Bindingsangst??

Hoi allemaal,

Ik zit eigenlijk best wel met een probleem.
Ik heb +- 10 jaar geleden een relatie van een jaar gehad, met een narcist. Hij is inmiddels ook als narcist gediagnosticeerd. Deze relatie heeft een hele tijd flinke sporen achtergelaten (extreme onzekerheid, vond mezelf nooit goed genoeg, hij was extreem jaloers/claimerig, kraakte me constant af, probeerde me los te weken van vrienden/familie). Het was mijn eerste echte relatie, en meteen een hele negatieve ervaring.

In de daaropvolgende jaren werd ik eigenlijk allee verliefd op mensen die bezet waren, misschien omdat dat veilig was, het werd immer toch niets. Tot ik een paar jaar geleden een leuke vrouw tegenkwam, allebei single, het daten vond ik wel eng (vluchtgedrag, doemdenken) maar uiteindelijk stelde ik me voor haar open, werd stapelverliefd, sprak dit uit naar haar. Het bleek wederzijds en.. een tijdje erna heeft ze me maandenlang geghost (negeren zonder reden). Haar familie bleek een lesbische relatie niet te accepteren en ze is in een relatie gestapt met een man..

En nu ben ik na al die tijd weer aan het daten met een hele leuke vrouw.. En het eerste gevoel wat bovenkomt als het gezellig is, is dat ik het liefst weg wil. Het doemdenken komt (ze vind me niet leuk/het is vast vriendschappelijk/vul maar iets in) ook weer terug. Vind het zo vervelend, ik denk dat het weer teruggekomen is door mijn vorige ervaring.. Maar het is van oorsprong gekomen door die eerste ex. Ik wil hier gewoon zo graag van af!

Ik ben hiervoor naar de psycholoog geweest. De eerste was vlak na de relatie (van die narcistische ex), en die was er alleen maar mee bezig of mijn ex mij seksueel misbruikt had (nee, ik had nooit seks met hem gehad)

Ben na die andere "relatie" (met die vrouw die ineens niets meer liet horen) ook naar een psycholoog gegaan omdat ik merkte dat alles van vroeger weer terugkwam. De huisarts nam het serieus (dacht een soort trauma?) die vrouw van de intake ook, maar de psycholoog zelf vond het maar bullshit, en wilde het behandelen via een of andere vreemde zelf-analyseermethode die voor mij niet werkte (ik heb het wel geprobeerd maar toen ik aangaf dat het niet werkte voor mij, moest ik het maar uitzoeken..)

Wat moet ik hier nou nog aan doen? Wil graag gewoon genieten van mijn dates ipv dat mijn hersenen constant op tilt slaan.

zimi schreef: ↑

30-06-2018 22:52

Je saboteert jezelf door op bezette mannen te vallen. Kan het zijn dat je ook je je behandeling saboteert?

Zo niet, door gaan met naar de juiste behandelaar zoeken.

Nee, ik heb het wel echt geprobeerd. De behandelwijze lag mij gewoon echt totaal niet, je moest al je negatieve gedachtes zo uitpluizen dat ik er nóg negatiever van werd en compleet op slot schoot. Terwijl ik eerder een psycholoog had die me juist hielp door te leren "om-denken" en te relativeren (negatieve gedachtes ombuigen naar positieve, maar dat ging toen om mijn seksualiteit). Maar ik kan niet meer bij haar terecht, zij is gestopt. En zelf lukt het me niet om het met "om-denken" op te lossen, het is net alsof ik niet het goede perspectief heb.

iris1969 schreef: ↑

30-06-2018 23:23

Een psycholoog die de enorme invloed en nasleep van narcistisch misbruik doet als bullshit is duidelijk niet op de hoogte van deze materie.

Zo zijn er wel velen, maar gelukkig zijn er ook mensen die het wel snappen zoals bijvoorbeeld Charlotte van der Hoeven of Iris Koops. Zj schreven er ook boeken en artikelen over op hun website.

Zoek dus verder tot je de juiste therapeut hebt gevonden.

Kijk verder eens op het internet naar Engelstalige youtube filmpjes en zoek dan vooral naar filmpjes over de effecten ervan op je geestelijke gezondheid, CPTSD en hoe je er mee om moet gaan.

Meredith Miller van Inner integration, Little Shaman, David DeMars van CNXG en Michelle van Surviving to thriving zijn erg goed. Zij schreven er ook boeken over.

Dank je wel, ik ga deze dingen opzoeken en bekijken heb jij dit toevallig ook meegemaakt?

retrostar schreef: ↑

01-07-2018 10:20

Een narcist wil een relatie met iemand die hem zoveel mogelijk geeft van wat hij wil. Niet alleen een narcist, maar iedereen. Maar o.a. een narcist is het nooit genoeg; hij wil iets wat niet bestaat (omdat hij een gewone sterveling is met juist veel gebreken).

Als een autopsie op je oude relatie niet door jezelf kan worden uitgevoerd (je moet je afvragen waarom je zo tot in het extreme meewerkt aan andermans fantasie) dan moet iemand je daarbij helpen.

Inmiddels weet ik ook wel dat het niet gezond was, dat hij zich abnormaal gedroeg en dat het niet aan mij lag. Ik zou ook nooit meer in iets dergelijks stappen, bewaak nu heel erg mijn grenzen. Punt is, zo gauw ik een gewoon normaal persoon (en met normaal bedoel ik, geen psychische problemen) tegenkom die mij leuk vind (en ik ook interesse heb in diegene), dat ik me dan wil afsluiten. Misschien omdat ik onbewust bang ben dat ik weer zo ongelukkig ga worden als toen. Dat ik weer behandeld ga worden als voetveeg.