Als water en vuur.

16-01-2011 10:26 29 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb sinds 6 maanden een vriend. Ik heb hem leren kennen in de kroeg.

Toen we elkaar zagen was het gelijk raak. Hij is een ontzettend mooie man om te zien.

Maar al snel tijdens het leren kennen van elkaar kwamen we erachter dat we een tegenovergesteld karakter hebben.

Een paar steekwoorden, hij rust, netheid, structuur. Ik drukte, chaos, rommelig.

En ik merk dat we zo nu en dan tegen onbegrip aanlopen. We snappen elkaar gewoon niet altijd.

En daar baal ik van. Het is voor het eerst in een hele lange tijd dat ik weer serieus verliefd ben op een man.

Ik dacht eigenlijk gewoon altijd alleen te blijven haha.



Ik was vorige week op een punt gekomen, en had het uitgemaakt.

Omdat ik het idee had dat we er niet uit gaan komen. Dat de verschillen gewoon te groot zijn.

Wat ik leuk vind, vind hij niks. En andersom.

Niemand van ons is hier fout in. Het is gewoon zo.



Hij reageerde heel verdrietig. Is nu aan het vechten voor ons.

Hij is zich ook bewust van onze verschillen, en we hebben er veel over gesproken.

En hij is me nu aan het overtuigen dat het geen probleem hoeft te zijn. Dat we elkaar kunnen aanvullen.

Ik ben er ook verdrietig van, want ondanks de verschillen. Vind ik hem te gek!

En we voelen ons fijn bij elkaar. Maar ik ben gewoon niet het type die weinig onderneemt, en het liefst elke dag thuis is.

En hij is dat wel. Dat ik hem in de kroeg heb ontmoet is dan ook een klein wonder, want hij gaat echt 1x per jaar haha.



Ik hoor heel graag advies, en succes verhalen. Hij heeft mij ook alweer bijna overtuigd.

Ik wil hem ook eigenlijk niet laten gaan. Mis hem heel erg.
Alle reacties Link kopieren
Time will tell..
Mijn man en ik zijn geen water en vuur, maar ik herken een klein beetje wat je zegt. Hij is rustig maar heel erg ondernemend, ik ben druk en chaotisch en ben het liefste thuis.

In de loop der jaren is hij stabiel gebleven en ben ik me meer en meer gaan ontplooien.

Ik ben voor het eerst op vakantie geweest in 10 jaar in het jaar dat ik hem ontmoette, en ben meteen niet meer gestopt met vakantie vieren. Ik heb heel europa gezien en een aantal bestemmingen waarvan ik nooit dacht dat ik er zou komen daarbuiten. Ik ga veel makkelijker eens spontaan iets doen in het weekend terwijl ik altijd heel erg van het plannen was (ondanks, of misschien wel dankzij de chaos om mij heen) Ik heb aan hem dus echt een goed voorbeeld gehad. Op verschillende manieren heeft hij zich ook naar mij gevoegd, we zijn echt naar elkaar toegegroeid in die dingen. We zijn inmiddels al 12 jaar bij elkaar, hebben een zoon van 8 en leven in een behoorlijke harmonie kan ik wel zeggen.

Het kan dus goed komen. Een beetje geven en nemen, proberen te zien wat de ander nu zo leuk of fijn vindt in de dingen die hij of zij doet, je proberen te verplaatsen in de ander en zoeken naar dingen die je samen kunt doen. Mijn man is bijvoorbeeld een echte wintersport man. Die pakt elke gelegenheid om op zijn snowboard te kunnen staan. Ik vind het allemaal maar koud en lastig; ik heb eens iets gebroken met skieen en vind snowboarden heel erg moeilijk. Onze zoon is gek op wintersporten dus ik ga wel gewoon mee. Ik ben meer een hardloper, een duursporter en ik heb vorig jaar ervaren dat ik het heel erg leuk vind om tochten te maken met een gids, dan gaan we langlaufen. Dat vind ik fantastisch! Dus nu hebben we allemaal iets aan de wintersport.

Zo moet je het een beetje leuk maken voor jezelf en voor elkaar. En vergeet niet dat je genoeg dingen kunt doen in een relatie die je alleen kunt doen, die voor jou zelf zijn. Je hoeft niet alles samen te doen, je hoeft niet alles leuk aan elkaar te vinden; zolang je maar begrip hebt voor wat de ander drijft.
Alle reacties Link kopieren
Denk je dat mensen die wel grotendeels dezelfde interesses en denkwijze en zo hebben, nooit eens knallen? Zou raar zijn, vind je niet?



Als jullie elkaar ECHT te gek vinden, zoals je zelf zegt, dan kun je samen praten over de verschillen en er een middenweg in proberen te vinden. Er bestaat naast links en rechts ook nog zoiets als rechtdoor. Naast zwart en wit is er ook grijs. Er is vast wel iets te vinden wat jullie allebei leuk vinden. Het zal alleen wat meer zoeken zijn misschien. Maar om na een half jaar de handdoek al in de ring te gooien, terwijl jullie beiden erg gek op elkaar zeggen te zijn, lijkt me een beetje voorbarig.
Alle reacties Link kopieren
Hier hebben we precies dezelfde karakter verschillen en zijn toch al 10 jaar getrouwd.



Praten en begrip voor elkaar hebben. Ik ben wat rustiger geworden en man is wat impulsiever geworden. Je groeit wel naar elkaar toe, is hier ook gebeurd. Als we een een verschil hebben en ook weleens ruzie hierover dan kunnen we toch achteraf hierover lachen.



Als het voor de rest goed zit, wat let je dan. Niet zo op karakters letten. Heb je het wel gezellig??
Accepteren dat jullie verschillend zijn en elkaar daarin ook vrij laten. Als jij weg wil en hij blijft liever thuis, probeer elkaar dan niet over te halen maar doe gewoon lekker ieder je eigen ding. En sluit compromisen. Met rommelig vs opgeruimd; wij hebben hier thuis bijv rommellaatjes die voor de rommelaar heerlijk zijn en die voor de opgeruimde netjes achter het ladefrontje schuil gaan.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat dit probleem groter is dan door anderen gezien lijkt te worden. Je twijfelt namelijk dusdanig en hebt er al een punt achter gezet. Het is moeilijk een balans te vinden tussen gevoel en verstand, maar dat je al twijfel na zo'n relatief korte periode vind ik genoeg zeggen. Hij is je zelfs aan het overtuigen...! Neem jouw eigen gevoel serieus en ga je eigen weg. Waarschijnlijk word je namelijk inderdaad niet gelukkig met deze man.
Sja, ze wilde succesverhalen, dus dan ben ik de beroerdste niet.
Alle reacties Link kopieren
Ik en vriend zijn ook ontzettend verschillend, maar door wederzijds respect zijn we toch al 3 jaar samen. Vanaf het begin heb ik al gezegd: dit wordt de man met wie ik ga trouwen, en dat denk ik echt nog steeds. Ik vind het juist fijn dat hij zo anders is, omdat hij mij wat meer onbezonnen en wat verstandiger maakt. Andersom maak ik hem wat spontaner, losser. Het werkt.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor de snelle reacties!

En ook veel positieve reacties.



Ik wil ook naar elkaar toe groeien. Ik ben zeer bereid me ook aan te passen aan hem.

En dat heb ik het laatste half jaar ook gedaan. Ik meer dan hij. Voor mijn gevoel dan.

Ik heb misschien te lang gewacht met aangeven dat ik elk weekend thuis op de bank helemaal niet zo leuk vind.

Hij weet dit nu wel, en zegt daar aan te willen werken. Ook meer te gaan doen wat ik leuk vind.

Ik hoop het echt. Ik hoop dat we elkaar kunnen aanvullen. Elkaar dingen kunnen leren.

Ik hoop dat hij wat losser word. Hij hoeft geen losbol te worden. Ik vind het ook fijn dat hij rustig is.

Maar wel iets losser. Zich meer op zijn gemak voelt bij andere voor hem nog, vreemde mensen.

Ik denk dat hij een beetje onzeker is. Totaal onnodig, want hij is een prachtmens.



Ik werd gewoon een beetje bang. Bang dat hij wilde dat ik zijn leven ging leven.

Jullie verhalen sterken wel om verder te gaan. We hoeven ook niet alles samen te doen.

Maar zou het echt leuk vinden als hij af en toe met mij mee gaat.



Whopper echt een mooi verhaal. Hopelijk ook mijn toekomst haha
Alle reacties Link kopieren
Philein je hebt zeker een punt. Zo had ik het voor mezelf ook op een rij een aantal dagen terug.

Maar hij geeft niet op. Vind dat ik te snel opgeef. Hij belt, en smst elke dag om er over te praten.

En ik ben het met veel dingen eens. Hij vraagt van mij of ik het nog een kans wil geven.

Ik wil dat zeker wel. Want ben echt verliefd op hem, en hij op mij.

Idd een verstand versus gevoel kwestie.
Alle reacties Link kopieren
Wat ik me afvraag is waarom je meteen in het begin van je openingspost aanhaalt dat hij een heel mooie man om te zien is. Is dat het grootste deel van zijn aantrekkingskracht op jou, of is het een aanvulling op zijn karakter wat mooi meegenomen is? Een mooie man is leuk om te kijken, maar de rest van het plaatje dat jullie vormen moet ook goed zitten. En dan bedoel ik niet of jullie dezelfde dingen belangrijk vinden, maar of de communicatie tussen jullie op 1 golflengte zit. Of je je op je gemak voelt bij elkaar, en tegelijkertijd wel opgewonden raakt van elkaar. Die twee dingen vind ik tenminste erg belangrijke elementen in een relatie.



Als de basis goed is, vinden jullie het geen van beiden erg om wat water bij de wijn te doen. Dan probeer jij om iets minder rommelig te zijn in huis en probeert hij om door de chaos heen te kijken, accepteert hij dat minder netjes ook gezellig kan zijn. Is die basis er niet, dan ga je je steeds meer aan elkaar ergeren en is dat het begin van het eind. Het is maar net hoe je er samen in staat. kortom, het kan goed gaan. Time will tell, zoals iemand anders al zei.
Alle reacties Link kopieren
Vechten?

Lijkt me geen prettige relatie en wat wil je ermee bereiken.

Doen alsof je hetzelfde leuk vindt?

Dan verloochen je toch je eigen karakter?

Ook zeer anti-aantrekkelijk.
Alle reacties Link kopieren
Uiteraard was de eerste aantrekking zijn uiterlijk. Dat zie je als eerste.

En het speelt natuurlijk een rol in de relatie.

Waarom ik het aanhaalde weet ik niet. Hij heeft me verrast met zijn karakter.

Een man met zijn uiterlijk zou de wereld aan zijn voeten kunnen hebben.

Zou elke vrouw kunnen krijgen die hij zou willen. Ik ken mannen die veel minder mooi zijn,

Maar veel meer kapsones hebben. Hij is zich niet bewust van zijn eigen schoonheid.

En dat vind ik juist heel leuk aan hem. Het heeft mij verrast dat hij zo onzeker kan zijn.

Hij geeft mij ook het gevoel dat ik de mooiste vrouw op de wereld ben.



Dus ja ik voel me fijn bij hem. We hebben het gezellig samen.

Maar tegelijkertijd snappen we elkaar niet altijd. Ik heb veel mensen om me heen.

Hij niet. Hij snapt deze behoefte ook niet. Ik ga graag zo nu en dan stappen.

Hij niet. Mijn huis is niet altijd tiptop netjes. De zijne wel.

Enz. En hij kan zich dan wel eens afvragen hoe ik weg kan gaan terwijl het nog een rommel is.

En ik vraag me dan af waar maak je je druk om?



Hij is over samenwonen begonnen. Miss daarom mijn angst.

Ik zag al voor me ruzie over rommel. Discussie over mensen over de vloer ect.

Samenwonen zijn we zeker nog niet aan toe, miss wel nooit.

Maar wil hem eigenlijk ook niet kwijt.
Alle reacties Link kopieren
Als je na een half jaar al vind dat jij je meer aanpast dan hij, en je vind het een dusdanig probleem dat je het uitmaakt, ben je óf niet toe aan een relatie, óf niet toe aan een relatie met hem.
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
Alle reacties Link kopieren
quote:Safari100 schreef op 16 januari 2011 @ 12:04:

Uiteraard was de eerste aantrekking zijn uiterlijk. Dat zie je als eerste.

En het speelt natuurlijk een rol in de relatie.

Waarom ik het aanhaalde weet ik niet. Hij heeft me verrast met zijn karakter.

Een man met zijn uiterlijk zou de wereld aan zijn voeten kunnen hebben.

Zou elke vrouw kunnen krijgen die hij zou willen. Ik ken mannen die veel minder mooi zijn,

Maar veel meer kapsones hebben. Hij is zich niet bewust van zijn eigen schoonheid.

En dat vind ik juist heel leuk aan hem. Het heeft mij verrast dat hij zo onzeker kan zijn.

Hij geeft mij ook het gevoel dat ik de mooiste vrouw op de wereld ben.

Maar dat wat je zo leuk vind aan hem, zou je toch liever anders zien?
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
Alle reacties Link kopieren
Nee niet anders. Zou het leuk vinden als hij iets losser is.

Ik wil hem niet veranderen in een feest beest dat elk weekend op pad is.

Ik vind het juist fijn dat hij rustiger is dan ik. En door hem ben ik ook iets netter geworden.

Ik wil gewoon iets meer samen ondernemen, en dat hoeft echt niet elke week.

Want samen thuis op de bank daar kan ik ook zeker van genieten. Maar echt weg gaan samen dat gebeurt nu dus nooit.
Alle reacties Link kopieren
Maar voel je je nou grotendeels gevleid omdat een zo mooie man voor jou kiest en jou het gevoel geeft de mooiste vrouw ter wereld te zijn, of gaan je gevoelens dieper dan dat? Je voelt je fijn bij hem, jullie hebben het gezellig samen, maar wat zijn nou dekaraktertrekken waar je bij smelt? Zijn gevoel voor humor, zijn eerlijkheid, zijn gevoeligheid, whatever. Zes maanden is wellicht voor jou het breekpunt waar verliefdheid langzaam overgaat in 'houden van' of in niets. Iemand niet kwijt willen kan om verschillende redenen zijn. Mijn vrienden wil ik ook niet kwijt, maar daar wil ik ook geen liefdesrelatie mee. Als de eigenschappen waar jij denkt discussies over te gaan krijgen, voor jou doorslaggevender zijn dan de gevoelens die je voor hem hebt, dan denk ik dat hij niet degene is met wie je oud wil worden. Dan ben je nu gevleid dat die mooie man, met wie je het ook nog eens gezellig hebt, met jou verder wil, maar dan is hij niet de man van je leven.
Ik ben ervan overtuigd dat het geen probleem hoeft te zijn. Maar dat ligt eraan hoe je er zelf verder in staat. Mijn vriend en ik verschillen ook als dag en nacht. Hij is net als jouw vriend ook heel erg rustig, opgeruimd, structuur, heeft discipline en is erg gesloten. Ik ben daarintegen druk, chaotisch, enorm open, praatgraag en een enorm rommelkont zonder discipline. En tuurlijk botsen onze karaktereigenschappen wel eens, maar over het algemeen vullen we elkaar aan waar nodig. En we concentreren ons op de dingen die wél gemeen hebben, zoals een zelfde soort humor. Daarnaast hebben we allebei een groot inlevingsvermogen en hebben we allebei een beetje de instelling: ''leven en laten leven''. Hierdoor ergeren we ons niet aan elkaars eigenschappen en is er begrip wederzijds.

Misschien kun je hier iets mee? Bij ons werkt het namelijk enorm goed! En daarnaast vind ik het ook heel erg leuk dat m'n vriend en ik zo verschillen op sommige punten, dat werkt voor mij beter dan iemand die meer op mij lijkt (weet ik uit ervaring).



Succes!
Alle reacties Link kopieren
Kan jij er mee leven dat hij niet altijd mee gaat?

Kan hij er mee leven dat jij niet altijd thuisblijft?

Dan kunnen jullie dat soort dingen ook zonder elkaar doen.



Mijn man is geen familieman, dus ga ik vaak alleen (met de kinderen). Wel een voordeel, als ik geen kinderen mee wil nemen is hij er gewoon. Dan blijven ze thuis.
Alle reacties Link kopieren
Mijn ervaring is dat je iemand niet moet (willen) veranderen. Ook niet een beetje. Juist moet glimlachen om hoe hij is en dan je eigen plan trekken. Vaak groeit iets dan vanzelf in de vorm van geven en nemen voor de ander. Moet een natuurlijk, proces zijn.



Als je nu al kunt aangeven wat je het liefst anders zou zien, dan accepteer je niet wie hij (nu) is.
quote:Cici25 schreef op 16 januari 2011 @ 12:21:

Ik ben daarintegen druk, chaotisch, enorm open, praatgraag en een enorm rommelkont zonder discipline.





Hee, dat ben ik!





TO: hebben jullie wel geprobeerd dingen te verbeteren voordat je het uitmaakte? Ik zou uitmaken echt als aller-aller laatste optie zien als ik zo verliefd zou zijn, maar zo klinkt het bij jou eigenlijk niet..
Had je vanwege zijn uiterlijk misschien stiekum gehoopt op zo'n 'man van de wereld'?
Alle reacties Link kopieren
Wat losser worden zegt me heel weinig. Behalve dat ik dan toch het gevoel krijg dat hij anders moet zijn dan hij is.



Maar als het gaat om af en toe ergens heen gaan in het weekend snap ik niet waarom dat niet lukt.

Jij zegt 'kom we gaan X doen' en hij weigert?
Vroeger toen de zee nog schoon was en seks vies....
quote:DeKenau schreef op 16 januari 2011 @ 15:04:

[...]





Hee, dat ben ik!

TO: hebben jullie wel geprobeerd dingen te verbeteren voordat je het uitmaakte? Ik zou uitmaken echt als aller-aller laatste optie zien als ik zo verliefd zou zijn, maar zo klinkt het bij jou eigenlijk niet..Hahaha, goed te weten dat er meer van dit soort types rondlopen hier op aarde.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven