Relaties
alle pijlers
Bindingsangst HELP
vrijdag 27 mei 2011 om 19:25
Hallo allen,
Ik heb een slechte relatie achter de rug van 4 jaar. Hierna heb ik een jongen leren kennen. In eerste instantie was het niet mijn bedoeling om verliefd te worden ik wilde genieten van het alleen zijn. Het was dan ook gewoon dat we aan het daten waren. Maar de klik man o man die was zo enorm. We waren van s´ochtends vroeg tot s´avonds laat met elkaar.. waren we niet fysiek bij elkaar dan was het wel sms´en bellen of skypen.. Hoe dan ook we konden geen genoeg van elkaar krijgen ik verloor mn hart..
Ik wist vanaf het begin dat het een aparte jongen was niet iemand waar ik normaal op zou vallen..
We verschillen als dag en nacht van elkaar. Hij werkt als freelancer en de kunstsector en is overal en nergens aan het werk. Ik daarentegen heb alles tot in de puntjes verzorgt en stabieler. Maar dat maakte mij niet ik was gek op deze jongen en ben dat nog steeds.
Na een periode begon hij te twijvelen of hij er wel klaar voor was. Ik heb hem toen de kans gegeven erover na te denken, hij wilde het daarna toch wel proberen maar was duidelijk angstig voor de term RELATIE en zijn vrijheid kwijt te raken. Ik heb hem nooit geclaimd of dingen van hem geeist dus waar het vandaan kwam mag joost weten. Uiteindelijk begon hij weer te twijvelen en we zouden erover praten nou na dit gesprek wilde hij het weer proberen...Hij gaf aan dat hij t moeilijk en eng vond zich over te geven aan me maar dat hij het wel wilde proberen..Ik met mn domme verliefde hoofd geloofde erin en was helemaal happy!
Een paar dagen later was ik genezen, hij heeft er definitief een punt achter gezet. Ik heb tranen met tuiten gehuild, hij had issues zei hij die hij niet heeft verwerkt en die hij dan op mij af reageerde door ineens heel erg geirriteerd te doen of ruzie te zoeken. Hij wil niet vertellen waar hij mee kampt, het is duidelijk dat hij ergens vast is gelopen.
Het is nu een paar dagen geleden ik heb hem een lange mail gestuurd waarin ik vertel wat het met mij heeft gedaan. Hij heeft de keus gemaakt om mij tegen hem te beschermen.
Ik ben er kapot van en vraag me af wanneer de pijn overgaat. Ik staar naar m´n telefoon in de hoop dat hij me belt..
Hoe kom ik hier zo snel mogelijk over heen? en wie heeft iets soortgelijks mee gemaakt?
Ik heb een slechte relatie achter de rug van 4 jaar. Hierna heb ik een jongen leren kennen. In eerste instantie was het niet mijn bedoeling om verliefd te worden ik wilde genieten van het alleen zijn. Het was dan ook gewoon dat we aan het daten waren. Maar de klik man o man die was zo enorm. We waren van s´ochtends vroeg tot s´avonds laat met elkaar.. waren we niet fysiek bij elkaar dan was het wel sms´en bellen of skypen.. Hoe dan ook we konden geen genoeg van elkaar krijgen ik verloor mn hart..
Ik wist vanaf het begin dat het een aparte jongen was niet iemand waar ik normaal op zou vallen..
We verschillen als dag en nacht van elkaar. Hij werkt als freelancer en de kunstsector en is overal en nergens aan het werk. Ik daarentegen heb alles tot in de puntjes verzorgt en stabieler. Maar dat maakte mij niet ik was gek op deze jongen en ben dat nog steeds.
Na een periode begon hij te twijvelen of hij er wel klaar voor was. Ik heb hem toen de kans gegeven erover na te denken, hij wilde het daarna toch wel proberen maar was duidelijk angstig voor de term RELATIE en zijn vrijheid kwijt te raken. Ik heb hem nooit geclaimd of dingen van hem geeist dus waar het vandaan kwam mag joost weten. Uiteindelijk begon hij weer te twijvelen en we zouden erover praten nou na dit gesprek wilde hij het weer proberen...Hij gaf aan dat hij t moeilijk en eng vond zich over te geven aan me maar dat hij het wel wilde proberen..Ik met mn domme verliefde hoofd geloofde erin en was helemaal happy!
Een paar dagen later was ik genezen, hij heeft er definitief een punt achter gezet. Ik heb tranen met tuiten gehuild, hij had issues zei hij die hij niet heeft verwerkt en die hij dan op mij af reageerde door ineens heel erg geirriteerd te doen of ruzie te zoeken. Hij wil niet vertellen waar hij mee kampt, het is duidelijk dat hij ergens vast is gelopen.
Het is nu een paar dagen geleden ik heb hem een lange mail gestuurd waarin ik vertel wat het met mij heeft gedaan. Hij heeft de keus gemaakt om mij tegen hem te beschermen.
Ik ben er kapot van en vraag me af wanneer de pijn overgaat. Ik staar naar m´n telefoon in de hoop dat hij me belt..
Hoe kom ik hier zo snel mogelijk over heen? en wie heeft iets soortgelijks mee gemaakt?
vrijdag 27 mei 2011 om 19:30
Jeetje, wat vervelend.
Hoe je hier zo snel mogelijk overheen komt? Nou, je komt er overheen, dat is zeker! Maar heb er geen haast mee, neem juist de tijd. Soms doen dingen nu eenmaal pijn en dat duurt even.
En wie heeft iets soortgelijks meegemaakt? Och schat, ik zou zeggen: iedereen! Waar jij last van hebt is simpelweg klassiek liefdesverdriet. Het voelt afschuwelijk maar iedereen moet het een keer meemaken. Je komt er meestal sterker uit. Huil lekker uit, zorg goed voor jezelf, zoek veel afleiding en blijf positief. Echt, het komt goed.
Hoe je hier zo snel mogelijk overheen komt? Nou, je komt er overheen, dat is zeker! Maar heb er geen haast mee, neem juist de tijd. Soms doen dingen nu eenmaal pijn en dat duurt even.
En wie heeft iets soortgelijks meegemaakt? Och schat, ik zou zeggen: iedereen! Waar jij last van hebt is simpelweg klassiek liefdesverdriet. Het voelt afschuwelijk maar iedereen moet het een keer meemaken. Je komt er meestal sterker uit. Huil lekker uit, zorg goed voor jezelf, zoek veel afleiding en blijf positief. Echt, het komt goed.
vrijdag 27 mei 2011 om 20:10
vrijdag 27 mei 2011 om 20:42
quote:fatima2011 schreef op 27 mei 2011 @ 19:25:
Hij heeft de keus gemaakt om mij tegen hem te beschermen.
Of hij dat nou tegen jou zei of dat jij het er nu van maakt, het is in elk geval niet waar.
Iemand met echte bindingsangst (een hechtingsstoornis) doet alles vanuit één perspectief: geen angst hoeven voelen. Er is maar één persoon die hij wil beschermen, en dat is hijzelf.
De reden waarom hij er dus een punt achter heeft gezet is omdat het te dichtbij kwam. Het beeld van altijd samen, de toekomst plannen, de vrijheid kwijt raken. Door die gedachten loopt iemand met bindingsangst tegen de muren op! Daarvan kan hij een paniekaanval krijgen. Dus bouwt hij aan een muurtje.
Nu is de muur af (de angst is groter geworden dan het genot), heeft hij jou uit zijn leven heeft gebannen en krijgt hij weer rust. En met die rust kun jij weer heel aantrekkelijk worden.
De kans is aanwezig dat hij toch weer in je leven wil zijn en dan zal het begin net zoals de eerste keer zijn. Fulltime & fantastisch op elkaars lip... tot het hem weer begint te dagen... altijd samen, de toekomst plannen, de vrijheid kwijt raken. En dan is de vogel weer gevlogen. Etc etc.
Een relatie met iemand die een hechtingsstoornis heeft verloopt doorgaans erg heftig. Dus deze ervaring zal nog wel even in je hoofd en hart blijven hangen. Maar weet dat het zonder gerichte hulp - die hij dan uit zichzelf moet zoeken - echt een kansloos verhaal is.
Sterkte!
Hij heeft de keus gemaakt om mij tegen hem te beschermen.
Of hij dat nou tegen jou zei of dat jij het er nu van maakt, het is in elk geval niet waar.
Iemand met echte bindingsangst (een hechtingsstoornis) doet alles vanuit één perspectief: geen angst hoeven voelen. Er is maar één persoon die hij wil beschermen, en dat is hijzelf.
De reden waarom hij er dus een punt achter heeft gezet is omdat het te dichtbij kwam. Het beeld van altijd samen, de toekomst plannen, de vrijheid kwijt raken. Door die gedachten loopt iemand met bindingsangst tegen de muren op! Daarvan kan hij een paniekaanval krijgen. Dus bouwt hij aan een muurtje.
Nu is de muur af (de angst is groter geworden dan het genot), heeft hij jou uit zijn leven heeft gebannen en krijgt hij weer rust. En met die rust kun jij weer heel aantrekkelijk worden.
De kans is aanwezig dat hij toch weer in je leven wil zijn en dan zal het begin net zoals de eerste keer zijn. Fulltime & fantastisch op elkaars lip... tot het hem weer begint te dagen... altijd samen, de toekomst plannen, de vrijheid kwijt raken. En dan is de vogel weer gevlogen. Etc etc.
Een relatie met iemand die een hechtingsstoornis heeft verloopt doorgaans erg heftig. Dus deze ervaring zal nog wel even in je hoofd en hart blijven hangen. Maar weet dat het zonder gerichte hulp - die hij dan uit zichzelf moet zoeken - echt een kansloos verhaal is.
Sterkte!
vrijdag 27 mei 2011 om 23:00
@ISTP
Hij heeft gezegd dat hij mij hiermee wil beschermen. Ik vond dit oneerlijk omdat hij op die manier dus een keus maakt waar ik geen zeggenschap over heb.
Het gekke is dat hij 1000 verschillende dingen tegen me zegt in 1 gesprek.. Hij wil met me zijn maar aan de andere kant is het lastig etc etc.
Het klopt idd dat hij degene is die zichzelf zal moeten helpen ik ben me er ook van bewust dat het anders nergens naar toe zou leiden maar goed dat maakt de pijn er niet minder om.
Hij heeft gezegd dat hij mij hiermee wil beschermen. Ik vond dit oneerlijk omdat hij op die manier dus een keus maakt waar ik geen zeggenschap over heb.
Het gekke is dat hij 1000 verschillende dingen tegen me zegt in 1 gesprek.. Hij wil met me zijn maar aan de andere kant is het lastig etc etc.
Het klopt idd dat hij degene is die zichzelf zal moeten helpen ik ben me er ook van bewust dat het anders nergens naar toe zou leiden maar goed dat maakt de pijn er niet minder om.
vrijdag 27 mei 2011 om 23:21
quote:fatima2011 schreef op 27 mei 2011 @ 23:00: maar goed dat maakt de pijn er niet minder om.
Nee, dat klopt. Maar er over praten, de boel analyseren, dingen die hij heeft gezegd onder een vergrootglas leggen, je afvragen hoe het anders had gekund etc. maakt de pijn er wel meer om
Spreek anders met jezelf een schema af?
Morgen mag je 2 uur denken aan hem, piekeren over alle woorden en jezelf zielig vinden. Daar staat tegenover dat je ook 2 uur constructief iets leuks voor/met jezelf gaan doen waarbij hij niet welkom is.
Overmorgen mag het of 2x 1 uur of 1,5 uur achtereen. Enz.
Ik ken die relaties (van weerzijden) en ken dus ook de impact. Maar er komt een moment dat je hart niet meer overslaat als zijn naam valt of je op straat hem meent te zien.
Nogmaals sterkte.
Nee, dat klopt. Maar er over praten, de boel analyseren, dingen die hij heeft gezegd onder een vergrootglas leggen, je afvragen hoe het anders had gekund etc. maakt de pijn er wel meer om
Spreek anders met jezelf een schema af?
Morgen mag je 2 uur denken aan hem, piekeren over alle woorden en jezelf zielig vinden. Daar staat tegenover dat je ook 2 uur constructief iets leuks voor/met jezelf gaan doen waarbij hij niet welkom is.
Overmorgen mag het of 2x 1 uur of 1,5 uur achtereen. Enz.
Ik ken die relaties (van weerzijden) en ken dus ook de impact. Maar er komt een moment dat je hart niet meer overslaat als zijn naam valt of je op straat hem meent te zien.
Nogmaals sterkte.
