Buitenlandse partner
woensdag 4 september 2019 om 20:32
Hoi iedereen,
Geen idee of er al een topic bestaat over dit thema, ik kon het in ieder geval niet vinden.
Zijn er hier mensen met een buitenlandse partner, en zo ja; wat zij de grootste cultuurverschillen waar jullie mee te maken hebben? Hoe gaan jullie hiermee om?
En wat heb je juist geleerd uit de cultuur van je partner?
En als laatste; hoe verging het jullie partner met het emigreren in Nederland?
Mijn vriend komt uit Venezuela en woont sinds 5 jaar in Nederland. We hebben elkaar leren kennen toen hij hier al studeerde. Hij kan gelukkig goed overweg met mijn familie en hij heeft ook Nederlandse vrienden. Hij heeft veel respect voor Nederlandse tradities en waardeert vooral de veiligheid en de vrijheid hier.
Ik vind het soms wel lastig dat hij soms wat minder pragmatisch is dan ik gewend ben van mensen uit mijn omgeving (toch wat meer afwachtend en soms een beetje erg relaxed haha). Ik probeer hem soms wel aan te sporen om zich iets actiever op te stellen (m.n. bij het leren van het Nederlands).
Ik heb uit zijn cultuur meegekregen dat het soms oké is om iets relaxter in het leven te staan (dus niet altijd rennen voor een trein wanneer je niet persé op tijd ergens hoeft te zijn en om iets minder perfectionistisch te zijn).
Ik ben benieuwd naar jullie verhalen!
Geen idee of er al een topic bestaat over dit thema, ik kon het in ieder geval niet vinden.
Zijn er hier mensen met een buitenlandse partner, en zo ja; wat zij de grootste cultuurverschillen waar jullie mee te maken hebben? Hoe gaan jullie hiermee om?
En wat heb je juist geleerd uit de cultuur van je partner?
En als laatste; hoe verging het jullie partner met het emigreren in Nederland?
Mijn vriend komt uit Venezuela en woont sinds 5 jaar in Nederland. We hebben elkaar leren kennen toen hij hier al studeerde. Hij kan gelukkig goed overweg met mijn familie en hij heeft ook Nederlandse vrienden. Hij heeft veel respect voor Nederlandse tradities en waardeert vooral de veiligheid en de vrijheid hier.
Ik vind het soms wel lastig dat hij soms wat minder pragmatisch is dan ik gewend ben van mensen uit mijn omgeving (toch wat meer afwachtend en soms een beetje erg relaxed haha). Ik probeer hem soms wel aan te sporen om zich iets actiever op te stellen (m.n. bij het leren van het Nederlands).
Ik heb uit zijn cultuur meegekregen dat het soms oké is om iets relaxter in het leven te staan (dus niet altijd rennen voor een trein wanneer je niet persé op tijd ergens hoeft te zijn en om iets minder perfectionistisch te zijn).
Ik ben benieuwd naar jullie verhalen!
anoniem_64414fee00079 wijzigde dit bericht op 04-09-2019 20:49
3.75% gewijzigd
donderdag 5 september 2019 om 12:20
[...]Sunny-in-Perth schreef: ↑05-09-2019 10:27Ik ben zelf een buitenlander, getrouwd met een Australische man en woon in Australië. Ik heb mijn man ook hier ontmoet nadat ik al een jaar hier woonde/werkte.
Hoevaak mijn man wel niet te horen heeft gekregen van "pas maar op dat ze niet alleen maar bij je is voor een visum"....
De mensen die dit zeggen zijn altijd mensen die zelf nog nooit buiten Australië zijn geweest.
On topic, cultuur verschil tussen mijn man en merk ik vooral dat hij bijvoorbeeld nog nooit sneeuw heeft gezien, maar eigenlijk weinig verschil....
moderatorviva wijzigde dit bericht op 06-09-2019 09:20
Reden: Offtopic
Reden: Offtopic
7.31% gewijzigd
donderdag 5 september 2019 om 12:44
Hier ben ik het niet mee eens. Ik denk absoluut dat het heel goed kan werken (mijn eigen huwelijk op de eerste plaats). De oorspronkelijke culturen liggen inderdaad ver uit elkaar, maar als je de jonge generaties ziet, groeien die erg naar elkaar toe. Jongeren gaan in het buitenland studeren, wonen, reizen etc. Dat gebeurt nu veel meer dan vroeger. Mijn Arabische man heeft in Europa gestudeerd en is zeer westers. TO, bij jouw partner is dat wellicht ook het geval.hoezoos schreef: ↑05-09-2019 12:20Westerse culturen zijn totaááal niet te vergelijken met de culturen van Zuid-Amerikanen, Arabische landen of Afrikanen natuurlijk.
Daarnaast zijn Venezolanen vaak ontzettend lui, ik ken verschillende vrouwen hier die alleen maar teren op de zak van hun Nederlandse man of vriend en snel kinderen maken maar maar al die jaren hier onze taal nog niet eens spreken. Werken willen ze vaak niet. Landen, werelddelen en culturen zijn niet voor niets gescheiden. Vermenging van culturen werkt nu eenmaal niet, hoe erg je er ook tegen vecht dat je het graag anders wilt zien.
Het is zeker goed om de ander zijn/haar cultuur in gedachten te houden en ook rekening te houden met stereotypen. Helaas zijn die in veel gevallen wel waar. Toch moet je uiteindelijk je (potentiële) partner als individu beoordelen, want niet iedereen uit een land of cultuur is uiteindelijk hetzelfde.
Ik persoonlijk ben heel vaak gewaarschuwd voor huiselijk geweld, polygamie en weet ik het allemaal wat. Mijn man is daarentegen gewaarschuwd dat ik als 'westerse vrouw' waarschijnlijk wil scheiden, vreemdga en what not. Allebei zijn wij niet de types die mensen van onze cultuur verwachten en liggen we heel erg op een lijn.
Natuurlijk begrijp ik als mensen er niet in geloven voor hun eigen leven, want het is zeker niet voor iedereen weggelegd. Maar voor sommigen juist wel. Daarnaast denk ik, tijden veranderen. Vroeger was het not-done om met iemand uit het dorp verderop te trouwen, later ging het over provincie- en zelfs landgrenzen heen en nu komt men makkelijk in contact met mensen uit andere werelddelen. Het wordt allemaal best normaal.
Ja het gaat vaak fout, maar het gaat ook heel vaak goed.
donderdag 5 september 2019 om 12:54
On topic, culturele verschillen:
Hij gaat anders om met zijn (en mijn) ouders. Doet veel meer om het hen naar de zin te maken dan ik. Hij zou bijvoorbeeld nooit mijn ouders iets laten tillen op vakantie oid (ze zijn begin 60). Ik zou persoonlijk eerder alle spullen verdelen en de oudjes iets lichts/makkelijks te dragen geven, zodat we allemaal maar 1 keer hoeven lopen.
Hij belt 4x per week met zijn ouders ongeveer 3 tot 5 minuten (gewoon of alles goed gaat). Ik bel eens in de drie weken een uur. Ik weet niet of dit per se een cultureel verschil is trouwens.
Verder vindt hij het zijn taak om dingen voor mij te betalen (etentjes, cadeautjes). Daartegenover vindt hij niet dat ik huishouden etc moet doen gelukkig haha. Anders waren we ook niet getrouwd. Hij moedigt het ook aan dat ik fulltime wil werken. Het is meer de 'trots' van hem dat hij dat graag op zich wil nemen. Gelukkig kan hij ook makkelijk accepteren als ik een keer trakteer. Hij is ook wel meer gentleman dan de meeste Nederlandse jongens met wie ik heb gedatet. Altijd de deur open houden, ophalen en thuisbrengen (toen we nog apart woonden), de auto vast ophalen en voorrijden, zware tassen van me overnemen etc. Wat bij ons als ouderwets wordt gezien door sommigen, is daar nog meer een dingetje. Ik vind dat zelf wel leuk eigenlijk.
We hebben nooit echt negatieve gevolgen van cultuurverschillen. Ik vind het zelf wel heel verrijkend en zie het als aanvulling op mijn eigen belevingswereld. Ook wil ik voor onze zoon proberen in de opvoeding het beste uit de twee werelden te halen en aan hem mee te geven.
Hij gaat anders om met zijn (en mijn) ouders. Doet veel meer om het hen naar de zin te maken dan ik. Hij zou bijvoorbeeld nooit mijn ouders iets laten tillen op vakantie oid (ze zijn begin 60). Ik zou persoonlijk eerder alle spullen verdelen en de oudjes iets lichts/makkelijks te dragen geven, zodat we allemaal maar 1 keer hoeven lopen.
Hij belt 4x per week met zijn ouders ongeveer 3 tot 5 minuten (gewoon of alles goed gaat). Ik bel eens in de drie weken een uur. Ik weet niet of dit per se een cultureel verschil is trouwens.
Verder vindt hij het zijn taak om dingen voor mij te betalen (etentjes, cadeautjes). Daartegenover vindt hij niet dat ik huishouden etc moet doen gelukkig haha. Anders waren we ook niet getrouwd. Hij moedigt het ook aan dat ik fulltime wil werken. Het is meer de 'trots' van hem dat hij dat graag op zich wil nemen. Gelukkig kan hij ook makkelijk accepteren als ik een keer trakteer. Hij is ook wel meer gentleman dan de meeste Nederlandse jongens met wie ik heb gedatet. Altijd de deur open houden, ophalen en thuisbrengen (toen we nog apart woonden), de auto vast ophalen en voorrijden, zware tassen van me overnemen etc. Wat bij ons als ouderwets wordt gezien door sommigen, is daar nog meer een dingetje. Ik vind dat zelf wel leuk eigenlijk.
We hebben nooit echt negatieve gevolgen van cultuurverschillen. Ik vind het zelf wel heel verrijkend en zie het als aanvulling op mijn eigen belevingswereld. Ook wil ik voor onze zoon proberen in de opvoeding het beste uit de twee werelden te halen en aan hem mee te geven.
donderdag 5 september 2019 om 13:39
Het is net of ik over mijn eigen man lees hier...Loekie12345 schreef: ↑05-09-2019 12:54On topic, culturele verschillen:
Hij gaat anders om met zijn (en mijn) ouders. Doet veel meer om het hen naar de zin te maken dan ik. Hij zou bijvoorbeeld nooit mijn ouders iets laten tillen op vakantie oid (ze zijn begin 60). Ik zou persoonlijk eerder alle spullen verdelen en de oudjes iets lichts/makkelijks te dragen geven, zodat we allemaal maar 1 keer hoeven lopen.
Hij belt 4x per week met zijn ouders ongeveer 3 tot 5 minuten (gewoon of alles goed gaat). Ik bel eens in de drie weken een uur. Ik weet niet of dit per se een cultureel verschil is trouwens.
Verder vindt hij het zijn taak om dingen voor mij te betalen (etentjes, cadeautjes). Daartegenover vindt hij niet dat ik huishouden etc moet doen gelukkig haha. Anders waren we ook niet getrouwd. Hij moedigt het ook aan dat ik fulltime wil werken. Het is meer de 'trots' van hem dat hij dat graag op zich wil nemen. Gelukkig kan hij ook makkelijk accepteren als ik een keer trakteer. Hij is ook wel meer gentleman dan de meeste Nederlandse jongens met wie ik heb gedatet. Altijd de deur open houden, ophalen en thuisbrengen (toen we nog apart woonden), de auto vast ophalen en voorrijden, zware tassen van me overnemen etc. Wat bij ons als ouderwets wordt gezien door sommigen, is daar nog meer een dingetje. Ik vind dat zelf wel leuk eigenlijk.
We hebben nooit echt negatieve gevolgen van cultuurverschillen. Ik vind het zelf wel heel verrijkend en zie het als aanvulling op mijn eigen belevingswereld. Ook wil ik voor onze zoon proberen in de opvoeding het beste uit de twee werelden te halen en aan hem mee te geven.
Ben je ook in zijn land van herkomst geweest?
donderdag 5 september 2019 om 13:50
Ja wij gaan daar een aantal keer per jaar heen. We wonen zelf in het Midden-Oosten, dus dat is een korte vluchtMarigold1986 schreef: ↑05-09-2019 13:39Het is net of ik over mijn eigen man lees hier...
Ben je ook in zijn land van herkomst geweest?
Leuk dat je een vergelijkbare situatie hebt. Hoe lang zijn jullie al bij elkaar?
donderdag 5 september 2019 om 13:53
Wij wonen in Nederland. We gaan eens in de zoveel tijd naar zijn land van herkomst, ook in Midden Oosten.Loekie12345 schreef: ↑05-09-2019 13:50Ja wij gaan daar een aantal keer per jaar heen. We wonen zelf in het Midden-Oosten, dus dat is een korte vlucht. Vanwaar de vraag? Ben jij nog niet bij jou man in zijn land geweest?
Leuk dat je een vergelijkbare situatie hebt. Hoe lang zijn jullie al bij elkaar?
We zijn inmiddels meer dan tien jaar samen....
donderdag 5 september 2019 om 13:57
Oh en ik vroeg het omdat ik nenieuwd bent hoe je het ervaart in zijn land van herkomst.
Ik merk dat mijn man en ik nog wel eens wat onenigheid kunnen hebben als we daar heen gaan. Ik ben die cultuur niet gewend, het verkeer niet, het zorgeloze en minder plannen niet...
Ik kan daar dan best wel zenuwachtig van worden en vind het spannen als we gaan...
Ik merk dat mijn man en ik nog wel eens wat onenigheid kunnen hebben als we daar heen gaan. Ik ben die cultuur niet gewend, het verkeer niet, het zorgeloze en minder plannen niet...
Ik kan daar dan best wel zenuwachtig van worden en vind het spannen als we gaan...
donderdag 5 september 2019 om 14:13
Oh, wat herkenbaar! Mijn man kan ook zo heerlijk galant zijn en ik vind het heerlijk als hij dingen betaald (en ja, ik weet dat het gewoon van onze rekening af gaatMarigold1986 schreef: ↑05-09-2019 13:39Het is net of ik over mijn eigen man lees hier...
Ben je ook in zijn land van herkomst geweest?
Wij probeerden eerst ieder jaar naar zijn land van herkomst te gaan. Maar nu houden we het op om het jaar... We willen ook wel eens ergens anders heen. Maar ik ga er wel graag heen!
donderdag 5 september 2019 om 14:24
Ga je lekker met je Venezolanen zijn lui? Mijn vriend komt uit ander Zuid Amerikaans land dan Venezuela dus misschien gaat de vergelijking niet op. Vrouwen uit het land waar hij vandaan komt stellen in zekere zin wel meer eisen aan een man qua wat ze willen. Meer diva achtig zeg maar. Ze zijn echter zeker niet lui. De vrouwen uit zijn en mijn generatie studeren daar waar mogelijk en willen graag werken.
Met welvaart komt ook daar de wens van vrouwen om minder afhankelijk te zijn van een man. Ik denk dat je het ook in dat perspectief moet zien. In NL hebben we als vrouw al jaren alle mogelijkheden om ons te ontwikkelen. Dat is daar niet zo. Nu zijn er echter in Zuid Amerika meerdere opkomende economieën en kunnen vrouwen ook steeds meer.
Mensen lui noemen omdat dit in jouw ogen zo is terwijl zij het gewoon soms anders zien, is kortzichtig. Bovendien is die NL man die alles betaalt er zelf ook bij.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 06-09-2019 09:21
Reden: Off topic/provoceren
Reden: Off topic/provoceren
23.45% gewijzigd
donderdag 5 september 2019 om 14:32
Ik heb een vriend uit Scandinavië. Hij heeft ook een Viking-uiterlijk en ik heb enorm moeten wennen aan alle gestaar. Naar hem.
Cultuurverschillen weet ik niet zo, of het moet zijn dat hij galant en beleefd is en meer gewend lijkt te zijn aan een gelijke verdeling tussen werktaken en thuistaken.
Eén ding is ons wel al opgevallen: in zijn land is wachten voor een rood stoplicht als wandelaar heel normaal. Alle verkeersregels die hier stelselmatig worden overtreden, daar kan hij maar niet aan wennen. Of deze:
“Er was toch een bordje ‘honden aan de lijn’, waarom lopen ze dan los?!”. En in het openbaar vervoer houd je zoveel mogelijk afstand, niks op een kluitje de trein in dringen.
Cultuurverschillen weet ik niet zo, of het moet zijn dat hij galant en beleefd is en meer gewend lijkt te zijn aan een gelijke verdeling tussen werktaken en thuistaken.
Eén ding is ons wel al opgevallen: in zijn land is wachten voor een rood stoplicht als wandelaar heel normaal. Alle verkeersregels die hier stelselmatig worden overtreden, daar kan hij maar niet aan wennen. Of deze:
“Er was toch een bordje ‘honden aan de lijn’, waarom lopen ze dan los?!”. En in het openbaar vervoer houd je zoveel mogelijk afstand, niks op een kluitje de trein in dringen.
donderdag 5 september 2019 om 14:43
donderdag 5 september 2019 om 16:02
Mijn Russische Nederlander kan maar niet wennen aan het Belgische verkeer. Wat ik volledig begrijp na een tijdje in Nederland te hebben rondgereden. Zijn broertje heeft net een rijbewijs en komt ons bezoeken over een paar weken. Ik houd men hart vast. Zijn broer (mijn vriend dus) verandert namelijk in een echte Oost-Europeaan als iemand zich aggresief gedraagt in het verkeer...
donderdag 5 september 2019 om 16:19
Dat je een paar voorbeelden kent wil niet zeggen dat je de hele bevolking over één kam kan scheren. Ik ken genoeg hardwerkende en leergierige Venezolanen. Naar mijn ervaring is hun levenshouding wat relaxter, maar dat maakt hen niet gelijk lui.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 06-09-2019 09:21
Reden: Offtopic/provoceren
Reden: Offtopic/provoceren
46.71% gewijzigd
vrijdag 6 september 2019 om 04:11
[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 06-09-2019 09:21
Reden: Off topic/provoceren
Reden: Off topic/provoceren
45.07% gewijzigd
vrijdag 6 september 2019 om 08:31
Volgens mij is de discussie die jij op gang wilt brengen totaal niet de bedoeling van dit topic. Dit gaat om mensen die een buitenlandse partner hebben en welke cultuurverschillen zij ervaren.
Ik vind het overigens totale onzin wat je zegt en getuigen van weinig realiteitsbesef en een beetje xenofoob.
Maar dit kan een super leuk topic zijn om te lezen zonder deze onzin tussendoor. Misschien je eigen topic openen?
moderatorviva wijzigde dit bericht op 06-09-2019 09:22
Reden: Off topic/provoceren
Reden: Off topic/provoceren
46.67% gewijzigd
vrijdag 6 september 2019 om 11:03
Ik heb ook een partner uit een oosters (islamitisch) land. Hij was al vele jaren in Nederland toen wij elkaar leerden kennen en is niet ouderwets ofzo.
Cultuurverschillen hebben we wel. Hij belt vaak en lang met familie, eten is heel belangrijk en daar wordt veel tijd aan besteedt. Het is voor hem ook onbegrijpelijk dat mensen gaan scheiden. Voor hem is een relatie voor het leven.
Iedereen wordt broer/zus/oom/tante genoemd, ook al is het geen familie. Familie is ook erg betrokken bij elkaar, dus als een het moeilijk heeft, stuurt iedereen een beetje geld.
Ze praten harder en meer, sowieso, meer temperament. En de mannelijke trots, zoals iemand al eerder noemde. Dus willen betalen enzovoorts.
Oh, en altijd nee zeggen als iemand je iets aanbiedt hooguit na een paar keer a aandringen wordt het aanbod aangenomen.
Cultuurverschillen hebben we wel. Hij belt vaak en lang met familie, eten is heel belangrijk en daar wordt veel tijd aan besteedt. Het is voor hem ook onbegrijpelijk dat mensen gaan scheiden. Voor hem is een relatie voor het leven.
Iedereen wordt broer/zus/oom/tante genoemd, ook al is het geen familie. Familie is ook erg betrokken bij elkaar, dus als een het moeilijk heeft, stuurt iedereen een beetje geld.
Ze praten harder en meer, sowieso, meer temperament. En de mannelijke trots, zoals iemand al eerder noemde. Dus willen betalen enzovoorts.
Oh, en altijd nee zeggen als iemand je iets aanbiedt hooguit na een paar keer a aandringen wordt het aanbod aangenomen.
vrijdag 6 september 2019 om 20:48
Ik denk niet dat je exact begrijpt wat het woord ‘xenofobie’ inhoudt. Het heeft namelijk niets te maken met het benoemen van ervaringen of (maatschappelijke) verschillen binnen diverse culturen. Maar het is je vergeven hoorScv1989 schreef: ↑06-09-2019 08:31Volgens mij is de discussie die jij op gang wilt brengen totaal niet de bedoeling van dit topic. Dit gaat om mensen die een buitenlandse partner hebben en welke cultuurverschillen zij ervaren.
Ik vind het overigens totale onzin wat je zegt en getuigen van weinig realiteitsbesef en een beetje xenofoob.
Maar dit kan een super leuk topic zijn om te lezen zonder deze onzin tussendoor. Misschien je eigen topic openen?
vrijdag 6 september 2019 om 21:08
Mijn relatie met een buitenlander is /was zeer moeizaam. Het was met een arabier (Jemen). Ik zeg was, want het is kortgeleden voor de zoveelste (en laatste) keer gestrand.
Hoewel het makkelijk zou zijn om het op cultuurverschil te schuiven, had ik te maken met iemand die al een jaar of 20 hier woont en maar gematigd moslim is. Hij bleek ziekelijk jaloers, mat met 2 maten als het op aantal expartners of vrienden van het andere geslacht aankwam, zocht voortdurend ruzie, was verbaal geweldadig en had soms ook losse handjes. Ik blijf erbij dat dit gewoon gestoord gedrag is, meer gerelateerd aan karakter, niet zozeer cultuur.
Daarnaast was zijn omgang met familie en vrienden totaal anders en dat was zowel cultuur als karaktergebonden. Voor familie en vrienden in 'nood' moest hij altijd maar klaar staan. De gekste verzoeken op de raarste tijdstippen tot vrienden die hun hele familie in de auto hadden gezet om even een week in een te krap huis te komen crashen. Hij zei nooit nee, maar was wel strontchagrijnig dat hij dan voor iedereen aan het zorgen was, want hij had aan zichzelf en al zijn kinderen al zijn handen vol. Een Nederlander zou dan zeggen, joh Piet, je bezoek/vakantie met je familie komt nu even niet uit. Maar familie of vrienden 'afwijzen' kon echt niet.
Hoewel het makkelijk zou zijn om het op cultuurverschil te schuiven, had ik te maken met iemand die al een jaar of 20 hier woont en maar gematigd moslim is. Hij bleek ziekelijk jaloers, mat met 2 maten als het op aantal expartners of vrienden van het andere geslacht aankwam, zocht voortdurend ruzie, was verbaal geweldadig en had soms ook losse handjes. Ik blijf erbij dat dit gewoon gestoord gedrag is, meer gerelateerd aan karakter, niet zozeer cultuur.
Daarnaast was zijn omgang met familie en vrienden totaal anders en dat was zowel cultuur als karaktergebonden. Voor familie en vrienden in 'nood' moest hij altijd maar klaar staan. De gekste verzoeken op de raarste tijdstippen tot vrienden die hun hele familie in de auto hadden gezet om even een week in een te krap huis te komen crashen. Hij zei nooit nee, maar was wel strontchagrijnig dat hij dan voor iedereen aan het zorgen was, want hij had aan zichzelf en al zijn kinderen al zijn handen vol. Een Nederlander zou dan zeggen, joh Piet, je bezoek/vakantie met je familie komt nu even niet uit. Maar familie of vrienden 'afwijzen' kon echt niet.
vrijdag 6 september 2019 om 22:24
Wat een leuk topic! Ik ben al een tijdje aan het daten met een Turkse jongen, hij is momenteel een jaar in Nederland en gaat daarna weer terug naar Turkije dus ik vind het nogal lastig om nu te bepalen of ik wel door moet gaan met hem of niet. Hij gelooft niet, wil niet trouwen en drinkt alcohol. Het enige waar ik tot nu toe heel erg aan moet wennen is dat hij nogal graag wil weten wat ik aan het doen ben. Krijg wel 4 keer per dag een berichtje wat ik aan het doen ben en het antwoord is bijna altijd hetzelfde: studeren of werken.
zaterdag 7 september 2019 om 06:14
Dat van die berichtjes wat je doet (en vooral met wie) heb ik wel vaker gehoord van mensen met een Turkse vriend. Of dat ze op face time willen om te controleren of het wel klopt.Foodisgood schreef: ↑06-09-2019 22:24Wat een leuk topic! Ik ben al een tijdje aan het daten met een Turkse jongen, hij is momenteel een jaar in Nederland en gaat daarna weer terug naar Turkije dus ik vind het nogal lastig om nu te bepalen of ik wel door moet gaan met hem of niet. Hij gelooft niet, wil niet trouwen en drinkt alcohol. Het enige waar ik tot nu toe heel erg aan moet wennen is dat hij nogal graag wil weten wat ik aan het doen ben. Krijg wel 4 keer per dag een berichtje wat ik aan het doen ben en het antwoord is bijna altijd hetzelfde: studeren of werken.
Doet jouw date dit ook? En hoe vind je het dat hij het 4x per dag vraagt, vervelend of wel ok?
zaterdag 7 september 2019 om 10:16
Ow ik begrijp heel goed wat dat woord inhoudt. Je hebt zelf gewoon niet door wat je nu eigenlijk zegt. Jouw bericht was absoluut niet ‘het benoemen van ervaringen.... bla bla bla’.
zaterdag 7 september 2019 om 10:18
^Hij heeft nog nooit gevraagd om te facetimen, wel om te bellen om m'n stem te horen maar als ik geen zin heb is dat ook oke. Ik vind het best irritant soms moet ik zeggen. Heb het eens aangegeven en hij zei dat hij dat doet omdat hij graag wil met mij wil praten en soms even niks anders weet te zeggen maar ook omdat hij graag wil weten wat ik doe in mijn leven.
zaterdag 7 september 2019 om 10:23
Ah oké. Als je het niet fijn vindt, zou ik dat aangeven voor het echt een gewoonte is geworden. Anders denkt hij later ineens dat je iets te verbergen hebt een daarom niet meer wil bellen. Heeft hij er begrip voor als je iets niet wil?Foodisgood schreef: ↑07-09-2019 10:18^Hij heeft nog nooit gevraagd om te facetimen, wel om te bellen om m'n stem te horen maar als ik geen zin heb is dat ook oke. Ik vind het best irritant soms moet ik zeggen. Heb het eens aangegeven en hij zei dat hij dat doet omdat hij graag wil met mij wil praten en soms even niks anders weet te zeggen maar ook omdat hij graag wil weten wat ik doe in mijn leven.
Wat ik van een andere vriendin weet is dat ze echt op random momenten een foto moest sturen om te bewijzen dat ze thuis was met een specifiek boek oid in haar hand (zodat ze niet en oude foto kon gebruiken). Het ging van kwaad tot erger, toen het ze het ook uit gemaakt.
zaterdag 7 september 2019 om 13:12
Dat bellen is geen probleem meer, hij vind het niet leuk maar respecteert mijn keuze. Hij probeert het zo af en toe wel maar als ik niet opneem is het geen probleem. Als ik iets niet wil verschilt vaak, hij wil vaak knuffelen en ik word daar soms best gek van en dan doet hij het ook gewoon zonder dat ik het eigenlijk wil (al ik het ergens ook wel weer schattig). Verder heeft hij tot nu toe niks gedaan wat ik niet wilde.Loekie12345 schreef: ↑07-09-2019 10:23Ah oké. Als je het niet fijn vindt, zou ik dat aangeven voor het echt een gewoonte is geworden. Anders denkt hij later ineens dat je iets te verbergen hebt een daarom niet meer wil bellen. Heeft hij er begrip voor als je iets niet wil?
Wat ik van een andere vriendin weet is dat ze echt op random momenten een foto moest sturen om te bewijzen dat ze thuis was met een specifiek boek oid in haar hand (zodat ze niet en oude foto kon gebruiken). Het ging van kwaad tot erger, toen het ze het ook uit gemaakt.
Dat van je vriendin klinkt wel een beetje zorgwekkend eigenlijk. Heb dit soort gedrag bij hem nog niet meegemaakt, hoop ook niet dat dat gaat gebeuren.. weet wel dat als hij dat probeert het gelijk over is. Hou daar helemaal niet van en volgens mij heb ik dat ook vrij duidelijk gemaakt.