Relaties
alle pijlers
Bang om te gaan..
zaterdag 7 november 2009 om 13:31
Hallo forumgenoten,
Ik zit al weer 7 jaar in mijn huidige relatie. We hebben een zoon van anderhalf, de zwangerschap was een verrassing maar welkom. Eigenlijk had ik voordat ik zwanger was al wel eens twijfels over onze relatie. Maar dan bedenk je dat alle relaties wel ups and downs hebben. Zo slecht heb je het toch niet? Hij is jammer genoeg niet een ondernemend type en hecht heeeeel veel waarde aan zn computer, een echte game freak. Op zich was dat nooit een gigantisch probleem want we woonden voorheen vrij klein maar de computer en tv stonden in dezelfde ruimte de je was wel altijd gezellig bij elkaar. We hebben net voordat we wisten dat we zwanger waren een huis gekocht. Een ouder huis wat flink opgeknapt kon worden en ook overwaarde zou opleveren. Tijdens de zwangerschap werden mijn twijfels sterker. Hij was er gewoon niet voor mij tijdens deze periode. Ik was overdag aan het werk(4d pw) en sávonds en op vrije dagen druk aan het klussen. Natuurlijk was ik moe, maar er moet wel gewerkt worden, het komt niet vanzelf klaar. Gelukkig heb ik een hele handige pa en broer die de hele verbouwing zelf hebben gedaan met onze hulp. Maar vaak genoeg waren wij druk bezig en lag mn vriend lekker in bed, want hij was moe. Nooit legde hij even een hand op je buik of haalde even iets lekkers voor je op. Zijn er uberhaupt mannen die dat doen voor hun vrouw? of zie je dat alleen in films..
Anyway.. na de geboorte kon hij er nog steeds niet voor mij zijn. hij was aan het werk, sliep computerde en dat was het. Nooit es even de baby van me overnemen, even met hem spelen of in bad doen. En wel klagen dat we noooit meer sex hebben (was oko zo) maar dat is toch ook niet gek als je alles alleen moet doen. Wij zijn niet 8 uurtjes aan het werk. Wij beginnen sóchtends vroeg en sávonds laat zijn we klaar. Soorry ik ben bekaf.. als mijn hoofd mn kussen raakte was ik in dromenland. Dat doet je relatie geen goed. Tegenwoordig zit ik er steeds vaker aan te denken dat we mischien beter uit elkaar kunnen gaan. Ik weet niet eens of ik hem nog wel aantrekkelijk vind. Mischien ben ik gewoon zo gewend aan hem. Ik weet het gewoon niet. We doen tegenwoordig echt niks meer samen, hij zit achter zn pc die boven staat en ik ben beneden tv aan het kijken. Ik zie hem even als hij thuis komt, we gaan eten en als hij tussen het gamen door beneden komt om een sigaretje te roken. Dat kun je toch geen relatie noemen. Maar ja, we hebben een kleintje hoe moet ik daar voor zorgen zonder inkomen? Ik ben inmiddels alweer 4 maand werkloos, kan op dit moment niet aan werk komen. En dan het huis.. als we dat nu in deze tijd moeten verkopen blijven we allebei met een beste schuld achter..
Graag hoor ik julie ongezoute mening!
PS: kun je lichamelijke / psychische klachten ontwikkelen doordat je te lang ongelukkig bent?
Ik zit al weer 7 jaar in mijn huidige relatie. We hebben een zoon van anderhalf, de zwangerschap was een verrassing maar welkom. Eigenlijk had ik voordat ik zwanger was al wel eens twijfels over onze relatie. Maar dan bedenk je dat alle relaties wel ups and downs hebben. Zo slecht heb je het toch niet? Hij is jammer genoeg niet een ondernemend type en hecht heeeeel veel waarde aan zn computer, een echte game freak. Op zich was dat nooit een gigantisch probleem want we woonden voorheen vrij klein maar de computer en tv stonden in dezelfde ruimte de je was wel altijd gezellig bij elkaar. We hebben net voordat we wisten dat we zwanger waren een huis gekocht. Een ouder huis wat flink opgeknapt kon worden en ook overwaarde zou opleveren. Tijdens de zwangerschap werden mijn twijfels sterker. Hij was er gewoon niet voor mij tijdens deze periode. Ik was overdag aan het werk(4d pw) en sávonds en op vrije dagen druk aan het klussen. Natuurlijk was ik moe, maar er moet wel gewerkt worden, het komt niet vanzelf klaar. Gelukkig heb ik een hele handige pa en broer die de hele verbouwing zelf hebben gedaan met onze hulp. Maar vaak genoeg waren wij druk bezig en lag mn vriend lekker in bed, want hij was moe. Nooit legde hij even een hand op je buik of haalde even iets lekkers voor je op. Zijn er uberhaupt mannen die dat doen voor hun vrouw? of zie je dat alleen in films..
Anyway.. na de geboorte kon hij er nog steeds niet voor mij zijn. hij was aan het werk, sliep computerde en dat was het. Nooit es even de baby van me overnemen, even met hem spelen of in bad doen. En wel klagen dat we noooit meer sex hebben (was oko zo) maar dat is toch ook niet gek als je alles alleen moet doen. Wij zijn niet 8 uurtjes aan het werk. Wij beginnen sóchtends vroeg en sávonds laat zijn we klaar. Soorry ik ben bekaf.. als mijn hoofd mn kussen raakte was ik in dromenland. Dat doet je relatie geen goed. Tegenwoordig zit ik er steeds vaker aan te denken dat we mischien beter uit elkaar kunnen gaan. Ik weet niet eens of ik hem nog wel aantrekkelijk vind. Mischien ben ik gewoon zo gewend aan hem. Ik weet het gewoon niet. We doen tegenwoordig echt niks meer samen, hij zit achter zn pc die boven staat en ik ben beneden tv aan het kijken. Ik zie hem even als hij thuis komt, we gaan eten en als hij tussen het gamen door beneden komt om een sigaretje te roken. Dat kun je toch geen relatie noemen. Maar ja, we hebben een kleintje hoe moet ik daar voor zorgen zonder inkomen? Ik ben inmiddels alweer 4 maand werkloos, kan op dit moment niet aan werk komen. En dan het huis.. als we dat nu in deze tijd moeten verkopen blijven we allebei met een beste schuld achter..
Graag hoor ik julie ongezoute mening!
PS: kun je lichamelijke / psychische klachten ontwikkelen doordat je te lang ongelukkig bent?
maandag 9 november 2009 om 14:13
Ik denk dat ik besloten heb om een einde aan deze relatie te maken. Dit is niet hoe ik wil leven met iemand. Gisteravond was ik een half uurtje boven, even was opvouwen en nieuwe lading ophangen, even snel op het forum kijken. Ik kwam beneden, mn zoontje zat in de box en mn vriend probeerde op de bank te slapen (wat anders). Ik ging nog even naar het toilet voordat ik de kleine in bad wilde doen. Kleine was niet blij dat ik de kamer weer uitliep en begon te huilen. Ik denk dan dat paps hem wel even een aai over zn bolletje geeft maar niks is minder waar. Hij begon geiriteerd te zuchten en kreunen. ik bleef even wat langer op het toilet zitten om te zien wat hij uiteindelijk zou doen. Hij liep de kamer uit, keek me aan en zij met een walgelijke blik op zn gezicht.. wat een baby
Wat moet ik met zo´n kerel. Ik ga nu maar een beetje rondkijken hoe ik mijn leven kan leven zonder hem. Dat zal beteken dat ik een goedkoop huisje moet zoeken, minstens 4 dagen moet gaan werken en een ander dus mijn kind opvoed.
Ik vind het vooral moeilijk om dit huis te verlaten omdat mn vader er zoveel tijd en zelfs wat geld in heeft gestoken..ik voel me zo lullig tegen over hem.. zucht
Wat moet ik met zo´n kerel. Ik ga nu maar een beetje rondkijken hoe ik mijn leven kan leven zonder hem. Dat zal beteken dat ik een goedkoop huisje moet zoeken, minstens 4 dagen moet gaan werken en een ander dus mijn kind opvoed.
Ik vind het vooral moeilijk om dit huis te verlaten omdat mn vader er zoveel tijd en zelfs wat geld in heeft gestoken..ik voel me zo lullig tegen over hem.. zucht
maandag 9 november 2009 om 15:11
beebee je vader ziet zn dochter en kleinkind liever gelukkig dan dat ie in centen denkt. Als dat niet zo is moet je m maar extra duidelijk maken dat deze relatie voor jou onwerkbaar is.
Wat weet jouw vriend eigenlijk van jouw twijfels a/d relatie en je gedachte om weg te gaan? Ik bedoel, ga je kappen zonder dat hij dat weet?
Hoop dat t allemaal goed uitpakt, wat je ook kiest. Sterkte iig!
Wat weet jouw vriend eigenlijk van jouw twijfels a/d relatie en je gedachte om weg te gaan? Ik bedoel, ga je kappen zonder dat hij dat weet?
Hoop dat t allemaal goed uitpakt, wat je ook kiest. Sterkte iig!
maandag 9 november 2009 om 21:35
Ja hij weet dat wel. Ik heb hem in ons laatste gesprek hierover, dat was in september dudielijk gemaakt dat we uit elkaar gaan als er niks veranderd. Daarbij heb ik ook duidelijk verteld dat mijn liefde voor hem veel minder is en ik ook geen vertrouwen meer in hem heb, dit doordat ie zo vaak van alles beloofd en zich er nooit aan houdt. Hij heeft het begrepen en beloofde te gaan werken aan de relatie en mijn wensen.
Helaas heeft hij zich tot nu toe ook niet aan die belofte gehouden.
Helaas heeft hij zich tot nu toe ook niet aan die belofte gehouden.
maandag 9 november 2009 om 23:10
Doet hij dan niks met jullie kind? Kan me dat bijna niet voorstellen.. dat je een kind hebt maar er geen aandacht aan geeft.
Sorry, maar het bestaat wel, mannen die lieve dingen doen voor hun vrouw en kinderen. Heb zelf geen partner (of gezin) maar wat dat betreft vroeger thuis wel een goed voorbeeld gehad. Vader was na zijn werk heel veel met ons bezig, en in de weekenden ook. Juist omdat moeder door de week overdag alles deed.
Wat ik denk: Weggaan kan altijd nog. Je kunt jezelf nu een tijd stellen dat je ALLES gaat proberen om dit nog te redden. Jullie hebben wel een kind samen natuurlijk. Als je nu niet alles probeert, zal het kind daar later mogelijk verwijten over maken.
Relatietherapie al geprobeerd?
Je weet niet wat er in zijn kop omgaat. Misschien zijn er ook dingen die hem dwars zitten waardoor hij steeds boven achter de pc gaat zitten. Misschien komen jullie er samen niet meer uit, maar met iemand anders nog wel.
Succes.
Sorry, maar het bestaat wel, mannen die lieve dingen doen voor hun vrouw en kinderen. Heb zelf geen partner (of gezin) maar wat dat betreft vroeger thuis wel een goed voorbeeld gehad. Vader was na zijn werk heel veel met ons bezig, en in de weekenden ook. Juist omdat moeder door de week overdag alles deed.
Wat ik denk: Weggaan kan altijd nog. Je kunt jezelf nu een tijd stellen dat je ALLES gaat proberen om dit nog te redden. Jullie hebben wel een kind samen natuurlijk. Als je nu niet alles probeert, zal het kind daar later mogelijk verwijten over maken.
Relatietherapie al geprobeerd?
Je weet niet wat er in zijn kop omgaat. Misschien zijn er ook dingen die hem dwars zitten waardoor hij steeds boven achter de pc gaat zitten. Misschien komen jullie er samen niet meer uit, maar met iemand anders nog wel.
Succes.
dinsdag 10 november 2009 om 11:43
Met relatie therapie hoef ik echt niet aan te komen. Ik ben afgelopen jaar zelf voor 4 gesprekken bij de psychologe geweest en hij kan er niet bij dat je je persoonlijke dingen met zo'n iemand bespreekt. Dat is dus geen optie.
Verder is hij al helemaal geen prater behalve met wat drank op, maar dan weet je niet wat je ervan moet geloven. Met een beetje drank op neem je het niet zo nauw met de waarheid.
Denken julie niet dat het mischien beter is voor een kindje dat vader niet thuis woont, het kind dus ook weet dat ie niet op papa hoeft te rekenen? ipv dat het nu schreeuwt om aandacht van zn vader? Ik vind het zo zielig. Mijn zoon weet soms niet hoe gek die moet doen om aandacht te krijgen van zn vader. en dan zie je nu al dat hij een patroon ontwikkeld waarin hij op de verkeerde manier om aandacht vraagt. Als ie stout is krijgt ie ten slotte aandacht van papa (als ie er is)
Verder is hij al helemaal geen prater behalve met wat drank op, maar dan weet je niet wat je ervan moet geloven. Met een beetje drank op neem je het niet zo nauw met de waarheid.
Denken julie niet dat het mischien beter is voor een kindje dat vader niet thuis woont, het kind dus ook weet dat ie niet op papa hoeft te rekenen? ipv dat het nu schreeuwt om aandacht van zn vader? Ik vind het zo zielig. Mijn zoon weet soms niet hoe gek die moet doen om aandacht te krijgen van zn vader. en dan zie je nu al dat hij een patroon ontwikkeld waarin hij op de verkeerde manier om aandacht vraagt. Als ie stout is krijgt ie ten slotte aandacht van papa (als ie er is)
dinsdag 10 november 2009 om 12:05
dinsdag 10 november 2009 om 12:14
Je pikt het omdat je de vrede toch een beetje wil bewaren. Niemand zit te wachten op zo'n rotsfeer thuis.
En daarnaast blijf je stiekem hopen op het moment dat hij eindelijk volwassen wordt. Nu zie ik ook wel in dat dat niet meer gaat gebeuren maar tijdens de zwangerschap bijvoorbeeld ga je er eigenliijk van uit dat hij gaat helpen met de verzorging van onze baby. Daarna bedenk je eigenlijk smoesjes voor zijn gedrag. Hij moet er nog aan wennen enz.
En daarnaast blijf je stiekem hopen op het moment dat hij eindelijk volwassen wordt. Nu zie ik ook wel in dat dat niet meer gaat gebeuren maar tijdens de zwangerschap bijvoorbeeld ga je er eigenliijk van uit dat hij gaat helpen met de verzorging van onze baby. Daarna bedenk je eigenlijk smoesjes voor zijn gedrag. Hij moet er nog aan wennen enz.
dinsdag 10 november 2009 om 13:27
eraan wennen, jemig het is toch ook zijn kind denk ik dan. Of ie dat nu leuk vindt of niet.
Tja hopen en afwachten tot ie volwassen wordt... Hij is toch n meerderjarige met normaal functionerend brein? Denk dat je hem duidelijk moet maken dat als hij het ouderschap niet op zich gaat nemen jij tzt weg zal gaan.
Dan is ie of opgelucht want papa-af of hij denkt shit ze meent t echt, ho stop. Maar zolang hij dat niet weet weet jij ook niet of er verandering in zit.
Tja hopen en afwachten tot ie volwassen wordt... Hij is toch n meerderjarige met normaal functionerend brein? Denk dat je hem duidelijk moet maken dat als hij het ouderschap niet op zich gaat nemen jij tzt weg zal gaan.
Dan is ie of opgelucht want papa-af of hij denkt shit ze meent t echt, ho stop. Maar zolang hij dat niet weet weet jij ook niet of er verandering in zit.
dinsdag 10 november 2009 om 13:34
je bent er vanuit gegaan dat...
Stel dat hij ervan uitgegaan was dat jij alle zorg op je zou nemen, dat zijn toch zaken om duidelijke afspraken over te maken of op zn minst van elkaar te weten hoe je erover denkt?
Ow en sfeer in huis ben jij niet als enige verantwoordelijk voor
Klote allemaal hoor, veel sterkte de komende tijd!
Stel dat hij ervan uitgegaan was dat jij alle zorg op je zou nemen, dat zijn toch zaken om duidelijke afspraken over te maken of op zn minst van elkaar te weten hoe je erover denkt?
Ow en sfeer in huis ben jij niet als enige verantwoordelijk voor
Klote allemaal hoor, veel sterkte de komende tijd!
dinsdag 10 november 2009 om 13:50
Als ik jou was zou ik een plan maken om bij hem weg te gaan. Ga eerst met je ouders praten en gooi alles eruit. Zij hebben je zo goed geholpen met verbouwen, ze houden van je, dus ze zullen je heus wel begrijpen en je weer willen helpen.
Ik heb in dezelfde situatie gezeten, maar dan zonder kind. We woonden na 2,5 jaar samen, maar ik ben na een half jaar samenwonen weer weggegaan, want dat gamen is killing voor je relatie. Wat je ook roept of doet, het dringt niet door. Het gamen staat voorop (en de rest kan stikken). Dat ziet hij zelf niet, hij is niet met jou en je kindje bezig, dat is decor.
Maar het ergste is nog, dat hij zich aan zijn eigen kind lijkt te irriteren en waarschijnlijk niet inziet dat hij zelf dat 'irritante' gedrag van jullie kind oproept.
Mensen zeggen wel: probeer er eerst nog iets van te maken, maar dat heb je geprobeerd en deze man maakt jou niet gelukkig. Je kunt beter nu een nieuw leven opbouwen met wat minder, dan later spijt krijgen.
Veel sterkte!
Ik heb in dezelfde situatie gezeten, maar dan zonder kind. We woonden na 2,5 jaar samen, maar ik ben na een half jaar samenwonen weer weggegaan, want dat gamen is killing voor je relatie. Wat je ook roept of doet, het dringt niet door. Het gamen staat voorop (en de rest kan stikken). Dat ziet hij zelf niet, hij is niet met jou en je kindje bezig, dat is decor.
Maar het ergste is nog, dat hij zich aan zijn eigen kind lijkt te irriteren en waarschijnlijk niet inziet dat hij zelf dat 'irritante' gedrag van jullie kind oproept.
Mensen zeggen wel: probeer er eerst nog iets van te maken, maar dat heb je geprobeerd en deze man maakt jou niet gelukkig. Je kunt beter nu een nieuw leven opbouwen met wat minder, dan later spijt krijgen.
Veel sterkte!
dinsdag 10 november 2009 om 21:28
Je denkt dat je kind beter af is zonder zijn vader in huis.
Okee.... stel dat jullie scheiden. Dan heeft vader waarschijnlijk recht om zijn kind te blijven zien. Omgangsregeling enzo. Ik denk niet dat je je kind kunt weghouden bij de vader, als er niets ernstigs voorgevallen is.
Zou je man er genoegen mee nemen? Als jij je koffers pakt en vertrekt met kind... denkt hij dan: nouja, jammer, dan maar niet?
Ik kan het me niet voorstellen. Maar kan me ook al niet voorstellen dat een vader geen poot uitsteekt naar zijn eigen kind, dus het zegt niks.
Okee.... stel dat jullie scheiden. Dan heeft vader waarschijnlijk recht om zijn kind te blijven zien. Omgangsregeling enzo. Ik denk niet dat je je kind kunt weghouden bij de vader, als er niets ernstigs voorgevallen is.
Zou je man er genoegen mee nemen? Als jij je koffers pakt en vertrekt met kind... denkt hij dan: nouja, jammer, dan maar niet?
Ik kan het me niet voorstellen. Maar kan me ook al niet voorstellen dat een vader geen poot uitsteekt naar zijn eigen kind, dus het zegt niks.
woensdag 11 november 2009 om 12:51
Voor de geboorte zaten we in een verbouwing dus toen was er weinig tijd voor. Voor onze verhuizing zat hij ook veel te gamen, daar zijn al heel wat gesprekken over gevoerd. Toen was het wel anders aangezien we een vrij klein appartement hadden en de pc in dezelfde ruimte als de tv stond. Maar ik vind gewoon dat je dat niet meer kunt doen nu je vader bent. Ik vind het normaal dat de vader op zaterdag en zondag wat tijd met zn kind doorbrengt maar dat is niet zo.
Als hij zaterdag bijvoorbeeld om 12 uur uit bed komt, gaat hij eerst een sigaretje roken, pakt een kop koffie en gaat boven achter de pc zitten.
Hij heeft onze zoon wel erkent, maar heeft dus geen gezag. we hebben een samenlevingscontract maar dat stelt niks voor, want zodra je uit elkaar gaat komt die te vervallen.
Ik heb het gezag zo gelaten met een reden..
Hij dronk altijd in het weekend behoorlijk wat, tot ie stomdronken is zeg maar.
Tijdens de zwangerschap veranderde dat natuurlijk niet. Oke een biertje teveel drinken is helemaal niet raar maar wel als je achter de computer zit en het bijna elk weekend gebeurd.
Aangezien ik geen verbetering zag van zijn kant en we daar ook uitvoerig over hadden gesproken, dat dat echt niet kan nu hij vader wordt, heb ik besloten om er even vanaf te zien na de geboorte. Ik wilde eerst kijken hoe het allemaal zou lopen met zijn drank gebruik.
Tja wat zal ik zeggen.. hij haalt nog steeds elke zaterdag minimaal 3 liter bier (vinden julie dat veel?) Wat drinkt een andere man gemiddeld? en dan bedoel ik gewoon op een zaterdag avond thuis, zonder visite
Als hij zaterdag bijvoorbeeld om 12 uur uit bed komt, gaat hij eerst een sigaretje roken, pakt een kop koffie en gaat boven achter de pc zitten.
Hij heeft onze zoon wel erkent, maar heeft dus geen gezag. we hebben een samenlevingscontract maar dat stelt niks voor, want zodra je uit elkaar gaat komt die te vervallen.
Ik heb het gezag zo gelaten met een reden..
Hij dronk altijd in het weekend behoorlijk wat, tot ie stomdronken is zeg maar.
Tijdens de zwangerschap veranderde dat natuurlijk niet. Oke een biertje teveel drinken is helemaal niet raar maar wel als je achter de computer zit en het bijna elk weekend gebeurd.
Aangezien ik geen verbetering zag van zijn kant en we daar ook uitvoerig over hadden gesproken, dat dat echt niet kan nu hij vader wordt, heb ik besloten om er even vanaf te zien na de geboorte. Ik wilde eerst kijken hoe het allemaal zou lopen met zijn drank gebruik.
Tja wat zal ik zeggen.. hij haalt nog steeds elke zaterdag minimaal 3 liter bier (vinden julie dat veel?) Wat drinkt een andere man gemiddeld? en dan bedoel ik gewoon op een zaterdag avond thuis, zonder visite
woensdag 11 november 2009 om 18:07
of 'wij' dat veel vinden?
Ik krijg weer n Dr Phil gedachte bij deze vraag: How is that working for you?
Beinvloedt het zijn functioneren negatief? (Dat antwoord kan toch alleen maar ja zijn?)
Dat is dus afgezien van de hoeveelheid, abnormaal.
Elke dag 3 liter bier? Dat riekt naar alcoholisme, op zn minst is het probleemdrinken.
Ik krijg weer n Dr Phil gedachte bij deze vraag: How is that working for you?
Beinvloedt het zijn functioneren negatief? (Dat antwoord kan toch alleen maar ja zijn?)
Dat is dus afgezien van de hoeveelheid, abnormaal.
Elke dag 3 liter bier? Dat riekt naar alcoholisme, op zn minst is het probleemdrinken.
woensdag 11 november 2009 om 18:21
Toegegeven, het klinkt niet best en de indruk die je van 'm overbrengt hangt dicht tegen een apatische zak aardappelen aan.
Echter, het klinkt ook wel door alsof ie een enorme trap onder zijn reet nodig heeft en dat jij niet hard genoeg kan schoppen. Heeft ie überhaupt wel door hoe ernstig jij de situatie inschat en hoezeer hij moet veranderen?
Ik denk dat het feit dat je een kind samen hebt (ook al voelt dat misschien nu niet zo) je tot het uiterste moet doen bewegen om je relatie te redden. Pas als je van beide kanten geen heil meer ziet en alles geprobeerd hebt zou ik het opgeven.
Echter, het klinkt ook wel door alsof ie een enorme trap onder zijn reet nodig heeft en dat jij niet hard genoeg kan schoppen. Heeft ie überhaupt wel door hoe ernstig jij de situatie inschat en hoezeer hij moet veranderen?
Ik denk dat het feit dat je een kind samen hebt (ook al voelt dat misschien nu niet zo) je tot het uiterste moet doen bewegen om je relatie te redden. Pas als je van beide kanten geen heil meer ziet en alles geprobeerd hebt zou ik het opgeven.
Clowns to the left of me..
donderdag 12 november 2009 om 08:51
