Relaties
alle pijlers
Bemoeizuchtige moeder
maandag 2 augustus 2010 om 18:14
Altijd als ik m'n ouders aan de telefoon heb, of live spreek, en ik vertel over mijn keuzes/plannen, waar ik vaak enthousiast over ben, probeert m'n moeder me onzeker te maken. Ze heeft over al mijn keuzes etc. een mening en moet die dan naar voren brengen. Bijvoorbeeld: Ik vertel dat ik met m'n werk als postbezorger ga stoppen: "O, dat vind ik een beetje snel, zou je dat wel doen, en je wilde toch juist bla bla bla..". Of dat ik het zo leuk vind om bij een beginnend cateringbedrijfje te werken, denkt ze dat ik uitgebuit word, en wil ze dat ik meer voor mezelf op kom, terwijl ik dat werk gewoon hardstikke leuk vind en helemaal niet het idee heb dat ik uitgebuit word.. Kortom, erg vermoeiend allemaal, en heb altijd het idee dat ik m';n eigen keuzes naar haar toe heel erg moet verdedigen, en krijg vaak het gevoel dat ik het niet goed doe in haar ogen. Ik word hier doodmoe van.
Is dat normaal, zo'n moeder? Of heb je ook moeders die je niet zo op de nek zitten?
Is dat normaal, zo'n moeder? Of heb je ook moeders die je niet zo op de nek zitten?
maandag 2 augustus 2010 om 18:51
Mijn moeder denkt dat ik overal en nergens ontslagen, in elkaar geslagen, vermoord of verkracht wordt en dat is voor mij ook geen feestje, maar ik doe dan ook alles anders dan zij, dus voor haar is het allemaal erg beangstigend.
Ik vertel mijn uitspattingen dan ook niet meer, of in afgezwakte versie achteraf.
Ik vertel mijn uitspattingen dan ook niet meer, of in afgezwakte versie achteraf.
maandag 2 augustus 2010 om 18:52
quote:maansa schreef op 02 augustus 2010 @ 18:36:
ja lief zoals ik het lees heeft moeder juist het beste met dochter voor....en das toch lief???
Ze zal ongetwijfeld bezorgd zijn maar het is ook wel een keer leuk als ze zou zeggen "hartstikke leuk als jij dat graag wil doen" en een paar dagen later of zo een keer met wat goede adviezen komen.
Maar als het elke keer in het negatieve wordt getrokken vind ik dat toch echt niet lief.
ja lief zoals ik het lees heeft moeder juist het beste met dochter voor....en das toch lief???
Ze zal ongetwijfeld bezorgd zijn maar het is ook wel een keer leuk als ze zou zeggen "hartstikke leuk als jij dat graag wil doen" en een paar dagen later of zo een keer met wat goede adviezen komen.
Maar als het elke keer in het negatieve wordt getrokken vind ik dat toch echt niet lief.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 2 augustus 2010 om 18:55
Voel me eigenlijk als een kind behandeld, nog steeds, en dat is vervelend. De bedoeling is natuurlijk altijd goed, hoewel ik dat ook een dooddoener vind, maar ze niet me niet voor vol aan, inderdaad. En ik zeg dingen meestal pas als ik ze al besloten heb, maar m'n ouders hebben me zelfs een keer verweten dat ik het niet met hun heb besproken toen ik erover dacht om een cavia als huisdier te nemen! Ik stelde ze dus voor een voldongen feit, dat ik die cavia al had aangeschaft. Dat gaat toch wel ver, dacht ik. (Ik ben inmiddels 36). Ik heb het idee dat ze het gewoon niet kunnen verkroppen dat ze geen zorg-rol meer hebben. En tegen kritiek kan ze niet, dan begint ze te huilen en verwijt mij dat ik zo hard ben. Zucht.
maandag 2 augustus 2010 om 18:57
quote:huppelepup schreef op 02 augustus 2010 @ 18:55:
Voel me eigenlijk als een kind behandeld, nog steeds, en dat is vervelend. De bedoeling is natuurlijk altijd goed, hoewel ik dat ook een dooddoener vind, maar ze niet me niet voor vol aan, inderdaad. En ik zeg dingen meestal pas als ik ze al besloten heb, maar m'n ouders hebben me zelfs een keer verweten dat ik het niet met hun heb besproken toen ik erover dacht om een cavia als huisdier te nemen! Ik stelde ze dus voor een voldongen feit, dat ik die cavia al had aangeschaft. Dat gaat toch wel ver, dacht ik. (Ik ben inmiddels 36). Ik heb het idee dat ze het gewoon niet kunnen verkroppen dat ze geen zorg-rol meer hebben. En tegen kritiek kan ze niet, dan begint ze te huilen en verwijt mij dat ik zo hard ben. Zucht.Je was 36 toen je die cavia kocht?
Voel me eigenlijk als een kind behandeld, nog steeds, en dat is vervelend. De bedoeling is natuurlijk altijd goed, hoewel ik dat ook een dooddoener vind, maar ze niet me niet voor vol aan, inderdaad. En ik zeg dingen meestal pas als ik ze al besloten heb, maar m'n ouders hebben me zelfs een keer verweten dat ik het niet met hun heb besproken toen ik erover dacht om een cavia als huisdier te nemen! Ik stelde ze dus voor een voldongen feit, dat ik die cavia al had aangeschaft. Dat gaat toch wel ver, dacht ik. (Ik ben inmiddels 36). Ik heb het idee dat ze het gewoon niet kunnen verkroppen dat ze geen zorg-rol meer hebben. En tegen kritiek kan ze niet, dan begint ze te huilen en verwijt mij dat ik zo hard ben. Zucht.Je was 36 toen je die cavia kocht?
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 2 augustus 2010 om 19:11
Ik was denk ik 32 toen ik de cavia kocht, ja.
En verder: het is een tijd heel slecht met me gegaan, opnames enzo, dit was rond 2000. Maar sinds 2002 opgekrabbeld, woon zelfstandig, heb een uitkering en ben aan het reïntegreren, maar ben op geen enkele manier van hen afhankelijk, nee. Maar word toch voor minder vol aangezien dan m'n zus, die getrouwd is, 2 kinderen en een vaste baan heeft. Aan de andere kant: m'n zus heeft ook weleens geklaagd dat m'n moeder te ver ging met haar bemoeizucht, dus bij haar doet ze het ook.
Het zal wel des moeders zijn.
En verder: het is een tijd heel slecht met me gegaan, opnames enzo, dit was rond 2000. Maar sinds 2002 opgekrabbeld, woon zelfstandig, heb een uitkering en ben aan het reïntegreren, maar ben op geen enkele manier van hen afhankelijk, nee. Maar word toch voor minder vol aangezien dan m'n zus, die getrouwd is, 2 kinderen en een vaste baan heeft. Aan de andere kant: m'n zus heeft ook weleens geklaagd dat m'n moeder te ver ging met haar bemoeizucht, dus bij haar doet ze het ook.
Het zal wel des moeders zijn.
maandag 2 augustus 2010 om 19:14
Het enige wat ik mij kan bedenken is dat je moeder denkt dat zij de cavia eten moet geven als jij niet kan en daar misschien geen zin in heeft anders zou ik met de beste wil van de wereld niet weten waarom je dat zou moeten overleggen.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 2 augustus 2010 om 19:19
quote:huppelepup schreef op 02 augustus 2010 @ 18:55:
En ik zeg dingen meestal pas als ik ze al besloten heb, maar m'n ouders hebben me zelfs een keer verweten dat ik het niet met hun heb besproken toen ik erover dacht om een cavia als huisdier te nemen! Ik stelde ze dus voor een voldongen feit, dat ik die cavia al had aangeschaft. Dat gaat toch wel ver, dacht ik. (Ik ben inmiddels 36)
een cavia!
Ik heb precies zo'n moeder als TO. Ik denk altijd maar: ze bedoelt het goed!!
En ik zeg dingen meestal pas als ik ze al besloten heb, maar m'n ouders hebben me zelfs een keer verweten dat ik het niet met hun heb besproken toen ik erover dacht om een cavia als huisdier te nemen! Ik stelde ze dus voor een voldongen feit, dat ik die cavia al had aangeschaft. Dat gaat toch wel ver, dacht ik. (Ik ben inmiddels 36)
een cavia!
Ik heb precies zo'n moeder als TO. Ik denk altijd maar: ze bedoelt het goed!!
maandag 2 augustus 2010 om 19:20
Klopt huppeldepup, als je alleen bent, ben je zielig, want dan moet je alles alleen doen.En je komt altijd alleen thuis (Heerlijk na een groepsreis, maar dat snapt ze nog steeds niet).
En dan ben ik gelukkig nog vrouw, dus kan mn eigen eten koken, maar mannen kunnen eigenlijk helemaal niet alleen overleven
En dan ben ik gelukkig nog vrouw, dus kan mn eigen eten koken, maar mannen kunnen eigenlijk helemaal niet alleen overleven
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
maandag 2 augustus 2010 om 19:21
maandag 2 augustus 2010 om 19:21
quote:huppelepup schreef op 02 augustus 2010 @ 19:17:
Nee hoor, ik woon niet echt in de buurt van m'n ouders, en ze zouden zeker niet voor mijn cavia hebben moeten zorgen. M'n vader vond gewoon dat ik meer moest delen wat er in me leeft enzo, maar dat vind ik dus onzin, zeker in dit geval.
Kan ik me iets bij voorstellen maar dat bepaal je natuurlijk zelf. Wat BGB zegt kan ik me ook wel in vinden. Maar overleggen als je boven de 18 bent over het nemen van een cavia?? Nee.
Veel te bemoeizuchtig.
Nee hoor, ik woon niet echt in de buurt van m'n ouders, en ze zouden zeker niet voor mijn cavia hebben moeten zorgen. M'n vader vond gewoon dat ik meer moest delen wat er in me leeft enzo, maar dat vind ik dus onzin, zeker in dit geval.
Kan ik me iets bij voorstellen maar dat bepaal je natuurlijk zelf. Wat BGB zegt kan ik me ook wel in vinden. Maar overleggen als je boven de 18 bent over het nemen van een cavia?? Nee.
Veel te bemoeizuchtig.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
maandag 2 augustus 2010 om 19:23
quote:Vamonos schreef op 02 augustus 2010 @ 19:19:
[...]
een cavia!
Ik heb precies zo'n moeder als TO. Ik denk altijd maar: ze bedoelt het goed!!9 van de 10 hebben zo'n moeder. Nu alleen hopen dat als ze zelf volwassen dochters hebben, ze zich herinneren hoe het niet moet
[...]
een cavia!
Ik heb precies zo'n moeder als TO. Ik denk altijd maar: ze bedoelt het goed!!9 van de 10 hebben zo'n moeder. Nu alleen hopen dat als ze zelf volwassen dochters hebben, ze zich herinneren hoe het niet moet
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
maandag 2 augustus 2010 om 19:25
quote:nlies schreef op 02 augustus 2010 @ 19:23:
[...]
9 van de 10 hebben zo'n moeder. Nu alleen hopen dat als ze zelf volwassen dochters hebben, ze zich herinneren hoe het niet moetHa! Hier zo iemand met een dochter van net zestien en 'zo'n moeder'. Ik let er dus ook echt op dat ik niet hetzelfde doe bij mijn kinderen. En volgens mij lukt dat aardig.
[...]
9 van de 10 hebben zo'n moeder. Nu alleen hopen dat als ze zelf volwassen dochters hebben, ze zich herinneren hoe het niet moetHa! Hier zo iemand met een dochter van net zestien en 'zo'n moeder'. Ik let er dus ook echt op dat ik niet hetzelfde doe bij mijn kinderen. En volgens mij lukt dat aardig.
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)
maandag 2 augustus 2010 om 19:27
Heb een dochter van 19 die vindt dat oma zich teveel met de zaken van kleindochter bemoeit, ik vraag haar weleens of ze vindt dat ik me teveel bemoei, maar zij vindt van niet, ze vindt oma(mijn moeder) erg irritant.
Denken is zo buitengewoon moeilijk dat velen de voorkeur geven aan oordelen. Otto Weiss
maandag 2 augustus 2010 om 19:32
Ik heb niet zo'n moeder en ook niet zo'n schoonmoeder.
TO, op welke manier hebben jouw ouders nog een verzorgende rol in jouw leven? Schuif je regelmatig aan bij het avondeten, helpen ze je financieel, helpen je ze vaak emotioneel, helpen ze je met belastingaangifte, verzekeringszaken, hypotheek?
En op welke manier laat jij zien dat jij volwassen bent? Ga je alleen op vakantie bijvoorbeeld, woon je in een normaal huis (dus niet op kamers ofzo)?
Niet om te kijken waar je iets fout doet ofzo, maar wel om uit te vinden of je misschien eenvoudig iets aan de verhouding kunt verbeteren.
TO, op welke manier hebben jouw ouders nog een verzorgende rol in jouw leven? Schuif je regelmatig aan bij het avondeten, helpen ze je financieel, helpen je ze vaak emotioneel, helpen ze je met belastingaangifte, verzekeringszaken, hypotheek?
En op welke manier laat jij zien dat jij volwassen bent? Ga je alleen op vakantie bijvoorbeeld, woon je in een normaal huis (dus niet op kamers ofzo)?
Niet om te kijken waar je iets fout doet ofzo, maar wel om uit te vinden of je misschien eenvoudig iets aan de verhouding kunt verbeteren.
maandag 2 augustus 2010 om 19:39
Tja....ik vind die opmerkingen over de goede bedoelingen van mams wel echt een dooddoener.
Mijn moeder heeft een soort obsessieve bezorgheid naar mij toe en hoe lief ze het ook bedoelt...ze gaat voorbij in wat ik nodig heb en wat ik fijn vind. Dat is NIET lief. Gevolg is dat ze maar een heel oppervlakkig deel van mijn leven weet. De rest vertel ik haar niet omdat ik geen zin heb in gezeik.
En zelfs dan gaat het nog wel eens mis....ik mailde haar eens een foto van een poesje (kitten) met de mededeling: 'Lief he...misschien willen we deze wel!!! Reactie: het ras was doorgefokt, hij was wel erg duur, van langharige katten heb je veel troep en was mijn vriend niet allergisch?
Of als ik vertelde (doe ik ook niet meer) dat ik een keer een kater had omdat ik een supergaaf feestje had gehad. Kreeg ik als reactie.....je moet niet zo veel drinken hoor, dan krijg je het aan je lever, en alcoholisme zit in de familie. En als ik jou niet meer heb....
Bemoeizucht en bezorgdheid kan ook te ver gaan en dat is allebehalve leuk....je wil tenslotte graag dingen met je ouders delen.
Toen ik net mijn huisje kreeg mocht ik van haar niet rechtop op mijn balkon staan omdat de jongens die beneden stonden misschien wel konden denken dat hier een meisje alleen woonde.... Oftewel...ik moest sluipend naar buiten om op mijn stoeltje te gaan zitten. En nu ik al jaren een vriend heb is ze nog steeds zo overbezorgd...
Mijn moeder heeft een soort obsessieve bezorgheid naar mij toe en hoe lief ze het ook bedoelt...ze gaat voorbij in wat ik nodig heb en wat ik fijn vind. Dat is NIET lief. Gevolg is dat ze maar een heel oppervlakkig deel van mijn leven weet. De rest vertel ik haar niet omdat ik geen zin heb in gezeik.
En zelfs dan gaat het nog wel eens mis....ik mailde haar eens een foto van een poesje (kitten) met de mededeling: 'Lief he...misschien willen we deze wel!!! Reactie: het ras was doorgefokt, hij was wel erg duur, van langharige katten heb je veel troep en was mijn vriend niet allergisch?
Of als ik vertelde (doe ik ook niet meer) dat ik een keer een kater had omdat ik een supergaaf feestje had gehad. Kreeg ik als reactie.....je moet niet zo veel drinken hoor, dan krijg je het aan je lever, en alcoholisme zit in de familie. En als ik jou niet meer heb....
Bemoeizucht en bezorgdheid kan ook te ver gaan en dat is allebehalve leuk....je wil tenslotte graag dingen met je ouders delen.
Toen ik net mijn huisje kreeg mocht ik van haar niet rechtop op mijn balkon staan omdat de jongens die beneden stonden misschien wel konden denken dat hier een meisje alleen woonde.... Oftewel...ik moest sluipend naar buiten om op mijn stoeltje te gaan zitten. En nu ik al jaren een vriend heb is ze nog steeds zo overbezorgd...
