Relaties
alle pijlers
buitenechtelijk kind
donderdag 27 september 2012 om 20:20
Mijn ex en ik zijn nog niet officieel gescheiden, maar aankomende week? moet zijn nieuwe vriendin bevallen van hun kind. Ik heb begrepen dat hij het bastaardje niet zomaar kan erkennen. Officieel woont hij niet bij haar (wat ze wel doen) om de draagkracht te verlagen naar mij toe, hoeft hij minder te gaan betalen. Dus van huwelijksachtige relatie is officieel geen sprake van. Ik begrijp dat hij het dan bij de rechter zou moeten aanvragen. Als hij gewoon aan me had gevraagd of ik wilde meewerken dan had het een ander verhaal geweest, nu gniffel ik dat dankzij al zijn tegenwerkingen met de scheiding hij nu zelf in de knoei komt. Dus ook voor de alimentatieberekening hahahahahaha KARMAAAAAA
Wie weet hoe het erkennen in zijn werk gaat? zie door de bomen t bos niet meer op google.
Wie weet hoe het erkennen in zijn werk gaat? zie door de bomen t bos niet meer op google.
donderdag 27 september 2012 om 22:19
Goed van je, dat je het voor de vader-dochter relatie goed probeert te houden, Bastaardje is daarvoor wel een rare benaming maar goed, het is ook niet niks als je man, een kind verwekt bij een ander..
Ik kan niet meer zeggen als, ga verder zonder die l*l van een vent, en bouw je leven weer op en ga opzoek naar een echte man!
Ik kan niet meer zeggen als, ga verder zonder die l*l van een vent, en bouw je leven weer op en ga opzoek naar een echte man!
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
, TO.
donderdag 27 september 2012 om 22:23
Je vent gaat vreemd, verwekt een kind, peert hem, vadert over een kind van een ander en laat zijn eigen kind in de steek en doet er alles aan om zo weinig mogelijk te betalen?
Een moeder/ (ex) echtgenote zou van minder verbitterd raken.
Trek je het een beetje, Supermam? Heb je veel steun van uit je omgeving?
Kun je blijven wonen waar je woont?
En je dochter, hoe doet die het? Uit ze zich hoe het met haar gaat?
Heeft zij ( en/of jij ) contact met de ouders/ familie van je (ex)man?
Een moeder/ (ex) echtgenote zou van minder verbitterd raken.
Trek je het een beetje, Supermam? Heb je veel steun van uit je omgeving?
Kun je blijven wonen waar je woont?
En je dochter, hoe doet die het? Uit ze zich hoe het met haar gaat?
Heeft zij ( en/of jij ) contact met de ouders/ familie van je (ex)man?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 27 september 2012 om 22:24
Ik denk eerder dat TO het gevoel heeft dat ze minder is dan een ander aangezien ze net in de steek gelaten is.
En je kunt dat wel zo mooi redeneren en eventjes vertellen, maar werkt dat zo?
Toen ik de OP las, dacht ik eerst: bah, wat een nare toon. En zo ervaart iedereen haar tekst. Want dat 'hoort' niet. Zo 'hoor' je niet te denken; 't is immoreel. Maar daarom nog wel menselijk. Als je er even over nadenkt, is haar reactie best begrijpelijk. Ik vind 't nogal arrogant en makkelijk om gelijk te roepen dat TO puur kwaadaardig is. Dat is niemand (op die 1% psychopaten na dan).
wat je water geeft, groeit
donderdag 27 september 2012 om 22:28
gelukkig heb ik zowel mn familie als zijn familie die achter me staan en me veel steunen. ook met oppas voor mijn dochter zodat ik kan werken. Als hij gewoon over de brug komt met wat hij volgens de berekeningen moet betalen kan ik blijven wonen. Mn dochter is natuurlijk erg in de war maar doet het goed op school. Dus contact met zijn familie is er nog. vind ik ook heel belangrijk
donderdag 27 september 2012 om 22:28
[quote]:
Een moeder/ (ex) echtgenote zou van minder verbitterd raken.
[quote]
Waarom heeft iemand recht om verbitterd te raken als de relatie op de klippen is gelopen?
Ze hebben in eerste instantie toch ook voor elkaar gekozen, men wist toch met wat voor een man/vrouw men ging trouwen?
Het is wel een begrijpelijke emotie, daar niet van maar als er kinderen in het spel zijn is het toch zaak om volwassen te blijven en dit soort emoties te herkennen en zo min mogelijk de kans te geven je te verliezen in wrok en haat.
Een moeder/ (ex) echtgenote zou van minder verbitterd raken.
[quote]
Waarom heeft iemand recht om verbitterd te raken als de relatie op de klippen is gelopen?
Ze hebben in eerste instantie toch ook voor elkaar gekozen, men wist toch met wat voor een man/vrouw men ging trouwen?
Het is wel een begrijpelijke emotie, daar niet van maar als er kinderen in het spel zijn is het toch zaak om volwassen te blijven en dit soort emoties te herkennen en zo min mogelijk de kans te geven je te verliezen in wrok en haat.
