Relaties
alle pijlers
Andere man tegengekomen
maandag 25 juni 2018 om 14:05
Hallo,
Ik ben 29 en gelukkig in een relatie met een hele lieve man.
Echter dat dacht ik, of eigenlijk moet ik zeggen, ik twijfel nu een beetje.
Momenteel heb ik 1,5 jaar een relatie met mijn huidige vriend na lang single geweest te zijn en veel dates. Door zolang single geweest te zijn ben ik gewend om alleen te zijn, alleen te denken, flinke muur om mijzelf heen gebouwd om niet gekwetst te worden en de bepaalde vrijheid die daarbij hoort. Dit allemaal wordt steeds minder en inmiddels heeft mijn huidige vriend die muur allang afgebroken. Ik ben gelukkig met hem en hij biedt mij alles voor mijn gevoel.
Afgelopen week kwam ik via mijn werk in contact met een man die ineens mijn hart sneller deed kloppen. Terwijl ik in mijn dagelijkse werk met heel veel mensen/klanten te maken heb als relatie manager.
Ik dacht bij mijzelf er eigenlijk verder niet meer aan totdat hij mij had toegevoegd op facebook. Het voelde goed en natuurlijk voor mijn ego- aangezien mijn zelfbeeld niet altijd even positief is- dat een knappe man mij had toegevoegd .
Aangezien ik heel veel collega's en klanten op mijn facebook heb -waar ik overigens niks mee doe- dacht ik dat het wel kon. Alleen begonnen we te chatten en begon mijn hart alleen maar sneller te gaan voor hem. Waar ik eerst dacht dat niks tussen mijn relatie in kon komen is dus gebeurd en dat is eng. Ik dacht de liefde gevonden te hebben en dat het onverstoorbaar was. Nu heb ik ineens ook gevoelens voor een andere man.
Inmiddels antwoord ik niet meer op de chat en probeer ik het achter mij te laten, maar hij spookt nog steeds door mijn hoofd. Alsof ik weer in de vrijgezellenstatus zit en niet kan wachten om te daten.
Ik probeer het achter mij te laten maar het laat me maar niet los. Ben ik dan niet gelukkig genoeg in mijn relatie, niet verliefd genoeg of was dit een one-time iets... zit er best wel mee. Voor mijn gevoel ben ik wel gelukkig en wil ik deze relatie heel graag. Maar iets verlangt ook naar het onbekende.
Zijn dit soort dingen normaal in een relatie waar je verleidingen tegenkomt of ligt het dieper?
Ik ben 29 en gelukkig in een relatie met een hele lieve man.
Echter dat dacht ik, of eigenlijk moet ik zeggen, ik twijfel nu een beetje.
Momenteel heb ik 1,5 jaar een relatie met mijn huidige vriend na lang single geweest te zijn en veel dates. Door zolang single geweest te zijn ben ik gewend om alleen te zijn, alleen te denken, flinke muur om mijzelf heen gebouwd om niet gekwetst te worden en de bepaalde vrijheid die daarbij hoort. Dit allemaal wordt steeds minder en inmiddels heeft mijn huidige vriend die muur allang afgebroken. Ik ben gelukkig met hem en hij biedt mij alles voor mijn gevoel.
Afgelopen week kwam ik via mijn werk in contact met een man die ineens mijn hart sneller deed kloppen. Terwijl ik in mijn dagelijkse werk met heel veel mensen/klanten te maken heb als relatie manager.
Ik dacht bij mijzelf er eigenlijk verder niet meer aan totdat hij mij had toegevoegd op facebook. Het voelde goed en natuurlijk voor mijn ego- aangezien mijn zelfbeeld niet altijd even positief is- dat een knappe man mij had toegevoegd .
Aangezien ik heel veel collega's en klanten op mijn facebook heb -waar ik overigens niks mee doe- dacht ik dat het wel kon. Alleen begonnen we te chatten en begon mijn hart alleen maar sneller te gaan voor hem. Waar ik eerst dacht dat niks tussen mijn relatie in kon komen is dus gebeurd en dat is eng. Ik dacht de liefde gevonden te hebben en dat het onverstoorbaar was. Nu heb ik ineens ook gevoelens voor een andere man.
Inmiddels antwoord ik niet meer op de chat en probeer ik het achter mij te laten, maar hij spookt nog steeds door mijn hoofd. Alsof ik weer in de vrijgezellenstatus zit en niet kan wachten om te daten.
Ik probeer het achter mij te laten maar het laat me maar niet los. Ben ik dan niet gelukkig genoeg in mijn relatie, niet verliefd genoeg of was dit een one-time iets... zit er best wel mee. Voor mijn gevoel ben ik wel gelukkig en wil ik deze relatie heel graag. Maar iets verlangt ook naar het onbekende.
Zijn dit soort dingen normaal in een relatie waar je verleidingen tegenkomt of ligt het dieper?
maandag 15 oktober 2018 om 10:57
[quote=thinnermaaktvuur post_id=29120408 time=1539351018 user_id=371842]
Hoe lang duurt zoiets en had je in het moment ook overzicht over de situatie? Had je ook verliefde gevoelens? Ik probeer dit voor mezelf op dit moment ook allemaal te achterhalen in een gelijksoortige situatie. Alleen is de rolverdeling m-v omgedraaid. Het zou fijn als ik er wat meer vat op kreeg. Ik probeer soms ook van die tips op internet uit (negeren, uit je hoofd zetten door hard te gaan werken enzovoort) alleen het is me de afgelopen maanden nog niet helemaal gelukt. Ja, het harde werken wel, maar niet het definitief uit mijn hoofd zetten. Het is zelfs erger geworden. Heb je ook verteld dat je een relatie had? Ik heb dat wel gedaan, maar het leek alsof het er in de gesprekken niet echt toe deed. Ik schaam me ook dood voor het feit dat ik hierin terecht ben
Hoe lang duurt zoiets en had je in het moment ook overzicht over de situatie? Had je ook verliefde gevoelens? Ik probeer dit voor mezelf op dit moment ook allemaal te achterhalen in een gelijksoortige situatie. Alleen is de rolverdeling m-v omgedraaid. Het zou fijn als ik er wat meer vat op kreeg. Ik probeer soms ook van die tips op internet uit (negeren, uit je hoofd zetten door hard te gaan werken enzovoort) alleen het is me de afgelopen maanden nog niet helemaal gelukt. Ja, het harde werken wel, maar niet het definitief uit mijn hoofd zetten. Het is zelfs erger geworden. Heb je ook verteld dat je een relatie had? Ik heb dat wel gedaan, maar het leek alsof het er in de gesprekken niet echt toe deed. Ik schaam me ook dood voor het feit dat ik hierin terecht ben
maandag 15 oktober 2018 om 16:46
Ik ging hem niet uit de weg, dat zou raar geweest zijn in mijn situatie. Ik hem mijn toenmalige man niets verteld over deze verliefdheid omdat ik 100% zeker wist dat ik er niets mee ging doen. Ik heb ook die vriend niet verteld dat ik verliefd op hem was, al was de spanning tussen ons soms zo aanwezig dat je er plakjes van kon snijden bij wijze van spreken. Ik wist dus wel dat hij ook iets voor mij voelde. Maar als je het kenbaar maakt aan elkaar dan neem je de eerste drempel weg. En de tweede volgt gemakkelijker. Dat wilde ik niet. Hoe meer drempels, hoe liever het mij was. Elke drempel is een bescherming. Ik wilde er echt niets mee doen. Ondertussen werkte ik aan mijn relatie en praten wij over wat er niet goed ging tussen ons. Dat was namelijk waar het omging. Die verliefdheid was alleen maar een vlucht. Daar was ik mij van bewust.thinnermaaktvuur schreef: ↑15-10-2018 08:35Dank je wel voor deze reactie. Hier heb ik zelf meer aan. Kun je misschien iets meer zeggen over hoe je die verliefdheid verbijt? Ga je dan iemand uit de weg? En als dat niet kan: zeg je tegen diegene 'ik vind je leuk', maar ik kan er niks mee (=friendzonen)? Uitzitten was ook mijn eerste impuls. Alleen het is soms wel verdraait lastig.
Wat mij er doorheen hielp was mijzelf continu voorhouden dat het het niet waard was. Een keer met elkaar naar bed gaan ? Een affaire beginnen ? Het was het risico dat mijn gezin kapot ging niet waard. Uiteindelijk wordt ook die nieuwe liefde saai, krijg je ook met die nieuwe liefde onenigheid, ga je ook bij die nieuwe liefde de minpunten zien. Het gras is niet groener aan de overkant en daar was ik mij ten volle van bewust.
dinsdag 16 oktober 2018 om 09:38
Dank je wel. Ik ben er zelf nog niet helemaal uit. Saaiheid speelt denk ik niet zo'n grote rol, maar misschien moet ik ook daar nog even goed over nadenken. Misschien waait het dan ook wel over. Heb je het ook met vrienden besproken?Ouwedibbes schreef: ↑15-10-2018 16:46Ik ging hem niet uit de weg, dat zou raar geweest zijn in mijn situatie. Ik hem mijn toenmalige man niets verteld over deze verliefdheid omdat ik 100% zeker wist dat ik er niets mee ging doen. Ik heb ook die vriend niet verteld dat ik verliefd op hem was, al was de spanning tussen ons soms zo aanwezig dat je er plakjes van kon snijden bij wijze van spreken. Ik wist dus wel dat hij ook iets voor mij voelde. Maar als je het kenbaar maakt aan elkaar dan neem je de eerste drempel weg. En de tweede volgt gemakkelijker. Dat wilde ik niet. Hoe meer drempels, hoe liever het mij was. Elke drempel is een bescherming. Ik wilde er echt niets mee doen. Ondertussen werkte ik aan mijn relatie en praten wij over wat er niet goed ging tussen ons. Dat was namelijk waar het omging. Die verliefdheid was alleen maar een vlucht. Daar was ik mij van bewust.
Wat mij er doorheen hielp was mijzelf continu voorhouden dat het het niet waard was. Een keer met elkaar naar bed gaan ? Een affaire beginnen ? Het was het risico dat mijn gezin kapot ging niet waard. Uiteindelijk wordt ook die nieuwe liefde saai, krijg je ook met die nieuwe liefde onenigheid, ga je ook bij die nieuwe liefde de minpunten zien. Het gras is niet groener aan de overkant en daar was ik mij ten volle van bewust.