Relaties
alle pijlers
Bang om te gaan..
zaterdag 7 november 2009 om 13:31
Hallo forumgenoten,
Ik zit al weer 7 jaar in mijn huidige relatie. We hebben een zoon van anderhalf, de zwangerschap was een verrassing maar welkom. Eigenlijk had ik voordat ik zwanger was al wel eens twijfels over onze relatie. Maar dan bedenk je dat alle relaties wel ups and downs hebben. Zo slecht heb je het toch niet? Hij is jammer genoeg niet een ondernemend type en hecht heeeeel veel waarde aan zn computer, een echte game freak. Op zich was dat nooit een gigantisch probleem want we woonden voorheen vrij klein maar de computer en tv stonden in dezelfde ruimte de je was wel altijd gezellig bij elkaar. We hebben net voordat we wisten dat we zwanger waren een huis gekocht. Een ouder huis wat flink opgeknapt kon worden en ook overwaarde zou opleveren. Tijdens de zwangerschap werden mijn twijfels sterker. Hij was er gewoon niet voor mij tijdens deze periode. Ik was overdag aan het werk(4d pw) en sávonds en op vrije dagen druk aan het klussen. Natuurlijk was ik moe, maar er moet wel gewerkt worden, het komt niet vanzelf klaar. Gelukkig heb ik een hele handige pa en broer die de hele verbouwing zelf hebben gedaan met onze hulp. Maar vaak genoeg waren wij druk bezig en lag mn vriend lekker in bed, want hij was moe. Nooit legde hij even een hand op je buik of haalde even iets lekkers voor je op. Zijn er uberhaupt mannen die dat doen voor hun vrouw? of zie je dat alleen in films..
Anyway.. na de geboorte kon hij er nog steeds niet voor mij zijn. hij was aan het werk, sliep computerde en dat was het. Nooit es even de baby van me overnemen, even met hem spelen of in bad doen. En wel klagen dat we noooit meer sex hebben (was oko zo) maar dat is toch ook niet gek als je alles alleen moet doen. Wij zijn niet 8 uurtjes aan het werk. Wij beginnen sóchtends vroeg en sávonds laat zijn we klaar. Soorry ik ben bekaf.. als mijn hoofd mn kussen raakte was ik in dromenland. Dat doet je relatie geen goed. Tegenwoordig zit ik er steeds vaker aan te denken dat we mischien beter uit elkaar kunnen gaan. Ik weet niet eens of ik hem nog wel aantrekkelijk vind. Mischien ben ik gewoon zo gewend aan hem. Ik weet het gewoon niet. We doen tegenwoordig echt niks meer samen, hij zit achter zn pc die boven staat en ik ben beneden tv aan het kijken. Ik zie hem even als hij thuis komt, we gaan eten en als hij tussen het gamen door beneden komt om een sigaretje te roken. Dat kun je toch geen relatie noemen. Maar ja, we hebben een kleintje hoe moet ik daar voor zorgen zonder inkomen? Ik ben inmiddels alweer 4 maand werkloos, kan op dit moment niet aan werk komen. En dan het huis.. als we dat nu in deze tijd moeten verkopen blijven we allebei met een beste schuld achter..
Graag hoor ik julie ongezoute mening!
PS: kun je lichamelijke / psychische klachten ontwikkelen doordat je te lang ongelukkig bent?
Ik zit al weer 7 jaar in mijn huidige relatie. We hebben een zoon van anderhalf, de zwangerschap was een verrassing maar welkom. Eigenlijk had ik voordat ik zwanger was al wel eens twijfels over onze relatie. Maar dan bedenk je dat alle relaties wel ups and downs hebben. Zo slecht heb je het toch niet? Hij is jammer genoeg niet een ondernemend type en hecht heeeeel veel waarde aan zn computer, een echte game freak. Op zich was dat nooit een gigantisch probleem want we woonden voorheen vrij klein maar de computer en tv stonden in dezelfde ruimte de je was wel altijd gezellig bij elkaar. We hebben net voordat we wisten dat we zwanger waren een huis gekocht. Een ouder huis wat flink opgeknapt kon worden en ook overwaarde zou opleveren. Tijdens de zwangerschap werden mijn twijfels sterker. Hij was er gewoon niet voor mij tijdens deze periode. Ik was overdag aan het werk(4d pw) en sávonds en op vrije dagen druk aan het klussen. Natuurlijk was ik moe, maar er moet wel gewerkt worden, het komt niet vanzelf klaar. Gelukkig heb ik een hele handige pa en broer die de hele verbouwing zelf hebben gedaan met onze hulp. Maar vaak genoeg waren wij druk bezig en lag mn vriend lekker in bed, want hij was moe. Nooit legde hij even een hand op je buik of haalde even iets lekkers voor je op. Zijn er uberhaupt mannen die dat doen voor hun vrouw? of zie je dat alleen in films..
Anyway.. na de geboorte kon hij er nog steeds niet voor mij zijn. hij was aan het werk, sliep computerde en dat was het. Nooit es even de baby van me overnemen, even met hem spelen of in bad doen. En wel klagen dat we noooit meer sex hebben (was oko zo) maar dat is toch ook niet gek als je alles alleen moet doen. Wij zijn niet 8 uurtjes aan het werk. Wij beginnen sóchtends vroeg en sávonds laat zijn we klaar. Soorry ik ben bekaf.. als mijn hoofd mn kussen raakte was ik in dromenland. Dat doet je relatie geen goed. Tegenwoordig zit ik er steeds vaker aan te denken dat we mischien beter uit elkaar kunnen gaan. Ik weet niet eens of ik hem nog wel aantrekkelijk vind. Mischien ben ik gewoon zo gewend aan hem. Ik weet het gewoon niet. We doen tegenwoordig echt niks meer samen, hij zit achter zn pc die boven staat en ik ben beneden tv aan het kijken. Ik zie hem even als hij thuis komt, we gaan eten en als hij tussen het gamen door beneden komt om een sigaretje te roken. Dat kun je toch geen relatie noemen. Maar ja, we hebben een kleintje hoe moet ik daar voor zorgen zonder inkomen? Ik ben inmiddels alweer 4 maand werkloos, kan op dit moment niet aan werk komen. En dan het huis.. als we dat nu in deze tijd moeten verkopen blijven we allebei met een beste schuld achter..
Graag hoor ik julie ongezoute mening!
PS: kun je lichamelijke / psychische klachten ontwikkelen doordat je te lang ongelukkig bent?
zaterdag 7 november 2009 om 13:37
zaterdag 7 november 2009 om 13:40
Ojee, wat een verhaal. Eerst even een knuffel voor je.
De mosterd na de maaltijd is dat het niet zo handig is om aan kinderen te beginnen, als je al twijfelt over je relatie. Ik snap ook dat je overweldigend was door het zwanger zijn, het huisje-boompje-beestje idee. Zit toch diepgeworteld soms.
Jij klinkt niet blij. En ik kan me niet voorstellen dat hij blij is. Gamen lijkt mij een vlucht. Was hij blij met de onverwachte zwangerschap?
De mosterd na de maaltijd is dat het niet zo handig is om aan kinderen te beginnen, als je al twijfelt over je relatie. Ik snap ook dat je overweldigend was door het zwanger zijn, het huisje-boompje-beestje idee. Zit toch diepgeworteld soms.
Jij klinkt niet blij. En ik kan me niet voorstellen dat hij blij is. Gamen lijkt mij een vlucht. Was hij blij met de onverwachte zwangerschap?
zaterdag 7 november 2009 om 13:46
wat erg voor je. Volgens mij is je vriend wel redelijk gelukkig. Hij kan lekker gamen, woont in een mooi huis. Jij regelt het huishouden en het kind.
Misschien tijd om duidelijk aan hem te zeggen wat je verwacht. En dan bedoel ik zinnen als: zaterdag gaan wij samen iets leuks samen doen. (En dat hoeft niet ingewikkeld te zijn, maar kan ook een avondje samen dvd kijken zijn).
Dat werkt beter als: ik wil dat je minder gaat gamen.
Vertel hem dat hij elke woensdag op de baby mag passen zodat jij even lekker kan sporten, relaxen, met een vriendin afspreken.
Geef hem taken ipv vage wensen.
Misschien tijd om duidelijk aan hem te zeggen wat je verwacht. En dan bedoel ik zinnen als: zaterdag gaan wij samen iets leuks samen doen. (En dat hoeft niet ingewikkeld te zijn, maar kan ook een avondje samen dvd kijken zijn).
Dat werkt beter als: ik wil dat je minder gaat gamen.
Vertel hem dat hij elke woensdag op de baby mag passen zodat jij even lekker kan sporten, relaxen, met een vriendin afspreken.
Geef hem taken ipv vage wensen.
zaterdag 7 november 2009 om 13:48
zaterdag 7 november 2009 om 13:53
zaterdag 7 november 2009 om 13:55
Om met je laatste vraag te beginnen: Ja, daar kan je zeker klachten van krijgen.. deze relatie is geen relatie terwijl je dat wél wilt. En daar word je ongelukkig van (niet van hem, maar van het feit dat je in een slechte relatie zit) en daar kan je ziek van worden... zeer ongezonde manier van leven.
Je hebt een keuze, blijf je bij deze slappe zak (jij vroeg om ongezouten hè?) of ga je voor jezelf en kind? Verkoop je huis, vraag een bijstand aan en neem je leven weer in eigen hand. Het is zwaar, rot, balen enz... maar het smaakt zoet om je geluk weer in eigen hand te nemen.
Veel sterkte!
Je hebt een keuze, blijf je bij deze slappe zak (jij vroeg om ongezouten hè?) of ga je voor jezelf en kind? Verkoop je huis, vraag een bijstand aan en neem je leven weer in eigen hand. Het is zwaar, rot, balen enz... maar het smaakt zoet om je geluk weer in eigen hand te nemen.
Veel sterkte!
zaterdag 7 november 2009 om 14:04
Praten praten praten, net zo lang tot jullie er beter van worden. Waarschijnlijk komt het allemaal niet zo duidelijk bij hem aan. Echt duidelijk zijn en in een gesprek niet al je grieven van de afgelopen jaren eruit gooien, maar gewoon stukje voor stukje dingen bespreken, en afspraken maken. En ook complimenten geven als je ziet dat hij wel zijn best doet. Ach.. het zijn net kinderen soms. Je moet duidelijk zijn. Misschien zit hij nu al een kwartier per dag minder te gamen en vindt hij al dat hij daarmee vreselijk zijn best doet.
zaterdag 7 november 2009 om 14:55
Je man komt op me over als een puberjongen. Het beeld dat je schetst, ziet er in mijn ogen uit als de moeder van een baby en een tiener, je lijkt wel een éénoudergezin.
Volgens mij heb je al zat gepraat en hij zou zijn "leven beteren". Tot dusver is het hem blijkbaar aan de tijd / energie / handvatten (??) ontbroken om ook daadwerkelijk stappen daarin te ondernemen. Weet hij concreet wat jij graag zou willen? Ziet hij dat zelf ook echt zo maar blijft hij liever in zijn comfortzone, of wat is het anders?
Ik krijg het idee dat hij niet echt in ziet dat het menes is. Net als jij, beiden gewend aan een helemaal niet ideale situatie - maar wel één die wellicht nog comfortabel genoeg is.
Wellicht een idee om nu eens heel duidelijk en kort maar krachtig aan te kaarten dat het je echt menes is. Geef duidelijk aan wat je concreet van hem wilt, wat je dwars zit. Ga een paar dagen met de kleine naar een vriendin/je moeder oid, of een hotelletje en laat jezelf lekker verwennen als je de mogelijkheid hebt. Geef ook duidelijk aan wat de evt. consequenties zijn, en een tijdspad dat voor jou werkbaar is. Tot wanneer ben jij bereid te wachten?
Volgens mij heb je al zat gepraat en hij zou zijn "leven beteren". Tot dusver is het hem blijkbaar aan de tijd / energie / handvatten (??) ontbroken om ook daadwerkelijk stappen daarin te ondernemen. Weet hij concreet wat jij graag zou willen? Ziet hij dat zelf ook echt zo maar blijft hij liever in zijn comfortzone, of wat is het anders?
Ik krijg het idee dat hij niet echt in ziet dat het menes is. Net als jij, beiden gewend aan een helemaal niet ideale situatie - maar wel één die wellicht nog comfortabel genoeg is.
Wellicht een idee om nu eens heel duidelijk en kort maar krachtig aan te kaarten dat het je echt menes is. Geef duidelijk aan wat je concreet van hem wilt, wat je dwars zit. Ga een paar dagen met de kleine naar een vriendin/je moeder oid, of een hotelletje en laat jezelf lekker verwennen als je de mogelijkheid hebt. Geef ook duidelijk aan wat de evt. consequenties zijn, en een tijdspad dat voor jou werkbaar is. Tot wanneer ben jij bereid te wachten?
Computer says nooooo
zaterdag 7 november 2009 om 14:58
Sorry Johnnycake, maar ik ben nu 33 weken zwanger en ze bestaan wel echt hoor, die mannen die hun vrouw op handen dragen als ze zwanger is. Mijn lief doet de zware boodschappen, legt zeer regelmatig zijn handen op mijn buik voor een onderonsje en een kusje met zijn uk. Hij heeft een baan waarbij het eigenlijk niet geaccpeteerd is om minder te werken, hij heeft er een papadag voor de aank. 9 maanden doorheen gedrukt. Op die dag gaat hij straks babyzwemmen. Heerlijk.
Ik zou me erg eenzaam voelen in een relatie waarin dit anders was en ik het gevoel had in mijn eentje zwanger te zijn.
Ik zou me erg eenzaam voelen in een relatie waarin dit anders was en ik het gevoel had in mijn eentje zwanger te zijn.
Computer says nooooo
zaterdag 7 november 2009 om 15:22
Ik heb je verhaal gelezen, en ik weet eigenlijk niet wat ik er op moet zeggen. Het lijkt me een hele moeilijke situatie. Al helemaal dat je jezelf voorbij loopt en jezelf op de 2e plaats zet.
Ga bij jezelf na wat jij wilt en waar jij je gelukkig bij voelt. Geef hem aan waar je mee zit en gooi je frustraties eruit als hij voor de zoveelste keer aan het gamen is. Zeg hem dat je hem mist en waarom hij er bijvoorbeeld in een bepaalde situatie niet voor je kan zijn. leg hem dan uit wat je voelt. Zeg hem dat je hard werkt voor jullie relatie en jullie kindje en dat daarom de sex er weleens bij inschiet en dat je niet alles alleen kunt doen. Laat je emoties zien. Stel je kwetsbaar op. En als jij nadat alles het gevoel hebt dat hij er niet voor je kan zijn en je ook niet gelukkig kan maken stel dan je eigen grenzen en zoek je eigen geluk. Het is geven en nemen. En jij kunt niet alles alleen doen. Je zult er samen voor moeten vechten, want als je alles alleen moet doen kan het je inderdaad opbreken, als je van zijn kant geen liefde en genegenheid meer voelt. Kop op en heel veel sterkte gewenst! En onthoud : JIJ MAG ER OOK ZIJN!!!
Ga bij jezelf na wat jij wilt en waar jij je gelukkig bij voelt. Geef hem aan waar je mee zit en gooi je frustraties eruit als hij voor de zoveelste keer aan het gamen is. Zeg hem dat je hem mist en waarom hij er bijvoorbeeld in een bepaalde situatie niet voor je kan zijn. leg hem dan uit wat je voelt. Zeg hem dat je hard werkt voor jullie relatie en jullie kindje en dat daarom de sex er weleens bij inschiet en dat je niet alles alleen kunt doen. Laat je emoties zien. Stel je kwetsbaar op. En als jij nadat alles het gevoel hebt dat hij er niet voor je kan zijn en je ook niet gelukkig kan maken stel dan je eigen grenzen en zoek je eigen geluk. Het is geven en nemen. En jij kunt niet alles alleen doen. Je zult er samen voor moeten vechten, want als je alles alleen moet doen kan het je inderdaad opbreken, als je van zijn kant geen liefde en genegenheid meer voelt. Kop op en heel veel sterkte gewenst! En onthoud : JIJ MAG ER OOK ZIJN!!!
zaterdag 7 november 2009 om 15:27
Vaak voelt het ook als een 1 oudergezin. Vandaag is het zaterdag.. tis inmiddels 15.30 uur en papa ligt nog op bed... gezellig toch?
Hij weet verder heel goed wat ik van hem verwacht, dat is al eerder besproken. Zoals es wat meer tijd aan zn zoon besteden of een keer een vaatwasser uitruimen in het weekend, een luier verschonen noem maar op
Hij weet verder heel goed wat ik van hem verwacht, dat is al eerder besproken. Zoals es wat meer tijd aan zn zoon besteden of een keer een vaatwasser uitruimen in het weekend, een luier verschonen noem maar op
zaterdag 7 november 2009 om 15:48
tnx Beebee.. het gaat allemaal veel sneller dan het in het begin van zo'n zwangerschap lijkt, he.. Met 33/4 al bevallen.. jeetje. dat was vast schrikken!
Je schrijft dat je al duidelijk hebt aangegeven wat je van je man verlangt. Ik heb ontzettend met je te doen, op een dag als deze om 15:30 nog in bed..
Wat gebeurt er eigenlijk als je om 10:00 hem wakker had gemaakt met de melding dat het tijd is om op te staan en samen iets te gaan doen? Mist hij jou / jullie kindje trouwens niet?
Ik zou het zelf vreselijk vinden zoveel van ons leven samen te missen omdat ik 's nachts aan mijn game(verslaving??) werk en daardoor overdags te moe ben om erbij te zijn.
Nog één maal, maar nu met duidelijke consequenties eraan verbonden, zou ik met hem praten. Als dat niet helpt, moet je ook voor jezelf aan die consequenties houden.
Je schrijft dat je al duidelijk hebt aangegeven wat je van je man verlangt. Ik heb ontzettend met je te doen, op een dag als deze om 15:30 nog in bed..
Wat gebeurt er eigenlijk als je om 10:00 hem wakker had gemaakt met de melding dat het tijd is om op te staan en samen iets te gaan doen? Mist hij jou / jullie kindje trouwens niet?
Ik zou het zelf vreselijk vinden zoveel van ons leven samen te missen omdat ik 's nachts aan mijn game(verslaving??) werk en daardoor overdags te moe ben om erbij te zijn.
Nog één maal, maar nu met duidelijke consequenties eraan verbonden, zou ik met hem praten. Als dat niet helpt, moet je ook voor jezelf aan die consequenties houden.
summer73 wijzigde dit bericht op 07-11-2009 15:49
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
Computer says nooooo
zaterdag 7 november 2009 om 16:06
Summerbreeze, je hebt wel gelijk moet ik toegeven. Toen ik mijn post schreef had ik de eerdere replies van TO nog niet gelezen. Zo te zien moet deze jongen eens flink wakkergeschud worden. Dat voordeel van de twijfel wil ik hem wel geven, TO heeft per slot van rekening vijf jaar voor lief genomen dat hij is zoals hij is. Het een en ander is nog niet helemaal tot hem doorgedrongen.
zaterdag 7 november 2009 om 16:35
Ik geloof niet dat jouw partner gelukkig is met de situatie en het maar best vind. Niemand voelt zich diep van binnen gelukkig als hij/zij vluchtgedrag vertoont, zoals gamen oid. Het is gemakkelijk om te zeggen 'wat een slappe zak' (zeker voor buitenstaanders), maar zijn gedrag komt ook ergens vandaan. Als je ergens nog voelt dat je wel met hem verder zou willen (mits hij .... en ... en ...), dan is het de kunst om die angel te vinden en eruit te halen.
Ik zeg dit niet om hem te verdedigen, want als jij je al zo lang onvoldoende ondersteund voelt, dan doet hij je te kort. Je hebt recht op een partner die je steunt, liefde geeft en dingen met je doet.
Iedere relatie heeft ups en downs. Soms is de down zo diep of lang, dat je er maar moeilijk uit komt. Bovendien kun je dan alleen nog maar de/zijn negatieve kanten zien, en niet zijn goede kanten of potenties. Maar dat wil niet zeggen dat die up niet meer kan komen.... mits daar aan gewerkt wordt.
Hoe denk jij over relatietherapie? Soms is het zelf ook lastig om de situatie nog scherp te kunnen zien. Je kunt immers gemakkelijk beredeneren vanuit jouw wensen en frustraties. Wat wil ik? Waar heb ik behoefte aan? Wat wil je dat hij doet of juist niet doet?
Maar wat speelt er precies bij hem? Hoe komt het dat hij dit gedrag vertoond?
Ik denk dat jullie helderheid in beide dingen nodig hebben om weer gelukkig te kunnen worden in deze relatie.
Het klinkt misschien wat veel vanuit zijn kant bekeken. Maar als je met zn twee bent, zijn er ook twee kanten. Wil je de neuzen dezelfde kant op krijgen, dan moeten ze allebei aan bod komen.
Succes / Sterkte
Ik zeg dit niet om hem te verdedigen, want als jij je al zo lang onvoldoende ondersteund voelt, dan doet hij je te kort. Je hebt recht op een partner die je steunt, liefde geeft en dingen met je doet.
Iedere relatie heeft ups en downs. Soms is de down zo diep of lang, dat je er maar moeilijk uit komt. Bovendien kun je dan alleen nog maar de/zijn negatieve kanten zien, en niet zijn goede kanten of potenties. Maar dat wil niet zeggen dat die up niet meer kan komen.... mits daar aan gewerkt wordt.
Hoe denk jij over relatietherapie? Soms is het zelf ook lastig om de situatie nog scherp te kunnen zien. Je kunt immers gemakkelijk beredeneren vanuit jouw wensen en frustraties. Wat wil ik? Waar heb ik behoefte aan? Wat wil je dat hij doet of juist niet doet?
Maar wat speelt er precies bij hem? Hoe komt het dat hij dit gedrag vertoond?
Ik denk dat jullie helderheid in beide dingen nodig hebben om weer gelukkig te kunnen worden in deze relatie.
Het klinkt misschien wat veel vanuit zijn kant bekeken. Maar als je met zn twee bent, zijn er ook twee kanten. Wil je de neuzen dezelfde kant op krijgen, dan moeten ze allebei aan bod komen.
Succes / Sterkte
zaterdag 7 november 2009 om 16:47
quote:Beebee_M schreef op 07 november 2009 @ 13:48:
En dat huisje boompje beestje is inderdaad aantrekkelijk maar valt vies tegen op deze manier
Voor je vriend maak je het wel heel aantrekkelijk. Jij werkt bijna fulltime, je zorgt voor jullie kind en het huishouden en tussendoor verbouw je nog eens eigenhandig jullie koophuis zodat het in waarde stijgt.
Volgens mij moet je hem heel duidelijk vertellen wat jij wel en niet wil. Wat hij wil is wel duidelijk, maar waar blijf jij in deze relatie?
En dat huisje boompje beestje is inderdaad aantrekkelijk maar valt vies tegen op deze manier
Voor je vriend maak je het wel heel aantrekkelijk. Jij werkt bijna fulltime, je zorgt voor jullie kind en het huishouden en tussendoor verbouw je nog eens eigenhandig jullie koophuis zodat het in waarde stijgt.
Volgens mij moet je hem heel duidelijk vertellen wat jij wel en niet wil. Wat hij wil is wel duidelijk, maar waar blijf jij in deze relatie?
