Relaties
alle pijlers
betrapt!!
zondag 26 juni 2011 om 20:54
Lieve allemaal,
Ik heb me speciaal aangemeld omdat ik kapot van verdriet ga!
Afgelopen vrijdag heb ik mijn vriend betrapt terwijl hij een sekschat met haar had in het engels.
Na maandenlang vermoedens te hebben..gevraagd, gecontroleerd, gesmeekt waarom hij al jaren zo weinig seks met mij wilde ben ik er eindelijk achter!!
Hij doet dit een klein jaartje (zegt hij) op amerikaanse website's mede over bdsm met 4 verschillende vrouwen.
Ik voel me bedrogen, altijd onzeker geweest waarom er geen seks was, laat naar bed, geen aandacht als we alleen thuis waren niets...
Vrijdagochtend betrapt en s'avonds na een gesprek zijn spullen laten pakken en niets meer van 'm gehoord!
Voel me vernederd, onzeker, kwaad en erg verdrietig...waarom nou..ik wilde zo graag dat beter ging..wilde graagvmet 'm vrijen maar hij niet met mij, altijd smoesjes..
Hij logde zelfs in onder de naam van een vrouw en hij was dan de onderdanige!!
8 jaar relatie naar de klote..
Bedankt lul!!!!!!
Ik heb me speciaal aangemeld omdat ik kapot van verdriet ga!
Afgelopen vrijdag heb ik mijn vriend betrapt terwijl hij een sekschat met haar had in het engels.
Na maandenlang vermoedens te hebben..gevraagd, gecontroleerd, gesmeekt waarom hij al jaren zo weinig seks met mij wilde ben ik er eindelijk achter!!
Hij doet dit een klein jaartje (zegt hij) op amerikaanse website's mede over bdsm met 4 verschillende vrouwen.
Ik voel me bedrogen, altijd onzeker geweest waarom er geen seks was, laat naar bed, geen aandacht als we alleen thuis waren niets...
Vrijdagochtend betrapt en s'avonds na een gesprek zijn spullen laten pakken en niets meer van 'm gehoord!
Voel me vernederd, onzeker, kwaad en erg verdrietig...waarom nou..ik wilde zo graag dat beter ging..wilde graagvmet 'm vrijen maar hij niet met mij, altijd smoesjes..
Hij logde zelfs in onder de naam van een vrouw en hij was dan de onderdanige!!
8 jaar relatie naar de klote..
Bedankt lul!!!!!!
donderdag 30 juni 2011 om 10:53
Waarom heb jij zijn ouders hierin betrokken? Warom moest hij het aan zijn ouders vertellen? Zij hebben toch niets met jullie relatie te maken? Of wilde je hem straffen/vernederen door zijnouders er in te betrekken? Wil jij het wel oplossen? Of wil 'wraak' genoegdoening voor juo pijn? Want dan ben je echt niet toe aan een constructief gesprek als dat gevoel allles vervangen heeft en er nergens meer liefde voor hem is moet je uberhaupt afvragen waar je mee bezig bent. Creeer dan rust en maak het uit.
donderdag 30 juni 2011 om 11:06
Allereerst Hi Kitty, hoe begrijpelijk het ook is dat je je verraden voelt door je partner en je je afvraagt met wie je al die jaren hebt geleefd, wil ik je toch een andere insteek opperen dan de reactie “hij bekijkt het maar en hij moet maar door ´t stof gaan want het is ziin fout” Ikzelf geloof er gewoon niet in dat de oorzaak van zijn gedrag ligt aan zijn sexuele voorkeur. Een mens raakt ook niet verslaafd aan alcohol, drugs of gokken omdat hij dat zo miste in zijn leven. Iemand doet dat omdat hij een probleem heeft en dat kan een hele andere zijn dan de focus op bdsm. En wat het probleem ook is, je partner is kennelijk niet in staat om hierover te communiceren. Wat dus het GROOTSTE probleem is binnen relaties. Je geeft aan dat jij wel steeds wilde praten met hem. Je kan op verschillende manieren met iemand praten, in de trant van “ je wilt geen sex met mij, waarom niet”, of “ ik vind dat je niet je best doet voor onze relatie, waar ligt dat aan”. Je kan ook praten in de ik-vorm b.v. “ik voel me ontzettend rot nu, ik weet niet wat ik hiermee aan moet”. Daarmee creeer je een opening voor je partner. Probeer eens voor jezelf op een rijtje te zetten wat je gevoelens nu zijn, schrijf ze desnoods op voordat je een gesprek aangaat.Verder geef je aan dat je wil dat hij maar moet bellen, hij moet laten zien dat hij voor je gaat. Doet hij dat niet dan houdt hij niet genoeg van je. Misschien is het een overweging waard om te bedenken dat hij zich rotschaamt en niet weet hoe hij jou onder ogen moet komen, want moreel gezien delft hij het onderspit. Wat is er op tegen om hem te bellen voor een gesprek ? Je moet het zien als 2 automobilisten die elkaar geen voorrang willen verlenen,ook al ziet degene die voorrang heeft dat de ander het niet geeft.Het komt tot een fatale botsing. Wat heeft degene eraan die voorrang had, dat op zijn grafsteen staat “maar hij had wel voorrang?”(gelijk?)
donderdag 30 juni 2011 om 11:09
quote:liselore schreef op 30 juni 2011 @ 10:53:
Waarom heb jij zijn ouders hierin betrokken? Warom moest hij het aan zijn ouders vertellen? Zij hebben toch niets met jullie relatie te maken? Of wilde je hem straffen/vernederen door zijnouders er in te betrekken? Wil jij het wel oplossen? Of wil 'wraak' genoegdoening voor juo pijn? Want dan ben je echt niet toe aan een constructief gesprek als dat gevoel allles vervangen heeft en er nergens meer liefde voor hem is moet je uberhaupt afvragen waar je mee bezig bent. Creeer dan rust en maak het uit.
Hallo,
Omdat mijn vriend dat zelf aangaf alles die avond op te biechten aan zijn ouders en hulp te gaan zoeken.
Hij gaf aan zichzelf te haten en ongelukkig te zijn..en aangezien ik veel om hem geef na dit alles..had ik gehoopt dat hij het licht had gezien!
Mijn vriend en volgens mij zijn ouders..zijn helegesloten mensen, word over nooit iets gepraat..alleen alles 'goed' praten.
En tuurlijk hebben zijn ouders niets met ons te maken..maar hij heeft niemand met wie hij er EERLIJK over praat..puur uit schaamte en datgaat niets oplossen voor hem.
En ik heb gezegd van de seksgesprekken..niets van zijn gevoel voor BDSM en weet ik wat nog meer.
De waarheid is hard, maar wel het beste..ook als we samen geen toekomst hebben..
Wraak ben ik totaal niet mee bezig, schiet er niets mee op.
Ik gun hem en mezelf (het liefst samen) een gelukkig leven!
Maar je moet me geen dingen beloven en niet nakomen, dan klopt er echt iets niet..bellen is bellen! Vertellen is vertellen!
En tuurlijk steunen zijn ouders hem, dat is ook niet meer dan normaal, maar het moeten wel eerlijke gesprekken zijn..waar hij wakker door geschud gaat worden.
Als hij echt met zichzelf ongelukkig is..dan gaat hij dat in een evt volgende relatie ook niet redden en zichzelf en de ander keer op keer kwetsen.
En tevens belde ik gewoon om mijn verhaal bij ze te doen..mijn omgeving vond het verstandig en netjes..wie weet denk ik daar over een poosje ook wel anders over.
We hebben het in ons eigen gezin mee gemaakt en mijn ouders hebben hun schoonzoon gesteund..terwijl mijn zus het zelfde deed op internet als mijn vriend.
Mijn ouders zeggen: Een luisterend oor kun je zijn en elkaar steunen..maar de waarheid moet wel onder ogen komen..dat hoef je zelfs als je eigen trotse ouder niet te accepteren of te negeren..
Waarom heb jij zijn ouders hierin betrokken? Warom moest hij het aan zijn ouders vertellen? Zij hebben toch niets met jullie relatie te maken? Of wilde je hem straffen/vernederen door zijnouders er in te betrekken? Wil jij het wel oplossen? Of wil 'wraak' genoegdoening voor juo pijn? Want dan ben je echt niet toe aan een constructief gesprek als dat gevoel allles vervangen heeft en er nergens meer liefde voor hem is moet je uberhaupt afvragen waar je mee bezig bent. Creeer dan rust en maak het uit.
Hallo,
Omdat mijn vriend dat zelf aangaf alles die avond op te biechten aan zijn ouders en hulp te gaan zoeken.
Hij gaf aan zichzelf te haten en ongelukkig te zijn..en aangezien ik veel om hem geef na dit alles..had ik gehoopt dat hij het licht had gezien!
Mijn vriend en volgens mij zijn ouders..zijn helegesloten mensen, word over nooit iets gepraat..alleen alles 'goed' praten.
En tuurlijk hebben zijn ouders niets met ons te maken..maar hij heeft niemand met wie hij er EERLIJK over praat..puur uit schaamte en datgaat niets oplossen voor hem.
En ik heb gezegd van de seksgesprekken..niets van zijn gevoel voor BDSM en weet ik wat nog meer.
De waarheid is hard, maar wel het beste..ook als we samen geen toekomst hebben..
Wraak ben ik totaal niet mee bezig, schiet er niets mee op.
Ik gun hem en mezelf (het liefst samen) een gelukkig leven!
Maar je moet me geen dingen beloven en niet nakomen, dan klopt er echt iets niet..bellen is bellen! Vertellen is vertellen!
En tuurlijk steunen zijn ouders hem, dat is ook niet meer dan normaal, maar het moeten wel eerlijke gesprekken zijn..waar hij wakker door geschud gaat worden.
Als hij echt met zichzelf ongelukkig is..dan gaat hij dat in een evt volgende relatie ook niet redden en zichzelf en de ander keer op keer kwetsen.
En tevens belde ik gewoon om mijn verhaal bij ze te doen..mijn omgeving vond het verstandig en netjes..wie weet denk ik daar over een poosje ook wel anders over.
We hebben het in ons eigen gezin mee gemaakt en mijn ouders hebben hun schoonzoon gesteund..terwijl mijn zus het zelfde deed op internet als mijn vriend.
Mijn ouders zeggen: Een luisterend oor kun je zijn en elkaar steunen..maar de waarheid moet wel onder ogen komen..dat hoef je zelfs als je eigen trotse ouder niet te accepteren of te negeren..
donderdag 30 juni 2011 om 11:21
quote:chrissie55 schreef op 30 juni 2011 @ 11:06:
Allereerst Hi Kitty, hoe begrijpelijk het ook is dat je je verraden voelt door je partner en je je afvraagt met wie je al die jaren hebt geleefd, wil ik je toch een andere insteek opperen dan de reactie “hij bekijkt het maar en hij moet maar door ´t stof gaan want het is ziin fout” Ikzelf geloof er gewoon niet in dat de oorzaak van zijn gedrag ligt aan zijn sexuele voorkeur. Een mens raakt ook niet verslaafd aan alcohol, drugs of gokken omdat hij dat zo miste in zijn leven. Iemand doet dat omdat hij een probleem heeft en dat kan een hele andere zijn dan de focus op bdsm. En wat het probleem ook is, je partner is kennelijk niet in staat om hierover te communiceren. Wat dus het GROOTSTE probleem is binnen relaties. Je geeft aan dat jij wel steeds wilde praten met hem. Je kan op verschillende manieren met iemand praten, in de trant van “ je wilt geen sex met mij, waarom niet”, of “ ik vind dat je niet je best doet voor onze relatie, waar ligt dat aan”. Je kan ook praten in de ik-vorm b.v. “ik voel me ontzettend rot nu, ik weet niet wat ik hiermee aan moet”. Daarmee creeer je een opening voor je partner. Probeer eens voor jezelf op een rijtje te zetten wat je gevoelens nu zijn, schrijf ze desnoods op voordat je een gesprek aangaat.Verder geef je aan dat je wil dat hij maar moet bellen, hij moet laten zien dat hij voor je gaat. Doet hij dat niet dan houdt hij niet genoeg van je. Misschien is het een overweging waard om te bedenken dat hij zich rotschaamt en niet weet hoe hij jou onder ogen moet komen, want moreel gezien delft hij het onderspit. Wat is er op tegen om hem te bellen voor een gesprek ? Je moet het zien als 2 automobilisten die elkaar geen voorrang willen verlenen,ook al ziet degene die voorrang heeft dat de ander het niet geeft.Het komt tot een fatale botsing. Wat heeft degene eraan die voorrang had, dat op zijn grafsteen staat “maar hij had wel voorrang?”(gelijk?)
Hey hallo, bedankt voor je berichtje, erg lief.
Ik begrijp je inderdaad heel goed..dat hij waarschijnlijk (in zijn ogen) grote problemen heeft...wie weet wat hij me ooit nog eens gaat opbiechten..ik ben ook van mening dat een sexuelevoorkeur..niet tot zoiets had hoeven komen.
Ik heb in elke vorm met hem gesproken waarom we zo'n relatie hadden..zelfs vorig jaar na onze break was het voor hem over en sluiten..kon nooit meer goed komen, tegen mijn zus zei hij het zelfde! Kwam nooit meer goed..ik deed mijn best, belde hem op, ging gesprekken voeren met hem..en toen is hij terug gekomen..soms denk ik weleens dat hij graag ziet dat ik wat onderdaniger naar hem ben..dat ik de touwtjes in handen moet nemen..dat werkt voor nu gewoon even niet.
Ik had toen echt mijn trots verloren...nu wil ik dat niet nog een keer meemaken..en hemmisschien wel weer ompraten om door te gaan..ook al is dat toen misschien niet gebeurt.
Ik hoop oprecht dat hij er kapot van is..en zich suf piekerd..de eerste stap qua gesprek/telefoongesprek moet bij hem liggen..en dan komen we wel verder..doorgaan of verbreken.
Allereerst Hi Kitty, hoe begrijpelijk het ook is dat je je verraden voelt door je partner en je je afvraagt met wie je al die jaren hebt geleefd, wil ik je toch een andere insteek opperen dan de reactie “hij bekijkt het maar en hij moet maar door ´t stof gaan want het is ziin fout” Ikzelf geloof er gewoon niet in dat de oorzaak van zijn gedrag ligt aan zijn sexuele voorkeur. Een mens raakt ook niet verslaafd aan alcohol, drugs of gokken omdat hij dat zo miste in zijn leven. Iemand doet dat omdat hij een probleem heeft en dat kan een hele andere zijn dan de focus op bdsm. En wat het probleem ook is, je partner is kennelijk niet in staat om hierover te communiceren. Wat dus het GROOTSTE probleem is binnen relaties. Je geeft aan dat jij wel steeds wilde praten met hem. Je kan op verschillende manieren met iemand praten, in de trant van “ je wilt geen sex met mij, waarom niet”, of “ ik vind dat je niet je best doet voor onze relatie, waar ligt dat aan”. Je kan ook praten in de ik-vorm b.v. “ik voel me ontzettend rot nu, ik weet niet wat ik hiermee aan moet”. Daarmee creeer je een opening voor je partner. Probeer eens voor jezelf op een rijtje te zetten wat je gevoelens nu zijn, schrijf ze desnoods op voordat je een gesprek aangaat.Verder geef je aan dat je wil dat hij maar moet bellen, hij moet laten zien dat hij voor je gaat. Doet hij dat niet dan houdt hij niet genoeg van je. Misschien is het een overweging waard om te bedenken dat hij zich rotschaamt en niet weet hoe hij jou onder ogen moet komen, want moreel gezien delft hij het onderspit. Wat is er op tegen om hem te bellen voor een gesprek ? Je moet het zien als 2 automobilisten die elkaar geen voorrang willen verlenen,ook al ziet degene die voorrang heeft dat de ander het niet geeft.Het komt tot een fatale botsing. Wat heeft degene eraan die voorrang had, dat op zijn grafsteen staat “maar hij had wel voorrang?”(gelijk?)
Hey hallo, bedankt voor je berichtje, erg lief.
Ik begrijp je inderdaad heel goed..dat hij waarschijnlijk (in zijn ogen) grote problemen heeft...wie weet wat hij me ooit nog eens gaat opbiechten..ik ben ook van mening dat een sexuelevoorkeur..niet tot zoiets had hoeven komen.
Ik heb in elke vorm met hem gesproken waarom we zo'n relatie hadden..zelfs vorig jaar na onze break was het voor hem over en sluiten..kon nooit meer goed komen, tegen mijn zus zei hij het zelfde! Kwam nooit meer goed..ik deed mijn best, belde hem op, ging gesprekken voeren met hem..en toen is hij terug gekomen..soms denk ik weleens dat hij graag ziet dat ik wat onderdaniger naar hem ben..dat ik de touwtjes in handen moet nemen..dat werkt voor nu gewoon even niet.
Ik had toen echt mijn trots verloren...nu wil ik dat niet nog een keer meemaken..en hemmisschien wel weer ompraten om door te gaan..ook al is dat toen misschien niet gebeurt.
Ik hoop oprecht dat hij er kapot van is..en zich suf piekerd..de eerste stap qua gesprek/telefoongesprek moet bij hem liggen..en dan komen we wel verder..doorgaan of verbreken.
donderdag 30 juni 2011 om 11:22
donderdag 30 juni 2011 om 11:51
Vervelende situatie dit, kan me ook wel indenken dat je de wanhoop nabij bent. Toch vind ik dat je wel erg in een slachtofferrol kruipt, jij hebt alles geprobeerd en hij deed alles maar verkeerd. Forgive me if i'm wrong, maar zo komt het wel een beetje op mij over. Vanuit verwijten of woede praten heeft weinig zin, ik denk om heel eerlijk te zijn dat deze relatie zijn beste tijd heeft gehad. Bedenk jezelf eens of je jezelf nog oud met hem ziet worden, of je nog vertrouwen in hem kunt hebben en nog verder met hem wilt. Je hoeft geen ondoordachte beslissingen te nemen. Neem de tijd om boos te zijn, laat elkaar even met rust en kom dan tot een conclusie. Maar probeer vanuit jezelf te praten, hoe jij het voelt; dat kan namelijk niet verkeerd zijn. Praten vanuit verwijt wat hij allemaal niet heeft gedaan gaat alleen maar averechts werken en biedt geen enkele ingang tot een normaal gesprek.
Succes!
Succes!
donderdag 30 juni 2011 om 12:52
Ik begrijp je inderdaad heel goed..dat hij waarschijnlijk (in zijn ogen) grote problemen heeft...wie weet wat hij me ooit nog eens gaat opbiechten. quote
Nee, Kitty, dat bedoelde ik dus niet. Ik geloof niet dat hij alleen een probleem heeft, maar dat jullie samen een probleem hebben. Jullie twee hebben een relatie en moeten met elkaar communiceren. Maar wanneer communiceren door beiden onmogelijk wordt gemaakt door jouw houding van “hij moet zeggen wat het probleem is, ik heb geen probleem” en door zijn houding om te vluchten in sexchats en weg te gaan naar zijn ouders nu het crisis is, los je niets op. Praat met elkaar , misschien is de hulp van een therapeut te overwegen. Ik denk ook niet dat je het gesprek moet aangaan vanuit het oogpunt “we willen koste wat het kost bij elkaar blijven”, maar vanuit de behoefte om te bekijken of je de relatie een nieuwe start kan geven òf op een goede manier te beeindigen. Dit vergt helaas veel meer tijd dan deze week. Beiden doorloop je een proces, noem het maar een rouwproces. Maar voorkom dat je in bitterheid terugdenkt.
Nee, Kitty, dat bedoelde ik dus niet. Ik geloof niet dat hij alleen een probleem heeft, maar dat jullie samen een probleem hebben. Jullie twee hebben een relatie en moeten met elkaar communiceren. Maar wanneer communiceren door beiden onmogelijk wordt gemaakt door jouw houding van “hij moet zeggen wat het probleem is, ik heb geen probleem” en door zijn houding om te vluchten in sexchats en weg te gaan naar zijn ouders nu het crisis is, los je niets op. Praat met elkaar , misschien is de hulp van een therapeut te overwegen. Ik denk ook niet dat je het gesprek moet aangaan vanuit het oogpunt “we willen koste wat het kost bij elkaar blijven”, maar vanuit de behoefte om te bekijken of je de relatie een nieuwe start kan geven òf op een goede manier te beeindigen. Dit vergt helaas veel meer tijd dan deze week. Beiden doorloop je een proces, noem het maar een rouwproces. Maar voorkom dat je in bitterheid terugdenkt.
vrijdag 1 juli 2011 om 10:44
Even een update:
Ik heb niets meer gehoord van mijn vriend dan dat laatste smsje dat hij in slaap was gevallen (dinsdag), ik heb daar nog een korte reactie opgegeven en niets meer gehoord.
Ik heb al 2 keer de moeite genomen maar hij neemt zelf geen initiatief meer.
Ik ben toe aan een open en vooral eerlijk gesprek, althans voor zover ik hem nog kan en wil geloven.
Want dat is gewoon helemaal weg, het moet voor hem en waarschijnlijk voor mij iets heel heftigs zijn want hij zegt dat hij zich ergens voor schaamt en toen ik de site zag moet het iets met sm te maken hebben.
Nu is dat absoluut niet mijn ding, maar heb het vaal genoeg aan hem gevraagt of hij zich wat meer wilt verdiepen doormiddel van films, boekjes of kijken hoever we kunnen komen met experimenteren.
Ik zie hem trouwens meerdere malen per dag een keer online komen op een soort van mobiele messenger en ik krijg uiteraard geen reactie of een 'hoe gaat het?' dus hij zal er wel voor een ander opkomen.
Ik blijf hem niet vertrouwen mijn gevoel blijft me zeggen dat hij nu wel onder een andere naam bezig is met zijn sekscontacten.
Hij heeft daar hele verhalen gehouden dus het waren virituele relaties hij had ze dingen beloofd en GELUKKIG VOOR MIJ niet nagekomen.
Ik voel me zo vreselijk bang en onzeker!
Ben bang dat hij een bizarre sekswens heeft die ik niet waar wil en kan maken, ben bang dat hij nog steeds contact heeft met zijn chatdames en ben ook gewoon bang dat hij in Nederland een dame heeft en daar mee gaat afspreken..momenteel kan ik wel weer janken!
Gister voelde ik me sterker dan vandaag..ik word gek van die kut telefoon blijf er maar naar kijken, neem hem overal mee..het beheerst nu mijn leven!
Moet zeggen dat ik stiekem hoop dat het allemaal wel meevalt en we over een poosje de relatie op kunnen pakken en eraan gaan werken..maar mijn verstand zegt dat het nu echt teveel is geweest.
Zelfs de foto's die ik afgelopen dagen bekeken heb..ziet hij eruit alsof hij doodongelukkig is met mij of zichzelf :-S
Mijn familie en vriendinnen zeggen allemaal dat er iets niet klopt aan hem...ze zagen allemaal wat maar konden de vinger er niet opleggen..ik had het zelfde.
Had zo gehoopt dat hij nu weer eens contact zou opnemen of nog liever een gesprek met me aan wilde knopen bij 'ons' thuis.
Wil weten wat er in hem omgaat.
Ik heb straks vrijgenomen met een smoes..ik wil naar huis..mijn favoriete muziek opzetten en wegdromen.
Ik heb niets meer gehoord van mijn vriend dan dat laatste smsje dat hij in slaap was gevallen (dinsdag), ik heb daar nog een korte reactie opgegeven en niets meer gehoord.
Ik heb al 2 keer de moeite genomen maar hij neemt zelf geen initiatief meer.
Ik ben toe aan een open en vooral eerlijk gesprek, althans voor zover ik hem nog kan en wil geloven.
Want dat is gewoon helemaal weg, het moet voor hem en waarschijnlijk voor mij iets heel heftigs zijn want hij zegt dat hij zich ergens voor schaamt en toen ik de site zag moet het iets met sm te maken hebben.
Nu is dat absoluut niet mijn ding, maar heb het vaal genoeg aan hem gevraagt of hij zich wat meer wilt verdiepen doormiddel van films, boekjes of kijken hoever we kunnen komen met experimenteren.
Ik zie hem trouwens meerdere malen per dag een keer online komen op een soort van mobiele messenger en ik krijg uiteraard geen reactie of een 'hoe gaat het?' dus hij zal er wel voor een ander opkomen.
Ik blijf hem niet vertrouwen mijn gevoel blijft me zeggen dat hij nu wel onder een andere naam bezig is met zijn sekscontacten.
Hij heeft daar hele verhalen gehouden dus het waren virituele relaties hij had ze dingen beloofd en GELUKKIG VOOR MIJ niet nagekomen.
Ik voel me zo vreselijk bang en onzeker!
Ben bang dat hij een bizarre sekswens heeft die ik niet waar wil en kan maken, ben bang dat hij nog steeds contact heeft met zijn chatdames en ben ook gewoon bang dat hij in Nederland een dame heeft en daar mee gaat afspreken..momenteel kan ik wel weer janken!
Gister voelde ik me sterker dan vandaag..ik word gek van die kut telefoon blijf er maar naar kijken, neem hem overal mee..het beheerst nu mijn leven!
Moet zeggen dat ik stiekem hoop dat het allemaal wel meevalt en we over een poosje de relatie op kunnen pakken en eraan gaan werken..maar mijn verstand zegt dat het nu echt teveel is geweest.
Zelfs de foto's die ik afgelopen dagen bekeken heb..ziet hij eruit alsof hij doodongelukkig is met mij of zichzelf :-S
Mijn familie en vriendinnen zeggen allemaal dat er iets niet klopt aan hem...ze zagen allemaal wat maar konden de vinger er niet opleggen..ik had het zelfde.
Had zo gehoopt dat hij nu weer eens contact zou opnemen of nog liever een gesprek met me aan wilde knopen bij 'ons' thuis.
Wil weten wat er in hem omgaat.
Ik heb straks vrijgenomen met een smoes..ik wil naar huis..mijn favoriete muziek opzetten en wegdromen.
vrijdag 1 juli 2011 om 11:36
Begrijp het ook niet..wat is er nu zo moeilijk om je aan je afspraak te houden en mij even terug te bellen.
Neem aan dat hij ook zijn verhaal wilt doen, het kan niet van 1 kant telkens afkomen, dat is onnatuurlijk!
En zoals ik hem ken..hij was altijd van het TEVEEL berichten sturen, dat ik er soms gek van werd.
En nu..na dit..niets!
Ik kan wel zitten raden, het verhaal anders maken dan het is..maar weet het gewoon niet!
In mijn ogen..zegt dit genoeg..als hij niet eens een kort berichtje kan sturen hoe het met me gaat of dat hij een andere keer wilt bellen omdat zijn hoofd er niet naar stond afgelopen week..maar gewoon niets van je laten horen kan gewoon niet!
We zijn geen pubers..we hebben 8 jaar een relatie (gehad).
Ik ga dit weekend niets doen, ga naar mijn ouders en/of zus..ik heb helaas geen vrienden meer die uitgaan..anders had ik dat weer eens geprobeerd..
Neem aan dat hij ook zijn verhaal wilt doen, het kan niet van 1 kant telkens afkomen, dat is onnatuurlijk!
En zoals ik hem ken..hij was altijd van het TEVEEL berichten sturen, dat ik er soms gek van werd.
En nu..na dit..niets!
Ik kan wel zitten raden, het verhaal anders maken dan het is..maar weet het gewoon niet!
In mijn ogen..zegt dit genoeg..als hij niet eens een kort berichtje kan sturen hoe het met me gaat of dat hij een andere keer wilt bellen omdat zijn hoofd er niet naar stond afgelopen week..maar gewoon niets van je laten horen kan gewoon niet!
We zijn geen pubers..we hebben 8 jaar een relatie (gehad).
Ik ga dit weekend niets doen, ga naar mijn ouders en/of zus..ik heb helaas geen vrienden meer die uitgaan..anders had ik dat weer eens geprobeerd..
vrijdag 1 juli 2011 om 12:08
En moet nu eerlijk bekennen..dat ik nu ook niet meer weet waar ik nu goed of fout aan doe.
Moet ik wachten, hem ook de tijd gunnen en alles op een rijtje zetten.
Moet ik zelf initiatief tonen, vragen om een gesprek..maar als hij echt nog twijfels heeft..dan gaat dat gesprek ook nog niet werken..
Weet niet meer wat te doen!
Mijn vrienden en familie zeggen: Hij moet nu met jou contact opnemen..en mezelf als een onafhankelijk, sterke vrouw opstellen wat ik in hun ogen ook ben!??
Ik vind mezelf een bluffer...ik bluf me de week door..door met een pokerface rond te lopen..of hoort dat er ook bij?
Ik ben gewoon zo bang..dat hij al die tijd niet van me gehouden heeft of laat ik het zo zeggen..dat hij me meer als een huisgenoot is gaan zien..en een dubbelleventje op internet aanhield om de jaren door te komen.
Ik word gewoon gek van die gedachtes wat hij nu voelt/denkt..ik wil gewoon met mezelf bezig zijn..
Ben moe, maar durf niet te slapen omdat ik bang ben zijn telefoon of smsje niet optijd te lezen..
Fijn dat jullie op mij reageren..het voelt bijna als een dagboek dat tegen je terug praat!
Moet ik wachten, hem ook de tijd gunnen en alles op een rijtje zetten.
Moet ik zelf initiatief tonen, vragen om een gesprek..maar als hij echt nog twijfels heeft..dan gaat dat gesprek ook nog niet werken..
Weet niet meer wat te doen!
Mijn vrienden en familie zeggen: Hij moet nu met jou contact opnemen..en mezelf als een onafhankelijk, sterke vrouw opstellen wat ik in hun ogen ook ben!??
Ik vind mezelf een bluffer...ik bluf me de week door..door met een pokerface rond te lopen..of hoort dat er ook bij?
Ik ben gewoon zo bang..dat hij al die tijd niet van me gehouden heeft of laat ik het zo zeggen..dat hij me meer als een huisgenoot is gaan zien..en een dubbelleventje op internet aanhield om de jaren door te komen.
Ik word gewoon gek van die gedachtes wat hij nu voelt/denkt..ik wil gewoon met mezelf bezig zijn..
Ben moe, maar durf niet te slapen omdat ik bang ben zijn telefoon of smsje niet optijd te lezen..
Fijn dat jullie op mij reageren..het voelt bijna als een dagboek dat tegen je terug praat!
vrijdag 1 juli 2011 om 12:39
Als hij whatsapp heeft betekent "on line" niet noodzakelijk dat hij aan het chatten is. Dat werkt één beetje vreemd (staat ook uitgelegd bij de faq van whatsapp). Misschien geldt dat voor andere chat programma's ook wel.
Ik kan me voorstellen dat je ongeduldig bent, maar wacht even rustig.
bah, wat een naar verhaal
Ik kan me voorstellen dat je ongeduldig bent, maar wacht even rustig.
bah, wat een naar verhaal
Opinions are like assholes. Everybody has one.
vrijdag 1 juli 2011 om 12:42
lieve Kitty,
Je bent nog steeds bezig met zijn gevoelens in proberen te vullen.
Wanneer ga je nu nadenken wat jij nu wilt?
Het gepieker over hem, wat hij zou voelen of denken, veranderd helemaal niets aan de hele situatie.
Probeer alsjeblieft als je het kan wel te gaan slapen.
Je lichaam en geest hebben dat nu heel hard nodig.
Anders beland je in een vicieuze circkel.
Je maakt jezelf gek, met je bezig te houden wat hij nu voelt.
De Dalai Lama zegt het wat dat betreft heel treffend:
Als je met een ernstig probleem geconfronteerd wordt, denk dan zeer goed na. Is er een oplossing, dan heeft het geen zin u op te winden.Er is immers een oplossing. Is er geen oplossing, dan heeft het geen nut u op te winden."
Het is nu gebeurd en belangrjker is nu er achter voor jezelf te komen wat jij wilt.
Aandringen of pushen zou alleen maar averechts op hem werken.
De vraag is of hij wel in staat is om erover met je te communiceren.
Het feit dat hij het zijn ouders niet eens eerlijk verteld heeft, zegt al veel over hem.
En natuurlijk dat tijdens jullie relatie er ook niet over gesproken is.
Dat zou een voorwaarde moeten zijn mochten jullie eventueel besluiten verder met elkaar te gaan.
Maak voor jezelf duidelijk waarom je met hem verder wilt.
En ook wat je graag veranderd ziet.
Waarom je van hem houd?
En wat jij graag wilt.
En is dat mogelijk binnen jullie relatie ( de ruimte voor de behoeften van beiden?)
Je kunt je beter met deze vragen bezig houden dan wat hij nu denkt/voelt.
Het feit dat hij "betrapt is" is voor hem al ellendig genoeg...gezien de angst voor schaamte.
Wellicht houd hij zich daar meer mee bezig dan wat hij nu echt wil.
Denk nu echt om jezelf...je mist heus zijn telefoontje niet...
Je bent nog steeds bezig met zijn gevoelens in proberen te vullen.
Wanneer ga je nu nadenken wat jij nu wilt?
Het gepieker over hem, wat hij zou voelen of denken, veranderd helemaal niets aan de hele situatie.
Probeer alsjeblieft als je het kan wel te gaan slapen.
Je lichaam en geest hebben dat nu heel hard nodig.
Anders beland je in een vicieuze circkel.
Je maakt jezelf gek, met je bezig te houden wat hij nu voelt.
De Dalai Lama zegt het wat dat betreft heel treffend:
Als je met een ernstig probleem geconfronteerd wordt, denk dan zeer goed na. Is er een oplossing, dan heeft het geen zin u op te winden.Er is immers een oplossing. Is er geen oplossing, dan heeft het geen nut u op te winden."
Het is nu gebeurd en belangrjker is nu er achter voor jezelf te komen wat jij wilt.
Aandringen of pushen zou alleen maar averechts op hem werken.
De vraag is of hij wel in staat is om erover met je te communiceren.
Het feit dat hij het zijn ouders niet eens eerlijk verteld heeft, zegt al veel over hem.
En natuurlijk dat tijdens jullie relatie er ook niet over gesproken is.
Dat zou een voorwaarde moeten zijn mochten jullie eventueel besluiten verder met elkaar te gaan.
Maak voor jezelf duidelijk waarom je met hem verder wilt.
En ook wat je graag veranderd ziet.
Waarom je van hem houd?
En wat jij graag wilt.
En is dat mogelijk binnen jullie relatie ( de ruimte voor de behoeften van beiden?)
Je kunt je beter met deze vragen bezig houden dan wat hij nu denkt/voelt.
Het feit dat hij "betrapt is" is voor hem al ellendig genoeg...gezien de angst voor schaamte.
Wellicht houd hij zich daar meer mee bezig dan wat hij nu echt wil.
Denk nu echt om jezelf...je mist heus zijn telefoontje niet...
zaterdag 2 juli 2011 om 09:34
Update:
Gisteravond heb ik hem gebeld, hij zei net terug van zijn werknte komen (21:00 uur?) en mij nog had willen bellen.
Even kort samengevat watnhij zei: hij heeft alleen bdsm fantasieen, maar wilt ze niet in het echt uitvoeren en de reden dat hij did deed...was omdat wij niet goed met elkaar konden praten, dan zocht hij zijn ontspanning op internet doormiddel van sekschats.
Na 1,5 uur bellen en dat hij maar bleef zeggen dat het puur kwam door het ontbreken van goede gesprekken over koetjes en kalfjes wilde hij voorstellen dagelijks contact te houden via telefoon en sms!
Ik heb gezegd dat hij maar langs moet komen, dat je gesprekken voert waarbij je ekkaar kunt zien!
Mijn gevoel en gedachte over het gesprek?
Hij liegt over dat het komt door ontbreken van goede gesprekken, hij dramde alleen maar door over communicatie maar toen ik zei dat ik alleen maar bezig ben met zijn chatgedrag ging hij er niet diep op in.
Wat hij eerder aan de telefoon toegaf als verslaving is het nu een excuus geworden vanwegen ontbreken communicatie in onze relatie.
Daar klopt dusnal iets niet, hij doet er te normaal over..dit is een serieus probleem van verslaving..die bijna niet te genezen is..heb er vanochtend veel over gelezen..fantasie en cyberseks blijft interessanter dan het echte leven.
Weet niet meer wat te doen..ik voel dat hij erover blijft liegen en het minder erg over wilt laten komen.
3 jaar ruim...stiekem gedoe..zelfs nog nadat ik hem de deur heb gewezen was hij online!!!
Deze man heeft een serieus probleem en hij blijft het ontkennen!
Verstand zegt: ren keihard weg, verlaat hem...mijn gevoel is weer te positief en wilt zijn mooie woorden geloven..maar het vrouwelijke intuitie laat me voelen dat het NIET klopt!
Gesprek van vanavond gaat ook niets opleveren..hij blijft dit zeggen..mijn moeder vond hetb1 groot kolderverhaal dat je zoiets niet doet als praten niet goed gaat en je in het echt geen seks wilt met mij.
Ik denk dat zijn fantasie en het actief opzoek zijn naar dames die doen wat hij geil vind,,nooit zal kunnen stoppen..voor hem is dat het echtenleven!
Gisteravond heb ik hem gebeld, hij zei net terug van zijn werknte komen (21:00 uur?) en mij nog had willen bellen.
Even kort samengevat watnhij zei: hij heeft alleen bdsm fantasieen, maar wilt ze niet in het echt uitvoeren en de reden dat hij did deed...was omdat wij niet goed met elkaar konden praten, dan zocht hij zijn ontspanning op internet doormiddel van sekschats.
Na 1,5 uur bellen en dat hij maar bleef zeggen dat het puur kwam door het ontbreken van goede gesprekken over koetjes en kalfjes wilde hij voorstellen dagelijks contact te houden via telefoon en sms!
Ik heb gezegd dat hij maar langs moet komen, dat je gesprekken voert waarbij je ekkaar kunt zien!
Mijn gevoel en gedachte over het gesprek?
Hij liegt over dat het komt door ontbreken van goede gesprekken, hij dramde alleen maar door over communicatie maar toen ik zei dat ik alleen maar bezig ben met zijn chatgedrag ging hij er niet diep op in.
Wat hij eerder aan de telefoon toegaf als verslaving is het nu een excuus geworden vanwegen ontbreken communicatie in onze relatie.
Daar klopt dusnal iets niet, hij doet er te normaal over..dit is een serieus probleem van verslaving..die bijna niet te genezen is..heb er vanochtend veel over gelezen..fantasie en cyberseks blijft interessanter dan het echte leven.
Weet niet meer wat te doen..ik voel dat hij erover blijft liegen en het minder erg over wilt laten komen.
3 jaar ruim...stiekem gedoe..zelfs nog nadat ik hem de deur heb gewezen was hij online!!!
Deze man heeft een serieus probleem en hij blijft het ontkennen!
Verstand zegt: ren keihard weg, verlaat hem...mijn gevoel is weer te positief en wilt zijn mooie woorden geloven..maar het vrouwelijke intuitie laat me voelen dat het NIET klopt!
Gesprek van vanavond gaat ook niets opleveren..hij blijft dit zeggen..mijn moeder vond hetb1 groot kolderverhaal dat je zoiets niet doet als praten niet goed gaat en je in het echt geen seks wilt met mij.
Ik denk dat zijn fantasie en het actief opzoek zijn naar dames die doen wat hij geil vind,,nooit zal kunnen stoppen..voor hem is dat het echtenleven!
zaterdag 2 juli 2011 om 12:06
het is je goed recht hem niet te geloven. Ik zou je alleen afraden een verslaving te diagnosticeren.
Denk zelf na wat je wilt en of jij nog voor jullie wilt vechten. Jullie zouden samen naar een relatietherapeut kunnen gaan. Jij vult nu te veel voor hem in jij denkt een bepaalde richting op en staat niet meer open voor iets anders van zijn kant Of je moet zoals door klinkt in je berichtje er echt niet meer in geloven, ook niet in dat hij voor jullie zou willen werken... dan moet je stoppen.
Denk zelf na wat je wilt en of jij nog voor jullie wilt vechten. Jullie zouden samen naar een relatietherapeut kunnen gaan. Jij vult nu te veel voor hem in jij denkt een bepaalde richting op en staat niet meer open voor iets anders van zijn kant Of je moet zoals door klinkt in je berichtje er echt niet meer in geloven, ook niet in dat hij voor jullie zou willen werken... dan moet je stoppen.
zaterdag 2 juli 2011 om 12:07
zaterdag 2 juli 2011 om 15:05
quote:kitty83 schreef op 02 juli 2011 @ 09:34:
Ik denk dat zijn fantasie en het actief opzoek zijn naar dames die doen wat hij geil vind,,nooit zal kunnen stoppen..voor hem is dat het echtenleven!
Wat een situatie.
Kan je ermee leven? Ik bedoel met zijn digitaal vreemdgaan?
Als ik het zo lees zoekt hij geen date's en lichamelijke onmoetingen maar vind het vreselijk geil om onder allerlei
schuinamen (vrouwelijke) de meest gore ranzigheid de digitale
wereld in te gooien.
Als het daar bij blijft en voor de rest is de relatie goed moet
daar toch uit te komen zijn? Ik bedoel een bepaalde ruimte
kan je hem daar toch in geven.
Ik denk dat zijn fantasie en het actief opzoek zijn naar dames die doen wat hij geil vind,,nooit zal kunnen stoppen..voor hem is dat het echtenleven!
Wat een situatie.
Kan je ermee leven? Ik bedoel met zijn digitaal vreemdgaan?
Als ik het zo lees zoekt hij geen date's en lichamelijke onmoetingen maar vind het vreselijk geil om onder allerlei
schuinamen (vrouwelijke) de meest gore ranzigheid de digitale
wereld in te gooien.
Als het daar bij blijft en voor de rest is de relatie goed moet
daar toch uit te komen zijn? Ik bedoel een bepaalde ruimte
kan je hem daar toch in geven.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
maandag 4 juli 2011 om 10:29
Hoi Kitty,
Hoe is het gesprek gegaan?
Of is er geen gesprek geweest?
Uit je laatste posting maak ik op, dat je het meeste moeite hebt met zijn oneerlijkheid, dat hij het voor je verzwegen heeft.
Dat hij tenminste 3 jaar lang zijn praktijken heeft uitgevoerd.
En toen je hem "betrapte" hij er nog vrolijk mee doorging.
Alsof er niets aan de hand zou zijn.
Het feit dat je hem de deur hebt gewezen, zal normaliter toch behoorlijk zijn leven op kop moeten zetten; maar hij gaat gewoon door, met zijn dagelijkse activiteiten...even lastig dat het bij zijn ouders moet , maar ach,ook daar zorgt iemand voor hem.
Daarmee keihard over jouw gevoelens walsen.
Hij heeft 3 jaar lang dit gewoon kunnen doen.
Omdat jullie relatie zo is geworden zo als hij nu blijkt te zijn.
Zoals het er nu naar uitziet, wil hij niet de moeite nemen, om open en eerlijk zijn verantwoording te nemen en proberen jullie relatie te redden.Vage termen we moeten erover praten, is uitrekken van zijn beslissing wat hij nu eigenlijk wel wil.
De vraag is dan, in hoeverre mate kun jij hiermee doorgaan?
Er zullen nog zoveel vragen zijn. Maar of je daar ooit een eerlijk antwoord op krijgt?
Hollebolle gijs stelt dat als het daar bij blijft en voor de rest is de relatie goed dat je hem dan daar ruimte in moet geven?
Ik denk dat dit nu nog niet aan de orde zou zijn.
Het element vertrouwen is weg en zolang dat er niet (meer) is dan heeft aan de relatie werken geen zin.
Denk ook dat het niet alleen gaat over WAT hij heeft gedaan, maar meer de oneerlijkheid en respectloosheid naar Kitty toe.
Of dat vertrouwen in hem ooit weer zal herstellen is maar de vraag.
groetjes Thunderstroke
Hoe is het gesprek gegaan?
Of is er geen gesprek geweest?
Uit je laatste posting maak ik op, dat je het meeste moeite hebt met zijn oneerlijkheid, dat hij het voor je verzwegen heeft.
Dat hij tenminste 3 jaar lang zijn praktijken heeft uitgevoerd.
En toen je hem "betrapte" hij er nog vrolijk mee doorging.
Alsof er niets aan de hand zou zijn.
Het feit dat je hem de deur hebt gewezen, zal normaliter toch behoorlijk zijn leven op kop moeten zetten; maar hij gaat gewoon door, met zijn dagelijkse activiteiten...even lastig dat het bij zijn ouders moet , maar ach,ook daar zorgt iemand voor hem.
Daarmee keihard over jouw gevoelens walsen.
Hij heeft 3 jaar lang dit gewoon kunnen doen.
Omdat jullie relatie zo is geworden zo als hij nu blijkt te zijn.
Zoals het er nu naar uitziet, wil hij niet de moeite nemen, om open en eerlijk zijn verantwoording te nemen en proberen jullie relatie te redden.Vage termen we moeten erover praten, is uitrekken van zijn beslissing wat hij nu eigenlijk wel wil.
De vraag is dan, in hoeverre mate kun jij hiermee doorgaan?
Er zullen nog zoveel vragen zijn. Maar of je daar ooit een eerlijk antwoord op krijgt?
Hollebolle gijs stelt dat als het daar bij blijft en voor de rest is de relatie goed dat je hem dan daar ruimte in moet geven?
Ik denk dat dit nu nog niet aan de orde zou zijn.
Het element vertrouwen is weg en zolang dat er niet (meer) is dan heeft aan de relatie werken geen zin.
Denk ook dat het niet alleen gaat over WAT hij heeft gedaan, maar meer de oneerlijkheid en respectloosheid naar Kitty toe.
Of dat vertrouwen in hem ooit weer zal herstellen is maar de vraag.
groetjes Thunderstroke
maandag 4 juli 2011 om 10:51
Dag allemaal, hier ben ik weer even!
Heb even een paar dagen 'rust' genomen..niet dat het ECHT gelukt is..maar heb wel wat beter na kunnen denken.
Ik heb vrijdag mijn vriend gebeld..dat ik het tijd vond worden om elkaar weer eens te zien en te praten..toevallig wou hij me ook bellen die avond (jajaaaa) zaterdagmiddag afgesproken en een paar uur lang gesproken.
Hij had mij nooit willen kwetsen, vind het vreselijk dat ik er zo mee zit..maar voor hem stelde dat chatten niets voor!
Het is niet vreemdgaan..hij deed het alleen omdat onze relatie zo slecht was..en wij slecht met elkaar kunnen praten.
Dan ga je langs elkaar heen leven, hij in de woonkamer en ik in de slaapkamer..en toen is dat volgens hem zo gekomen..puur afleiding, hij had ook kunnen gaan breien, drugs gebruiken aan de alcohol of iets anders
Volgens hem speelde dit al ver voordat we samen een huis kochten, maar nog huurden..toen ging het al niet goed!
gek genoeg heb ik daar niets van meegekregen...het lijkt wel of hij me het gevoel wilt geven dat te geloven.
Hij wilt een liefdevolle relatie, met seks en aandacht voor elkaar..tja, dat heb ik al zo vaak hem proberen duidelijk te maken..in woord en daad..maar hij had daar echt geen zin in.
Ook vind ik hem behoorlijk koeltjes reageren, geen emotie, geen traan..alles heel kalm en rustig..zoals hij altijd deed..hij is rond de avond weer vertrokken en kreeg de volgende dag een berichtje dat hij het een fijn gesprek vond..we hebben toen via dat messenger programma nog wat berichten uitgewisseld..ik vooral over zijn fantasieen..waar hij niets mee wilt doen zegt hij..fantasie blijft fantasie..dat is bij mij ook zo..(nou niet helemaal, dat gaf ik ook aan!).
En hij lijkt steeds kleine leugentjes te gebruiken..waarom hij 2 dagen nadat hij vertrokken was uit ons huis..zich weer had ingelogd op die site..? Om het profiel te verwijderen (stalen gezicht) nou dat is gewoon echt niet waar!! Dat deed hij pas NA mijn telefoontje.
Of toen ik via dat messenger app zei: Ik heb nu even geen zin meer om door te praten (ging over seks) dat ik me af vraag of we niet te verschillend zijn..kreeg ik hele trage berichtjes terug zonder diepgang...toen hij 'proefde' dat ik een beetje pissig werd..wilde hij er meteen over praten..toen ik zei..nee, nu niet meer..veel te laat en heb er even geen zin meer in..zei hij direct..neeeee, ik bedoelde ook morgen!!!
Begrijpen jullie wat ik bedoel? Leugentjes om best wil..en vooral zijn spijt niet kunnen laten zijn..koppelde elke vraag of mijn reactie terug..Ik ook Kitty, zo voelde ik het ook!
Om heel eerlijk te zijn..vind ik het echt schandalig hoe makkelijk hij erover praat..emotieloos..het is voor hem allemaal niet belangrijk geweest dat chatten..maar wel 3 jaar lang volgehouden!
Geen vraag aan mij hoe ik me nu echt voel darover..nee, alleen over wat hij mist in de relatie..
Ik heb aak gedacht dat mijn vriend narcistische trekjes heeft..en hoe langer ik daar over nadenk en erover ga lezen..des ter meer dat ik het ga geloven..
Emotieloos over belangrijke en vooral door zijn schuld erover kunnen praten, veel leugentjes gebruiken..mooie woorden..heel vel dingen lijken op zijn plaats te vallen..dat hoe hij reageerd bijna niet menselijk te noemen is.
Hij zegt te twijfelen door de slechte relatie..maar het lijkt er tot nog toe meer op..dat hij een spel met me speelt..de boot afhoudt, geen belletje, leugentjes en veel dingen uitvlakken..en toen ik zei misschien maar beter dat we ermee kappen..dan krabbelt hij weer even terug en zie je de schrik in zijn ogen.
Kortom, ik ben nu nog meer in de war..maar meer door hoe hij op alles heeft gereageerd..en dat emotieloze..kan het niet goed uitleggen..geen spijt in zijn ogen..hij doet ook gewoon leuke dingen, is gister zelfs gaan winkelen..nou ik begrijp dat niet..daar heb je toch helemaal geen zin in na zoiets!??
Hopelijk volgen jullie mijn bericht nog...wilde het kort houden..maar weer niet gelukt, haha.
Conclussie: Ik zou het best een kans willen geven...maar door zijn manier van praten, zijn uitdrukkingen en zijn leugentjes om best wil..vind ik het allemaal eng worden..en komen die gevoelens dat dit weleens een narcist zou kunnen zijn weer naar boven.
Heb even een paar dagen 'rust' genomen..niet dat het ECHT gelukt is..maar heb wel wat beter na kunnen denken.
Ik heb vrijdag mijn vriend gebeld..dat ik het tijd vond worden om elkaar weer eens te zien en te praten..toevallig wou hij me ook bellen die avond (jajaaaa) zaterdagmiddag afgesproken en een paar uur lang gesproken.
Hij had mij nooit willen kwetsen, vind het vreselijk dat ik er zo mee zit..maar voor hem stelde dat chatten niets voor!
Het is niet vreemdgaan..hij deed het alleen omdat onze relatie zo slecht was..en wij slecht met elkaar kunnen praten.
Dan ga je langs elkaar heen leven, hij in de woonkamer en ik in de slaapkamer..en toen is dat volgens hem zo gekomen..puur afleiding, hij had ook kunnen gaan breien, drugs gebruiken aan de alcohol of iets anders
Volgens hem speelde dit al ver voordat we samen een huis kochten, maar nog huurden..toen ging het al niet goed!
gek genoeg heb ik daar niets van meegekregen...het lijkt wel of hij me het gevoel wilt geven dat te geloven.
Hij wilt een liefdevolle relatie, met seks en aandacht voor elkaar..tja, dat heb ik al zo vaak hem proberen duidelijk te maken..in woord en daad..maar hij had daar echt geen zin in.
Ook vind ik hem behoorlijk koeltjes reageren, geen emotie, geen traan..alles heel kalm en rustig..zoals hij altijd deed..hij is rond de avond weer vertrokken en kreeg de volgende dag een berichtje dat hij het een fijn gesprek vond..we hebben toen via dat messenger programma nog wat berichten uitgewisseld..ik vooral over zijn fantasieen..waar hij niets mee wilt doen zegt hij..fantasie blijft fantasie..dat is bij mij ook zo..(nou niet helemaal, dat gaf ik ook aan!).
En hij lijkt steeds kleine leugentjes te gebruiken..waarom hij 2 dagen nadat hij vertrokken was uit ons huis..zich weer had ingelogd op die site..? Om het profiel te verwijderen (stalen gezicht) nou dat is gewoon echt niet waar!! Dat deed hij pas NA mijn telefoontje.
Of toen ik via dat messenger app zei: Ik heb nu even geen zin meer om door te praten (ging over seks) dat ik me af vraag of we niet te verschillend zijn..kreeg ik hele trage berichtjes terug zonder diepgang...toen hij 'proefde' dat ik een beetje pissig werd..wilde hij er meteen over praten..toen ik zei..nee, nu niet meer..veel te laat en heb er even geen zin meer in..zei hij direct..neeeee, ik bedoelde ook morgen!!!
Begrijpen jullie wat ik bedoel? Leugentjes om best wil..en vooral zijn spijt niet kunnen laten zijn..koppelde elke vraag of mijn reactie terug..Ik ook Kitty, zo voelde ik het ook!
Om heel eerlijk te zijn..vind ik het echt schandalig hoe makkelijk hij erover praat..emotieloos..het is voor hem allemaal niet belangrijk geweest dat chatten..maar wel 3 jaar lang volgehouden!
Geen vraag aan mij hoe ik me nu echt voel darover..nee, alleen over wat hij mist in de relatie..
Ik heb aak gedacht dat mijn vriend narcistische trekjes heeft..en hoe langer ik daar over nadenk en erover ga lezen..des ter meer dat ik het ga geloven..
Emotieloos over belangrijke en vooral door zijn schuld erover kunnen praten, veel leugentjes gebruiken..mooie woorden..heel vel dingen lijken op zijn plaats te vallen..dat hoe hij reageerd bijna niet menselijk te noemen is.
Hij zegt te twijfelen door de slechte relatie..maar het lijkt er tot nog toe meer op..dat hij een spel met me speelt..de boot afhoudt, geen belletje, leugentjes en veel dingen uitvlakken..en toen ik zei misschien maar beter dat we ermee kappen..dan krabbelt hij weer even terug en zie je de schrik in zijn ogen.
Kortom, ik ben nu nog meer in de war..maar meer door hoe hij op alles heeft gereageerd..en dat emotieloze..kan het niet goed uitleggen..geen spijt in zijn ogen..hij doet ook gewoon leuke dingen, is gister zelfs gaan winkelen..nou ik begrijp dat niet..daar heb je toch helemaal geen zin in na zoiets!??
Hopelijk volgen jullie mijn bericht nog...wilde het kort houden..maar weer niet gelukt, haha.
Conclussie: Ik zou het best een kans willen geven...maar door zijn manier van praten, zijn uitdrukkingen en zijn leugentjes om best wil..vind ik het allemaal eng worden..en komen die gevoelens dat dit weleens een narcist zou kunnen zijn weer naar boven.
maandag 4 juli 2011 om 11:05
Hij had het zelfs over bepaalde ruzies..van ruim 6 jaar geleden!?
Tja, je kan niet elke dag lief en gelukkig met elkaar zijn/ omgaan..het lijkt wel of hij in alles mij de schuld wilt geven, maar het wel zo nu en dan een beetje verdraait.
Als hij op dat moment, jaaaaaaaren geleden het al niet helemaal geweldig vond..waarom heeft hij dan zelf geen initiatief genomen!?
Waarom niet aan de denkbeeldige bel getrokken en gezegd..zo kan het niet..we moeten praten.
Nee, zwijgen en dan samen een huis komen en een jaar daarna lekker erop los chatten.
Hij geeft ook niet toe..dat het chatten tussen ons in heeft gestaan..dat als hij ermee gekapt zou hebben hij de volledige aandacht op de relatie kon plaatsen.
Nee, dat is allemaal niet waar volgens hem..dat ligt niet aan het chatten met andere vrouwen over seks, puur afleiding Kitty..meer niet! Het stelt ook niets voor..wilde ook niet vreemdgaan in het echt.
En ik maar uitleggen dat ik al 3 jaar het gevoel heb dat hij vreemdging en ik daarom verbitterd ben geworden..koppelt hij alles terug..neeee, maar dit gevoel speelde al ver voor we hier kwamen wonen hoor..was na het 1e jaar samen al.
Kortom..uitwegen zoeken om niet toe te hoeven geven uit trots!?
Tja, je kan niet elke dag lief en gelukkig met elkaar zijn/ omgaan..het lijkt wel of hij in alles mij de schuld wilt geven, maar het wel zo nu en dan een beetje verdraait.
Als hij op dat moment, jaaaaaaaren geleden het al niet helemaal geweldig vond..waarom heeft hij dan zelf geen initiatief genomen!?
Waarom niet aan de denkbeeldige bel getrokken en gezegd..zo kan het niet..we moeten praten.
Nee, zwijgen en dan samen een huis komen en een jaar daarna lekker erop los chatten.
Hij geeft ook niet toe..dat het chatten tussen ons in heeft gestaan..dat als hij ermee gekapt zou hebben hij de volledige aandacht op de relatie kon plaatsen.
Nee, dat is allemaal niet waar volgens hem..dat ligt niet aan het chatten met andere vrouwen over seks, puur afleiding Kitty..meer niet! Het stelt ook niets voor..wilde ook niet vreemdgaan in het echt.
En ik maar uitleggen dat ik al 3 jaar het gevoel heb dat hij vreemdging en ik daarom verbitterd ben geworden..koppelt hij alles terug..neeee, maar dit gevoel speelde al ver voor we hier kwamen wonen hoor..was na het 1e jaar samen al.
Kortom..uitwegen zoeken om niet toe te hoeven geven uit trots!?
maandag 4 juli 2011 om 14:33
Ik kom weer even mijn dagboekje volschrijven 
Een verhaal heeft uiteraard 2 kanten..en ik ben absoluut van mening dat ik ook niet bijster hard aan de relatie heb getrokken..maar dat had ook weer zó zijn redenen.
Het kan gewoon niet van 1 kant uitkomen, mij het gevoel geven dat het 8 van de 10 keer mijn schuld is..en als ik dan vroeg om met bepaalde kinderachtigheden te stoppen of juist meer initiatief te tonen in de slaapkamer..dan kwam dat altijd, tot de dag van gister dat het komt door het slechte praten..
Maar na elk goed gesprek..kwam er niets uit!
Tja, narcist of niet..kan hij veranderen?
Ik betwijfel het...de manier waarop het nu gaat...klopt gewoon niet! Zijn trots, voor hem stelde het niets voor dat chatten 3 jaar lang..maar dat het voor mij WEL alles voorsteld, dat begrijpt hij wel..maar walst er bijna overheen, en toch..daar komt ie weer..zijn emotieloze uitdrukkingen, tuurlijk wilt hij een super relatie..maar ik vrees dat het wel zo moet gaan..zoals hij het graag ziet..en als dat niet zo gaat..dat hij dan weer afdwaalt naar zijn chatsletjes..en (expres) een seksstop geeft..omdat IK normaal moet doen.
De kans dat zijn gevoel ECHT is, bestaat! Maar dat het misschien een reactie is van een nog niet bestempeld door een prof - narcist is..KAN OOK!
Momenteel heeft mijn onderbuik gevoel het laatste aan..dat er iets in hem niet klopt..weet daarom ook niet of dan al die aandacht in de relatie steken nut heeft..iemand die zo is..of trekjes heeft die erop lijken..gaat niet veranderen.
Hij kan ook zo slecht tegen kritiek..hij kan dat zo boos worden..en waarom!? Leuk is het niet..maar er zit vaak wel een kern van waarheid in..of ik dat nu zeg, tegen mij gezegd wordt..of op de werkvloer..
Ik hoop dat jullie mijn gezever nog niet zat zijn..en jullie weer een eerlijke mening willen geven en evt wat tips..hoe ik deze relatie het beste aan kan pakken in een evt toekomst..
Moet ik voor nu al therapie voorstellen?
Het laten rusten..pffff, bestond er maar een handboek!
Een verhaal heeft uiteraard 2 kanten..en ik ben absoluut van mening dat ik ook niet bijster hard aan de relatie heb getrokken..maar dat had ook weer zó zijn redenen.
Het kan gewoon niet van 1 kant uitkomen, mij het gevoel geven dat het 8 van de 10 keer mijn schuld is..en als ik dan vroeg om met bepaalde kinderachtigheden te stoppen of juist meer initiatief te tonen in de slaapkamer..dan kwam dat altijd, tot de dag van gister dat het komt door het slechte praten..
Maar na elk goed gesprek..kwam er niets uit!
Tja, narcist of niet..kan hij veranderen?
Ik betwijfel het...de manier waarop het nu gaat...klopt gewoon niet! Zijn trots, voor hem stelde het niets voor dat chatten 3 jaar lang..maar dat het voor mij WEL alles voorsteld, dat begrijpt hij wel..maar walst er bijna overheen, en toch..daar komt ie weer..zijn emotieloze uitdrukkingen, tuurlijk wilt hij een super relatie..maar ik vrees dat het wel zo moet gaan..zoals hij het graag ziet..en als dat niet zo gaat..dat hij dan weer afdwaalt naar zijn chatsletjes..en (expres) een seksstop geeft..omdat IK normaal moet doen.
De kans dat zijn gevoel ECHT is, bestaat! Maar dat het misschien een reactie is van een nog niet bestempeld door een prof - narcist is..KAN OOK!
Momenteel heeft mijn onderbuik gevoel het laatste aan..dat er iets in hem niet klopt..weet daarom ook niet of dan al die aandacht in de relatie steken nut heeft..iemand die zo is..of trekjes heeft die erop lijken..gaat niet veranderen.
Hij kan ook zo slecht tegen kritiek..hij kan dat zo boos worden..en waarom!? Leuk is het niet..maar er zit vaak wel een kern van waarheid in..of ik dat nu zeg, tegen mij gezegd wordt..of op de werkvloer..
Ik hoop dat jullie mijn gezever nog niet zat zijn..en jullie weer een eerlijke mening willen geven en evt wat tips..hoe ik deze relatie het beste aan kan pakken in een evt toekomst..
Moet ik voor nu al therapie voorstellen?
Het laten rusten..pffff, bestond er maar een handboek!
maandag 4 juli 2011 om 15:45
Hoi Kitty,
Allereerst je onderbuik gevoel: vertrouw daar maar op.
ALs jij denkt dat er iets niet klopt dan is dat negen van de tien keer zo.
Je vriend stelt dat het al wel 6 jaar niet klopt in jullie relatie.
SORRY hoor..maar dat is een stoot onder de gordel.
Hoe moet jij het weten dat hij het al minstens 6 jaar zo ervaart?
Je bent toch niet helderziend?
Bovendien als hij het nu emotieloos kan verwoorden, waarom dan niet al eerder tijdens de relatie?
Het lijkt erop dat hij zijn eigen leven leidde, en dit prima bij jou kon.
Helemaal de schuld bij jou leggen, en voor de problemen ( wellicht zag hij het helemaal niet als een probleem) weglopen in een fantasie wereld waar alles kan?
Het is weinig hoopgevend voor een toekomst samen.
Nogmaals zolang hij denkt dat het JOUW schuld is, heeft relatie therapie geen zin ( en je moet ook niet denken dat je hem dan met relatietherapie kan overtuigen dat het niet aan jou ligt, want als het hem te heet onder de voeten wordt haakt ie af)
Natuurlijk vond hij het een fijn gesprek: hij had zich vast ingesteld op emotionele taferelen en dat het zo emotieloos is verlopen valt hem honder procent mee.
Dat maakt het voor jou moeilijk want deze man zal zich nooit in jou kunnen inleven.
Applaus hoor dat ie niet is vreemd gegaan...maar niet heus.
In mijn ogen is het net zo goed vreemd gaan.
Misschien niet in de technische zin, maar deze escapades van hem hebben de deur dicht gedaan naar jou.
En jou geen kans gegeven aan jullie relatie te werken.
Vraag is nu: wat wil hij allemaal doen om aan jullie relatie te werken?
Misschien bevalt het hem wel dat leventje zo...en door bij jou de schuld neer te leggen leidt het af van wat hij doet..
en vooral heeft gedaan.
Wat is je relatie van 8 jaar nu werkelijk? een facade?
Acht jaar poets je niet zomaar weg, maar jouw vertrouwen is wel zo gigantisch onderuit gehaald.
Er komt spontaan een liedje in me op:
ANOUK ( een vrouw die altijd op foute mannen valt) :
I'am more than you derserve
ik draaide dat liedje vlak na mijn scheiding, nadat ik door mijn ex als oud vuil was gedumpt.
Het heeft me kracht gegeven om verder te gaan, en steeds als ik het niet meer zag zitten draaide ik het liedje en de adrenaline ging weer stromen.
Ik zou nu de verwachtingen naar hem op nul stellen.
Als je niets verwacht kan je ook niet meer gekwetst daarin worden.
Daarnaast zou ik nu heel goed gaan uitzoeken hoe jij het voor jezelf wilt hebben en daarbij bedoel ik niet alleen de relatie met hem, maar ook je financieen, welke spullen je wilt hebben als je besluit uit elkaar te gaan.
en andere praktische zaken ( zoals gezamelijke vrienden; want oh jee...dat kan me een geharrewar geven)
Het is goed dat je steun krijgt van vrienden.
Praten erover helpt.
En vooral niet de schuld bij je zelf gaan neerleggen, waar hij misschien op aanstuurt.
Als een van beiden in een relatie niet happy is, door wat voor reden dan ook, moet die persoon zelf de verantwoording daarvoor nemen..die ligt niet bij de ander.
Sterkte ermee..
Allereerst je onderbuik gevoel: vertrouw daar maar op.
ALs jij denkt dat er iets niet klopt dan is dat negen van de tien keer zo.
Je vriend stelt dat het al wel 6 jaar niet klopt in jullie relatie.
SORRY hoor..maar dat is een stoot onder de gordel.
Hoe moet jij het weten dat hij het al minstens 6 jaar zo ervaart?
Je bent toch niet helderziend?
Bovendien als hij het nu emotieloos kan verwoorden, waarom dan niet al eerder tijdens de relatie?
Het lijkt erop dat hij zijn eigen leven leidde, en dit prima bij jou kon.
Helemaal de schuld bij jou leggen, en voor de problemen ( wellicht zag hij het helemaal niet als een probleem) weglopen in een fantasie wereld waar alles kan?
Het is weinig hoopgevend voor een toekomst samen.
Nogmaals zolang hij denkt dat het JOUW schuld is, heeft relatie therapie geen zin ( en je moet ook niet denken dat je hem dan met relatietherapie kan overtuigen dat het niet aan jou ligt, want als het hem te heet onder de voeten wordt haakt ie af)
Natuurlijk vond hij het een fijn gesprek: hij had zich vast ingesteld op emotionele taferelen en dat het zo emotieloos is verlopen valt hem honder procent mee.
Dat maakt het voor jou moeilijk want deze man zal zich nooit in jou kunnen inleven.
Applaus hoor dat ie niet is vreemd gegaan...maar niet heus.
In mijn ogen is het net zo goed vreemd gaan.
Misschien niet in de technische zin, maar deze escapades van hem hebben de deur dicht gedaan naar jou.
En jou geen kans gegeven aan jullie relatie te werken.
Vraag is nu: wat wil hij allemaal doen om aan jullie relatie te werken?
Misschien bevalt het hem wel dat leventje zo...en door bij jou de schuld neer te leggen leidt het af van wat hij doet..
en vooral heeft gedaan.
Wat is je relatie van 8 jaar nu werkelijk? een facade?
Acht jaar poets je niet zomaar weg, maar jouw vertrouwen is wel zo gigantisch onderuit gehaald.
Er komt spontaan een liedje in me op:
ANOUK ( een vrouw die altijd op foute mannen valt) :
I'am more than you derserve
ik draaide dat liedje vlak na mijn scheiding, nadat ik door mijn ex als oud vuil was gedumpt.
Het heeft me kracht gegeven om verder te gaan, en steeds als ik het niet meer zag zitten draaide ik het liedje en de adrenaline ging weer stromen.
Ik zou nu de verwachtingen naar hem op nul stellen.
Als je niets verwacht kan je ook niet meer gekwetst daarin worden.
Daarnaast zou ik nu heel goed gaan uitzoeken hoe jij het voor jezelf wilt hebben en daarbij bedoel ik niet alleen de relatie met hem, maar ook je financieen, welke spullen je wilt hebben als je besluit uit elkaar te gaan.
en andere praktische zaken ( zoals gezamelijke vrienden; want oh jee...dat kan me een geharrewar geven)
Het is goed dat je steun krijgt van vrienden.
Praten erover helpt.
En vooral niet de schuld bij je zelf gaan neerleggen, waar hij misschien op aanstuurt.
Als een van beiden in een relatie niet happy is, door wat voor reden dan ook, moet die persoon zelf de verantwoording daarvoor nemen..die ligt niet bij de ander.
Sterkte ermee..
