betrapt!!

Hallo Kitty,



Lees mee vanaf het begin en waar je eerder zo sterk stond, vind ik nu dat je wankelt en het je je laat aanpraten dat jij er debet aan bent dat hij al jaren stiekem doet.



Laat je dat aub niet aanpraten.



Tuurlijk ben je debet aan het gegeven dat een relatie niet meer loopt of niet zo best, maar die vriend van jou had aan de stuten moeten trekken.



Vind je ook niet?

Maar Kitty, WAAR hoop je dan op?



Dat het weer goedkomt? Kan ik me heel goed voorstellen, maar waarom wil je het weer goed hebben met een man, die duidelijk met zichzelf bezig is?



Gezien de huidige situatie zou HIJ moeten vechten voor behoud van de relatie, maar gezien jouw posts, dondert het hem allemaal niet zoveel. Zegt ook genoeg, lijkt mij.



Iemand die spijt heeft, inziet dat hij zijn partner verdriet heeft gedaan, zal er mijn inziens ALLES aandoen om het pad weer te effenen en dat is precies wat er bij hem richting jou ontbreekt. Hij vindt het allemaal wel best zo,



Jij hobbelt achter hem aan, terwijl het omgekeerd zou moeten zijn.



Echt.... hij manipuleert je op deze manier en jij geeft daar aan toe!



Wees niet bang voor de toekomst! Kom op zeg! Dan ga je maar op zaterdagavond met je hond TV kijken! SO WHAT!



Lijkt me vele malen gezelliger en rustgevender dan met een man te zijn die me jarenlang heeft voorgelogen en naderhand er niets voor doet om het weer op de rails te krijgen!



Leg je toekomst niet neer bij anderen! JIJ moet het doen en dat gaat je lukken, net zoals het mij gelukt is toen ik erachter kwam dat mijn man me lang had voorgelogen.



Kom op hoor, laat je niet als deurmat gebruiken tenzij je er één wil zijn

Lieve Kitty,



Het is nu nogal voorbarig om je toekomst in te gaan vullen zolang je tussen hoop en twijfels heen en weer slingert.

Een plaatje van alleen zijn is dan voor jou nog niet aantrekkelijk.

Maar waar klamp jij je met je beeld over hem aan vast?

Aan de leuke dingen samen die steeds zeldzamer werden?

Natuurlijk is alleen zijn niet leuk, maar je weet dan wel waar je aan toe bent.

Klinkt heel nuchter en zakelijk, en dat is het uiteindelijk ook.

Maar het is ook een proces waarin je leert beter op jezelf te vertrouwen en vooral van jezelf te houden.

Uiteindelijk ga je inzien, dat je sterk bent geweest, door een keuze te maken.En vooral je grenzen aan te geven.

Wat dat betreft is het zoeken naar de informatie van het plaatje over hem dat voor jouw gevoel niet klopt al een heel duidelijk teken, dat je voor jezelf bezig bent, je keuze te verantwoorden.

Hij is op alle mogelijke manieren over jouw grenzen heen gegaan; zonder tekenen van berouw en of begrip voor jou.

Denk dat als het tussen jullie ooit goed zou komen het duiveltje van wantrouw ook niet een twee drie weg zou zijn.

Je bent nu volop in een rouwfase, en vooral de gedachte dat je al die jaren belazerd bent is weinig hoopvol voor de toekomst.

Wat betreft je familie: super dat ze er voor je zijn.

Hoewel het misschien nu heel onaantrekkelijk lijkt om onder de mensen te zijn ( in je schulp kruipen is heel normaal gedrag na een traumatische ervaring) is het misschien toch net het zetje wat je nodig hebt om er iets afstand van te gaan nemen.

En je weet als je er wat afstand van kan nemen, zal je ook beter een beslissing kunnen nemen.

Zolang je tussen hoop en twijfel blijft rondslingeren, bepalen de momenten je beslissing.

Dat is irrationeel.

En in een andere omgeving ( ook al is het met veel mensen) kun je met gesprekken en observatie ( van hoe leven die mensen ) heel veel over je innerlijk te weten te komen.

Gewoon in het zonnetje op een terrasje naar mensen kijken.

En dan echt kijken ( zien mensen aan de buitenkant bijvoorbeeld wat er met jou is? NEE...) er gaat dan een wereld voor je open.

Misschien heb je wel heel sterk het gevoel dat je hebt gefaalt.

Dat je relatie niet een model relatie is geweest ( zal zijn)

Omdat hij kennelijk niet gelukkig was.

Dat is echter niet goed, je moet het echt niet zien als falen van jezelf; hij heeft al die jaren niet te kennen gegeven dat hij er niet gelukkig mee was; dat is zijn verantwoording.

Alle informatie die je geeft; wijst er op dat hij emotioneel al heel lang geleden afscheid van jou heeft genomen.

Het klinkt heel hard; maar hij heeft geen boodschap aan jouw verwarring/verdriet/angst/onzekerheid enz..sterker nog; hij wil zelfs de schuld bij jou leggen om zijn eigen gedrag goed te praten.

Wil je dit echt laten gebeuren Kitty? je bent toch wel meer waard dan dat?

Als je zoveel informatie hebt gelezen over narcisme, dan heb je vast ook gelezen, dat narcisten goed in manipulatie zijn ( jou de schuld geven een goed voorbeeld daarvan) en het spel van aantrekken en afstoten.

Op een gegeven moment is je zelfvertrouwen zo ondermijnt dat je erin gaat geloven.

Draai het om: deze man is niet goed voor jou.

En of er ooit een lieve man voor jou op het pad komt dat zal niemand weten, maar hoe hardnekkiger je zoekt, hoe kleiner de kans word.

Pas als je het geluk bij jezelf hebt gevonden dan is de weg voor liefde weer vrij.

Zorg dat het licht weer in je hart kan schijnen.

Ga op het aanbod van je lieve familie in en ook al zie je vreselijk op tegen de drukte, er is liefde voor jou!! en dat is altijd beter dan de donkerheid die nu in je hart is ( de angst tussen hoop en twijfel) Ga lekker wandelen, buiten in de natuur.

Wind en verse lucht door je hoofd; en zorg nu goed voor jezelf.

Dan ben je beter in staat de juiste keuze te nemen.

Hij is het niet waard om jezelf zo diep te laten zinken !!!!!



Liefs

Hij zoekt excuses voor zijn gedrag (de slechte communicatie) en dat doe jij ook (narcist). Ik raad je aan te stoppen met zoeken naar een verklaring en je te richten op wat hij heeft gedaan en het effect wat dit op jou en jullie relatie heeft.



Zo te horen betrek je alles wat hij deed en doet op jezelf. Buiten dat het niet reëel is, je kunt niemand dwingen iets te doen of laten, schiet je er niets mee op. Laat los, huil uit en ga verder met je leven. Het leven is te kort om er ongelukkig in rond te lopen.

Ik herken die wanhoop wel die je voelt en hoe graag je iets wilt.



Wat mij toen heel erg heeft geholpen is verandering van "omgeving" en nieuwe mensen om mij heen. Dan word je niet de hele tijd geconfronteerd met nare dingen en zie je hoe het ook kan zijn.



Onthou: jij bent regisseur van je eigen leven dus jij bepaalt wat er gebeurd.

En volhouden, dat niet bellen!



Het is toch van de zotte dat hij het zo weet te draaien dat jij je schuldig gaat voelen!



Enneh... je mist niet HEM, maar de situatie zoals die tussen jullie was.



Wie mist er nu een vent die 3 jaar lang liegt en die niet met je wil vrijen en zijn gerief ergens anders zoekt, maar dit na betrapt te zijn geweest, dit niet toegeeft?



Meid... dit moet je voor jezelf niet willen!!



En deze periode is kut en zwaar en dat zal het nog wel een tijdje blijven ook, maar ik denk dat het leven mét hem nog veel zwaarder zal gaan worden.



Hoe kun je verdergaan met iemand die in deze situatie NIETS van zich laat horen? Het kennelijk koud laat wat jij voelt? Niets doet om het bespreekbaar te maken?



Elk ander persoon die oprecht spijt heeft van daden, zou op zijn blote knietjes op je kokosmat posten om het uit te praten.



Sorry voor mijn hardheid, maar sterk zijn hoor



Je komt er echt wel en hoe erg is het nu helemaal om alleen met je hond op een zaterdagavond voor de buis te hangen?



Doe ik liever dan me af zitten te vragen wat mijn lief uitspookt.



Hou je taai hoor

In een relatie die op springen staat of is geknapt, hebben allebei personen 'schuld'.



Jij wil praten over hetgeen is gebeurd, hoe het zover heeft kunnen komen en ziet in wat er in jouw optiek fout is gegaan en wat jouw deel is geweest daarin.



Hij wil zijn aandeel duidelijk niet zien! Hij laat je nu al dagen barsten, geeft niet om jouw gevoel, erkent niet wat hij verkeerd heeft gedaan (hij had 3 jaar geleden al moeten melden wat er volgens hem aan schortte).



Het is niet gezegd dat dit het einde is, maar zeg nou zelf... hij doet geen enkele moeite, dus wat heb je er verder aan?



Tuurlijk komt er een hoop geregel op je af wanneer het echt het einde is, maar ik hoop echt dat je dat moment niet gaat afwachten en zelf de regie in handen neemt.



Laat je niet in een hoek manipuleren zoals hij dat nu al eigenlijk doet. Hij is degene die wat recht te breien heeft, niet jij.



Je hebt verdriet en voelt je verraden en de boosheid die komt straks ook nog wel. Laat het op je afkomen en bedenk: Je hebt je best gedaan, je staat nog open voor een gesprek, menig ander had hem zijn poten gebroken, neem dat maar van mij aan



Hetgeen hij nu NIET doet, moet je genoeg zeggen. En dat is kloten en dat doet zeer, maar je weet wel wat je er nu aan hebt: NIETS. Dus kan het alleen maar beter worden.

Ow en die handtekening wanneer je het contract verbreekt zet je straks met liefde hoor



Het echte contract tussen jullie is namelijk al verbroken, dus tegen de tijd dat je je krabbel zet... ben je er klaar voor

quote:kitty83 schreef op 05 juli 2011 @ 21:47:



Ik hoor nu alweer 2 dagen NIETS van 'm! Dat is toch niet normaal?



Uhhhhhh misschien moet je wennen aan het idee dat je

vrijgezel bent.



Laat ik eerlijk zijn, ik lees je TO vanaf het begin en mij

bekruipt het gevoel dat "meneer" het wel prima vind zijn

leven als vrijgezel of en dat gevoel raak ik niet kwijt hij

zijn kans heeft geprepen en scharrelt met een ander.



Dit klopt gewoon niet, een kerel die nog gevoel heeft voor

een vrouw, belt, sms't, mailt, stuurt rozen enz.



Vervelend maar waar, je staat er alleen voor en zal daarnaar

gaan moeten handelen.

*gelezen*

Kitty, wij zijn weer bij elkaar gekomen ja en inmiddels al een hele tijd verder. Ik wil en kan je geen advies geven over wat nu te doen. Ik vind alleen wel dat het absoluut van zijn kant moet komen! Komt het dat niet, dan is er sowieso al geen beginnen meer aan. Komt dat uiteindelijk wel, dan nog moet je je heel goed bedenken hoe je de toekomst voor je ziet. Mijn vriend heeft hulp gehad (therapie). Voor hem bleek het echt een verslaving te zijn. Wij hebben nu super duidelijke afspraken staan. Zijn zoals gezegt een hele tijd verder en nóg twijfel ik regelmatig of ik wel de goede keus heb gemaakt. Het is heel dubbel. Ik herken mezelf erg in jou, hoe je reageert, hoe je er over nadenkt. Ook dat je zegt dat hij niet van je gehouden heeft. Je moet je realiseren dat dat (waarschijnlijk) niet waar is! Dit internet gebeuren was voor je vriend een andere wereld. Waar hij misschien wel meer tijd aan bestede dan aan de 'echte' wereld. Maar dat betekend niet dat hij niet van je gehouden heeft! Het was waarschijnlijk alleen op zijn eigen egoistische, stompzinnige manier...



Sterkte meid. Dikke knuffel voor jou en hou je hoofd omhoog! Wat hij doet/deed staat los van jou...

quote:kitty83 schreef op 06 juli 2011 @ 08:59:

[...]





En moet ook eerlijk bekennen, dat ik ook het idee begin te krijgen sinds een paar dagen dat hij erg druk is met zijn nieuwe internetliefde.

Dat hij in deze periode zijn hengeltje uit aan het gooien is naar zijn nieuwe slachtoffer..en daarmee druk aan het daten is.



.Wat heel vaak gebeurd is het verhaal "oude schoenen niet

wegdoen enz."

Voor hij zekerheid heeft bij zijn nieuwe liefde zal hij proberen

jou aan het lijntje, op zijn reservebank te houden.

Logisch, hij weet wat hij heeft en niet wat hij krijgt.



Het is heel eenvoudig te testen, neem absolute radiostilte

in acht, komt er uit zijn hoek niets of niets zinnigs weet je

genoeg, "meneer" ammuseert zich wel.



Maar let op, 8 jaar is niet niks, ook voor hem niet, in de

meeste gevallen komt de klap nog wel, zeker als groener

gras hooi blijkt te zijn.

quote:kitty83 schreef op 06 juli 2011 @ 14:46:

Jaja, Kitty Holmes..misschien waanbeelden..maar toch lette ik erop..Dat is logisch. En ook alleen maar slim. Want hij liegt alles bij elkaar dus zul je het met je eigen instinct moeten doen meid! Als jij echt het idee hebt dat hij verder aan het 'zoeken' is, laat het er dan alsjeblieft bij zitten! Niemand verdient zo'n loser als hij is. Zeker jij niet. Je bent verdomme geen reserve speler die je van de bank haalt als het hem uit komt! Je verdient echt wel beter dan dat hoor!

misschien meent hij uit fatsoen om zo afscheid van je te moeten nemen.

Vaak word er als iemand het over een vriend of collega heeft; de persoon zelf ermee bedoelt.

Dit is alleen om jouw reactie te polsen..( puur een hypothetische persoon omdat de waarheid te hard is)

Of de collega is een vrouw die kinderen heeft...

Eens kom je er achter, wat de werkelijke reden is.

Maar tot die tijd, kun jij je beter op jezelf gaan richten.

Heb je nog nagedacht over het aanbod van je familie?

Is goed voor je, zoals ik gister al in mijn posting schreef.

Even je zinnen verzetten...voordat je doormaalt.



Liefs T

Ik met een ex ook soortgelijke ervaring gehad.

Jaren had ik ook het gevoel van z'n computergedrag klopt niet. Weinig tot geen sex. Altijd een gevoel van.....

Ben heel lang bezig geweest om hem te betrappen iets te vinden wat m'n gevoel me vertelde.

Ik vond elke keer iets (ander emailadres, weg klikken als ik binnen kwam) maar kon niks ' echt' vinden. Kreeg naar m'n hoofd dat ik gek was, een achterdochtig kreng.

Na lange tijd was ik het moe, m'n gevoel voor hem kwijnde weg, ook de frustratie van geen sex (gedachten moet ik zo m'n hele leven verder door??) alcoholprobleem.

En toen ik het los had gelaten kwam daar voor m'n neus het bewijs. Een open chatsessie met een andere vrouw, hij was zo dronken geweest dat hij hem vergeten was.

Ik begon eerst alles op te slaan daarna ben ik gaan chatten met die vrouw. Dus haar ingelicht wie en wa thij was.

Daarna haalde ik hem uit bed en vroeg hem wat het was, eerst een laks,,joh dat betekent toch niks, daarna was ik gek en was hij woest.

Ik heb hem gelijk gezegd, dit is de druppel en de relatie verbroken. Na z'n woede , week later wat half slachtige goedmaakpogingen. Maar ik wilde niet meer praten, was duidelijk voor mij. Tot op heden heb ik nooit een verklaring van hem gehad.. Ik weet dat hij dit gedrag in de volgende relaties ook heeft.

Dus meis denk niet ,,,zit hij snel met een ander leuk op de bank (relatie) blijkt dat ze hun gelieg, bedrieg gewoon door zetten.

En jij hebt gewoon kans op een andere leuke liefdevolle met, sex relatie, zonder al die leugens en dat je jezelf zo rot voelt omdat iemand je zo negeert op sexueelvlak.

Gaat je een tijd pijn kosten maar je komt er echt wel.

Probeer vast te houden aan je woede, je gevoel van dat je je zo rot voelde met z'n afwijzing.

Mij heeft me juist geholpen om geen gesprek meer aan te gaan,

ik wilde blijven bij m'n beslissing omdat ik me zo rot had gevoeld in de relatie.

En elke keer als ik huilde, gemis voelde riep ik dat op en zo verdreef ik alle openingen.

Nu heb ik dat niet meer nodig maar toen wel, ik zou anders hem misschien nog een kans hebben gegeven en ben zo blij dat ik dat nooit meer had gedaan.

Ik zou als ik jouw was ook z'n zogenaamde leuke dingen, dingen wat je mist eens analiseren,,,,,,,,,,,,is hij wel zo leuk op andere punten, het gemis waard??

Zo kreeg ik altijd hele lieve briefjes, kaartjes, bloemen, kadotje, woorden,,,,,,,,,,was allemaal gebakken lucht, uit schuldgevoel.

Was allemaal fake maar in de relatie gaf het me elke keer weer de hoop om door te gaan. Ik zag/voelde het allemaal vast verkeerd. Nu weet ik gewoon zeker dat m'n gevoel gewoon goed was. Vertouw op je gevoel dikke knuff

Hey Kitty,



Wat denk je van de mensen die reageren ( waaronder ik zelf) dat wij niet het nodige hebben meegemaakt?

Mijn ex man had een dubbel leven waar ik niets van wist en pas als laatste achterkwam.

Hoe naief kan je zeggen...dat was wat ik mezelf ook verweet.

Maar luister het is maar de vraag of hij gelukkig in de liefde is.

Hij weet nu al te benoemen dat het geen rozegeur en maneschijn is met een vrouw met kids die niet van hem zelf zijn.

Zo'n relatie start al op ongelijkwaardigheid.

En dat gaat zich als de wolk van verliefdheid verdwenen is, zich wreken.

Maak je niet ongerust over het wel of niet hebben van geluk in jouw leven; dat laat zich niet afdwingen.

En nogmaals de manier waarop hij aan zijn geluk zou zijn gekomen? verdient dat een schoonheidsprijs?

Een relatie ontstaan op het ongeluk van een ander is echt geen solide basis...daar zit nog veel te veel in te verwerken.

Hoe oneerlijk het ook allemaal lijkt.

Eens zul je inzien dat jouw trouw ( en dus jouw normen en waarden) belangrijk voor je zijn.

Jij kan jezelf in de spiegel aankijken; bij hem is dat nog maar de vraag.

En al ga je alleen maar even een lang weekend er op uit.

Dat zal je al goed doen.

Een hele reis nu alleen maken is ook een hele stap, zeker nu je volop in een rouwproces zit.

En hier blijven schrijven he?

want van je af schrijven is ook verwerken.



Liefs T