Broer/zus dag

30-09-2019 11:33 27 berichten
Hoi allemaal.

Kennelijk is vandaag nationale broer/zus dag.
Zelf heb ik geen broers en zussen en heb dat vaak als een gemis ervaren.
Mijn 2 nu volwassen kinderen zijn nooit echt elkaars beste maatje geweest en hebben nadat er (te) veel gezegd en (niet) gedaan is de afgelopen jaren hun contact verbroken ruim een jaar geleden. Ik vind dit ontzettend pijnlijk.
Vaak kan ik het loslaten maar op een dag als vandaag voel ik me extra rot.
Wie kan en wil hier over meepraten?
Alle reacties Link kopieren
Ik vind dit een pijnlijke dag en sluit me ervoor af
(wat dus niet gaat, dus ik accepteer het rotgevoel)
Tot 2013 bestond er geen broer zus dag het is door Giel Beelen in het leven geroepen.
Waarom zou jij je dan rot moeten voelen?

https://www.bndestem.nl/overig/giel-bee ... ~a35677e1/
anoniem_380666 wijzigde dit bericht op 30-09-2019 11:46
26.10% gewijzigd
Mag ik vragen wat je dan zo mist? Misschien als je wel broers of zussen had gehad, dat je ook geen goede relatie met hen zou hebben.

Ik heb zelf een stiefzus en heb anderhalf jaar geleden het contact verbroken en daar ben ik nog elke dag blij mee. Mijn moeder en stiefvader vonden dit uiteraard niet leuk, maar soms gaat het nu eenmaal zo. Dat je familie bent betekent niet automatisch dat de band ook goed is.

Ik heb ook nog een broer, maar heb daar weinig contact mee. We gaan verder wel goed met elkaar om, maar we spreken elkaar misschien 1x in de 3 maanden. Ik vind dat prima.
lilalinda schreef:
30-09-2019 11:41
Ik vind dit een pijnlijke dag en sluit me ervoor af
(wat dus niet gaat, dus ik accepteer het rotgevoel)
Ja iets anders zit er ook helaas niet op :hug:
Voor wie het vandaag kan gebruiken :hug:
Suzan_1991 schreef:
30-09-2019 11:43
Mag ik vragen wat je dan zo mist? Misschien als je wel broers of zussen had gehad, dat je ook geen goede relatie met hen zou hebben.

Ik heb zelf een stiefzus en heb anderhalf jaar geleden het contact verbroken en daar ben ik nog elke dag blij mee. Mijn moeder en stiefvader vonden dit uiteraard niet leuk, maar soms gaat het nu eenmaal zo. Dat je familie bent betekent niet automatisch dat de band ook goed is.

Ik heb ook nog een broer, maar heb daar weinig contact mee. We gaan verder wel goed met elkaar om, maar we spreken elkaar misschien 1x in de 3 maanden. Ik vind dat prima.
Suzan, weinig contact zou prima zijn. Maar contact verbreken vond en vind ik ontzettend rigoureus en pijnlijk. Met verjaardag en en feestdagen komt het extra hard aan en die zou ik het liefst ontlopen. Wat ik wellicht ook ga doen.
Alle reacties Link kopieren
Mijn zus is al lang overleden. Verder heb ik nog wel halfbroers en een halfzus maar die zie ik eigenlijk nooit.
Maar ik heb er vandaag niet meer last van of zo. Het is zoals het is.

Mijn man heeft een broer en zij zien elkaar eigenlijk nauwelijks. Een paar keer per jaar met verjaardagen en feestdagen bij schoonouders.

Gisteren had ik het er toevallig nog met een vriendin over dat wij het veel erger zouden vinden als er iets met een van onze vrienden zou gebeuren dan met sommige familieleden.
ava75 schreef:
30-09-2019 11:45
Voor wie het vandaag kan gebruiken :hug:
Dank je wel Ava!
Ik heb ook niet bepaald een goede relatie met mijn broertje. Hij vond het zeer ongewenst dat hij er een zusje bij kreeg dus het heeft nooit geklikt tussen ons. Hij was het liefst enigs kind gebleven.
Mayapril schreef:
30-09-2019 11:46
Suzan, weinig contact zou prima zijn. Maar contact verbreken vond en vind ik ontzettend rigoureus en pijnlijk. Met verjaardag en en feestdagen komt het extra hard aan en die zou ik het liefst ontlopen. Wat ik wellicht ook ga doen.
Ja ik snap dat het niet leuk is, maar waarom vind je het rigoreus? Als je elkaar totaal niet luchten kunt, is het gewoon beter niet meer met elkaar om te gaan. Ik ging ook niet meer naar verjaardagen waar mijn stiefzus aanwezig was, want ik heb geen zin om nog maar 1 seconde met haar in één ruimte te zijn en ik wil al helemaal niet dat mijn kinderen in contact komen met haar. Daarnaast koos mijn stiefvader direct de kant van zijn dochter zonder ook maar het hele verhaal gehoord te hebben. Mijn moeder zit zwaar onder de plak en durft geen weerwoord te geven. Tegen mij zei ze dat ze heus wel voor mij opkomt als het nodig is, maar intussen mocht ik hier alleen over appen op het moment dat m'n stiefvader niet thuis was. M'n stiefvader heeft ook nooit naar mijn kant willen luisteren, zijn dochter kan nooit iets fout doen. Het resultaat is dat ik ook geen contact meer heb met m'n moeder en stiefvader. Ik vind het prima. Soms is geen contact echt beter. Het scheelt me veel stress en teleurstellingen.
2019 schreef:
30-09-2019 11:43
Tot 2013 bestond er geen broer zus dag het is door Giel Beelen in het leven geroepen.
Waarom zou jij je dan rot moeten voelen?

https://www.bndestem.nl/overig/giel-bee ... ~a35677e1/
Dit.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het een mooi initiatief!

Mijn broer is helaas overleden
Gelukkig heb ik mijn zusje nog waar ik veel contact mee heb. :heart:
Alle reacties Link kopieren
Ik zou proberen om je niks is aan te trekken van dit soort dagen. Moederdag, Vaderdag, dierendag, Valentijnsdag, burendag ... allemaal verzonnen om leuk te zijn voor of geld te verdienen aan mensen die een moeder, vader, huisdier, geliefde en/of fijne buren hebben. Zelf kom ik uit een groot gezin en heb ik een groot gezin, maar ik ben echt niet van plan iets te doen met zoiets als deze broer- en zus dag. Sterker nog, zonder dit topic zou ik het niet eens hebben geweten dat het bestond. Bespaar jezelf het verdriet en focus op wat leuk is vandaag. Maak er een 'Lekker Lang in Bad Dag', 'Eindelijk naar de Kapper Dag' of 'Hele Tony Chocolonely voor Jezelf Dag' van :)
Alle reacties Link kopieren
Mayapril schreef:
30-09-2019 11:46
Suzan, weinig contact zou prima zijn. Maar contact verbreken vond en vind ik ontzettend rigoureus en pijnlijk. Met verjaardag en en feestdagen komt het extra hard aan en die zou ik het liefst ontlopen. Wat ik wellicht ook ga doen.
Huh? Je hebt zelf toch geen broers of zussen schrijf je in je OP?
Of bedoel je het feit dat je eigen kinderen geen contact meer met elkaar hebben?
Dat lijkt me inderdaad erg pijnlijk :hug:
Ik heb zelf een broer en een zus, geen ruzie of zoiets, maar we gaan meer met als beleefde kennissen met elkaar om als we elkaar zien. We kunnen elkaar rustig maanden niet spreken; behalve een gedeelde jeugd delen we gewoon weinig. Een fenomeen als broer/zus dag zegt me dan ook niet veel. Ik heb er geen moeite mee, maar heb er verder ook niets mee.
Nothing happens for a reason
Alle reacties Link kopieren
2019 schreef:
30-09-2019 11:43
Tot 2013 bestond er geen broer zus dag het is door Giel Beelen in het leven geroepen.
Waarom zou jij je dan rot moeten voelen?

https://www.bndestem.nl/overig/giel-bee ... ~a35677e1/
omdat het, confronterend is. Ik zou best die relatie met mijn broer willen. Maar zit er niet in
en dat doet pijn
Niet heel erg pijn hoor, er zijn dingen aan die situatie die vele malen pijnlijker zijn
Mijn moeder vindt het ook zo erg dat wij kinderen onderling niet allemaal lekker gaan met elkaar. Ik heb met niemand gebroken, maar met één van mijn broers en zijn vreselijke vrouw houd ik het contact zeer minimaal. En dan echt heel erg minimaal. Ik ga geen kerst met hun erbij doorbrengen bijvoorbeeld. Liever dat dan ruzie en ergernis.

Maar gelukkig heeft mijn moeder geen benul van broer- en zussendag, dus wat dat betreft zal vandaag geruisloos voorbij gaan.

Zelf mis ik mijn ene broer totaal niet in mijn leven. Ik heb nog een broer en een zus, maar ook daar ben ik niet hecht mee. Ik ga veel intensiever om met mijn vrienden.
anoniem_363018 wijzigde dit bericht op 30-09-2019 12:40
15.53% gewijzigd
lilalinda schreef:
30-09-2019 12:31
omdat het, confronterend is. Ik zou best die relatie met mijn broer willen. Maar zit er niet in
en dat doet pijn
Niet heel erg pijn hoor, er zijn dingen aan die situatie die vele malen pijnlijker zijn
Precies dit ja.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind de broer-zusdag op zich niet zo erg, wat ik wel confronterend vind is al die blije broers en zussen die de hele dag van alles delen op social media, terwijl ik een zus heb die niet blij met me is. Dat doet pijn.
Seriously?
Ik heb ook geen enkel contact met mijn zusjes. Krijg niet eens een appje op mijn verjaardag. Het slijt echt wel. Er was al 16 jaar alleen initiatief vanuit mijn kant en na een vileine actie op een jubileum (een uitnodiging sturen naar genodigden voor een feest van mijn ouders met als afzender alleen hun twee namen.... ik was 'genodigde') heb ik de banden definitief verbroken. Je gaat door een soort rouw heen. Maar heel nuchter gedacht. Wat mis ik nu werkelijk? Niks. Het contact was al niks. Het komt ook niet meer goed en dat wil ik ook niet. Het levert me te veel stress en pijn op en de rust die ik nu ervaar is me vele malen meer waard. Dat het broer en zussendag is, who cares. Er zijn zoveel mensen die geen siblings (meer) hebben of er geen contact mee hebben. Of hooguit wanneer hoognodig. je kunt je familie helaas niet uitzoeken. Vrienden gelukkig wel.

Maar ik heb er bewust heel veel voor geregeld. lief en ik hebben het goed, maar we hebben geen kinderen. Mochten we beiden tegelijkertijd 'ten hemele' gaan gaat er geen ene rotcent naar die kant. Dus het hele testament dit jaar verandert om dat te voorkomen.
Peponi schreef:
30-09-2019 12:51
Ik heb ook geen enkel contact met mijn zusjes. Krijg niet eens een appje op mijn verjaardag. Het slijt echt wel. Er was al 16 jaar alleen initiatief vanuit mijn kant en na een vileine actie op een jubileum (een uitnodiging sturen naar genodigden voor een feest van mijn ouders met als afzender alleen hun twee namen.... ik was 'genodigde') heb ik de banden definitief verbroken. Je gaat door een soort rouw heen. Maar heel nuchter gedacht. Wat mis ik nu werkelijk? Niks. Het contact was al niks. Het komt ook niet meer goed en dat wil ik ook niet. Het levert me te veel stress en pijn op en de rust die ik nu ervaar is me vele malen meer waard. Dat het broer en zussendag is, who cares. Er zijn zoveel mensen die geen siblings (meer) hebben of er geen contact mee hebben. Of hooguit wanneer hoognodig. je kunt je familie helaas niet uitzoeken. Vrienden gelukkig wel.

Maar ik heb er bewust heel veel voor geregeld. lief en ik hebben het goed, maar we hebben geen kinderen. Mochten we beiden tegelijkertijd 'ten hemele' gaan gaat er geen ene rotcent naar die kant. Dus het hele testament dit jaar verandert om dat te voorkomen.
Ach wat ook verdrietig. Slijten zal het inderdaad wel maar het blijft toch wel in je achterhoofd zitten denk ik?
Ik moet zeggen dat ik de eerste maanden na de enorme ruzie en het verbreken van het contact tussen mijn kinderen echt door een rouwproces ben gegaan. Ik denk dat dit nu nog steeds gaande is maar het is niet meer zo op de voorgrond aanwezig. Behalve op momenten zoals vandaag. Of straks met de feestdagen. Was dit jaar dolgelukkig dat het 2 januari was.
Het popt zo heel af en toe nog op. Maar de continue steen in de maag die ik al decennia had is nu weg. Ik loop een stuk 'lichter'. Ik kan van mezelf zeggen dat ik werkelijk alles heb gedaan de band goed te krijgen/beter, hand in eigen boezem gestoken ook zelfs maar helaas. Niets vanuit hun kant. Had ik er niet alles aan gedaan had ik er denk ik geen vrede mee gehad.

het gaf me zoveel stress en ik wist niet eens waar die stress vandaan kwam. Zo 'normaal' ging ik hun gedrag vinden. Wat mij hielp was een paar gesprekken met een psychologe/coach. Ook voor mijn ouders is het niet leuk natuurlijk. Die staan in jouw schoenen. Ouders denken vaak 'ach, zo leuk een broertje, of zusje erbij', maar er staat nergens wettelijk omschreven dat die twee of drie elkaar ook daadwerkelijk leuk gaan vinden. Het zijn net mensen. Ook mijn moeder heeft geen contact meer met haar broers en zussen. Dus die kon er niet zoveel van zeggen. Het contact met mijn ouders hou ik beperkt tot het noodzakelijke.
Ik vind het ook een lastige dag. Mijn zoon is enig kind. Die keuze hebben we gemaakt vanwege heftige problemen na de bevalling. Ik heb er meestal rust mee , maar op dit soort dagen steekt het toch weer een beetje, dan denk ik bij mezelf: shit mijn zoon zal over 10 jaar misschien ook wel op social media zitten, hoe zal hij zich voelen als enig kind op een dag als deze?

Wat MeredithGray schrijft herken ik ook. maar ik verwacht wel dat mijn zusje vandaag een foto van ons samen op social media zal zetten, want dat "hoort"
MeredithGrey schreef:
30-09-2019 12:39
Ik vind de broer-zusdag op zich niet zo erg, wat ik wel confronterend vind is al die blije broers en zussen die de hele dag van alles delen op social media, terwijl ik een zus heb die niet blij met me is. Dat doet pijn.
Ik heb fantastische broers. Ik heb ook social media, maar no way dat ik daar iets plaats over deze dag. Ik wist tot nu niet eens dat het broer-zusdag was.
Ik vind die berichten op social media ook enorm suf. Net zo suf als je partner op social media feliciteren, terwijl hij of zij naast je zit thuis. Wat is het nut om zoiets voor je broer of zus op social media te plaatsen?
Peponi schreef:
30-09-2019 13:17
Het popt zo heel af en toe nog op. Maar de continue steen in de maag die ik al decennia had is nu weg. Ik loop een stuk 'lichter'. Ik kan van mezelf zeggen dat ik werkelijk alles heb gedaan de band goed te krijgen/beter, hand in eigen boezem gestoken ook zelfs maar helaas. Niets vanuit hun kant. Had ik er niet alles aan gedaan had ik er denk ik geen vrede mee gehad.

het gaf me zoveel stress en ik wist niet eens waar die stress vandaan kwam. Zo 'normaal' ging ik hun gedrag vinden. Wat mij hielp was een paar gesprekken met een psychologe/coach. Ook voor mijn ouders is het niet leuk natuurlijk. Die staan in jouw schoenen. Ouders denken vaak 'ach, zo leuk een broertje, of zusje erbij', maar er staat nergens wettelijk omschreven dat die twee of drie elkaar ook daadwerkelijk leuk gaan vinden. Het zijn net mensen. Ook mijn moeder heeft geen contact meer met haar broers en zussen. Dus die kon er niet zoveel van zeggen. Het contact met mijn ouders hou ik beperkt tot het noodzakelijke.
Ook herkenbaar. Mijn ouders hadden ook altijd gedoe met hun broer/ zussen. Toch idealiseerde ik een gezin met meer dan 1 kind altijd. Ik had beter moeten weten denk ik nu. Als ik deze reacties lees besef ik dat die zogenaamde bloedband er heel vaak gewoon niet is. Overigens zie ik het ook geregeld bij vrienden. Maar ook gezinnen waarin het allemaal goed loopt. Dat mis ik enorm.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven