Relaties
alle pijlers
begrip voor obsessie
dinsdag 27 oktober 2009 om 10:58
Uit het onderwerp 'obsessie' roep ik mensen op die in een situatie zitten die begrip hebben voor mensen met een obsessie. Wie zit er in een relatie met een partner die een obsessie voor je heeft? Hoe gaan jullie daarmee om?
Hieronder heb ik mijn verhaal en 1 reactie toegevoegd.
Amari74 schreef op 26 oktober 2009 @ 14:38:
Hoihoi,
Ik heb een relatie met een man die een obsessie heeft voor mij, dit zou mijn vriend ook gedaan kunnen hebben. Overnachten in mijn huis zonder dat ik het wist heeft hij ook al eens gedaan. Hij is ontzettend jaloers en wantrouwend in zijn gedrag. Het gaat verder dan een gezonde jaloezie. Ja, dat noem je dan obsessie.
In zijn geval weet ik precies wat er speelt. Hij kampt met angsten, heeft een verlatingsangst/persoonlijkheidsstoornis. Hij kan zich precies zo gedragen zoals jij beschrijft. Hij leeft zijn eigen leven niet, maar de mijne. Hij is overdreven lief voor me etc. Als het allemaal soepel gaat tussen ons dan gaat dit redelijk normaal. Maar als er iets is gebeurd tussen ons dan eist hij alle aandacht op en geeft me helemaal niet de ruimte die ik nodig heb. Ik wordt er dan ook heel moe van.
Hij is nu 3 dagen in de week met zijn persoonlijkheidsstoornis aan de slag via een psychologisch traject.
Ik wil hem de kans geven om van zijn probleem af te komen. Ik beleef naast deze zware voorvallen ook intense fijne momenten met hem. Buiten zijn probleem zou het de perfecte partner voor me zijn. We matchen ontzettend.
Een relatie met zo iemand kan dus wel, alleen je cijfert veel van jezelf weg, dat ontstaat gewoon. Ook al neem je jezelf voor het anders te doen en je vrijheid te nemen. Wees voorbereid op vele gesprekken als je een relatie door wilt zetten.
Ik ben heel open en hij weet veel van mij. Hij leest soms mijn mails en telefoon als ik er niet ben. Hij vertrouwt mij ook niet maar heeft daar geen rede toe. Ik laat hem dat ook inzien. Het is gewoon de angst die het van hem wint.
Ik beschouw mijn vriend niet als gevaarlijk, hoewel zijn emoties hoog kunnen oplopen. Daarbij is mijn vriend een tweeling van sterrenbeeld, dat is ook nogal verwarrend.
Ik heb er lang mee om kunnen gaan, maar het feit dat ik hier zit, geeft aan dat ik benieuwd ben of anderen dit ook tegenkomen.
Hieronder heb ik mijn verhaal en 1 reactie toegevoegd.
Amari74 schreef op 26 oktober 2009 @ 14:38:
Hoihoi,
Ik heb een relatie met een man die een obsessie heeft voor mij, dit zou mijn vriend ook gedaan kunnen hebben. Overnachten in mijn huis zonder dat ik het wist heeft hij ook al eens gedaan. Hij is ontzettend jaloers en wantrouwend in zijn gedrag. Het gaat verder dan een gezonde jaloezie. Ja, dat noem je dan obsessie.
In zijn geval weet ik precies wat er speelt. Hij kampt met angsten, heeft een verlatingsangst/persoonlijkheidsstoornis. Hij kan zich precies zo gedragen zoals jij beschrijft. Hij leeft zijn eigen leven niet, maar de mijne. Hij is overdreven lief voor me etc. Als het allemaal soepel gaat tussen ons dan gaat dit redelijk normaal. Maar als er iets is gebeurd tussen ons dan eist hij alle aandacht op en geeft me helemaal niet de ruimte die ik nodig heb. Ik wordt er dan ook heel moe van.
Hij is nu 3 dagen in de week met zijn persoonlijkheidsstoornis aan de slag via een psychologisch traject.
Ik wil hem de kans geven om van zijn probleem af te komen. Ik beleef naast deze zware voorvallen ook intense fijne momenten met hem. Buiten zijn probleem zou het de perfecte partner voor me zijn. We matchen ontzettend.
Een relatie met zo iemand kan dus wel, alleen je cijfert veel van jezelf weg, dat ontstaat gewoon. Ook al neem je jezelf voor het anders te doen en je vrijheid te nemen. Wees voorbereid op vele gesprekken als je een relatie door wilt zetten.
Ik ben heel open en hij weet veel van mij. Hij leest soms mijn mails en telefoon als ik er niet ben. Hij vertrouwt mij ook niet maar heeft daar geen rede toe. Ik laat hem dat ook inzien. Het is gewoon de angst die het van hem wint.
Ik beschouw mijn vriend niet als gevaarlijk, hoewel zijn emoties hoog kunnen oplopen. Daarbij is mijn vriend een tweeling van sterrenbeeld, dat is ook nogal verwarrend.
Ik heb er lang mee om kunnen gaan, maar het feit dat ik hier zit, geeft aan dat ik benieuwd ben of anderen dit ook tegenkomen.
dinsdag 27 oktober 2009 om 10:59
reactie:
Jazeker, mijn vriendin is nu hetzelfde traject aan het onderdgaan. Jammer genoeg met mij als de obsessieve man. Ik heb er nooit eeerder last van gehad en bij mij is he gekomen doordat onze relatie steeds slechter ging en ik last kreeg van verlatingsangst en paniekaanval. Eerst ben ik erg obsessief geworden en had dit zelf ook door en heb het wel tegen mijn vriendin gezegd, maar het is echt heel heel zwaar om dat niet te zijn. Haar leven was ook bij ons mijn leven geworden.
Ik heb ondertussen hulp gezocht en lees redelijk wat zelfhulpboeken en die helpen me heel erg om mijn gedrag onder controle te krijgen. Wat scheelt is dat mijn vriendin heel erg van me houdt, graag me verder wil, inziet dat ik dit niet expres doe en me daarom ook bijstaat om door deze periode heen te komen.
Jazeker, mijn vriendin is nu hetzelfde traject aan het onderdgaan. Jammer genoeg met mij als de obsessieve man. Ik heb er nooit eeerder last van gehad en bij mij is he gekomen doordat onze relatie steeds slechter ging en ik last kreeg van verlatingsangst en paniekaanval. Eerst ben ik erg obsessief geworden en had dit zelf ook door en heb het wel tegen mijn vriendin gezegd, maar het is echt heel heel zwaar om dat niet te zijn. Haar leven was ook bij ons mijn leven geworden.
Ik heb ondertussen hulp gezocht en lees redelijk wat zelfhulpboeken en die helpen me heel erg om mijn gedrag onder controle te krijgen. Wat scheelt is dat mijn vriendin heel erg van me houdt, graag me verder wil, inziet dat ik dit niet expres doe en me daarom ook bijstaat om door deze periode heen te komen.
dinsdag 27 oktober 2009 om 11:38
[quote]Amari74 schreef op 27 oktober 2009 @ 10:58:
.
Ik wil hem de kans geven om van zijn probleem af te komen. Ik beleef naast deze zware voorvallen ook intense fijne momenten met hem. Buiten zijn probleem zou het de perfecte partner voor me zijn. We matchen ontzettend.
Een relatie met zo iemand kan dus wel, alleen je cijfert veel van jezelf weg, dat ontstaat gewoon. Ook al neem je jezelf voor het anders te doen en je vrijheid te nemen. Wees voorbereid op vele gesprekken als je een relatie door wilt zetten.
Ik ben heel open en hij weet veel van mij. Hij leest soms mijn mails en telefoon als ik er niet ben. Hij vertrouwt mij ook niet maar heeft daar geen rede toe. Ik laat hem dat ook inzien. Het is gewoon de angst die het van hem wint.
Ik beschouw mijn vriend niet als gevaarlijk, hoewel zijn emoties hoog kunnen oplopen. Daarbij is mijn vriend een tweeling van sterrenbeeld, dat is ook nogal verwarrend.
quote]
Het rare is, in eerste instantie dacht ik: Fijn dat er mensen zijn die wel met iemand om kan gaan met een obsessie.
Maar daarna dacht ik: Dat is helemaal niet fijn!
Je zegt dat buiten het probleem alles goed gaat. Maar het probleem maakt toch onderdeel uit van jullie relatie?
Het is positief dat hij hulp zoekt, maar het is te hopen dat het ook helpt.
Je beschrijft dat het zwaar voor je is. Maar je kiest daar zelf voor eigenlijk.
Ik heb zelf ook obsessieve neigeningen, nou ja ik ben ook obsessief geweest. Maar als hij daardoor wel was terug gekomen, was geen goed teken geweest.
Ik ben zelf verantwoordelijk voor een volwassen leven, omdat ik nou eenmaal volwassen ben.
En obsessief zijn is niet volwassen.
Maar zoals ik al zei, positief dat hij er wel wil aan werken.
.
Ik wil hem de kans geven om van zijn probleem af te komen. Ik beleef naast deze zware voorvallen ook intense fijne momenten met hem. Buiten zijn probleem zou het de perfecte partner voor me zijn. We matchen ontzettend.
Een relatie met zo iemand kan dus wel, alleen je cijfert veel van jezelf weg, dat ontstaat gewoon. Ook al neem je jezelf voor het anders te doen en je vrijheid te nemen. Wees voorbereid op vele gesprekken als je een relatie door wilt zetten.
Ik ben heel open en hij weet veel van mij. Hij leest soms mijn mails en telefoon als ik er niet ben. Hij vertrouwt mij ook niet maar heeft daar geen rede toe. Ik laat hem dat ook inzien. Het is gewoon de angst die het van hem wint.
Ik beschouw mijn vriend niet als gevaarlijk, hoewel zijn emoties hoog kunnen oplopen. Daarbij is mijn vriend een tweeling van sterrenbeeld, dat is ook nogal verwarrend.
quote]
Het rare is, in eerste instantie dacht ik: Fijn dat er mensen zijn die wel met iemand om kan gaan met een obsessie.
Maar daarna dacht ik: Dat is helemaal niet fijn!
Je zegt dat buiten het probleem alles goed gaat. Maar het probleem maakt toch onderdeel uit van jullie relatie?
Het is positief dat hij hulp zoekt, maar het is te hopen dat het ook helpt.
Je beschrijft dat het zwaar voor je is. Maar je kiest daar zelf voor eigenlijk.
Ik heb zelf ook obsessieve neigeningen, nou ja ik ben ook obsessief geweest. Maar als hij daardoor wel was terug gekomen, was geen goed teken geweest.
Ik ben zelf verantwoordelijk voor een volwassen leven, omdat ik nou eenmaal volwassen ben.
En obsessief zijn is niet volwassen.
Maar zoals ik al zei, positief dat hij er wel wil aan werken.
dinsdag 27 oktober 2009 om 12:11
Ik vind het moeilijk om te lezen, het is fijn dat jullie zo gek op elkaar zijn hoor,
Maar neem je daarom die ellende voor lief? omdat je het aan wil kunnen omdat je nu eenmaal van hem houdt? of heb je hoop dat het overgaat?
Begrip voor obsessie heb ik ook wel hoor, maar ook begrip voor de partners die hier niet om mee willen en kunnen gaan...
Blijf jezelf trouw, luister naar je gevoel, en als je het niet meer aankunt met hem! is dat helemaal niet erg, sterker nog best begrijpelijk.
sterkte ermee
Maar neem je daarom die ellende voor lief? omdat je het aan wil kunnen omdat je nu eenmaal van hem houdt? of heb je hoop dat het overgaat?
Begrip voor obsessie heb ik ook wel hoor, maar ook begrip voor de partners die hier niet om mee willen en kunnen gaan...
Blijf jezelf trouw, luister naar je gevoel, en als je het niet meer aankunt met hem! is dat helemaal niet erg, sterker nog best begrijpelijk.
sterkte ermee
dinsdag 27 oktober 2009 om 12:25
Er kunnen momenten zijn dat hij dit obsessieve gedrag op een laag pitje bij hem staat. Dan voelt het zo gelijkwaardig. Hij is dan ontspannen en echt zichzelf en dan matchen we heel sterk. Dan zie ik in hem de perfecte man voor mij.
In de momenten dat hij onzeker wordt, lijkt hij een heel ander persoon. Ik herken hem dan nauwelijks meer.
Soms lukt het hem beter ermee om te gaan. Het is vallen en opstaan. We zijn er samen en hij is er voor zichzelf hard mee bezig het onder controle te krijgen. Maar dit is het hangijzer in onze relatie waarover ik graag wil sparren met mensen.
Is het beter voor die obsessieve personen om het maar op te geven?
Die momenten zijn zwaar, en ja, inderdaad, daar kies ik zelf voor. Ik ben een mens, met gevoelens en ook gevoelens voor hem. Ik wil hoe dan ook de stap naar beterschap blijven zien, voor zichzelf, voor ons samen.
Het is geen klagen, dat ik het zwaar heb, alleen een ervaring. Datzelfde geld voor het inzicht dat zonder het probleem de man perfect was. Het probleem is er inderdaad, daar ontkom ik niet aan. Ik hoop gewoon andere mensen zijn/haar verhaal te lezen.
Ik heb mij laten vertellen dat tweelingen ook wel een gespleten karakter kunnen hebben. Doet er verder ook niet zo toe.
In de momenten dat hij onzeker wordt, lijkt hij een heel ander persoon. Ik herken hem dan nauwelijks meer.
Soms lukt het hem beter ermee om te gaan. Het is vallen en opstaan. We zijn er samen en hij is er voor zichzelf hard mee bezig het onder controle te krijgen. Maar dit is het hangijzer in onze relatie waarover ik graag wil sparren met mensen.
Is het beter voor die obsessieve personen om het maar op te geven?
Die momenten zijn zwaar, en ja, inderdaad, daar kies ik zelf voor. Ik ben een mens, met gevoelens en ook gevoelens voor hem. Ik wil hoe dan ook de stap naar beterschap blijven zien, voor zichzelf, voor ons samen.
Het is geen klagen, dat ik het zwaar heb, alleen een ervaring. Datzelfde geld voor het inzicht dat zonder het probleem de man perfect was. Het probleem is er inderdaad, daar ontkom ik niet aan. Ik hoop gewoon andere mensen zijn/haar verhaal te lezen.
Ik heb mij laten vertellen dat tweelingen ook wel een gespleten karakter kunnen hebben. Doet er verder ook niet zo toe.
dinsdag 27 oktober 2009 om 12:55
hehe, dat van dat sterrenbeeld vroeg ik me ook al af.
Het is trouwens wel belangerijk dat je partner je niet bijstaat omdat je obsessief bent en uit medelijden helpt, maar juist omdat hij/zij graag met je samen wil zijn. De partner moet hoe dan ook niet een hulpverlener worden. De hulp moet je zelf zoeken.
Een obsessie is heel vervelend, dat ontken ik niet. Wat mensen alleen vaak vergeten is dat het voor beide partijen geldt. Obsessief met iemand bezig zijn is vervelend. Je kan het niet zomaar wegduwen of negeren. Je moet er hard aan werken om niet obsessief te zijn en dat zelf doet vaak pijn. Het grote probleem is dat je aandacht in die ene persoon stoppen je een gevoel van geluk en veiligheid geeft. Iets wat je verder bijna nergens meer vindt.
Wat begrip betreft... tsja, dat heb ik altijd al gehad voor mensen, ongeacht wat er "mis" met ze was. Ondertussen heb ik ook een redelijk scala aan mensen met "problemen" als vrienden/kenissen gehad en ze zelden dingen kwalijk genomen. Het is alleen wel moeilijk om begrip op te brengens als iemand zelf niet aan zijn/haar problemen probeert te werken. Ik heb (ook hier) echter meer dan genoeg mensen gezien die gewoon veroordelen en niet kijken hoe de persoon in kwestie aan zijn/haar "probleem" gekomen is en of hij/zij er echt aan werkt om er vanaf te komen. Zelf trouwens nooit gedacht zelf begrip nodig te hebben. Ik vindt het erg vervelend dat ik me obsessief gedragen heb en vraag daar geen begrip voor, ik vraag juist aan mijn vriendin om aan te geven wanneer het teveel voor haar is en om me zo nu en dan te motiveren dingen voor mezelf te doen, want ik wil haar juist niet claimen/kwetsen en ook weer mezelf worden.
Het is trouwens wel belangerijk dat je partner je niet bijstaat omdat je obsessief bent en uit medelijden helpt, maar juist omdat hij/zij graag met je samen wil zijn. De partner moet hoe dan ook niet een hulpverlener worden. De hulp moet je zelf zoeken.
Een obsessie is heel vervelend, dat ontken ik niet. Wat mensen alleen vaak vergeten is dat het voor beide partijen geldt. Obsessief met iemand bezig zijn is vervelend. Je kan het niet zomaar wegduwen of negeren. Je moet er hard aan werken om niet obsessief te zijn en dat zelf doet vaak pijn. Het grote probleem is dat je aandacht in die ene persoon stoppen je een gevoel van geluk en veiligheid geeft. Iets wat je verder bijna nergens meer vindt.
Wat begrip betreft... tsja, dat heb ik altijd al gehad voor mensen, ongeacht wat er "mis" met ze was. Ondertussen heb ik ook een redelijk scala aan mensen met "problemen" als vrienden/kenissen gehad en ze zelden dingen kwalijk genomen. Het is alleen wel moeilijk om begrip op te brengens als iemand zelf niet aan zijn/haar problemen probeert te werken. Ik heb (ook hier) echter meer dan genoeg mensen gezien die gewoon veroordelen en niet kijken hoe de persoon in kwestie aan zijn/haar "probleem" gekomen is en of hij/zij er echt aan werkt om er vanaf te komen. Zelf trouwens nooit gedacht zelf begrip nodig te hebben. Ik vindt het erg vervelend dat ik me obsessief gedragen heb en vraag daar geen begrip voor, ik vraag juist aan mijn vriendin om aan te geven wanneer het teveel voor haar is en om me zo nu en dan te motiveren dingen voor mezelf te doen, want ik wil haar juist niet claimen/kwetsen en ook weer mezelf worden.
dinsdag 27 oktober 2009 om 12:58
quote:Amari74 schreef op 27 oktober 2009 @ 12:25:
Ik heb mij laten vertellen dat tweelingen ook wel een gespleten karakter kunnen hebben. Doet er verder ook niet zo toe.
Is dat dan alleen voorbehouden aan tweelingen? Kunnen watermannen dat niet hebben? Waarom hebben sommige tweelingen dat wel en andere niet?
Kortom; wat een onzin.
Ik heb mij laten vertellen dat tweelingen ook wel een gespleten karakter kunnen hebben. Doet er verder ook niet zo toe.
Is dat dan alleen voorbehouden aan tweelingen? Kunnen watermannen dat niet hebben? Waarom hebben sommige tweelingen dat wel en andere niet?
Kortom; wat een onzin.
dinsdag 27 oktober 2009 om 15:53
Hoe raak ik gemotiveerd... nou, met heel veel moeite en zelfs dan niet altijd succesvol.
Eerst moet je zien waar de gevoelens wegkomen. Mijn/onze situatie is anders dan die van jullie. Mijn obsessiviteit lijkt voort te komen uit een minderwaardigheidsgevoel gecombineerd met verlatingsangst.
Op dit moment ben ik niet echt meer bang om mijn vriendin kwijt te raken, maar soms komt het weer terug. Gelukkig weten we beide van elkaar dat we er graag met elkaar verder willen gaan. Dat helpt me al enorm. Verder heb ik een lijstje gemaakt met waaraan ik kan zien dat ze van me houdt. Ik ben een lading boeken aan het lezen die bedoeld zijn om te helpen jezelf beter te leren kennen en dat helpt ook enorm.
Ik sport ook weer veel, zit niet meer aan koffie en alcohol en eet regelmatiger en gezonder dan ik in jaren gegeten heb. Ik doe mijn best mijn huisje op te knappen en heb een lading kookboeken gekocht zodat ik me lekker in de keuken kan uitleven. Koken is vaak toch intensief genoeg voor je hoofd om niet te hard na te hoeven denken en tegelijktijd kan ik lekker voor mezelf of ons koken.
Mijn andere hobbies oppakken gaat wat lastiger, want veel daarvan heb ik gebruikt in de stressperiode als ontvluchtinggedrag. Op de één of andere manier voel ik me daar dan ook vaak nog niet zo lekker bij. Dat het hobbies zijn waarbij ik makkelijk kan nadenken naast het bezig zijn helpt mogelijk ook niet...
Als mijn vriendin iets leuks wil doen, dan raad ik haar juist aan om dat te gaan doen, ondanks dat ik me dan mogelijk slecht ga voelen. Ik moet gewoon maar eens door die pijn heen. Het gaat ook steeds makkelijker, maar soms is er even een diepe terugval. Als het mijn vriendin teveel wordt zegt ze dat ze tijd voor zichzelf nodig heet. Ik mopper dan wel wat, maar ga niet bij haar langs en gun haar die tijd wel. Er is dan nog steeds een grote kans dat ik 's avonds aan de telefoon hang omdat ik graag haar stem wil horen, maar ik door mijn telefoon uit te zetten merk ik dat ik dat ook al beter onder controle kan houden.
Op dit forum zitten werkt trouwens soms goed en soms compleet averrechts voor mijn gevoelens. Ik probeer hier dan ook wel weg te blijven, maar dat lukt ook niet altijd even goed (wat deze ellendig lange post alweer duidelijk maakt).
Mijn vriendin helpt me door me aan te moedigen dingen voor mezelf te doen en leuke dingen voor zichzelf te plannen. Verder weinig tips hier... Ik ga zelf binnenkort lekker met een psycholoog praten, mischien dat dat daar nog wat uitkomt.
Eerst moet je zien waar de gevoelens wegkomen. Mijn/onze situatie is anders dan die van jullie. Mijn obsessiviteit lijkt voort te komen uit een minderwaardigheidsgevoel gecombineerd met verlatingsangst.
Op dit moment ben ik niet echt meer bang om mijn vriendin kwijt te raken, maar soms komt het weer terug. Gelukkig weten we beide van elkaar dat we er graag met elkaar verder willen gaan. Dat helpt me al enorm. Verder heb ik een lijstje gemaakt met waaraan ik kan zien dat ze van me houdt. Ik ben een lading boeken aan het lezen die bedoeld zijn om te helpen jezelf beter te leren kennen en dat helpt ook enorm.
Ik sport ook weer veel, zit niet meer aan koffie en alcohol en eet regelmatiger en gezonder dan ik in jaren gegeten heb. Ik doe mijn best mijn huisje op te knappen en heb een lading kookboeken gekocht zodat ik me lekker in de keuken kan uitleven. Koken is vaak toch intensief genoeg voor je hoofd om niet te hard na te hoeven denken en tegelijktijd kan ik lekker voor mezelf of ons koken.
Mijn andere hobbies oppakken gaat wat lastiger, want veel daarvan heb ik gebruikt in de stressperiode als ontvluchtinggedrag. Op de één of andere manier voel ik me daar dan ook vaak nog niet zo lekker bij. Dat het hobbies zijn waarbij ik makkelijk kan nadenken naast het bezig zijn helpt mogelijk ook niet...
Als mijn vriendin iets leuks wil doen, dan raad ik haar juist aan om dat te gaan doen, ondanks dat ik me dan mogelijk slecht ga voelen. Ik moet gewoon maar eens door die pijn heen. Het gaat ook steeds makkelijker, maar soms is er even een diepe terugval. Als het mijn vriendin teveel wordt zegt ze dat ze tijd voor zichzelf nodig heet. Ik mopper dan wel wat, maar ga niet bij haar langs en gun haar die tijd wel. Er is dan nog steeds een grote kans dat ik 's avonds aan de telefoon hang omdat ik graag haar stem wil horen, maar ik door mijn telefoon uit te zetten merk ik dat ik dat ook al beter onder controle kan houden.
Op dit forum zitten werkt trouwens soms goed en soms compleet averrechts voor mijn gevoelens. Ik probeer hier dan ook wel weg te blijven, maar dat lukt ook niet altijd even goed (wat deze ellendig lange post alweer duidelijk maakt).
Mijn vriendin helpt me door me aan te moedigen dingen voor mezelf te doen en leuke dingen voor zichzelf te plannen. Verder weinig tips hier... Ik ga zelf binnenkort lekker met een psycholoog praten, mischien dat dat daar nog wat uitkomt.
dinsdag 27 oktober 2009 om 16:41
Ik vraag me ook af of je wel begrip moet hebben voor een obsessie in welke vorm dan ook.
Je helpt iemand in ieder geval niet door begrip te hebben voor zijn of haar obsessie.
Waarom vind jij dat je jezelf veel moet wegcijferen omwille van hem? Juist nu moet je heel erg op je strepen staan. Hij is bezig met therapie en jij moet heel duidelijk nu aangeven waar jouw grenzen liggen. Voor hem wordt het een beetje moeilijk wanneer jij deze steeds blijft wijzigen.
Wanneer iemand steelt van je en deze zegt een kleptomaan te zijn, dan maakt dat het feit van stelen niet minder erg. Als deze kleptomaan in therapie is, dan blijft de diefstal nog steeds een feit en kan niet met de mantel der liefde bedekt worden. Juist dan moet heel duidelijk zijn dat dit fout gedrag is, anders volgt er geen enkele zelfcorrectie.
Voor de situatie waar jij inzit geldt m.i. heel sterk dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken.
Ik neem even een voorbeeld uit jouw OP. Hij vertrouwt jou niet. Jij kunt nog zo hard willen bewijzen dat je juist wel te vertrouwen bent, maar nog zal hij je niet vertrouwen. Dit is een probleem wat overduidelijk niet door jou op te lossen is, maar wel mogelijk dmv therapie.
Mijn advies aan jou is eigenlijk om vooral nu goed voor jezelf te zorgen en je niet al te veel laten meeslepen door alle processen waar je vriend inzit. Neem gepaste afstand van zijn problemen, hij zal deze op moeten lossen en niet jij. Ga je privacy in becherming nemen en maak dit overduidelijk aan hem. De voorbeelden die jij aangeeft zijn behoorlijk extreem.
Je helpt iemand in ieder geval niet door begrip te hebben voor zijn of haar obsessie.
Waarom vind jij dat je jezelf veel moet wegcijferen omwille van hem? Juist nu moet je heel erg op je strepen staan. Hij is bezig met therapie en jij moet heel duidelijk nu aangeven waar jouw grenzen liggen. Voor hem wordt het een beetje moeilijk wanneer jij deze steeds blijft wijzigen.
Wanneer iemand steelt van je en deze zegt een kleptomaan te zijn, dan maakt dat het feit van stelen niet minder erg. Als deze kleptomaan in therapie is, dan blijft de diefstal nog steeds een feit en kan niet met de mantel der liefde bedekt worden. Juist dan moet heel duidelijk zijn dat dit fout gedrag is, anders volgt er geen enkele zelfcorrectie.
Voor de situatie waar jij inzit geldt m.i. heel sterk dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken.
Ik neem even een voorbeeld uit jouw OP. Hij vertrouwt jou niet. Jij kunt nog zo hard willen bewijzen dat je juist wel te vertrouwen bent, maar nog zal hij je niet vertrouwen. Dit is een probleem wat overduidelijk niet door jou op te lossen is, maar wel mogelijk dmv therapie.
Mijn advies aan jou is eigenlijk om vooral nu goed voor jezelf te zorgen en je niet al te veel laten meeslepen door alle processen waar je vriend inzit. Neem gepaste afstand van zijn problemen, hij zal deze op moeten lossen en niet jij. Ga je privacy in becherming nemen en maak dit overduidelijk aan hem. De voorbeelden die jij aangeeft zijn behoorlijk extreem.
dinsdag 27 oktober 2009 om 16:58
Dank voor je lange post, het geeft mij meer inzicht in de mogelijkheden die wij ook kunnen toepassen.
Toevallig heb ik gisteren tegen mijn vriend gezegd dat het misschien handig is om een lijstje te maken die hij er bij kan pakken als hij het even niet meer weet en in zijn koppige houding blijft. Ik lees dat jij ook een lijstje hebt.
Ik zie juist veel gelijkenissen tussen hem en jou. Hij heeft dezelfde angsten en dat heeft dezelfde invloeden op onze relatie.
Ik leer uit je brief dat het belangrijk is dat ik meer laat weten dat ik met hem wil zijn, bij hem wil zijn, een toekomst wil en erop vertrouw dat het beter gaat worden door die therapie. Ik schiet hierin weleens tekort, omdat ik het zo vaak al heb gezegd. Soms lukt het me een periode even niet.
Verschil is ook dat jij een eigen huisje heeft en hij dit nog moet aangaan maar het niet wil. Hij wil gewoon met mij samen zijn en snapt na lang praten waarom het beter is voor onze relatie ieder een eigen woonplek te hebben.
Het gaat om het zoeken naar het moment waar je je overtuiging hebt gemaakt afhankelijk te moeten zijn. Ik denk dat hypnotherapie kan helpen....
Sterkte voor jullie!
Toevallig heb ik gisteren tegen mijn vriend gezegd dat het misschien handig is om een lijstje te maken die hij er bij kan pakken als hij het even niet meer weet en in zijn koppige houding blijft. Ik lees dat jij ook een lijstje hebt.
Ik zie juist veel gelijkenissen tussen hem en jou. Hij heeft dezelfde angsten en dat heeft dezelfde invloeden op onze relatie.
Ik leer uit je brief dat het belangrijk is dat ik meer laat weten dat ik met hem wil zijn, bij hem wil zijn, een toekomst wil en erop vertrouw dat het beter gaat worden door die therapie. Ik schiet hierin weleens tekort, omdat ik het zo vaak al heb gezegd. Soms lukt het me een periode even niet.
Verschil is ook dat jij een eigen huisje heeft en hij dit nog moet aangaan maar het niet wil. Hij wil gewoon met mij samen zijn en snapt na lang praten waarom het beter is voor onze relatie ieder een eigen woonplek te hebben.
Het gaat om het zoeken naar het moment waar je je overtuiging hebt gemaakt afhankelijk te moeten zijn. Ik denk dat hypnotherapie kan helpen....
Sterkte voor jullie!
dinsdag 27 oktober 2009 om 17:29
Net zoals pom508 zei, let op jezelf! Niet jij moet hem vertellen dat je van hem houdt, hij moet het zelf leren inzien.
Ik heb het inderdaad ook wel van mijn vriendin gehoord dat ze van me houdt, maar ik kan je vertellen dat als jij zegt dat je van hem houdt, hij waarschijnlijk nog banger wordt om je kwijt te raken. Niet omdat je van hem houdt, maar omdat hij zich of gaat inbeelden dat je dat gezegd hebt omdat hij het nodig heeft en niet omdat je echt van hem houdt, of omdat hij juist nog obsessiever gaat worden omdat je zo perfect bent.
Belangerijker is voor hem om zelf uit te vinden dat je van hem houdt. Dat is iets dat hij moet inzien, niet iets dat je gewoon kan vertellen.
Ik weet niet of het wat uitmaakt, maar ik kreeg pas last van dit alles toen onze relatie spaak begon te lopen. Voor mij was het alsof het uit was en het mijn schuld was. Alle stress die ik op mijn werk had was ook voorbij (deadline ongeveer gehaald) toen mijn vriendin me 10 dagen ging negeren, eindigende met de tekst dat ik haar nooit meer mocht kwetsen. Ik wist dat we beide dingen verkeerd gedaan hadden, maar dacht voornamelijk na over hoe slecht ik naar haar toe was en begon te overcompenseren. Tsja... dat werkt natuurlijk ook niet, maar ipv. dat mijn vriendin dat in de eerste instantie zei, zei ze juist dat ik eerder zo voor haar klaar had moeten staan en dat ze me nog lang niet kon vergeven dat ik zo gemeen geweest was. Meteen daarna ging ze drie weken weg. Et voila... daar kwam mijn paniekaanval.
De paniekaanval ebt nu langzaam weg, de stress is bijna weg en de obssesiviteit verdwijnt ook geleidelijk.
Ik heb dit nooit eerder meegemaakt, waardoor het voor mezelf ook behoorlijk eng was. Ik ben mezelf voor de eerste keer tegengekomen en dat juist bij de vrouw waar ik juist nog lang bij wil blijven. En juist daarom moet ik hier uitkomen en weiger ik de druk op haar te leggen. Ik weet dat het soms nog gebeurd, maar het zelf zien zorgt ervoor dat ik er grip op krijg.
Hoe dan ook, jullie ook veel succes gewenst, maar let goed op jezelf! (goh dit is makkelijker zeggen als het niet over jezelf gaat )
Ik heb het inderdaad ook wel van mijn vriendin gehoord dat ze van me houdt, maar ik kan je vertellen dat als jij zegt dat je van hem houdt, hij waarschijnlijk nog banger wordt om je kwijt te raken. Niet omdat je van hem houdt, maar omdat hij zich of gaat inbeelden dat je dat gezegd hebt omdat hij het nodig heeft en niet omdat je echt van hem houdt, of omdat hij juist nog obsessiever gaat worden omdat je zo perfect bent.
Belangerijker is voor hem om zelf uit te vinden dat je van hem houdt. Dat is iets dat hij moet inzien, niet iets dat je gewoon kan vertellen.
Ik weet niet of het wat uitmaakt, maar ik kreeg pas last van dit alles toen onze relatie spaak begon te lopen. Voor mij was het alsof het uit was en het mijn schuld was. Alle stress die ik op mijn werk had was ook voorbij (deadline ongeveer gehaald) toen mijn vriendin me 10 dagen ging negeren, eindigende met de tekst dat ik haar nooit meer mocht kwetsen. Ik wist dat we beide dingen verkeerd gedaan hadden, maar dacht voornamelijk na over hoe slecht ik naar haar toe was en begon te overcompenseren. Tsja... dat werkt natuurlijk ook niet, maar ipv. dat mijn vriendin dat in de eerste instantie zei, zei ze juist dat ik eerder zo voor haar klaar had moeten staan en dat ze me nog lang niet kon vergeven dat ik zo gemeen geweest was. Meteen daarna ging ze drie weken weg. Et voila... daar kwam mijn paniekaanval.
De paniekaanval ebt nu langzaam weg, de stress is bijna weg en de obssesiviteit verdwijnt ook geleidelijk.
Ik heb dit nooit eerder meegemaakt, waardoor het voor mezelf ook behoorlijk eng was. Ik ben mezelf voor de eerste keer tegengekomen en dat juist bij de vrouw waar ik juist nog lang bij wil blijven. En juist daarom moet ik hier uitkomen en weiger ik de druk op haar te leggen. Ik weet dat het soms nog gebeurd, maar het zelf zien zorgt ervoor dat ik er grip op krijg.
Hoe dan ook, jullie ook veel succes gewenst, maar let goed op jezelf! (goh dit is makkelijker zeggen als het niet over jezelf gaat )
anoniem_91461 wijzigde dit bericht op 28-10-2009 00:37
Reden: naamswijzeging ivm. verkeerd gelezen hebben van naam... krijg je als je man bent ;) (btw excuses voor die fout )
Reden: naamswijzeging ivm. verkeerd gelezen hebben van naam... krijg je als je man bent ;) (btw excuses voor die fout )
% gewijzigd
dinsdag 27 oktober 2009 om 17:49
Begrip is prima maar verlies jezelf daar niet in. Je kunt hem echt niet veranderen, dat moet hij zelf doen. Uit ervaring weet ik dat je jezelf behoorlijk kunt verliezen, ook als je normaal een sterke vrouw bent. Wellicht is het wel anders als je partner zelf zijn probleem ziet en er aan werkt en dit ook zelf bespreekbaar maakt.
Gr, MyWay
Gr, MyWay
dinsdag 27 oktober 2009 om 18:07
Jeetje Gekkerd en ook Porn508, ik lees net jullie berichten door. Het is inderdaad niet zomaar wat. Dank voor jullie posten.
Ik zou graag meer afstand nemen van zijn problemen. Het lukt niet omdat ik er ook onderdeel van ben. De situatie gaat hopelijk voor ons beide veranderen/verbeteren zodra hij een eigen woonplek heeft.
Tussen ons is het ook al eens gestopt. Ja dat zal wellicht ook niet in zijn voordeel werken. Maar zijn angst was er toen ook al. Overcompenseren deed hij al vanaf het begin. Het is moeilijk om te weten wat nou karakter is van iemand en wat nou gedrag is uit een stoornis.
Van een ander lezen en advies te geven is makkelijker, dat ervaar ik zeker met deze topic.
Ik laat het even op me inwerken allemaal, nogmaals dank!
Ik zou graag meer afstand nemen van zijn problemen. Het lukt niet omdat ik er ook onderdeel van ben. De situatie gaat hopelijk voor ons beide veranderen/verbeteren zodra hij een eigen woonplek heeft.
Tussen ons is het ook al eens gestopt. Ja dat zal wellicht ook niet in zijn voordeel werken. Maar zijn angst was er toen ook al. Overcompenseren deed hij al vanaf het begin. Het is moeilijk om te weten wat nou karakter is van iemand en wat nou gedrag is uit een stoornis.
Van een ander lezen en advies te geven is makkelijker, dat ervaar ik zeker met deze topic.
Ik laat het even op me inwerken allemaal, nogmaals dank!
dinsdag 27 oktober 2009 om 19:05
Nee, jij bent geen onderdeel van het probleem. Wanneer jij dat wel zou zijn, dan kun je maar beter meteen de relatie beëindigen.
Je helpt hem het allerbeste om het probleem daar te laten waar het is en dat is bij hem. Een andere woonplek gaat waarschijnlijk niks veranderen. De verandering moet vanuit hemzelf te komen.
Juist door meer afstand te nemen van zijn problemen, zijn obsessieve gedrag niet meer te tolereren,dat zijn goede methodes om hem te helpen bij zijn herstel. Hij kan dat nog niet zelf.
Amari, ik geloof echt dat je hem beter helpt wanneer je beter voor jezelf en je privacy op gaat komen. Vergeet jezelf niet in deze relatie.
En mijn naam is Pom en geen Porn.
Je helpt hem het allerbeste om het probleem daar te laten waar het is en dat is bij hem. Een andere woonplek gaat waarschijnlijk niks veranderen. De verandering moet vanuit hemzelf te komen.
Juist door meer afstand te nemen van zijn problemen, zijn obsessieve gedrag niet meer te tolereren,dat zijn goede methodes om hem te helpen bij zijn herstel. Hij kan dat nog niet zelf.
Amari, ik geloof echt dat je hem beter helpt wanneer je beter voor jezelf en je privacy op gaat komen. Vergeet jezelf niet in deze relatie.
En mijn naam is Pom en geen Porn.
dinsdag 27 oktober 2009 om 19:51
Hi!
heb niet alle stukken van iedereen gelezen over obsessie richting je partner.
Maar ik denk dat in iedereen wel een obsessief persontje te vinden is als er een bepaalde grens aan te pas komt..
Die grens is natuurlijk voor iedereen weer anders, maar ik herken de gevoelens van een obsessief persoon wel. is dat ook niet een beetje natuurlijke drang naar bevestiging?
Ernaar handelen/ uiten is natuurlijk een ander verhaal. Het is niet gezond als je denk ik de obsessie projecteert op een ander, maar de gevoelens kent iedereen toch wel?
Van 'bleef die persoon nog maar even bij me' tot aan 'waarom moet hij/zij zo nodig iets voor hem/haarzeld doen als we het samen leuk kunnen hebben'?
Dat is toch eigenlijk ook wel natuurlijk dat die gedachten/ gevoelens weleens bij je opkomen?
Ben even benieuwd wat de mensen, die een obsessief persoon direct als 'weirdo' afschilderen, daarvan vinden....
heb niet alle stukken van iedereen gelezen over obsessie richting je partner.
Maar ik denk dat in iedereen wel een obsessief persontje te vinden is als er een bepaalde grens aan te pas komt..
Die grens is natuurlijk voor iedereen weer anders, maar ik herken de gevoelens van een obsessief persoon wel. is dat ook niet een beetje natuurlijke drang naar bevestiging?
Ernaar handelen/ uiten is natuurlijk een ander verhaal. Het is niet gezond als je denk ik de obsessie projecteert op een ander, maar de gevoelens kent iedereen toch wel?
Van 'bleef die persoon nog maar even bij me' tot aan 'waarom moet hij/zij zo nodig iets voor hem/haarzeld doen als we het samen leuk kunnen hebben'?
Dat is toch eigenlijk ook wel natuurlijk dat die gedachten/ gevoelens weleens bij je opkomen?
Ben even benieuwd wat de mensen, die een obsessief persoon direct als 'weirdo' afschilderen, daarvan vinden....
Only dead fish go with the flow
dinsdag 27 oktober 2009 om 21:01
Dreamglasses, de voorbeelden die jij geeft zijn geen voorbeelden van obsessief gedrag.
Ieder mens slaat wel eens door op een bepaald gebied, wanneer er een echte obsessie bestaat, dan heeft die persoon niet de mogelijkheid tot zelfcorrectie. Daar zit het verschil in.
Koopgedrag kun je soms ook als obsessief zien. Kijk maar naar de Dwaze dagen van de Bijenkorf. Complete gekte om bepaalde items te scoren. Het merendeel van die kopers corrigeert dat gedrag direct weer wanneer ze tot de conclusie dat het toch nog best wel veel geld gekost heeft om voordelig uit te zijn en haalt de broekriem aan. Het overige deel, tsja die blijven kopen. Belanden in de schulden etc. etc.
Ik kan niet anders dan lezen dat de vriend van Amari zijn gedrag ook als abnormaal ziet. Anders was hij niet in therapie gegaan. Dat is op zich heel positief.
Het negatieve van hun verhaal is de rol van Amari. Ik heb de indruk dat zij teveel met hem bezig is en zichzelf vergeet.
Ieder mens slaat wel eens door op een bepaald gebied, wanneer er een echte obsessie bestaat, dan heeft die persoon niet de mogelijkheid tot zelfcorrectie. Daar zit het verschil in.
Koopgedrag kun je soms ook als obsessief zien. Kijk maar naar de Dwaze dagen van de Bijenkorf. Complete gekte om bepaalde items te scoren. Het merendeel van die kopers corrigeert dat gedrag direct weer wanneer ze tot de conclusie dat het toch nog best wel veel geld gekost heeft om voordelig uit te zijn en haalt de broekriem aan. Het overige deel, tsja die blijven kopen. Belanden in de schulden etc. etc.
Ik kan niet anders dan lezen dat de vriend van Amari zijn gedrag ook als abnormaal ziet. Anders was hij niet in therapie gegaan. Dat is op zich heel positief.
Het negatieve van hun verhaal is de rol van Amari. Ik heb de indruk dat zij teveel met hem bezig is en zichzelf vergeet.
