Relaties
alle pijlers
Als water en vuur.
zondag 16 januari 2011 om 10:26
Ik heb sinds 6 maanden een vriend. Ik heb hem leren kennen in de kroeg.
Toen we elkaar zagen was het gelijk raak. Hij is een ontzettend mooie man om te zien.
Maar al snel tijdens het leren kennen van elkaar kwamen we erachter dat we een tegenovergesteld karakter hebben.
Een paar steekwoorden, hij rust, netheid, structuur. Ik drukte, chaos, rommelig.
En ik merk dat we zo nu en dan tegen onbegrip aanlopen. We snappen elkaar gewoon niet altijd.
En daar baal ik van. Het is voor het eerst in een hele lange tijd dat ik weer serieus verliefd ben op een man.
Ik dacht eigenlijk gewoon altijd alleen te blijven haha.
Ik was vorige week op een punt gekomen, en had het uitgemaakt.
Omdat ik het idee had dat we er niet uit gaan komen. Dat de verschillen gewoon te groot zijn.
Wat ik leuk vind, vind hij niks. En andersom.
Niemand van ons is hier fout in. Het is gewoon zo.
Hij reageerde heel verdrietig. Is nu aan het vechten voor ons.
Hij is zich ook bewust van onze verschillen, en we hebben er veel over gesproken.
En hij is me nu aan het overtuigen dat het geen probleem hoeft te zijn. Dat we elkaar kunnen aanvullen.
Ik ben er ook verdrietig van, want ondanks de verschillen. Vind ik hem te gek!
En we voelen ons fijn bij elkaar. Maar ik ben gewoon niet het type die weinig onderneemt, en het liefst elke dag thuis is.
En hij is dat wel. Dat ik hem in de kroeg heb ontmoet is dan ook een klein wonder, want hij gaat echt 1x per jaar haha.
Ik hoor heel graag advies, en succes verhalen. Hij heeft mij ook alweer bijna overtuigd.
Ik wil hem ook eigenlijk niet laten gaan. Mis hem heel erg.
Toen we elkaar zagen was het gelijk raak. Hij is een ontzettend mooie man om te zien.
Maar al snel tijdens het leren kennen van elkaar kwamen we erachter dat we een tegenovergesteld karakter hebben.
Een paar steekwoorden, hij rust, netheid, structuur. Ik drukte, chaos, rommelig.
En ik merk dat we zo nu en dan tegen onbegrip aanlopen. We snappen elkaar gewoon niet altijd.
En daar baal ik van. Het is voor het eerst in een hele lange tijd dat ik weer serieus verliefd ben op een man.
Ik dacht eigenlijk gewoon altijd alleen te blijven haha.
Ik was vorige week op een punt gekomen, en had het uitgemaakt.
Omdat ik het idee had dat we er niet uit gaan komen. Dat de verschillen gewoon te groot zijn.
Wat ik leuk vind, vind hij niks. En andersom.
Niemand van ons is hier fout in. Het is gewoon zo.
Hij reageerde heel verdrietig. Is nu aan het vechten voor ons.
Hij is zich ook bewust van onze verschillen, en we hebben er veel over gesproken.
En hij is me nu aan het overtuigen dat het geen probleem hoeft te zijn. Dat we elkaar kunnen aanvullen.
Ik ben er ook verdrietig van, want ondanks de verschillen. Vind ik hem te gek!
En we voelen ons fijn bij elkaar. Maar ik ben gewoon niet het type die weinig onderneemt, en het liefst elke dag thuis is.
En hij is dat wel. Dat ik hem in de kroeg heb ontmoet is dan ook een klein wonder, want hij gaat echt 1x per jaar haha.
Ik hoor heel graag advies, en succes verhalen. Hij heeft mij ook alweer bijna overtuigd.
Ik wil hem ook eigenlijk niet laten gaan. Mis hem heel erg.
zondag 16 januari 2011 om 18:00
Ik ben een chaoot. Wil jij werkelijk leven met nog een chaoot? Dat maakt wel 2 chaooten bij elkaar he. Dan word je gek van elkaar.
Ik wil niet iemand die is zoals ik. Een daarvan is mij genoeg. Ik ben zelf soms al druk, daar kan ik niet nog een druktemaker bij gebruiken.
Verder hebben mijn vriend en ik qua bezigheden weinig tot niets met elkaar gemeen. Alleen de manier waarop we in het leven staan: een huis op het platteland met paarden en honden. En gewoon tevreden thuis zijn. Er zijn niet veel dingen die we samen doen, behalve hele simpele dingen zoals samen tv kijken (boer zoekt vrouw), en samen met de honden lopen.
Maar we zijn tevreden zo. Waarom 2 dezelfde zielen bij elkaar? gezamenlijke intersses zijn niet zo belangrijk. Maar wel als het gaat om diepere dingen, daarin moet je wel hetzelfde zijn.
Wat ook belangrijk is, is dat de een de ander vrij laat. Mijn vriend is echt carriere gericht en lange dagen van huis. Ik laat hem gewoon zijn gang daarin gaan en zeur daar niet over. En als ik weg ben met vriendinnen en paarden, dan zeurt hij daar niet over. We slepen elkaar niet mee naar elkaars dingen, we laten elkaar gewoon. "Laten", dat is een groot woord, weet je dat?
Ik wil niet iemand die is zoals ik. Een daarvan is mij genoeg. Ik ben zelf soms al druk, daar kan ik niet nog een druktemaker bij gebruiken.
Verder hebben mijn vriend en ik qua bezigheden weinig tot niets met elkaar gemeen. Alleen de manier waarop we in het leven staan: een huis op het platteland met paarden en honden. En gewoon tevreden thuis zijn. Er zijn niet veel dingen die we samen doen, behalve hele simpele dingen zoals samen tv kijken (boer zoekt vrouw), en samen met de honden lopen.
Maar we zijn tevreden zo. Waarom 2 dezelfde zielen bij elkaar? gezamenlijke intersses zijn niet zo belangrijk. Maar wel als het gaat om diepere dingen, daarin moet je wel hetzelfde zijn.
Wat ook belangrijk is, is dat de een de ander vrij laat. Mijn vriend is echt carriere gericht en lange dagen van huis. Ik laat hem gewoon zijn gang daarin gaan en zeur daar niet over. En als ik weg ben met vriendinnen en paarden, dan zeurt hij daar niet over. We slepen elkaar niet mee naar elkaars dingen, we laten elkaar gewoon. "Laten", dat is een groot woord, weet je dat?
zondag 16 januari 2011 om 19:19
Dank voor de reacties. Geeft zeker stof tot nadenken.
Ik kan heel goed de eigenschappen benoemen die ik leuk vind.
Zijn eerlijkheid, zijn betrouwbaarheid, zijn stabiliteit, zijn droge humor.
Zo kan ik nog wel door gaan, en een aantal verschillen zijn ook zeker fijn.
Ik ben ook echt verliefd op hem. Ook al komt het misschien niet zo over.
Maar het is inderdaad het stukje van het dingen samen ondernemen.
Als ik iets voorstel weigert hij dus inderdaad. En dan ga ik wel zelf hoor, en hij houdt mij daarin ook niet tegen.
Maar hij heeft bijvoorbeeld mijn vrienden nog niet ontmoet. En dat vind ik jammer, want dat is ook een belangrijk deel van mij.
Zijn argument is, het komt wel. Ik weet dat hij zich onzeker voelt. Niet op zijn gemak.
We zouden al weken naar de bios gaan. Uiteindelijk stelt hij dan toch voor om thuis te blijven.
En zo zijn er meer dingen die we zouden doen, maar wat er nog niet van gekomen is, of ik alleen heb gedaan.
Misschien heb ik niet duidelijk gemaakt dat het voor mij belangrijk is dingen te ondernemen.
Hij hoeft niet altijd mee, maar nooit is ook weer overdreven. Uitmaken was ook een soort van wakkerschudden.
Want natuurlijk heb ik het eerder aangegeven.
Ik heb besloten het nog een kans te geven, want uiteindelijk wil ik ons niet opgeven.
We hebben veel gepraat de afgelopen dagen. En vandaag belde hij met een voorstel.
Hij wil volgende week naar mij toe komen, en dan gaan we doen wat ik leuk vind.
Of ik dat een goed idee vind? Ik vind het een prachtig idee haha. En ik hoop dat hij er dan net zo van geniet als ik.
Net zoals ik zeker kan genieten tegen hem op de bank aanzitten.
Als we in dit stukje een balans kunnen vinden ben ik zeer tevreden. Dan hoop ik dat we met de rest van de verschillen ook onze weg kunnen vinden.
Ik kan heel goed de eigenschappen benoemen die ik leuk vind.
Zijn eerlijkheid, zijn betrouwbaarheid, zijn stabiliteit, zijn droge humor.
Zo kan ik nog wel door gaan, en een aantal verschillen zijn ook zeker fijn.
Ik ben ook echt verliefd op hem. Ook al komt het misschien niet zo over.
Maar het is inderdaad het stukje van het dingen samen ondernemen.
Als ik iets voorstel weigert hij dus inderdaad. En dan ga ik wel zelf hoor, en hij houdt mij daarin ook niet tegen.
Maar hij heeft bijvoorbeeld mijn vrienden nog niet ontmoet. En dat vind ik jammer, want dat is ook een belangrijk deel van mij.
Zijn argument is, het komt wel. Ik weet dat hij zich onzeker voelt. Niet op zijn gemak.
We zouden al weken naar de bios gaan. Uiteindelijk stelt hij dan toch voor om thuis te blijven.
En zo zijn er meer dingen die we zouden doen, maar wat er nog niet van gekomen is, of ik alleen heb gedaan.
Misschien heb ik niet duidelijk gemaakt dat het voor mij belangrijk is dingen te ondernemen.
Hij hoeft niet altijd mee, maar nooit is ook weer overdreven. Uitmaken was ook een soort van wakkerschudden.
Want natuurlijk heb ik het eerder aangegeven.
Ik heb besloten het nog een kans te geven, want uiteindelijk wil ik ons niet opgeven.
We hebben veel gepraat de afgelopen dagen. En vandaag belde hij met een voorstel.
Hij wil volgende week naar mij toe komen, en dan gaan we doen wat ik leuk vind.
Of ik dat een goed idee vind? Ik vind het een prachtig idee haha. En ik hoop dat hij er dan net zo van geniet als ik.
Net zoals ik zeker kan genieten tegen hem op de bank aanzitten.
Als we in dit stukje een balans kunnen vinden ben ik zeer tevreden. Dan hoop ik dat we met de rest van de verschillen ook onze weg kunnen vinden.
