Boos om tattoo?

15-06-2010 14:52 105 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,



Ik ben een regelmatige postster hier op het forum, maar nu even een andere nick aangemaakt ivm herkenning.



Het volgende; Ik heb pas een tattoeage laten zetten met het initiaal van mijn kind erin. Superblij ben ik ermee!

Ik heb ook (al jaren) de voorletter van de naam van mijn man op mijn buik staan.

Hij was zeer vereerd en vind het nog steeds heel mooi. Maar nu, de huidige tattoeage viel helemaal niet in de smaak. (zacht uitgedrukt) Afschuwelijk, vreselijk, ziet er niet uit enz.. dat was nog het aardige gedeelte....

Hij doet heel gekwetst, doet alsof ik iets heel vreselijks heb gedaan wat niet mocht. Ik voelde me een kind van 12 die betrapt werd op het jatten van snoep. Ben razend geworden, is ie nou helemaal gek geworden, maar na de woede kwam het verdriet. Ik ben er zo ongelooflijk verdrietig van. Zijn gezicht verried een mengeling van walging en gekwetstheid (is dat een woord?) Volgens hem is het mijn eigen schuld dat hij zo reageert, ik wist dat hij het niet mooi vond en ik heb het toch gedaan. en ik vroeg zijn mening, en die gaf hij. Dat mag, ik verwacht niet dat hij het mooi vind, maar vind de reactie zwaar overtrokken en ongepast. Hij mag het niet mooi vinden, maar als ik er blij mee ben is dat toch oke? (en we hebben het niet over een complete rugbedekkende plaat he...)

Wat wil ik met deze post? Weet ik niet zo goed, wilde iig even mijn verhaal kwijt. De spanning is te snijden hier in huis en dat maakt me onrustig.
Alle reacties Link kopieren
quote:Reiger100 schreef op 15 juni 2010 @ 15:42:

[...]





Ik kan je helemaal volgen, ik vind zo'n mariniershoofd ook vreselijk... Maar een heel hoofd is toch een stuk opvallender dan 2 cm van de binnenkant van je voet.



Ik vind langer haar juist lelijker.

Doe mij maar een kort stoer koppie
Alle reacties Link kopieren
quote:Reiger100 schreef op 15 juni 2010 @ 15:42:

[...]





Ik kan je helemaal volgen, ik vind zo'n mariniershoofd ook vreselijk... Maar een heel hoofd is toch een stuk opvallender dan 2 cm van de binnenkant van je voet.

Aan de andere kant groei haar terug, maar een tattoo groeit niet weg.



Ik zou ook best wel over de zeik zijn hoor als man met een tattoo thuis zou komen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Spijker schreef op 15 juni 2010 @ 15:23:

[...]



Echt? Zo, dan mag jouw man blij zijn dat hij niet met mij getrouwd is, want dat zou ik echt niet doen. Meestal bedenk ik opeens bij de kapper dat ik toch niet wil bijpunten maar in plaats daarvan gehalveerd en een compleet andere kleur. En dan ga ik echt niet om toestemming bellen!





Wie had het over toestemming?



Er zit een subtiel, maar essentieel verschil tussen iets vragen en iemand voorbereiden. Als ik mijn echtgenoot erop voorbereid dat ik iets anders ga doen, dan heeft hij daar dus in principe geen stem in. Maar ik gun 'm wel de tijd om eraan te wennen.



Als ik 'm vraag "vind je rood mooi?" en hij zegt "nee", dan vind ik dat hij terecht een punt heeft als ik zonder overleg toch rood verf. En in dat overleg zit 'm de crux: als je iemand om z'n mening vraagt, geef je de indruk dat diegene er een stem in heeft. Als diegene het afkeurt en jij blijkt het toch te willen gaan doen, dan ben je het in mijn ogen aan diegene verplicht om daar op terug te komen. "Ik weet dat je het niets vindt, ik heb dat meegenomen in mijn overweging, maar het is voor mij zó belangrijk, dat ik het toch wil doen". Met andere woorden: dan bereid je diegene er even op voor dat er iets aan staat te komen. Wel zo attent, zeker als je eerder de indruk hebt gegeven dat hij ergens een stem in had.
Alle reacties Link kopieren
quote:nazife schreef op 15 juni 2010 @ 15:54:

[...]



Ik zou ook best wel over de zeik zijn hoor als man met een tattoo thuis zou komen.Waarom dan eigenlijk? Het is toch zijn lichaam? Ik zou kunnen begrijpen dat je het jammer vindt (zou ik ook vinden) maar hoe kun je nu om zoiets woedend zijn?
Alle reacties Link kopieren
quote:Bathu schreef op 15 juni 2010 @ 15:28:

[...]





Dat snap ik zelf ook niet zo goed, maar ben echt van slag. Vind het vreselijk als hij zo gekwetst reageert.

We hebben het er wel over gehad, uitgebreid, en heb toen wel aangegeven dat ik het waarsch wel zou laten doen. Hij mag het lelijk vinden, maar gaat niet bepalen of ik het wel of niet doe. en toch raakt het me als hij dan zo enorm fel reageert.

eigen schuld dikke bult?





Dat je het waarschijnlijk wel zou laten doen? En vandaag (of gister of weet ik veel wanneer) kwam je thuis en tadááá: daar zit 'ie! ???



Je hebt hem niet verteld dat je het zeker weten gaat doen. En dat je er nú voor weg gaat. En dat als je terug komt, dat ding er zit?



Zo... dan heb je aan mij ook geen goeie hoor!
Alle reacties Link kopieren
quote:eleonora schreef op 15 juni 2010 @ 15:51:

Wat vindt hij er zo erg aan?

Weet je dat?

Is het de vorm, de plaats, überhaupt een andere tattoo dan die je al had? Waar zit zijn afschuw?



Rot trouwens dat je je zo ellendig voelt.

Het zal inderdaad wel bijdraaien allemaal maar leuk is anders als je zelf zo blij bent.Ik heb hem inderdaad gevraagd wat hij er nou zo lelijk aan vindt, maar de plaats vind hij niet mooi, en het feit dat je het ziet met slippers/ballerina's etc. Vroeg wel wat kind er van vond, maar wachtte mijn reactie niet af. Hij weet ook dat ik verder geen tattoeages neem, dit wilde ik al heel lang, en ben geen type voor iets op arm/rug etc.
Alle reacties Link kopieren
quote:Reiger100 schreef op 15 juni 2010 @ 16:03:

[...]





Waarom dan eigenlijk? Het is toch zijn lichaam? Ik zou kunnen begrijpen dat je het jammer vindt (zou ik ook vinden) maar hoe kun je nu om zoiets woedend zijn?In mijn geval zou dat gaan omdat ik het gevoel zou hebben dat ik niet serieus genomen word. Zoals jij het beschrijft, zo zou een gesprek hier in huis ook verlopen. Maar als mijn mening wordt gevraagd, ik zeg "nee, foeilelijk" en vervolgens word ik na een "waarschijnlijk wel" overvallen met een tattoo die er gewoon al zít? Nee, dat is niet de manier waarop we hier in huis met elkaar om gaan.
Alle reacties Link kopieren
quote:qwertuu schreef op 15 juni 2010 @ 16:04:

[...]





Dat je het waarschijnlijk wel zou laten doen? En vandaag (of gister of weet ik veel wanneer) kwam je thuis en tadááá: daar zit 'ie! ???



Je hebt hem niet verteld dat je het zeker weten gaat doen. En dat je er nú voor weg gaat. En dat als je terug komt, dat ding er zit?



Zo... dan heb je aan mij ook geen goeie hoor!Nee natuurlijk niet, hij wist overal van. (afspraak,tijd,datum)
quote:Bathu schreef op 15 juni 2010 @ 16:05:

[...]





Ik heb hem inderdaad gevraagd wat hij er nou zo lelijk aan vindt, maar de plaats vind hij niet mooi, en het feit dat je het ziet met slippers/ballerina's etc. Vroeg wel wat kind er van vond, maar wachtte mijn reactie niet af. Hij weet ook dat ik verder geen tattoeages neem, dit wilde ik al heel lang, en ben geen type voor iets op arm/rug etc.



Ok, de plaats dus.

Heel jammer, er is nu niet veel meer aan te doen en dat wil je ook niet want jij vindt 'm mooi.



Denk je dat het overwappert?

Of is blijft dit doorsudderen?
Alle reacties Link kopieren
quote:qwertuu schreef op 15 juni 2010 @ 16:00:

[...]





Wie had het over toestemming?



Er zit een subtiel, maar essentieel verschil tussen iets vragen en iemand voorbereiden. Als ik mijn echtgenoot erop voorbereid dat ik iets anders ga doen, dan heeft hij daar dus in principe geen stem in. Maar ik gun 'm wel de tijd om eraan te wennen.



Als ik 'm vraag "vind je rood mooi?" en hij zegt "nee", dan vind ik dat hij terecht een punt heeft als ik zonder overleg toch rood verf. En in dat overleg zit 'm de crux: als je iemand om z'n mening vraagt, geef je de indruk dat diegene er een stem in heeft. Als diegene het afkeurt en jij blijkt het toch te willen gaan doen, dan ben je het in mijn ogen aan diegene verplicht om daar op terug te komen. "Ik weet dat je het niets vindt, ik heb dat meegenomen in mijn overweging, maar het is voor mij zó belangrijk, dat ik het toch wil doen". Met andere woorden: dan bereid je diegene er even op voor dat er iets aan staat te komen. Wel zo attent, zeker als je eerder de indruk hebt gegeven dat hij ergens een stem in had.



Hier ben ik het helemaal mee eens.

En ik principe probeer ik (in zekere mate) met de smaak van mijn man rekening te houden, ook al is het mijn eigen lichaam. Dat is namelijk ook in mijn eigen belang, omdat ik het zelf ook prettig vind als hij me mooi vind, én omdat ik het fijn vind als hij het ook naar zijn zin heeft.

Maar als ik iets echt niet zie zitten, ga ik het uiteraard niet doen puur om hem een pleziertje te doen. Stel bijvoorbeeld dat hij ultrakort haar bij vrouwen mooi vindt, dan ga ik toch mijn haar niet ultrakort laten knippen, omdat ik me daar helemaal niet lekker bij zou voelen.
Alle reacties Link kopieren
quote:qwertuu schreef op 15 juni 2010 @ 16:06:

[...]





In mijn geval zou dat gaan omdat ik het gevoel zou hebben dat ik niet serieus genomen word. Zoals jij het beschrijft, zo zou een gesprek hier in huis ook verlopen. Maar als mijn mening wordt gevraagd, ik zeg "nee, foeilelijk" en vervolgens word ik na een "waarschijnlijk wel" overvallen met een tattoo die er gewoon al zít? Nee, dat is niet de manier waarop we hier in huis met elkaar om gaan.Is het niet een beetje kort door de bocht om, zodra je mening wordt gevraagd, ook te verwachtten dat iemand daar ook naar handeld? of er op terugkomt?
Alle reacties Link kopieren
quote:qwertuu schreef op 15 juni 2010 @ 16:04:

[...]





Dat je het waarschijnlijk wel zou laten doen? En vandaag (of gister of weet ik veel wanneer) kwam je thuis en tadááá: daar zit 'ie! ???



Je hebt hem niet verteld dat je het zeker weten gaat doen. En dat je er nú voor weg gaat. En dat als je terug komt, dat ding er zit?



Zo... dan heb je aan mij ook geen goeie hoor!Hier idem. Ik zou daar verre van blij om zijn. Ik heb sowieso moeite met een tattoo en op die manier zou niet bijdrage dat ik het zou accepteren.
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
Alle reacties Link kopieren
quote:mylenevalerie schreef op 15 juni 2010 @ 16:10:

[...]





Hier idem. Ik zou daar verre van blij om zijn. Ik heb sowieso moeite met een tattoo en op die manier zou niet bijdrage dat ik het zou accepteren.Hij wist er vanaf: tijd,datum,plaats. Ik heb hem niet 'zomaar' overvallen door ineens met een tattoo te verschijnen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Bathu schreef op 15 juni 2010 @ 16:09:

[...]





Is het niet een beetje kort door de bocht om, zodra je mening wordt gevraagd, ook te verwachtten dat iemand daar ook naar handeld?

Nee, dat zou ik zelf niet van mijn man verwachten. Ik zou het wel liefdevol vinden van hem als hij probeert een compromis te vinden of uitlegt waarom het voor hem verschrikkelijk belangrijk is.



of er op terugkomt?

Ja, dat verwacht ik zeker. Ik verwacht dat ik de uiteindelijke beslissing vooraf te horen krijg als dat mogelijk is, zodat ik me alvast mentaal kan voorbereiden.
Alle reacties Link kopieren
quote:Bathu schreef op 15 juni 2010 @ 16:13:

[...]





Hij wist er vanaf: tijd,datum,plaats. Ik heb hem niet 'zomaar' overvallen door ineens met een tattoo te verschijnen.En wat zei hij toen je hem tijd plaats en datum meedeelde ??
Alle reacties Link kopieren
Nou ja wat een idiote reactie van je man zeg...

Hij heeft toch niets te zeggen over jouw lichaam? Zeker niet als je er blij mee bent.



Ik hou ook niet van tattoo's maar manlef heeft er een laten zetten, de naam van onze dochter ergens in verwerkt. Ik vind hem niet echt mooie, maar het idee is lief en hij is er blij mee. Een andere tattoo had hij al heel lang. Ook niet echt mooi, maar het hoort bij hem.



Je bent toch zijn eigendom niet. Enne 2 cm aan de binnenkant van je voet, waar gaat het over...
Alle reacties Link kopieren
Hee Bathu,



Shit zeg, dat je man zo reageert. Snap heel goed dat dat een beetje een domper op jouw " feest-vreugde " is. En de plaats is ook zo goed te bedekken, hij hoeft er niet mee geconfronteerd te worden.



Realiseer me wel dat ik mazzel heb met mijn vriend. Hij was erg tegen tattoos, vindt ie ordi en smakeloos. Maar ik heb een week geleden toch een tattoo laten zetten, op mn rug/ schouder. Vind het zelf heel sexy staan. Mn vriend is bijgedraaid, zegt dit wel heel mooi te vinden (had m zelf ontworpen) Thank God, want ik wil natuurllijk wel dat hij mij mooi blijft vinden.



Kan me voorstellen dat je de reactie van je vriend niet leuk vindt. Geloof dat ik ook zeer teleurgesteld zou zijn als mijn vriend zich negatief over mn tattoo had uitgelaten.



Trek je er niet te veel van aan Bathu, je kan het niet meer veranderen. En laat je blijdschap niet verminderen hierdoor....jij bent er happy mee, houd dat tenminste vast. Je vriend draait wel bij.
Alle reacties Link kopieren
Het komt op mij over alsof hij meer moeite heeft met de zichtbaarheid van de tattoo, dan de tattoon zelf. Kan dat kloppen? Je gaf al aan dat zijn ouders niet van tattoos en dat soort 'rare dingen' houden, dus misschien schaamt hij zich dus nu. Die op je buik kun je natuurlijk goed verbergen, deze minder. Weet je of hij er minder moeite mee had gehad als je deze nieuwe op je buik/onderrug/lies/ergens anders niet zichtbaar had laten zetten?
Alle reacties Link kopieren
quote:isabon schreef op 15 juni 2010 @ 16:22:



Enne 2 cm aan de binnenkant van je voet, waar gaat het over...Volgens mij gaat het helemaal niet om die tattoo zelf, maar eerder om het gevoel van TO d'r man dat zij te weinig rekening met hem houdt, of iets vergelijkbaars.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het vreemd dat je man de tattoo op je buik helemaal geweldig vindt en de tattoo op je voet niet. Hij heeft kennelijk niet iets tegen tattoo's, maar het gaat in dit geval, zoals je zei, dus om de plaats. En als je 'm nou midden op je voorhoofd had laten zetten, dan had ik het nog gesnapt.. Speelt het feit dat zijn familie hier kennelijk nog al moeilijk over kan doen misschien een (grote) rol in zijn reactie?
Alle reacties Link kopieren
Ik hou niet zo van tatoeages. Mocht mijn man er eentje willen laten zetten, dan zou ik hem vertellen dat ik er niet zo van hou. Maar daarna is het klaar.



Het is zíjn lichaam, en zijn keuze om dat te versieren. Ik zou het niet mooi vinden, maar ik zou er nooit ofte nimmer bóós om worden. Welk recht heb ik om daar boos om te worden? Ik heb toch geen enkele zeggenschap over zijn lichaam? De enige die het recht heeft te beslissen over mijn mans lichaam is hij zelf.



Ik vind het nogal... wat is het goede woord? Vooringenomen? Bezitterig? Dominant? Om te menen het recht te hebben om boos te zijn om zoiets. Dáár zou ik nou boos om worden.
Alle reacties Link kopieren
quote:Bathu schreef op 15 juni 2010 @ 16:09:

[...]





Is het niet een beetje kort door de bocht om, zodra je mening wordt gevraagd, ook te verwachtten dat iemand daar ook naar handeld?

Nee, maar wel dat die mening zichtbaar meegenomen wordt in het proces. Als je 'm niet waardevol vindt, moet je er ook niet naar vragen immers.



of er op terugkomt?Er op terugkomen zou voor mij een voorwaarde zijn. Als mijn mening gevraagd wordt over iets -voor mij- zo essentieels, dan zou ik het vreemd vinden als er níet op teruggekomen werd. En zoals in dit geval: ik zou het van belang vinden dat er doorgevraagd werd waarom ik het niet mooi vind. En of er misschien een compromis te bedenken is. Als je mijn mening over iets vraagt, betrek je me in de besluitvorming, geef je de indruk dat ik er een stem in heb. Dat betekent niet dat je "dus" mijn mening maar moet volgen, maar ik verwacht toch tenminste een constructief gesprek als blijkt dat we lijnrecht tegenover elkaar zijn. Waarbij gekeken wordt waar er water bij de wijn gedaan kan worden (en door wie) en waarbij alternatieven serieus onderzocht worden en ze enkel op basis van argumenten verworpen worden.
Alle reacties Link kopieren
Aletta Jacobs, als jouw man vraagt "zal ik het doen?" en jij zegt "wat mij betreft is dat een dikke vette néé!", dan vind je het normaal dat hij zegt "maar ik doe het tóch!"



Ik vind dat een hoog "lekker puh" gehalte hebben. Als je als twee volwassen mensen met elkaar een gesprek aangaat over definitieve aanpassingen aan je lichaam, dan vind ik dat je daar ook als volwassen mensen weer uit moet kunnen komen. Waarbij bij voorbaat duidelijk is wie er water bij de wijn moet doen en waarom en waarbij je er naar streeft om dat een gezamenlijk besluit te laten zijn. Niet omdat je man recht heeft om te bepalen wat jij met je lichaam doet, maar omdat je elkaar als levenspartners daarin -in mijn opvatting- serieus dient te nemen.
Alle reacties Link kopieren
Als man man en ik het er uitgebreid over hebben gehad, hij mij verteld heeft hoe graag hij het zou willen, hoe blij hij ervan wordt en mij vertelt dat hij het waarschijnlijk gaat doen, en het op een dag ook nog gedaan heeft? Nee, dan vind ik het niet normaal als ik daar vervolgens razend over wordt en mijn man behandel als een klein kind dat iets verschrikkelijks gedaan heeft.



Ik zou het ding waarschijnlijk niet mooi vinden. Maar er zó boos om worden? Nee. Zo'n relatie heb ik niet, en wil ik niet.
Alle reacties Link kopieren
Bathu...ik hoop dat er ontzettend blij mee blijft!!

Jij moet er mee lopen en that,s it.

Ik vind het wel mooi .

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven