Café De Liefde
vrijdag 4 juli 2008 om 00:25
De VPRO heeft een nieuwe serie over het strijdperk dat moderne liefde heet (sorry voor dit tenenkrullende cliché, maar het dekt de lading wel). De uitzendingen zijn woensdagavond, en er is ook een website. Ik wil bij deze een topic openen over deze serie. Alle invallen en commentaren kunnen geplaatst worden. Volgende week, 9 juli, is het thema: 'Is de moderne single vrouw te veeleisend?' Eigenlijk kan de discussie nu al losbarsten.
En natuurlijk kan er ook een topic worden geopend per uitzending. Dat is misschien overzichtelijker. Alles en iedereen lult nu al door elkaar heen, laat staan als je meerdere onderwerpen tegelijk behandelt.
Hoe dan ook: Café De Liefde. For all you lonely hearts out there.
En natuurlijk kan er ook een topic worden geopend per uitzending. Dat is misschien overzichtelijker. Alles en iedereen lult nu al door elkaar heen, laat staan als je meerdere onderwerpen tegelijk behandelt.
Hoe dan ook: Café De Liefde. For all you lonely hearts out there.
zondag 6 juli 2008 om 12:23
quote:FritsvanEgters schreef op 06 juli 2008 @ 11:37:
Tsjonge: de carrièrebitch uithangen, 'je kop eraf hakken' als jij 'vindt' dat hij je vrienden onrecht aandoet, je kookt niet. En moet ik dat verhaal over de bevalling zo opvatten dat hij ook niets mag verlangen van je uiterlijk?
Mijn vraag: wat heb je eigenlijk te bieden? Dit verhaal komt heel agressief en egocentrisch over. En jij als een buitengewoon onaantrekkelijke partner. Eigenlijk heb je niemand nodig, als ik het zo lees.
ha,ha, frits, da´s nou precies mijn punt.
Voordat mensen nou echt gaan denken dat ik zo ben: ik heb het wel aangedikt om een punt over te brengen. Want welk mens heeft nou geen liefde nodig? Daar draaien relaties uiteindelijk om. De mooiste uitspraak vind ik nog altijd: 'the greatest thing one can learn, is to love and be loved in return'.
Veel vrouwen (want daar hadden we het over) zijn zich erg bewust van wat ze uit het leven kunnen halen. Door verandering in het rollenpatroon brengen vrouwen echter ook andere dingen in de relatie. Zoals financiele zekerheid en stabiliteit. Maar dat zijn dingen die de man ook al inbrengt. De zorgtaken (wassen, koken, huishouden) worden dan verdeelt.
En dan is het mooiste wat men beide inbrengt (als het goed is) de liefde, acceptatie van elkaar, een maatje, lol hebben, een luisternd oor, geborgenheid en lichamelijke aantrekkingskracht.
Maar dat is nogal wat om te bereiken. Ik kan me best voorstellen dat dat niet bij elke combinatie lukt. En ik kan me ook heel goed voorstellen dat elke vrouw (en man) dit wel wil en hier naar streeft. Het is namelijk geweldig als je hebt. Het is denk ik even euforisch als het winnen van de jackpot van de staatsloterij. Eigenlijk beter. Met de staatsloterij heb ik alleen geen ervaring.
Vroeger denk ik dat men met minder genoegen nam op de korte termijn en daardoor het juist op de lange termijn kreeg. Beetje rare stelling misschien, maar ik denk dat doordat men minder hoge verwachtingen had, zaken als respect, liefde en waardering in een relatie juist heel hoog waren. Hierdoor kon een relatie echt groeien. Nu verwacht men volgens mij te snel om meteen alles te hebben en kan het dus juist tegen vallen.
volgens mij lukt het niet helemaal duidelijk uit te leggen wat ik hiermee bedoel. Wat vinden jullie?
Tsjonge: de carrièrebitch uithangen, 'je kop eraf hakken' als jij 'vindt' dat hij je vrienden onrecht aandoet, je kookt niet. En moet ik dat verhaal over de bevalling zo opvatten dat hij ook niets mag verlangen van je uiterlijk?
Mijn vraag: wat heb je eigenlijk te bieden? Dit verhaal komt heel agressief en egocentrisch over. En jij als een buitengewoon onaantrekkelijke partner. Eigenlijk heb je niemand nodig, als ik het zo lees.
ha,ha, frits, da´s nou precies mijn punt.
Voordat mensen nou echt gaan denken dat ik zo ben: ik heb het wel aangedikt om een punt over te brengen. Want welk mens heeft nou geen liefde nodig? Daar draaien relaties uiteindelijk om. De mooiste uitspraak vind ik nog altijd: 'the greatest thing one can learn, is to love and be loved in return'.
Veel vrouwen (want daar hadden we het over) zijn zich erg bewust van wat ze uit het leven kunnen halen. Door verandering in het rollenpatroon brengen vrouwen echter ook andere dingen in de relatie. Zoals financiele zekerheid en stabiliteit. Maar dat zijn dingen die de man ook al inbrengt. De zorgtaken (wassen, koken, huishouden) worden dan verdeelt.
En dan is het mooiste wat men beide inbrengt (als het goed is) de liefde, acceptatie van elkaar, een maatje, lol hebben, een luisternd oor, geborgenheid en lichamelijke aantrekkingskracht.
Maar dat is nogal wat om te bereiken. Ik kan me best voorstellen dat dat niet bij elke combinatie lukt. En ik kan me ook heel goed voorstellen dat elke vrouw (en man) dit wel wil en hier naar streeft. Het is namelijk geweldig als je hebt. Het is denk ik even euforisch als het winnen van de jackpot van de staatsloterij. Eigenlijk beter. Met de staatsloterij heb ik alleen geen ervaring.
Vroeger denk ik dat men met minder genoegen nam op de korte termijn en daardoor het juist op de lange termijn kreeg. Beetje rare stelling misschien, maar ik denk dat doordat men minder hoge verwachtingen had, zaken als respect, liefde en waardering in een relatie juist heel hoog waren. Hierdoor kon een relatie echt groeien. Nu verwacht men volgens mij te snel om meteen alles te hebben en kan het dus juist tegen vallen.
volgens mij lukt het niet helemaal duidelijk uit te leggen wat ik hiermee bedoel. Wat vinden jullie?
zondag 6 juli 2008 om 12:24
Ik zit er nog even over na te denken en het is dus niet zo dat ik het walgelijk vind als een man tegen me zegt dat hij me lief en mooi vindt . Ik denk alleen dat dat soort vertedering ertoe kan leiden dat een vrouw onderschat wordt. Dat is mij een aantal keer overkomen. En dat dan de "feeks" in mij als minder welkom werd beschouwd terwijl ik weet dat ik veel leuker ben juist doordat er pit in zit en een hoop kracht.
zondag 6 juli 2008 om 13:33
zondag 6 juli 2008 om 14:06
Ja, leuk programma (en leuke discussie!).
Ik herken eerlijk gezegd helemaal niet dat 'meer, beter, leuker'. Als ik naar mijn vriendinnen kijk hebben veel een leuke vriend, en ook al lang, een aantal wonen samen (ik ben pas 23), de anderen genieten van 't vrijgezellenleven, hoewel sommigen wel graag een vriend willen, en dan regelmatig daten, en pas na een paar dates besluiten of de vonk er wel of niet is.
Misschien komt dat doordat ik nog zo jong ben, en is 't bij dertigers anders?
In mijn eigen relatie willen mijn vriend en ik juist huisje, boompje, beestje (ja, en wel verre vakanties, leuke banen en een dure auto bij wijze van ). Mijn vriend zou mij echt niet zomaar inruilen als er iemand voorbijkomt die op 't eerste gezicht beter, jonger, slimmer, mooier is. Hij heeft zelfs weleens gezegd dat wij nu 'helemaal aan elkaar gewend zijn en je niet weet hoe 't met een ander gaat'. Niet romantisch, wel waar. Ik kan mijzelf ook niet voorstellen al die jaren op te geven voor een fling, bijvoorbeeld, of bij 'n dipje. Eerst dacht ik dat dat misschien komt doordat ons leven op andere fronten al 'wild' genoeg is, dat je daarom behoefte hebt aan een stabiel thuisfront, maar ook een aantal van mijn vriendinnen die 't dorp nooit uitkomen bij wijze van hebben hetzelfde.
Ik herken eerlijk gezegd helemaal niet dat 'meer, beter, leuker'. Als ik naar mijn vriendinnen kijk hebben veel een leuke vriend, en ook al lang, een aantal wonen samen (ik ben pas 23), de anderen genieten van 't vrijgezellenleven, hoewel sommigen wel graag een vriend willen, en dan regelmatig daten, en pas na een paar dates besluiten of de vonk er wel of niet is.
Misschien komt dat doordat ik nog zo jong ben, en is 't bij dertigers anders?
In mijn eigen relatie willen mijn vriend en ik juist huisje, boompje, beestje (ja, en wel verre vakanties, leuke banen en een dure auto bij wijze van ). Mijn vriend zou mij echt niet zomaar inruilen als er iemand voorbijkomt die op 't eerste gezicht beter, jonger, slimmer, mooier is. Hij heeft zelfs weleens gezegd dat wij nu 'helemaal aan elkaar gewend zijn en je niet weet hoe 't met een ander gaat'. Niet romantisch, wel waar. Ik kan mijzelf ook niet voorstellen al die jaren op te geven voor een fling, bijvoorbeeld, of bij 'n dipje. Eerst dacht ik dat dat misschien komt doordat ons leven op andere fronten al 'wild' genoeg is, dat je daarom behoefte hebt aan een stabiel thuisfront, maar ook een aantal van mijn vriendinnen die 't dorp nooit uitkomen bij wijze van hebben hetzelfde.
zondag 6 juli 2008 om 14:25
quote:FritsvanEgters schreef op 06 juli 2008 @ 12:20:
Feliciaatje: lief zijn is iets heel anders dan met de sloffen en de warme hap klaar staan. Dat is gedienstigheid. En daar val niet alleen ik niet op, daar vallen de meeste mannen van nu niet meer op. Liselotte maakt een karikatuur van de moderne man. Dan denk ik: in welke tijd leef je?
.Je zou ze toch eens de kost moeten geven, die mannen die zo geemancipeerd zijn dat ze meehelpen in 't huishouden.
Jakkie. Zelfs in mijn generatie!
Overigens vond ik Liselottes posting niet al te agressief, ze zet gewoon uiteen wat ze zelf wil, zonder dat ze vertelt wat ze te bieden heeft. Dat wil niet zeggen dat ze niets te bieden heeft of dat ze geen geweldige, gepassioneerde vriendin kan zijn natuurlijk. Ik denk dat iedereen bepaalde basiseisen heeft en als je die opschrijft zonder dat je opschrijft waar je wel op toe wilt geven of wat je wel kan accepteren etc. het bitchy over kan komen.
Overigens vind ik de basiseisen sec gezien helemaal niet gek en héél basis. Ik wil ook een man die het kan handelen dat ik carriere maak net als hij en die ook vindt dat ons huis een plek is waarin allebei evenveel verantwoordelijkheden en taken hebben, en niet waar de één de ander een handje meehelpt. Dat is toch wel een absoluut minimum voor mij, daar komen nog veel andere wensen bij.
Feliciaatje: lief zijn is iets heel anders dan met de sloffen en de warme hap klaar staan. Dat is gedienstigheid. En daar val niet alleen ik niet op, daar vallen de meeste mannen van nu niet meer op. Liselotte maakt een karikatuur van de moderne man. Dan denk ik: in welke tijd leef je?
.Je zou ze toch eens de kost moeten geven, die mannen die zo geemancipeerd zijn dat ze meehelpen in 't huishouden.
Jakkie. Zelfs in mijn generatie!
Overigens vond ik Liselottes posting niet al te agressief, ze zet gewoon uiteen wat ze zelf wil, zonder dat ze vertelt wat ze te bieden heeft. Dat wil niet zeggen dat ze niets te bieden heeft of dat ze geen geweldige, gepassioneerde vriendin kan zijn natuurlijk. Ik denk dat iedereen bepaalde basiseisen heeft en als je die opschrijft zonder dat je opschrijft waar je wel op toe wilt geven of wat je wel kan accepteren etc. het bitchy over kan komen.
Overigens vind ik de basiseisen sec gezien helemaal niet gek en héél basis. Ik wil ook een man die het kan handelen dat ik carriere maak net als hij en die ook vindt dat ons huis een plek is waarin allebei evenveel verantwoordelijkheden en taken hebben, en niet waar de één de ander een handje meehelpt. Dat is toch wel een absoluut minimum voor mij, daar komen nog veel andere wensen bij.
zondag 6 juli 2008 om 14:43
quote:Margaretha2 schreef op 06 juli 2008 @ 14:06:
Misschien komt dat doordat ik nog zo jong ben, en is 't bij dertigers anders?
In mijn eigen relatie willen mijn vriend en ik juist huisje, boompje, beestje (ja, en wel verre vakanties, leuke banen en een dure auto bij wijze van ). Mijn vriend zou mij echt niet zomaar inruilen als er iemand voorbijkomt die op 't eerste gezicht beter, jonger, slimmer, mooier is. Hij heeft zelfs weleens gezegd dat wij nu 'helemaal aan elkaar gewend zijn en je niet weet hoe 't met een ander gaat'. Niet romantisch, wel waar. Ik kan mijzelf ook niet voorstellen al die jaren op te geven voor een fling, bijvoorbeeld, of bij 'n dipje. Eerst dacht ik dat dat misschien komt doordat ons leven op andere fronten al 'wild' genoeg is, dat je daarom behoefte hebt aan een stabiel thuisfront, maar ook een aantal van mijn vriendinnen die 't dorp nooit uitkomen bij wijze van hebben hetzelfde.
Klinkt als een fijne relatie. Ik denk dat iedereen dit juist wil, maar niet weet hoe ze het moeten krijgen. Veel hebben ook geen goed voorbeeld meer als de ouders bijvoorbeeld gescheiden zijn. Wat is eeuwige liefde dan nog waard?
Zouden mensen daarom zoveel eisen op hun lijstje hebben? Misschien denken ze dat het de kans op geluk vergroot.
Ik zou mijn vent ook voor geen goud willen inruilen. Ik begrijp al die mensen ook niet die uitroepen dat ze de gedachte om voor de rest van je leven seks te hebben met dezelfde persoon vreselijk vinden. Ik vind het juist een heerlijke gedachten. Ik zou niemand anders willen.
Wat ik bij jullie leuk vind om te zien is dat jullie je realiseren hoe belangrijk het is om aan je relatie te werken. Niet zomaar weggaan als even moeilijk wordt. Dat vind ik heel belangrijk (vind mijn vriend gelukkig ook).
enneh.. dank voor het laten zien van de andere kant van de post door er wat meer nuance in te brengen...
Misschien komt dat doordat ik nog zo jong ben, en is 't bij dertigers anders?
In mijn eigen relatie willen mijn vriend en ik juist huisje, boompje, beestje (ja, en wel verre vakanties, leuke banen en een dure auto bij wijze van ). Mijn vriend zou mij echt niet zomaar inruilen als er iemand voorbijkomt die op 't eerste gezicht beter, jonger, slimmer, mooier is. Hij heeft zelfs weleens gezegd dat wij nu 'helemaal aan elkaar gewend zijn en je niet weet hoe 't met een ander gaat'. Niet romantisch, wel waar. Ik kan mijzelf ook niet voorstellen al die jaren op te geven voor een fling, bijvoorbeeld, of bij 'n dipje. Eerst dacht ik dat dat misschien komt doordat ons leven op andere fronten al 'wild' genoeg is, dat je daarom behoefte hebt aan een stabiel thuisfront, maar ook een aantal van mijn vriendinnen die 't dorp nooit uitkomen bij wijze van hebben hetzelfde.
Klinkt als een fijne relatie. Ik denk dat iedereen dit juist wil, maar niet weet hoe ze het moeten krijgen. Veel hebben ook geen goed voorbeeld meer als de ouders bijvoorbeeld gescheiden zijn. Wat is eeuwige liefde dan nog waard?
Zouden mensen daarom zoveel eisen op hun lijstje hebben? Misschien denken ze dat het de kans op geluk vergroot.
Ik zou mijn vent ook voor geen goud willen inruilen. Ik begrijp al die mensen ook niet die uitroepen dat ze de gedachte om voor de rest van je leven seks te hebben met dezelfde persoon vreselijk vinden. Ik vind het juist een heerlijke gedachten. Ik zou niemand anders willen.
Wat ik bij jullie leuk vind om te zien is dat jullie je realiseren hoe belangrijk het is om aan je relatie te werken. Niet zomaar weggaan als even moeilijk wordt. Dat vind ik heel belangrijk (vind mijn vriend gelukkig ook).
enneh.. dank voor het laten zien van de andere kant van de post door er wat meer nuance in te brengen...
maandag 7 juli 2008 om 22:36
O, dat bedoel je.
Ja, na 6 weken al
En we hebben natuurlijk beiden in het begin ons beste beentje voorgezet. Dus toen na een paar maanden onze mindere trekken tevoorschijn kwamen, ging het knallen. Ruzies en misverstanden.
We hebben niet de tijd gehad (genomen, door omstandigheden) om rustig aan elkaar te wennen en elkaar echt te leren kennen.
Het was nogal explosief, zeg maar.
Dus achteraf denk ik dat het te snel was.
Maar we hebben het wel weer redelijk op de rit.
Ja, na 6 weken al
En we hebben natuurlijk beiden in het begin ons beste beentje voorgezet. Dus toen na een paar maanden onze mindere trekken tevoorschijn kwamen, ging het knallen. Ruzies en misverstanden.
We hebben niet de tijd gehad (genomen, door omstandigheden) om rustig aan elkaar te wennen en elkaar echt te leren kennen.
Het was nogal explosief, zeg maar.
Dus achteraf denk ik dat het te snel was.
Maar we hebben het wel weer redelijk op de rit.
maandag 7 juli 2008 om 22:44
Ik zei dat inderdaad: daarna is hij nooit weer weggegaan.
Inderdaad als Jan en Karina.
Of ik het een aanrader vind, ik weet het niet. Ik heb te erg mijn best gedaan om hem te laten zien hoe zelfstandig en onafhankelijk ik was, maar dat was ik helemaal niet zo erg, ook ik heb af en toe de hulp van een man nodig.
Dat sprak hem aan want hij was tot voor een half jaar beroepsmilitair en zijn ex was heel erg afhankelijk en dat wilde hij eigenlijk niet meer.
En toen viel ik door de mand op een dag
En hij deed liever dan ie eigenlijk was, hij is wel lief, maar dan anders dan ik gewend was van ex-man. Hij vertoonde ook ineens trekken die ik in het begin niet zag.
Maar hoezo, heb je plannen in die richting?
Inderdaad als Jan en Karina.
Of ik het een aanrader vind, ik weet het niet. Ik heb te erg mijn best gedaan om hem te laten zien hoe zelfstandig en onafhankelijk ik was, maar dat was ik helemaal niet zo erg, ook ik heb af en toe de hulp van een man nodig.
Dat sprak hem aan want hij was tot voor een half jaar beroepsmilitair en zijn ex was heel erg afhankelijk en dat wilde hij eigenlijk niet meer.
En toen viel ik door de mand op een dag
En hij deed liever dan ie eigenlijk was, hij is wel lief, maar dan anders dan ik gewend was van ex-man. Hij vertoonde ook ineens trekken die ik in het begin niet zag.
Maar hoezo, heb je plannen in die richting?
maandag 7 juli 2008 om 22:49
Nou, plannen: daar zijn er twee voor nodig. Ik heb alleen wel zo'n leuk iemand leren kennen dat ik het eigenlijk wel zou willen. Maar ik heb nog nooit samengewoond en ben altijd nogal op mezelf geweest. Ik wil dus niet overhaasten met het risico het kapot te maken. Als je wilt weten wie, moet je goed opletten.Ik zeg het, en haal het gelijk weer weg. Jij geniet dat voorrecht , want ik had het je al eens verteld, zonder haar naam te noemen. Je weet wel, ze zit op het forum. En mondje dicht, he? Dit ivm privacybescherming tegenover niet-forummers.
maandag 7 juli 2008 om 23:01
Als je het weghaalt, my lips are sealed.
Trouwens, dat snelle samenwonen van mij, er is een voorgeschiedenis.
Dat vertel ik je liever op de mail.
mail me maar yasmijndewinter@hotmail.com
Trouwens, dat snelle samenwonen van mij, er is een voorgeschiedenis.
Dat vertel ik je liever op de mail.
mail me maar yasmijndewinter@hotmail.com