Bruiloft en schoonzus

Ik heb even een nieuwe nick aangemaakt vanwege herkenning.

Eind 2017 zijn broer van vriend en diens vriendin verloofd. Een half jaar later heeft mijn vriend mij ten huwelijk gevraagd. Wij hadden al langer hier over gepraat, dus we hadden al een beeld van hoe wij dingen wilden hebben. Ik wilde vooral niet te lang wachten aangezien ik het geweldig zou vinden als mijn opa en oma erbij konden zijn. Zij hebben mij grotendeels opgevoed en lopen nu toch al tegen de 90 aan. Een garantie heb je natuurlijk nooit, maar proberen kan altijd. Toen wij dus kenbaar maakten dat wij een precieze datum hadden gekozen voor onze bruiloft kregen wij te horen dat broer en vriendin óók in de zomer van 2019 wilden trouwen. Nog zonder specifieke datum. Zij hadden niks van tevoren hierover gezegd of kenbaar gemaakt, maar oké wij wilden wel inschikken. Wij hebben dus onze datum naar voren gehaald en besloten dit aan het begin van de lente te doen. Dan konden zij de hele zomer gebruiken om nog een datum te kiezen. Later hoorden wij via mijn schoonmoeder dat schoonzus toch wel erg boos was omdat wij ook in 2019 gaan trouwen. Wij zijn toen het gesprek aangegaan met ze en haar redenen waren vooral dat zij vond dat een bruiloft een hele lange aanloop heeft waar iedereen het over de bruiloft heeft en dat zij dat ziet als marketing en wij stelen nu haar shine. Ook wilde ze dan alles over onze bruiloft weten zodat helemaal niets hetzelfde was. Ze opperde ook nog dat wij het dan maar in de winter moesten doen. Dan zou er genoeg tijd tussen zitten in haar ogen. Of wij moesten een jaar later trouwen. Tevens kwam ook de opmerking "Maar dan krijgen we minder geld van familieleden als we zo kort na elkaar trouwen." Dit schoot mij en mijn vriend ontzettend verkeerd, want waarom trouw je? Niet voor het geld. Wij in ieder geval niet. Wij zijn blijven vasthouden aan onze datum begin lente en hebben gezegd dat wij dit niet meer gaan aanpassen en dat zij gerust mogen trouwen wanneer zij willen. Ik deel namelijk niet haar mening dat ik wil dat mensen het de hele tijd over mijn bruiloft hebben en dat het een marketingplan is die je goed moet uitvoeren etc. Haar alle details over mijn bruiloft vertellen vind ik wel vreemd, maar goed als zij hier gelukkig van wordt dan kan ik mij daar ook in aanpassen.

Uiteindelijk hebben zij besloten om in 2020 te gaan trouwen. We hebben toen nog een keer met ze gesproken om te checken of alles oké was. Het was niet geweldig voor ze, maar ze gaven zelf ook aan dat de enige oplossing was waarmee zij blij was dat er een jaar tussen onze huwelijken zit. En dat ging mij nou even te ver. Desondanks had ik het gevoel dat het nu oké was. Zij zou eerst ons huwelijk meemaken en kon daar precies zijn wat wij deden en dan kon ze het allemaal anders doen op haar eigen huwelijk.
Nu is het geval dat wij nu steeds dingen horen die hun niet bevallen over ons huwelijk. Bijvoorbeeld dat wij de uitnodiging niet persoonlijk hebben overhandigd. Dit waren wij van plan, maar ze waren niet thuis. Toen hebben we hem door de bus gedaan en wij zagen hier echt geen kwaad in. Ook hoor ik van mijn schoonmoeder dat ze er continu nog mee bezig is en aan haar allerlei dingen vraagt en over dingen zeurt.
Ik ben hier echt best wel boos over want als je ergens een probleem mee hebt, wees dan volwassen en kom naar ons zelf toe. Daarnaast vind ik het ook geen fijn idee dat ik straks iemand op onze bruiloft heb die daar alleen maar continu over heeft zitten zeiken.

Ik wil nu graag het gesprek aangaan, maar ben eigenlijk heel bang dat het escaleert en dat we een familieruzie ontketenen. Dat is het mij ook niet waard. Ik hoor graag jullie mening over deze situatie. In mijn omgeving hoor ik alleen maar 'ah joh laat toch praten' maar het begint mij nu zodanig dwars te zitten dat ik mij niet prettig voel in haar aanwezigheid. Ook vertel ik niks meer aan mijn schoonmoeder zodat zij niet tussen twee vuren hoeft te zitten. Ik zou wel graag dingen met haar willen delen want het is een schat van een mens.
Kan ik hier iets mee? Of is laten lullen wel de juiste optie?

nlies schreef: ↑

02-11-2018 15:15

Ik denk dat laten lullen het enige is wat er op zit.
Selectief doof worden voor bepaalde opmerkingen en het verder langs je (bruids)jurk af laten glijden. Nu je eerder dan zij trouwt pik je alle ideeën die zij had in, ook al kende je haar plannen niet. Zou je later getrouwd zijn dan pik je ze ook in want dan doe je haar na.
Ik heb trouwens nooit geweten dat ik ook maanden tevoren bezig moest zijn met de bruiloften van mijn zussen. (gelukkig wisten zij dat ook niet).

Hebben jullie of broer en schoonzus al kinderen? Anders is het weer "feest" als jij per ongeluk een week eerder zwanger raakt

Ik realiseer mij ook dat het niet had uitgemaakt wanneer wij het zouden doen, het was toch niet goed geweest. Met alle reacties hier wordt dat ook wel duidelijk

Nee ze hebben nog geen kinderen en ik ben ook ouder als zij dus de kans zit er in dat wij eerder aan kinderen beginnen.

RoseHip schreef: ↑

02-11-2018 15:19

Ik zou ´m al tien keer kwijtgeraakt zijn voor de grote dag aangebroken is.
Een maand of twee vantevoren is de norm dacht ik?

Wij moeten bij de locatie voor 1 februari doorgeven hoeveel mensen er komen, dus dat is dan 2 maanden van tevoren. Als we dan pas de uitnodiging zouden versturen zou dat dus niet lukken. En met de kerst hadden wij gewoon bedacht dat het handiger was om het dan maar ervoor te doen. Gaat prima hoor we hebben al heel veel bevestigingen binnen!

Madeliefjees schreef: ↑

02-11-2018 15:24

6 weken vantevoren de uitnodigingen is niet meer van deze tijd?

Voor de bruiloften waar ik was uitgenodigd ook altijd ruim een half jaar van tevoren. Of eerst een Save the Date kaartje. Meerdere personen (vooral familie) kwamen ook al met vragen over "of ze wel een vakantie konden boeken" en "wat is de dresscode" en "ik wil alvast vrij vragen dan krijg ik die dag sowieso"
Maar goed, het gaat hier niet over of de uitnodigingen te vroeg, te laat of precies op tijd er zijn.

VelvetVolvo schreef: ↑

02-11-2018 15:27

Uit welk land komt deze Bridezilla eigenlijk?

Verwijderd vanwege herkenbaarheid