Bipolair

24-12-2018 18:21 26 berichten
Lieve allemaal,

Sinds kort date ik met een jongen en we hebben het super gezellig met elkaar, alleen vertelde hij laatst dat hij een bipolaire stoornis heeft en zijn hele leven medicijnen moet slikken en dat het in zijn vorige relatie hierdoor stuk is gegaan. Nu heb ik als persoon ook heel veel meegemaakt maar ik weet niet of ik hier een persoon ben die hiermee kan omgaan als het erger wordt..
Heeft iemand hier ervaring mee met een man daten of relatie met een man die ook zo'n stoornis heeft?
Of tips
Run !
Alle reacties Link kopieren
Het is belangrijk dat hij zelf goed vinger aan de pols houdt en weet wanneer hij om hulp moet vragen.

Kun je zelf omgaan met je eigen 'bagage' (om het zo maar even te zeggen) of ben je er nog erg mee bezig? Ik denk dat dat ook wel uitmaakt.
Je kunt méér.
Moon-Alisa schreef:
24-12-2018 18:35
Het is belangrijk dat hij zelf goed vinger aan de pols houdt en weet wanneer hij om hulp moet vragen.

Kun je zelf omgaan met je eigen 'bagage' (om het zo maar even te zeggen) of ben je er nog erg mee bezig? Ik denk dat dat ook wel uitmaakt.
Ja op zich wel ik ben 17 jaar en hij is 20 jaar dat moet ik er wel bij zeggen,
Sommige dagen kan ik er beter omgaan dan andere dagen
Alle reacties Link kopieren
Dan zijn jullie nog jong. Hoop dat hij ook nog bij zijn familie terecht kan als er iets is. Hij is er vroeg bij trouwens, met de diagnose. Meestal zijn mensen ouder als het wordt vastgesteld.
Je kunt méér.
Hoe stabiel is hij en heeft hij begeleiding?
Nemaìn’ schreef:
24-12-2018 18:39
Hoe stabiel is hij en heeft hij begeleiding?
Hij heeft begeleiding en zegt dat het goed met hem gaat dat wel
Moon-Alisa schreef:
24-12-2018 18:38
Dan zijn jullie nog jong. Hoop dat hij ook nog bij zijn familie terecht kan als er iets is. Hij is er vroeg bij trouwens, met de diagnose. Meestal zijn mensen ouder als het wordt vastgesteld.
Ja we zijn idd nog jong, en dat kan volgens mij ook heeft hij begeleiding en medicijnen die hij voor de rest van zijn leven moet slikken
Alle reacties Link kopieren
Bipolaire stoornissen zijn heel gevarieerd in variëteit en intensiteit. Sommige mensen gaan van opname naar opname, maar een groot deel van de mensen met diagnose (50%) kan gewoon werken, studeren, een gezin hebben en houden, al of niet met medicatie. Het overgrote deel van de mensen met een bp stoornis, is bovendien niet eens gediagnosticeerd.

Een goed antwoord op de vraag: is hij ondanks bipolaire stoornis geschikt als partner, kan niemand hier je geven. Praat vooral met hem over wat jij ervan kan merken, hoe hij zijn toekomst ziet en hoe jij hem kan helpen (als je dat wilt). Dat je vriend jou in vertrouwen neemt en serieus met zijn medicijnen omgaat, is een goed teken.

Er is een hele mooie documentaire over bipolaire stoornissen van Stephan Fry (zelf bipolair) ‘The secret life of The manic depressive’. Aanrader als je meer wilt weten.
Valeriexo schreef:
24-12-2018 18:45
Hij heeft begeleiding en zegt dat het goed met hem gaat dat wel
Maar is hij stabiel?
Een goede vriend van me is bipolair en stabiel met medicatie, en hem zou ik prima aanbevelen zeg maar. Wat meer intens dan gebruikelijk, maar anderzijds zelden saai. Het labeltje alleen zegt niet alles. Leer elkaar wat beter kennen, dan ontdek je wel wat het wat hem betreft inhoudt.
Alle reacties Link kopieren
Nemaìn’ schreef:
24-12-2018 19:23
Maar is hij stabiel?
Sorry voor de interruptie. Kans dat deze vraag voor TO moeilijk te beantwoorden is. Bedoel je: is hij nu manisch of despressief of is hij nog herstellende van een manie of depressie of heeft hij nu weinig/geen klachten en een normaal leven (=stabiel, toch?)?
Persoonlijk vind ik dat deze situatie per persoon heel erg kan verschillen en dat je daar iemand niet meteen op kan afrekenen.

Ik heb zelf een aantal depressies achter de rug en heb de diagnose (lichte) borderline gekregen. Wel heb ik altijd fulltime gewerkt en heb gewoon relaties onderhouden. Inmiddels na lang zoeken de goede therapie gevolgd en met de allerlaagste dosis medicatie gaat het prima met me. Soms heb ik nog mindere dagen maar die heeft iedereen wel eens.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je pas weet waar je aan toe bent zodra hij een 'low' doorstaat met je. Hoe hij zich dan weet te gedragen zie je pas op dat soort momenten.
Alle reacties Link kopieren
Dat hij het eerlijk verteld heeft, vind ik wel positief. Hij neemt wel zijn verantwoordelijkheid door medicatie te gebruiken en naar zijn gesprekken te gaan.

Op termijn kun je waarschijnlijk ook een cursus voor 'naasten' volgen. Dat lijkt me nu een beetje snel maar kan na een tijdje wel prettig/nuttig zijn.
Je kunt méér.
Hoi Valeriexo,

Precies een jaar geleden is mijn relatie bruut beëindigd door mijn ex, met bipolaire stoornis en levenslang afhankelijk van medicatie. (waarbij ik twijfel of hij die wel heeft genomen in de laatste maanden samen)

Wij liepen een tijd samen bij de GGZ waar ik mee ging naar gesprekken. In ene was er een reorganisatie bij de GGZ en werden we volgens hem (tijdelijk) niet meer opgeroepen. Toen ik maanden later merkte dat het niet goed ging heb ik hem een ultimatum gegeven van een week om de GGZ te bellen en bij de psychiater, psycholoog en GGZ-verpleegkundige weer een reeks in te plannen.
De dag van de deadline was het na een romantisch ontbijt met kaarsjes plots vanuit hem "over" (hij kon het niet meer) en kon ik naar mijn moeder vertrekken, waar ik later een email kreeg dat de gezamenlijke rekening voor de helft leeg was en hij de sloten had vervangen! ( al mijn spullen stonden er nog)

Ik wil je hier absoluut niet bang mee maken. Het is al een enorm goed begin dat hij er zo open en eerlijk over is tegen je. Indien hij bij de GGZ loopt, zou ik je willen aanraden om mee te gaan naar deze gesprekken en het plan van aanpak goed door te nemen indien hij een terugval krijgt, hypo, manie of depressie.
En bij ons een groot issue.. Heel goed overleggen hoe je hem dan kan en mag aanspreken en wanneer de grens is bereikt voor het zoeken naar hulp.

Je zult enorm gek op hem zijn en ik weet zelf nog dat hij het mij vertelde en ik de keuze heb gemaakt om ervoor te gaan.
Communicatie is altijd belangrijk in een relatie, maar in dit geval x10 en ook met familie en vrienden is het enorm belangrijk om hier open over te kunnen zijn. En alles te kunnen benoemen in alle openheid en eerlijkheid.

Iets wat bij mij absoluut niet kon en bijna tot erge agressie heeft geleidt vanuit hem toen ik dat weleens probeerde.

Lees je goed in en praat met elkaar, wellicht geeft de cursus voor naasten je ook nog handvatten! Geen enkele relatie is makkelijk onthoudt dat goed, maar zorg vooral dat jij sterk in je schoenen blijft staan en je niet snel omver laat blazen of ompraten!

Succes!
Franky77 schreef:
24-12-2018 19:41
Sorry voor de interruptie. Kans dat deze vraag voor TO moeilijk te beantwoorden is. Bedoel je: is hij nu manisch of despressief of is hij nog herstellende van een manie of depressie of heeft hij nu weinig/geen klachten en een normaal leven (=stabiel, toch?)?
Oh, ik bedoelde inderdaad of hij al langere tijd geen noemenswaardige stemmingswisselingen heeft gehad en medicatietrouw is.
Maar volgens mij is TO hem gevlogen.
Staan, je bedoelt dat je hem met familie en vrienden bespreekt?
Zou ik ook niet van gediend zijn.
@Nemain, nee dat je er samen met de familie over kunt praten.
Die behoefte hadden zijn ouders namelijk wel en hij gedroeg zich ook zodanig wisselend en heftig dat het onvermijdelijk is en raar om het er niet over te hebben..

Ik zou nooit achter zijn rug om erover willen praten, maar er werd nu gedaan ook na een aanvaring waarbij iedereen wist dat hij duidelijk een manie of depressie had alsof er niets aan de hand was of stilzwijgen. Omdat ze ook niet eens meer met hem durfden te praten.

Als dat al de basis is en iemand verwacht dat stilzwijgen ook van een partner waar je mee samen woont en kinderen op de planning staan is de basis zeer zeer slecht..

Ik had er achteraf zelf ook veel eerder mee moeten stoppen, maar dat is soms verdomd lastig als je veel van iemand houdt.. Daarnaast ga je zo aan jezelf twijfelen als iemand stemmingswisselingen heeft.
Ik liep op mijn tenen om van alles te voorkomen.

Nogmaals dit was mijn relatie en niet die van ValerieXO.
Ik weet alleen dat mijn ex een vrij heftige vorm had en ook flink aan twee soorten medicatie zat..
Twee soorten medicatie is niet zoveel.
Ik denk dat het veel eerder in zijn karakter en in het systeem zit dan dat dit specifiek bij de stoornis hoort.
@Nemain daar heb je wel een punt hoor.
Ik kan dat alleen niet vergelijken omdat hij de enigste is die ik ken met een bipolaire stoornis. Hij was zeer zwaar op de hand, hing voornamelijk in het verleden en had inderdaad geen makkelijk karakter.

@Valeriexo kan hij je ook vertellen waardoor de vorige relatie stuk is gegaan? Lijkt mij meer achter te zitten dan enkel " door de stoornis". Misschien kan dat je nog helpen een beter beeld krijgen van hem en de situatie toen.
Wellicht kun je herhaling voorkomen?
Alle reacties Link kopieren
Je leven wordt er niet makkelijker op als je een relatie hebt met iemand met een dergelijke stoornis. Het lijkt mij too heavy.
Mijn mening is gestippeld.
Alle reacties Link kopieren
Een relatie starten of hebben met iemand die bipolair is, kan zwaarder zijn dan een relatie met iemand die niet bipolair is. Het ligt er natuurlijk ook aan in hoeverre je (bijna) vriend "stabiel" is. Zelf heb ik al langer dan twee jaar een relatie met iemand die bipolair is, maar soms ook psychoses heeft. Soms vind ik het zwaar, door alles wat er bij komt kijken. Maar het kan ook heel leuk zijn, omdat dingen toch wat anders zijn dan "normaal". Maar zo heeft alles zijn voordelen en nadelen. Denk er voor jezelf goed over na of dit is wat je wil en of je hier klaar voor bent.
Een relatie met iemand die bipolair is kan ook makkelijker zijn dan met iemand die het niet is.
Het is echt afhankelijk van ziektekennis, stabiliteit, medicatietrouwheid en ondersteuning.
Groot voordeel; nooit saai

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven