buitenechtelijk kind
donderdag 27 september 2012 om 20:20
Mijn ex en ik zijn nog niet officieel gescheiden, maar aankomende week? moet zijn nieuwe vriendin bevallen van hun kind. Ik heb begrepen dat hij het bastaardje niet zomaar kan erkennen. Officieel woont hij niet bij haar (wat ze wel doen) om de draagkracht te verlagen naar mij toe, hoeft hij minder te gaan betalen. Dus van huwelijksachtige relatie is officieel geen sprake van. Ik begrijp dat hij het dan bij de rechter zou moeten aanvragen. Als hij gewoon aan me had gevraagd of ik wilde meewerken dan had het een ander verhaal geweest, nu gniffel ik dat dankzij al zijn tegenwerkingen met de scheiding hij nu zelf in de knoei komt. Dus ook voor de alimentatieberekening hahahahahaha KARMAAAAAA
Wie weet hoe het erkennen in zijn werk gaat? zie door de bomen t bos niet meer op google.
Wie weet hoe het erkennen in zijn werk gaat? zie door de bomen t bos niet meer op google.

donderdag 27 september 2012 om 21:55
Supermam, als jij je best doet om de band tussen je ex en je kind goed te houden zal je kind dat later nog weten en je er dankbaar voor zijn. En daar hoort bij dat je niet slecht praat over het nieuwe halfzusje of broertje en niet slecht praat over je ex en diens nieuwe partner. Laat ze. Het heeft ook geen zin om te gaan opzoeken hoe het zit met erkennen, jij hoeft dat immers niet te regelen voor hem, dat moet hij zelf doen.
Hoe minder jij je er druk om maakt, hoe gelukkiger jij en je dochter samen worden.
Hoe minder jij je er druk om maakt, hoe gelukkiger jij en je dochter samen worden.
De cursus relativeren is helaas afgelast, maar er zijn ergere dingen.

donderdag 27 september 2012 om 21:57
Amand: dat zegt wel iets over die ex, hij laat namelijk zijn kind in de steek en TO kan het opknappen. Als dat gebeurt is dat wel even iets anders dan een verwachting die niet uitkomt. Kost toch behoorlijk wat tijd om te accepteren, daar stap je niet zo overheen. Zeker niet als het om een 10-jarige gaat lijkt mij.
Ik ken werkelijk geen een moeder die niet mega-negatief is over een vader die zijn kind in de steek laat.
Ik ken werkelijk geen een moeder die niet mega-negatief is over een vader die zijn kind in de steek laat.

donderdag 27 september 2012 om 21:57
Dit klopt, en bij vlagen kan dat ook goed gaan. Maar als het nog zo vers is, is dit erg moeilijk.
Ik hoef alleen maar terug te denken aan mijn situatie en ik ben weer even terug in mijn boosheid en frustratie etc. Dit duurt gelukkig maar heel kort, want dan denk ik weer aan alles wat hij me geflikt heeft en dat ik beter af ben zonder hem. Wij zijn ruim 2 jaar gescheiden, dus ik kan me voorstellen dat het voor TO wel heel moeilijk is.


donderdag 27 september 2012 om 22:01

donderdag 27 september 2012 om 22:05
Er staat nergens hoe lang ze uit elkaar zijn, alleen dat de scheiding nog niet officieel rond is en het nieuwe kind komende week geboren wordt. Een vechtscheiding duurt gemiddeld 2 jaar?
Ik lees een moeder die boos is op haar ex. Omdat deze hun kind op iedere mogelijke wijze in de steek gelaten heeft. En een moeder die deze frustratie kwijt moet. De ene denkt het, de ander schrijft het een keer op. We're only humans...
Waar jij uithaalt dat ze haar eigen ego laat prevaleren boven het welzijn van haar kind is mij werkelijk een raadsel.

donderdag 27 september 2012 om 22:08
Ik kan me dat ook indenken pieka maar aan meehuilen alleen heeft TO ook niets.
En TO als jij de baby gewoon 'baby' had genoemd, had je van mij echt een andere eerste reactie gekregen. Dat kindje wordt ook allleen maar in deze door jouw ex gecreeerde situatie geboren he? Het is net zo onschuldig als jouw dochter in deze situatie.
En TO als jij de baby gewoon 'baby' had genoemd, had je van mij echt een andere eerste reactie gekregen. Dat kindje wordt ook allleen maar in deze door jouw ex gecreeerde situatie geboren he? Het is net zo onschuldig als jouw dochter in deze situatie.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 27 september 2012 om 22:09
Marahbloem, ik weet niet hoe vers het is, misschien zijn ze al een tijd uit elkaar. Dat heeft inderdaad tijd nodig. Een uitlaatklep vinden voor je woede is belangrijk, evt. in therapie. Kijken naar je eigen aandeel in de huidige situatie (en ja, de keuze van de vader hoort daarbij). Je richten op je eigen activiteiten, je leven met hem in praktische zonen zo snel mogelijk afsluiten (bv. spullen van hem teruggeven, de scheiding afwikkelen, financiële zaken scheiden enz.). Praat met mensen die je een spiegel voorhouden en die niet met je meepraten. Praat niet te veel over je ex.
Ga in therapie!
donderdag 27 september 2012 om 22:11
Nu ook in mijn ogen en anderen zeggen weer andere dingen.
En ja dat is heel heftig en pijnlijk om mee te maken denk ik. Dat geeft je geen vrijbrief om papa als vreselijke vent neer te zetten naar jouw dochter. Ook als is hij het misschien wel, het is en blijft haar papa. Misschien helpt het om je in te denken hoe je het zou hebben ervaren als kind als jouw moeder zo gepraat zou hebben over jouw vader?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.

donderdag 27 september 2012 om 22:17
Precies. En als het zo blijft, dan trekt ze zelf haar eigen conclusies wel als ze volwassen is. Daar heeft ze jou niet bij nodig. Het enige wat ze nodig heeft van jou op dat gebied is dat ze weet dat jij altijd het beste met haar voor had en hebt.
Dus dat betekent een heleboel inslikken (en natuurlijk mag je best denken wat een graftakkendroeftoeter je ex is, als je het maar niet hardop zegt).
De cursus relativeren is helaas afgelast, maar er zijn ergere dingen.
