Relaties
alle pijlers
Ben ik Egoïstisch?
donderdag 13 september 2018 om 00:09
Hoi!
Sinds 4,5 maand heb ik een relatie na 2 jaar single te zijn geweest. We zijn echt gek op elkaar. De relatie is super snel gegaan. Half april was de eerste date en 1 mei vroeg hij me al of ik zn vriendin wilde zijn.
Iedereen vind het snel gaan, maar ze zijn wel blij voor ons.
Een van de redene dat het zo snel gaat is omdat hij zeeman is en elke 6 weken weg is voor 6 weken (6 weken op en 6 weken af). Dan is hij aan de andere kant van de wereld en is het contact af en toe nog lastig. Meestal is het alleen whatsappen. Hij heeft rot relaties gehad en ik heb rot relaties gehad, maar nu we elkaar hebben, lijken we dat allebei vergeten te zijn. We gaan als een speer, en in eerste instantie voelde dat goed en ging ik er in mee, we hebben het zelfs al over samenwonen. Dat betekend dat ik uit den haag naar Rotterdam moet verhuizen, omdat hij absoluut niet iit Rotterdam wil. Nou is den haag en Rotterdam niet extreem ver van elkaar, maar op het moment woont iedereen dicht bij me, m’n ouders om de hoek, tantes op loopafstand, vrienden op loop en fiets afstand enz.
Toen hij voorstelde dit verlof zijn huis al een beetje naar onze smaak op te knappen was ik blij, gelukkig, maar nu ben ik ineens gaan nadenken, en weet ik niet of ik er al klaar voor ben. Ik ken niemand in Rotterdam, hij is het halve jaar weg, ik moet van baan wisselen. Dus best veel verandering voor mij.
Ik heb hem er al over geappt, al had ik het liever face to face gedaan, maar hij is aan het varen in Bali. De laatste dagen twijfel ik heel erg aan alles. Ik hou van hem en wil hem niet kwijt, maar op het moment zie ik me niet alles opgeven. Uitmaken is geen optie, ik heb nog nooit zoiets voor iemand gevoeld. Hij zegt dat het geen haast heeft, wat hem betreft nemen we de tijd en doen we het op mijn tempo, ik ben alleen bang dat ik dit gevoel niet kwijt ga raken.
Ik ben best een gesloten persoon, onzeker. In vorige relaties kon ik niet mezelf zijn, ik kropte alles op. Eentje ging vreemd, ander heeft me gedumpt via whatsapp, njah, niet leuk in ieder geval. Dus nu ben ik bang als ik 100% eerlijk ben hij niet meer van me houd. Ik ben het niet gewend open te zijn naar iemand. Het is al heel wat dat ik hem erover geappt hebt. Ik vind het echt beangstigend en ben bang dat ik niet goed genoeg voor hem ben. Ik wil ook al geen kinderen, daar heeft hij zich al bij neergelegd, als ik dan ook nog voorlopig niet wil samenwonen is dat misschien te veel voor hem?
Heel verhaal. Ik moet het tegen hem zeggen, maar dat vind ik eng, dus ik schrijf het hier van me af.
Sinds 4,5 maand heb ik een relatie na 2 jaar single te zijn geweest. We zijn echt gek op elkaar. De relatie is super snel gegaan. Half april was de eerste date en 1 mei vroeg hij me al of ik zn vriendin wilde zijn.
Iedereen vind het snel gaan, maar ze zijn wel blij voor ons.
Een van de redene dat het zo snel gaat is omdat hij zeeman is en elke 6 weken weg is voor 6 weken (6 weken op en 6 weken af). Dan is hij aan de andere kant van de wereld en is het contact af en toe nog lastig. Meestal is het alleen whatsappen. Hij heeft rot relaties gehad en ik heb rot relaties gehad, maar nu we elkaar hebben, lijken we dat allebei vergeten te zijn. We gaan als een speer, en in eerste instantie voelde dat goed en ging ik er in mee, we hebben het zelfs al over samenwonen. Dat betekend dat ik uit den haag naar Rotterdam moet verhuizen, omdat hij absoluut niet iit Rotterdam wil. Nou is den haag en Rotterdam niet extreem ver van elkaar, maar op het moment woont iedereen dicht bij me, m’n ouders om de hoek, tantes op loopafstand, vrienden op loop en fiets afstand enz.
Toen hij voorstelde dit verlof zijn huis al een beetje naar onze smaak op te knappen was ik blij, gelukkig, maar nu ben ik ineens gaan nadenken, en weet ik niet of ik er al klaar voor ben. Ik ken niemand in Rotterdam, hij is het halve jaar weg, ik moet van baan wisselen. Dus best veel verandering voor mij.
Ik heb hem er al over geappt, al had ik het liever face to face gedaan, maar hij is aan het varen in Bali. De laatste dagen twijfel ik heel erg aan alles. Ik hou van hem en wil hem niet kwijt, maar op het moment zie ik me niet alles opgeven. Uitmaken is geen optie, ik heb nog nooit zoiets voor iemand gevoeld. Hij zegt dat het geen haast heeft, wat hem betreft nemen we de tijd en doen we het op mijn tempo, ik ben alleen bang dat ik dit gevoel niet kwijt ga raken.
Ik ben best een gesloten persoon, onzeker. In vorige relaties kon ik niet mezelf zijn, ik kropte alles op. Eentje ging vreemd, ander heeft me gedumpt via whatsapp, njah, niet leuk in ieder geval. Dus nu ben ik bang als ik 100% eerlijk ben hij niet meer van me houd. Ik ben het niet gewend open te zijn naar iemand. Het is al heel wat dat ik hem erover geappt hebt. Ik vind het echt beangstigend en ben bang dat ik niet goed genoeg voor hem ben. Ik wil ook al geen kinderen, daar heeft hij zich al bij neergelegd, als ik dan ook nog voorlopig niet wil samenwonen is dat misschien te veel voor hem?
Heel verhaal. Ik moet het tegen hem zeggen, maar dat vind ik eng, dus ik schrijf het hier van me af.
donderdag 13 september 2018 om 08:54
Waarom bel jij als je van de trap valt je man die in Finland vaart. Je moet een. DOKTER bellen. Telefoonnummer kan je vaak wel vinden op internetDymphnatam schreef: ↑13-09-2018 07:50Ik lees nog wat anders. Als je er een probleem mee hebt dat je dit soort uitdagingen niet zelf kunt handelen, gaat dat dan in de toekomst ook niet opspelen?
Wat als je ineens lekkage hebt en het water spoelt door de gang (en hij vaart rond Australië)? Wat als je van de trap valt en je breekt een arm (en hij vaart bij Finland)?
Je zult als zeemansvrouw enorm zelfstandig moeten zijn. Je eigen plan moeten kunnen trekken. Je eigen beslissingen nemen.
Kun jij dit?
donderdag 13 september 2018 om 08:57
spasz schreef: ↑13-09-2018 02:14Waarom niet samenwonen in Den Haag en beiden je eigen huis aanhouden? Hij is toch de helft van het jaar weg en jij hecht belang aan je huidige stabiele situatie, eerst maar even kijken of het werkt en of je het echt leuk vindt.
Een andere optie is om idd te gaan samenwonen in Rotterdam en je eigen huis nog even aan te houden (t is makkelijk te verhuren in Den Haag).
Ja, jullie gaan wel snel. Dat is helemaal niet erg maar zorg ervoor dat je niet alle schepen verbrand voor je vertrekt. Ik en mijn (inmiddels) man woonden binnen drie maanden samen (ik had meer dan 10 jaar alleen gewoond) en ik wist ergens dat ik nooit meer zonder hem wou. Maar heb (vooral in het begin) een back-up plan gehad voor het geval het niet zou werken.
We hebben nog steeds twee huizen (samen goed geregeld), zijn samen een leven aan het opbouwen en gaan dus beide huizen verkopen.
Volg je hart maar zet je verstand niet uit. Voor mij zou het heel zwaar tellen dat hij een half jaar pleite is en jij je moet aanpassen aan zijn omgeving. Is er een reden dat hij niet naar Den Haag wil?
Dit idd. Het een sluit het andere niet uit. Je kunt toch gewoon nog een eigen leven houden, helemaal als hij zoveel weg is. Zit je daar in je uppie in een vreemde stad. Dan zou ik toch liever in m’n eigen huisje zitten! En dat heeft niks met egoïsme te maken.
donderdag 13 september 2018 om 09:08
Juist. En liefst eerst even de hoofdkraan dichtdraaien.
Het probleem van die gevaarlijke trap en dat gebroken been vind ik lastiger. Hoe lost een zeemansvrouw dat in godsnaam op?!
donderdag 13 september 2018 om 09:18
Mijn man werkt op een uur afstand van ons huis, als er lekkage is, ga ik niet een uur wachten tot hij het oplostDymphnatam schreef: ↑13-09-2018 07:50
Wat als je ineens lekkage hebt en het water spoelt door de gang (en hij vaart rond Australië)? Wat als je van de trap valt en je breekt een arm (en hij vaart bij Finland)?
Je zult als zeemansvrouw enorm zelfstandig moeten zijn. Je eigen plan moeten kunnen trekken. Je eigen beslissingen nemen.
donderdag 13 september 2018 om 09:48
Zo blij dat ik geen zeemansvrouw ben.
Ook blij dat ik nog nooit mijn been gebroken heb.
You can do whatever you want - no one cares.
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 13 september 2018 om 10:00
De verliefdheid waar jullie in zitten is mijn inziens geen goede raadgever voor toekomstplannen.
Ik lees het een beetje alsof je wat wanhopig bent. De vorige relaties deden pijn, je voelde je afgewezen en 'niet goed genoeg'. Nu is er iemand die jou dat goede gevoel over jezelf wel kan geven. En je bent ook nog verliefd. Natuurlijk is dat heerlijk. Het is ook normaal dat mensen een stukje van zichzelf verliezen als ze verliefd zijn, en dat je helemaal nooit op problemen stuit. Maar dat is tijdelijk.
Leer elkaar eerst eens echt kennen. 4,5 maand, waarvan hij de helft weg is geweest, het lijkt me onmogelijk dat je dan al iemands karakter enigzins hebt doorgrond. Hoe gaat hij om met tegenslagen of tegenspraak? Hoe communiceren jullie als er iets niet leuk is? Hoe verlopen ruzies? Hoe ga je verder na gedoe? Welke dingen vinden jullie belangrijk in het dagelijks leven?
Geef vooral nog niet alles op, gewoon omdat je zo blij en gevleid bent dat er iemand van je houdt. Blijf bij jezelf en zorg voor jezelf, alleen dan kan een gezonde relatie tot stand komen.
Ik lees het een beetje alsof je wat wanhopig bent. De vorige relaties deden pijn, je voelde je afgewezen en 'niet goed genoeg'. Nu is er iemand die jou dat goede gevoel over jezelf wel kan geven. En je bent ook nog verliefd. Natuurlijk is dat heerlijk. Het is ook normaal dat mensen een stukje van zichzelf verliezen als ze verliefd zijn, en dat je helemaal nooit op problemen stuit. Maar dat is tijdelijk.
Leer elkaar eerst eens echt kennen. 4,5 maand, waarvan hij de helft weg is geweest, het lijkt me onmogelijk dat je dan al iemands karakter enigzins hebt doorgrond. Hoe gaat hij om met tegenslagen of tegenspraak? Hoe communiceren jullie als er iets niet leuk is? Hoe verlopen ruzies? Hoe ga je verder na gedoe? Welke dingen vinden jullie belangrijk in het dagelijks leven?
Geef vooral nog niet alles op, gewoon omdat je zo blij en gevleid bent dat er iemand van je houdt. Blijf bij jezelf en zorg voor jezelf, alleen dan kan een gezonde relatie tot stand komen.
donderdag 13 september 2018 om 10:14
Het is nog erger
Ze woont nu niet eens samen. Wat als ze nu van de trap valt, mag je dan je vent, waar je niet mee samen woont en rond Finland vaart, bellen om te vragen of hij even de dokter kan bellen, of 112 als het heel ernstig is.
Had je daar al aan gedacht. En wat als ze nooit gaat samenwonen. Dan kan ze nooit haar arm breken want ze kan niemand bellen
En als het lekt...dan loopt heel Nederland onderwater want er is geen man
O
Help!
donderdag 13 september 2018 om 10:15
Hoe oud zijn jullie?
Heel goede adviezen hier. Veel inzichten: probeer ze allemaal écht binnen te laten komen en voor jezelf (al dan niet) op waarde te schatten!
Je hoeft écht niet nu te beslissen hoor. EN... een mens mag van mening veranderen t.z.t.
Ik zou wel face to face je gedachten delen met hem. Maar maak het niet zwaar en dramatisch!
Misschien heb je er wat aan: mijn situatie: na een heel lange relatie (> 18 jaar lang) 3 1/2 jaar alleen geweest.
Sinds klein 2 jaar nu weer een relatie. Ik LAT en het bevalt me prima: ieder zijn eigen stek.
Als we dan wél bij elkaar zijn (aantal x per week), is het erg fijn.
Missing makes the heart grow fonder.
Nou ben ik iemand die best wat me-time nodig heeft, ook na mijn werk.
Maar hij 'is' er altijd op de achtergrond en vaak live.
Samenwonen...? Ik weet het zo net nog niet...
Ons ritme is erg verschillend: ik ochtendmens, hij avondmens.
Onze 'huishoudelijke stijl' is ook zeg maar 'heel erg verschillend' haha
In zijn huis erger ik me er niet aan, maar als we samen zouden wonen? Ik zou niet willen dat het ergernis geeft en het tussen ons in komt te staan zeg! En ik ben niet zijn moeder en ook geen politieagent.
Ik zie zelf niet een reden om samen te gaan wonen, dat is het eigenlijk.
Kinderen hebben en willen we niet.
We slapen minstens 3 nachten p.w. samen. Heerlijk toch!
Waarom zou je dit nu moeten willen beslissen? Jij zit dan 1/2 jaar alleen in zijn huis.
Wat is idd zíjn investering? Laat hem eens 6 weken bij jou 'intrekken' zodat hij zijn beeld van Den Haag kan checken en hoe het bevalt om van daaruit zijn sociale kring te bezoeken.
Als hij thuis is, is hij hele dag vrij en jij werkt.
Dus kan hij makkelijk heen en weer reizen naar jou én terwijl jij werkt
(en deels samen met jou natuurlijk) zijn sociale contacten in R'dam onderhouden.
Andere mogelijkheden dan samenwonen zijn Lat-ten in e.o.a. vorm, je huis verhuren, AirBnB evt.
Houd je huis nog minstens 2 jaar aan!
Wees alsjeblieft zuinig op je eigen huis / stek / zelfstandigheid!
Kijk hoe het loopt ná de wittebroodstijd. Is écht heel anders hoor!
En last but nog least: werk aan je zelfvertrouwen, meis!!!
Heel goede adviezen hier. Veel inzichten: probeer ze allemaal écht binnen te laten komen en voor jezelf (al dan niet) op waarde te schatten!
Je hoeft écht niet nu te beslissen hoor. EN... een mens mag van mening veranderen t.z.t.
Ik zou wel face to face je gedachten delen met hem. Maar maak het niet zwaar en dramatisch!
Misschien heb je er wat aan: mijn situatie: na een heel lange relatie (> 18 jaar lang) 3 1/2 jaar alleen geweest.
Sinds klein 2 jaar nu weer een relatie. Ik LAT en het bevalt me prima: ieder zijn eigen stek.
Als we dan wél bij elkaar zijn (aantal x per week), is het erg fijn.
Missing makes the heart grow fonder.
Nou ben ik iemand die best wat me-time nodig heeft, ook na mijn werk.
Maar hij 'is' er altijd op de achtergrond en vaak live.
Samenwonen...? Ik weet het zo net nog niet...
Ons ritme is erg verschillend: ik ochtendmens, hij avondmens.
Onze 'huishoudelijke stijl' is ook zeg maar 'heel erg verschillend' haha
In zijn huis erger ik me er niet aan, maar als we samen zouden wonen? Ik zou niet willen dat het ergernis geeft en het tussen ons in komt te staan zeg! En ik ben niet zijn moeder en ook geen politieagent.
Ik zie zelf niet een reden om samen te gaan wonen, dat is het eigenlijk.
Kinderen hebben en willen we niet.
We slapen minstens 3 nachten p.w. samen. Heerlijk toch!
Waarom zou je dit nu moeten willen beslissen? Jij zit dan 1/2 jaar alleen in zijn huis.
Wat is idd zíjn investering? Laat hem eens 6 weken bij jou 'intrekken' zodat hij zijn beeld van Den Haag kan checken en hoe het bevalt om van daaruit zijn sociale kring te bezoeken.
Als hij thuis is, is hij hele dag vrij en jij werkt.
Dus kan hij makkelijk heen en weer reizen naar jou én terwijl jij werkt
(en deels samen met jou natuurlijk) zijn sociale contacten in R'dam onderhouden.
Andere mogelijkheden dan samenwonen zijn Lat-ten in e.o.a. vorm, je huis verhuren, AirBnB evt.
Houd je huis nog minstens 2 jaar aan!
Wees alsjeblieft zuinig op je eigen huis / stek / zelfstandigheid!
Kijk hoe het loopt ná de wittebroodstijd. Is écht heel anders hoor!
En last but nog least: werk aan je zelfvertrouwen, meis!!!
't Komt allemaal goed!
donderdag 13 september 2018 om 10:17
Oh en je bent niet egoïstisch. En wellicht hij ook niet, hij wil je gewoon graag bij zich hebben en denkt niet echt door en woont graag waar hij woont.
Je bent gewoon verstandig en je realiseert je ook dat je graag samen bent en dat dat zes op zes af niet zo veel samen is en je je netwerk en vrienden liever dichtbij hebt.
En als het echt zo’n leuke vent is. Dan zeg je wat je dwars zit, dat je graag bij hem bent. Maar nu nog niet alles wilt opgeven. En dan komt het gewoon goed.
En geniet van het samen zijn. Heb je meer aan dan je druk maken of je egoïstisch bent.
Je bent gewoon verstandig en je realiseert je ook dat je graag samen bent en dat dat zes op zes af niet zo veel samen is en je je netwerk en vrienden liever dichtbij hebt.
En als het echt zo’n leuke vent is. Dan zeg je wat je dwars zit, dat je graag bij hem bent. Maar nu nog niet alles wilt opgeven. En dan komt het gewoon goed.
En geniet van het samen zijn. Heb je meer aan dan je druk maken of je egoïstisch bent.
donderdag 13 september 2018 om 10:22
lieve TO,
Ik snap je bezorgdheid, en nee je bent niet egoïstisch.
Spreek je gevoel uit naar je vriend, blijf eerlijk tegen elkaar.
Een goede stap zou zijn dat jij als hij 6 weken van de vaart is bij hem in trekt. Je went dan aan elkaar, aan het leven in Rotterdam, hoe bevalt het werken in Den Haag vanuit Rotterdam en je kunt daar een sociaal leven opbouwen. Je huis in Den Haag houd je zeker nog aan en daar ga je weer heen wanneer hij vaart. Ook zou ik gaan werken aan een rijbewijs, dan heb je zoveel meer vrijheid. Mocht je in de toekomst besluiten helemaal in Rotterdam te gaan wonen ben je niet meer afhankelijk van het OV en kan je wanneer jij wilt je vrienden in Den Haag bezoeken.
Ik snap je bezorgdheid, en nee je bent niet egoïstisch.
Spreek je gevoel uit naar je vriend, blijf eerlijk tegen elkaar.
Een goede stap zou zijn dat jij als hij 6 weken van de vaart is bij hem in trekt. Je went dan aan elkaar, aan het leven in Rotterdam, hoe bevalt het werken in Den Haag vanuit Rotterdam en je kunt daar een sociaal leven opbouwen. Je huis in Den Haag houd je zeker nog aan en daar ga je weer heen wanneer hij vaart. Ook zou ik gaan werken aan een rijbewijs, dan heb je zoveel meer vrijheid. Mocht je in de toekomst besluiten helemaal in Rotterdam te gaan wonen ben je niet meer afhankelijk van het OV en kan je wanneer jij wilt je vrienden in Den Haag bezoeken.
donderdag 13 september 2018 om 10:23
Een tussenoplossing zou kunnen zijn dat wanneer hij er is je vooral bij hem bent, en dat je als hij er niet is wel in je eigen huis blijft.
Maar als samenwonen voor jou nu te vroeg voelt ga je je relatie om zeep helpen als je daar niet eerlijk over bent. Ga een gesprek aan met hem en kijk waar jullie beiden op uitkomen.
Een relatie is voor beiden personen hun behoeftes uiten en die zoveel mogelijk vervult krijgen. Als die behoeften te veel uiteen liggen of de ene luistert niet goed naar zijn of haar behoeftes gaat dat wringen op een gegeven moment. Er is niks egoistisch aan goed luisteren naar je eigen gevoelens. Nu kijken of je samen tot iets kan komen waar beide blij mee zijn.
O, en niet appen! Wacht totdat hij er is!
Maar als samenwonen voor jou nu te vroeg voelt ga je je relatie om zeep helpen als je daar niet eerlijk over bent. Ga een gesprek aan met hem en kijk waar jullie beiden op uitkomen.
Een relatie is voor beiden personen hun behoeftes uiten en die zoveel mogelijk vervult krijgen. Als die behoeften te veel uiteen liggen of de ene luistert niet goed naar zijn of haar behoeftes gaat dat wringen op een gegeven moment. Er is niks egoistisch aan goed luisteren naar je eigen gevoelens. Nu kijken of je samen tot iets kan komen waar beide blij mee zijn.
O, en niet appen! Wacht totdat hij er is!
donderdag 13 september 2018 om 11:53
Nou, dat kan ik je vertellen. Niet gebroken, wel geopereerd. En dat komt neer op heel zelfstandig zijn, doordachte beslissingen nemen en de boel goed organiseren.
Vaardigheden dus, waar je als zeemansvrouw toch echt over moet beschikken, aangezien je het de helft van de tijd alleen moet rooien. Zoals ik het lees, is dit niet waar TO nu direkt over beschikt, maar is ze daarentegen best afhankelijk van haar omgeving. Helemaal ok, maar het lijkt me dat je als zeemansvrouw toch meer je eigen plan moet kunnen trekken.
donderdag 13 september 2018 om 12:24
Je hebt gelezen dat TO zelfstandig woont?Dymphnatam schreef: ↑13-09-2018 11:53Nou, dat kan ik je vertellen. Niet gebroken, wel geopereerd. En dat komt neer op heel zelfstandig zijn, doordachte beslissingen nemen en de boel goed organiseren.
Vaardigheden dus, waar je als zeemansvrouw toch echt over moet beschikken, aangezien je het de helft van de tijd alleen moet rooien. Zoals ik het lees, is dit niet waar TO nu direkt over beschikt, maar is ze daarentegen best afhankelijk van haar omgeving. Helemaal ok, maar het lijkt me dat je als zeemansvrouw toch meer je eigen plan moet kunnen trekken.
donderdag 13 september 2018 om 12:30
Waarom zou jij naar Rotterdam moeten verhuizen als hij daar toch de helft van de tijd niet aanwezig is???
Ik vind het juist egoïstisch van hem om dat te vragen. Hij is veel van huis en jij geeft dan je huis, reistijd, vrienden en familie op om daar alleen te gaan zitten. En dan kan het inderdaad wel een korte reistijd zijn, maar dan nog vind ik het vreemd dat hij persé niet weg wil daar terwijl het voor jou meer moeite is om naar hem toe te verhuizen.
Ik zou gewoon nog even blijven latten.
Ik vind het juist egoïstisch van hem om dat te vragen. Hij is veel van huis en jij geeft dan je huis, reistijd, vrienden en familie op om daar alleen te gaan zitten. En dan kan het inderdaad wel een korte reistijd zijn, maar dan nog vind ik het vreemd dat hij persé niet weg wil daar terwijl het voor jou meer moeite is om naar hem toe te verhuizen.
Ik zou gewoon nog even blijven latten.
donderdag 13 september 2018 om 12:32
Het begon met een arm breken, nu een been.
Maar voor allebei heb je idd een relatie nodig.
You can do whatever you want - no one cares.
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 34 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 13 september 2018 om 12:50
Dus? Ik vind dat zelf ook fijn. Betekent niet dat je niet zelfstandig bent.Dymphnatam schreef: ↑13-09-2018 12:47Ja. Heb jij gelezen dat TO alles en iedereen op loop- en fietsafstand wil hebben?
donderdag 13 september 2018 om 12:57
Eens. en waarom zou ze dat op moeten geven? Omdat hij om het hardst roept dat hij niet weg wil uit zijn woonplaats, moet zij dat wel willen?
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
donderdag 13 september 2018 om 13:04
Hij is maar heel weinig thuis, veel op zee maar wil wel persé in Rotterdam wonen en verlangt van jou dat jij - als thuisblijver! - dan alles opgeeft om in Rotterdam te gaan wonen waar hij dus zelf ook bijna niet is. Dat zou ik dus echt nooit doen! Dat hij daar zelf niet eens over nadenkt wat de consequenties voor jou zijn ... geeft te denken hoor.
donderdag 13 september 2018 om 13:08
Ik vind je helemaal niet egoïstisch, eerder slim en eerlijk tegenover jezelf.
Je kent deze man nog maar net en als iets niet goed voelt of je twijfelt: niet doen.
Natuurlijk moet je in een relatie consessies doen, maar dat moet wel in balans zijn en je moet niet overdrijven. (En als hij verwacht dat jij na 4,5 maand je hele hebben en houden
wel even opgeeft dan vind ik niet dat er een balans is)
Je mag best ook aan jezelf denken.
Als jouw vriend dit niet begrijpt of het er niet mee eens is: zijn probleem, niet dat van jou.
Je woont niet in Afganistan, zo'n drama is dat niet, Den haag - Rotterdam.
Bij twijfel niet oversteken TO!
Daar is niks egoïstisch aan.
(Bovendien, zo leuk is samenwonen nou ook weer niet, maar goed dat is mijn mening)
Je kent deze man nog maar net en als iets niet goed voelt of je twijfelt: niet doen.
Natuurlijk moet je in een relatie consessies doen, maar dat moet wel in balans zijn en je moet niet overdrijven. (En als hij verwacht dat jij na 4,5 maand je hele hebben en houden
wel even opgeeft dan vind ik niet dat er een balans is)
Je mag best ook aan jezelf denken.
Als jouw vriend dit niet begrijpt of het er niet mee eens is: zijn probleem, niet dat van jou.
Je woont niet in Afganistan, zo'n drama is dat niet, Den haag - Rotterdam.
Bij twijfel niet oversteken TO!
Daar is niks egoïstisch aan.
(Bovendien, zo leuk is samenwonen nou ook weer niet, maar goed dat is mijn mening)
anoniem_20949 wijzigde dit bericht op 13-09-2018 13:15
9.05% gewijzigd
