurd is. Wat fout is gegaan en hoe je je in het vervolg als het ware beter kunt beschermen tegen dit soort situaties. Een heel proces is het hoor. Zomaar accepteren zal niet lukken denk ik. Zomaar loslaten ook niet. Daar is tijd voor nodig. Dus gun jezelf die tijd ook.
Sterkte nogmaals!
[...]
Ik ben mijn hele leven best wel een einzelganger geweest. Ik heb niet zo de behoefte om met hele groepen mensen op te trekken. Gelukkig heb ik steun van mijn ouders. En ja, hoe ik er op dit moment tegen aankijk kan het inderdaad best nog wel eens een lang weg worden die ik af te leggen heb voordat ik weer in balans met mezelf kom.
Dit herken ik wel. Ook het feit dat het makkelijk is om advies te geven vanaf de 'zijlijn'. Het helpt wellicht als ik je vertel dat ik zelf een soortgelijk proces heb moeten doorgaan, het loslaten vooral heeft mij enorm veel tijd en pijn gekost. Het was nodig, dat wel. En ik ben er sterker uitgekomen. Ook dát was nodig.
Ik bedoel inderdaad, heb je mensen om je heen bij wie je je verhaal kwijt kunt. Bij wie je echt alles kunt zeggen en gewoon jezelf kunt zijn. Hele hordes mensen daar heb je weinig aan. Een paar goede vriendschappen/familieleden bij wie je terecht kunt. Fijn dat je veel aan je ouders hebt. Het doet gewoon veel pijn. Laat al die rot gevoelens toe, overdenk alles wat gebeurd is. Wat fout is gegaan en hoe je je in het vervolg als het ware beter kunt beschermen tegen dit soort situaties. Een heel proces is het hoor. Zomaar accepteren zal niet lukken denk ik. Zomaar loslaten ook niet. Daar is tijd voor nodig. Dus gun jezelf die tijd ook.
Sterkte nogmaals!
dinsdag 28 juni 2011 om 00:16
Johan, die brief kun je schrijven, maar stuur hem alsjeblieft niet op, ze zal zich nog meer gepusht voelen en ik denk echt niet dat ze erop reageert. Je kunt 'm schrijven voor jezelf en over een tijdje herlezen en kijken of je er nog hetzelfde over denkt. Het beste is om haar helemaal met rust te laten nu. Een brief zal het alleen nog erger maken, echt waar. Hoe meer jij om de echte beweegredenen zal vragen (die ze zelf misschien niet eens weet) hoe verder je haar van je wegduwt. Neem zelf wat afstand en laat zien dat je haar wens om haar met rust te laten respecteert. Wie weet komt er later ooit nog een kans om dingen uit te praten, maar nu niet, alles wat je nu doet zal averechts werken. Richt je vooral op je eigen leven, dat is het beste wat je voor jezelf kunt doen nu.
