Broer heeft zich bekeerd.

14-12-2011 03:53 145 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,



Mijn broertje heeft zich bekeerd. En ik vind het verschrikkelijk. Ik weet het, het is geen groot drama, en liever dit dan aan de drugs ofzo, maar ik kan er niet zo goed mee omgaan.



Ik kom uit een netjes opgevoed gezin, we gingen naar een Christelijke basisschool en mijn ouders hebben ons nette normen en waarden meegegeven. Qua religie hebben ze ons totaal vrij gelaten.



Mijn broer is 21, een leuke jongen om te zien. Sinds kort heeft hij een nieuwe vriendin en dit meisje is Christelijk. Mijn broer beweert dat hij bekeerd is omdat hij dit zelf wilde. Hij vertelde dat hij het al jaren wilde, alleen ik ( uberhaupt iemand ) had daar geen idee van.



Hij is nu enorm veranderd, praat alleen maar over de Heer, God, Jezus en de Bijbel. Hij gaat naar de kerk. Met kerst gaat hij liever

naar de kerk dan met ons als familie gezellig eten. Misschien vind ik dat nog wel het ergste, hij veranderd en dat geloof ligt er zo dik bovenop terwijl ik, en de rest van de familie, er weinig mee heeft.



Lang geleden heb ik een relatie gehad met een Christelijke jongen, voor hem ging ik mee naar de kerk. Deze relatie is uiteindelijk, o.a. vanwege het geloof stuk gelopen. Ik ben bang dat mijn broer nu misschien wel hetzelfde doet, dat hij zich probeert te veranderen voor haar.



Iemand ervaring of tips om hiermee om te gaan? In een gesprek met mijn broer heb ik aangegeven dat ik het erg hinderlijk vind dat het geloof nu overal zo bovenop ligt, dat ergert me. Ik heb ook aangegeven dat ik geen interesse in heb voor het geval hij me wilt bekeren.



Maar hij is wel mijn broer...
Wat is er, behalve zijn gespreksonderwerpen, allemaal veranderd aan hem dan?



Heb je enig idee wat zijn bekering inhoudt?
Alle reacties Link kopieren
Lijkt me inderdaad moeilijk. Ik denk dat het belangrijk is dat je zijn keuze respecteert en accepteert. Het is niet aan jou om hierover te oordelen. Iedereen heeft het recht om zijn eigen weg te vinden in het leven. Voor je broer is zijn nieuwe geloof op dit moment zo belangrijk, dat hij dat met de mensen van wie hij houdt wil delen. Als het nieuwe er vanaf is, denk ik dat het constante praten hierover wel minder zal worden. Blijf wel eerlijk, vertel dat je het moeilijk vindt dat hij veranderd is en dat je tijd nodig hebt om hieraan te wennen. Zeg dat je blij voor hem bent dat hij gelukkig is met zijn vriendin en zijn geloof. Vertel ook dat je niet altijd alleen maar over God en de kerk wilt praten en jullie oude gesprekken mist.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben een aantal maanden geleden bekeerd. En ja, daar veranderd nogal wat in je persoonlijke leven. Heel erg veel zelfs. Je zal merken dat hij niet meer fijn zal vinden als je vloekt in zijn nabijheid of zal sommige zaken niet meer opzoeken. Over het algemeen denk ik dat jij er weinig last van zal hebben.



Bekeren is nogal een groot ding in iemands leven. Iemand kan daar nogal vol van zijn. Vergelijk dat even met dat je gaat trouwen, zwanger bent of net een kind, of voor mijn part een nieuwe auto hebt waar mensen in het begin ergelijk veel over praten. Hij is er vol van, dus praat er heel erg veel over. Beetje too much misschien. Maar net als al die andere nieuwe dingen, krijg je daar wel een balans in en zal dat wat minder hinderlijk worden.



Een christen is gewoon een mens in een gewone wereld. Respecteer zijn keuze. Hoewel jij er zelf totaal niets in ziet, is er ook weinig mis mee.



Chistenen kunnen de hinderlijke eigenschap bezitten om anderen te willen bekeren. Niet christenen in de omgeving van christenen hebben de hinderlijke eigenschap alle gesprekken te zien alsof een ander ze wil bekeren. Beiden is niet goed. Het is iets heel persoonlijks, iets niet oplegbaars aan anderen. Maar waar mensen graag praten over iets wat belangrijk is voor hen, wat is er mis met interese tonen? En soms ontaard dat in een discussie.. hup, weer voetjes op de vloer en ermee kappen, want daar komen jullie beiden niet meer uit. Als jij niet bekeerd wenst te worden, heeft hij dat te respecteren en andersom.



Oftewel, laat hem zijn echt geen enge leven leiden en geef em ff de ruimte om weer te landen op aarde, met zijn geloof.
Alle reacties Link kopieren
Tja. Ik weet hoe het is. Mijn hele familie wel, ik niet. En dat voelt alsof je er heelheel erg niet bij hoort.

Maar feit is dat je er niks aan kan doen, behalve accepteren dat het zo is. En het niveau van contact is meer koetjes en kalfjes geworden omdat we van elkaar weten dat we niet op een lijn zitten.

Misschien verandert het voor jullie nog. Voor mij heeft het ruim 3 jaar geduurd voor ik er mee om kon gaan, en soms nóg kan ik er heel verdrietig om zijn.

Sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Wat Rozenstruikje zegt.
Hoop voor je dat 't een bevlieging is omdat ie nu verliefd is. Met 'n beetje mazzel komt ie er zelf snel achter hoe hij zijn leven nu aan 't weggooien is. Helaas kun je er weinig aan veranderen, hij moet z'n eigen fouten maken, ermee op z'n bek gaan en dan hopelijk weer tot rede komen.

Ga je in elk geval niet aanpassen aan zijn nukken, dus als je gewend bent 'godver' te zeggen als je je teen stoot, hou je vooral niet in als hij er bij is!
Alle reacties Link kopieren
Jouw broer is een volwassen man en maakt zijn eigen keuzes. Misschien niet de keuzes die jij zou maken maar in deze heb je er niet zo heel veel mee te doen dan het te accepteren.



Hij blijft je broer ongeacht zijn godsdienst voorkeur, toch? Een geloof hoeft echt niet tussen jullie in te komen staan zolang jullie elkaars opvattingen respecteren.

Begin daar eens mee zou ik zeggen.
Alle reacties Link kopieren
"Met 'n beetje mazzel komt ie er zelf snel achter hoe hij zijn leven nu aan 't weggooien is. "





Waarom gooit hij zijn leven weg dan?



Verder helemaal eens met rozenstruikje.
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
Alle reacties Link kopieren
Zelf daarover kun je van mening verschillen rozenstruikje, ik vind echt wel dingen mis met religie/het christendom.
Hij gooit zijn leven weg aan iets wat niet eens bewezen kan worden, hij gooit de relatie met zijn naasten weg door zo extreem te worden. Een keertje naar de kerk gaan is wel wat anders dan iemand die zo extreem in de here is en niet meer bij normale dingen wil zijn als kerst met z'n gezin.



Mijn vader had vroeger 'n beste vriend, die was bijna 20 jaar huisvriend en voor mij oom, tot die opeens samen met z'n vrouw in de here raakte. En dan zijn mijn ouders nog katholiek en gaan nog wel 'ns naar de kerk, maar het werkte niet meer omdat ze zo extreem werden met hun geloof. Echt zo triest als zoiets gebeurt. Vandaar dat ik hoop dat 't met zo'n verliefde jongen nog goed kan komen als de verliefdheid begint te zakken.
Alle reacties Link kopieren
Sterkte, ik hoop echt dat je nog normale gesprekken met je broer kan voeren want ik weet hoe het is als iemand in de here is en wartaal (zo zie ik het, want elke zin begint en eindigt wel iets met god) uitslaat.
Alle reacties Link kopieren
Ach het zal wel loslopen, en anders doet hij het zichzelf aan. Mijn nichtje is moslima geworden, en na een paar maanden stopte ze vanzelf met de bekeerpogingen omdat ze merkte dat de mensen om haar heen dit niet waardeerden! En ze merkte ook vanzelf dat ze dingen niet naar haar hand kon zetten ( ja wil wel een gezellige avond met sinterklaas, maar dan zonder sinterklaas.. Waarop wij zeiden, de groeten ik vind mijn kinderen die nog in de sint geloven belangrijker.) . Ik zou hier dus ook heel duidelijk in zijn. Je bent mijn broer, ik hou van je, je bent altijd welkom, maar jou geloof is JOU geloof ik respecteer dat, maar respecteer ook dat ik niet geloof en niet bekeerd wil worden.
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je het beste zijn keuze kan respecteren, ook al is het niet jouw keuze. Het is niet erg eerlijk om jouw normen en waarden op te leggen aan je broer. Hij heeft hiervoor gekozen en als jij er steeds harder tegenin gaat, duw je hem alleen maar harder weg.



Als je echt van je broer houdt, respecteer je zijn keuze. Zorg dat je met hem in gesprek blijft en vraag hem naar zijn belevingen, naar zijn gedachtengangen. Zo blijf je in contact met elkaar. dat betekent niet dat je niet eerlijk mag zijn over je eigen gedachten, maar wees ook daarin niet te extreem. Da doe je in wezen hetzelfde: iemand extreem overtuigen van jouw mening.
Only dead fish go with the flow
Ik denk dat je niet bij je broer moet beginnen, maar bij jezelf. Je broer is een volwassen man en heeft het volste recht om de feestdagen door te brengen zoals hij wil. Of dat nu met zijn vriendin, in de kerk of van mijn part op een tropisch eiland is. Het zal gerust dat jij het familiegebeuren en samenzijn belangrijk vindt, maar de wereld draait niet om jou en het staat je broer vrij om andere keuzes te maken. Dat zul je moeten accepteren en respecteren.De manier waarop jij hier schrijft, komt over alsof je zijn keuzes niet respecteert. Hoe denk je dat jij nog een leuke relatie met je broer kunt hebben als je hem niet respecteert? Begin daar dus eerst mee.



Verder kun je grenzen aangeven waar het gaat om gesprekken over het geloof. Ik vind niet vloeken e.d. een teken van elkaar respecteren. Maar je hoeft niet te accepteren dat alle gesprekken alleen nog over zijn geloof gaan. Geef gewoon netjes aan dat het genoeg is, als jij vindt dat het te ver gaat of te lang duurt. Een gesprek voer je samen en kan dus ook door elke deelnemer beeindigd worden.



Tenslotte, als het samenzijn voor jou zo belangrijk is, denk dan eens aan oplossingen. Als hij met Kerst liever in de kerk is, kunnen jullie dan niet op een andere dag iets gezelligs plannen? Oud en Nieuw bijvoorbeeld, of '3e Kerstdag'?
Alle reacties Link kopieren
quote:suckerpunch83 schreef op 14 december 2011 @ 03:53:

Hallo allemaal.



Hij is nu enorm veranderd, praat alleen maar over de Heer, God, Jezus en de Bijbel. Hij gaat naar de kerk. Met kerst gaat hij liever

naar de kerk dan met ons als familie gezellig eten..





Volgens mij ben je vergeten wat Kerst nu eigenlijk inhoudt....





Verder: leven en laten leven. Zijn geloof is zijn zaak.
Alle reacties Link kopieren
Bovendien: Hij zit toch niet de hele dag in de kerk???? Dan organiseer je een leuke uitgebreide lunch, dan kan hij er ook bij zijn...
Alle reacties Link kopieren
Wees blij voor hem. Een bekering brengt meestal rust . Het geloof beschermt tegen slechte zaken dus laat hem als hij gelukkig is. Waarom zien mensen tegenwoordig bekeerlingen als iets vreemds? Een vriendin van me is bekeerd tot de islam en zij heeft zich nog nooit zo gelukkig en rustig gevoeld als nu dus ik gun het haar van harte en ben blij voor haar
Ik denk wél dat er een zekere behoefte in het leven van je broer heeft bestaan, die hij nu opvult met het geloof. Ik geloof niet dat een stabiele persoonlijkheid, die lekker in zijn vel zit, stevig in de schoenen staat en de zaken goed voor elkaar heeft, zich plotseling bekeerd. Het spreekwoord zegt dat men in nood bidden leert, kunnen we dan aannemen dat geestelijke nood een aanleiding vormt? In ieder geval gat iemand niet zómaar over tot het in den Here leven. Of bekeren tot de Islam. Of welk geloof dan ook.
Alle reacties Link kopieren
quote:elninjoo schreef op 14 december 2011 @ 07:01:

Hij gooit zijn leven weg aan iets wat niet eens bewezen kan worden, hij gooit de relatie met zijn naasten weg door zo extreem te worden. Een keertje naar de kerk gaan is wel wat anders dan iemand die zo extreem in de here is en niet meer bij normale dingen wil zijn als kerst met z'n gezin.



Mijn vader had vroeger 'n beste vriend, die was bijna 20 jaar huisvriend en voor mij oom, tot die opeens samen met z'n vrouw in de here raakte. En dan zijn mijn ouders nog katholiek en gaan nog wel 'ns naar de kerk, maar het werkte niet meer omdat ze zo extreem werden met hun geloof. Echt zo triest als zoiets gebeurt. Vandaar dat ik hoop dat 't met zo'n verliefde jongen nog goed kan komen als de verliefdheid begint te zakken.Misschien had het beter gewerkt als je ouders de keuze van jouw 'oom' gerespecteerd hadden en niet zo laatdunkend erover gepraat hadden binnen jouw gezin. Dan had jijzelf ook wat meer respect kunnen opbrengen voor andermans keuzes...
Only dead fish go with the flow
Alle reacties Link kopieren
Eens met Rozenstruikje. Vol voor je geloof gaan is moeilijk, vanwege de reacties uit je omgeving (kijk naar jouw reactie, die van Elninjo, Tomatensoep), maar ook omdat je vaak in conflict bent met wat je gewend was te doen en denken en hoe je nu zou moeten doen en denken.



Dit is heftig voor hem, wijs hem niet direct af maar blijf interesse tonen. Natuurlijk mag je je eigen grenzen verdedigen. Maar ik heb het idee dat je jouw eigen negatieve ervaring op zijn situatie projecteert.



Jullie moeten allemaal wennen aan deze nieuwe situatie, stel je dus flexibel op in plaats van je hakken in het zand te zetten.
Alle reacties Link kopieren
Hoe oud is je broer? 21? Right. Oud genoeg om zijn eigen leven in te richten zoals hij dat wil.



Mijn zus is plotsklaps bekeerd een paar jaar terug nadat ze er jaren niks van wilde weten. Nou, het grappige is dat een aantal dingen die ze zou 'moeten' doen van God nog minder doet dan daarvoor (roddelen, kwaadspreken, afgunstig zijn op wat een ander heeft en dat ook laten merken, mijn ouders in een kwaad daglicht zetten, niet omkijken naar zieken in de familie), maar wel elke zondag in de kerk zitten. Ze doet maar fijn. Ik heb er geen last van.



Richt je wat meer op jezelf, dan heb je een veel makkelijker leven.
Grief is just love with nowhere to go
quote:Dreamglasses schreef op 14 december 2011 @ 08:05:

[...]





Misschien had het beter gewerkt als je ouders de keuze van jouw 'oom' gerespecteerd hadden en niet zo laatdunkend erover gepraat hadden binnen jouw gezin. Dan had jijzelf ook wat meer respect kunnen opbrengen voor andermans keuzes...Mijn ouders als zelf matig gelovigen, lieten hen, maar zij deden niets meer van wat zij vroeger deden vanuit hun plots opgezette extreme overtuiging. De vriendschap was dus niet meer houdbaar omdat zij veranderden en geen gezellige avondjes meer ambieerden.
quote:nummerzoveel schreef op 14 december 2011 @ 07:19:

Ik vind niet vloeken e.d. een teken van elkaar respecteren.

Als er voorheen af en toe krachttermen in het gezin gebruikt werden, dan zou ik daar zeker niet mee ophouden voor het tere zieltje wat broer opeens ontwikkeld heeft. Hij is het tenslotte die er voor kiest te veranderen, daar kan ie de rest van z'n gezin niet in mee slepen.
quote:mienbillekesjeuken schreef op 14 december 2011 @ 07:21:

[...]





Volgens mij ben je vergeten wat Kerst nu eigenlijk inhoudt....





Voordat de christenen dat feest confisceerden bestond het al als midwinterfeest.

Maar ook al wil iemand naar de kerk gaan op kerst, da's maar 'n uurtje, daar hoef je de rest van de dag geen last meer van te hebben.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven