Relaties
alle pijlers
Contact met schoonouders is nu echt klaar - tips nodig
vrijdag 7 mei 2010 om 09:42
Goedemorgen,
Ik heb een tijd getwijfeld om het hier neer te zetten, maar ik heb toch wat tips van jullie nodig.
Al eerder heb ik hier over de relatie tussen mij en mijn schoonouders geschreven en na veel wikken en wegen heb ik besloten geen contact meer met ze te willen. Maar ik wil niet dat mijn zoon opgroeit zonder contact met ze te hebben. Dit gaat dus via mijn man. Ik trek het niet meer om er energie in te steken zonder dat er enige reactie op terug komt. Voor mij is het nu gewoon klaar.
Ik heb het hier uitgebreid met mijn man over gehad, en ondanks dat het hem verdrietig maakt, snapt hij mij wel en staat hij achter mijn beslissing.
Maar toch heb ik tips nodig van mensen die hetzelfde gedaan hebben.
Hoe gek het ook klinkt, ik wil alles wel in eigen handen houden, zodat ze zich niet achtergesteld voelen met betrekking tot zoon. Hoewel ik dit dus achter de schermen zal doen, wil ik niet het verwijt krijgen dat ik hun kleinzoon bij hen weg hou, dit is namelijk echt niet de bedoeling.
Ik weet dat ik het mijzelf hier erg moeilijk mee maak, maar toch wil ik het zo doen.
Zo heb ik voor de eerste verjaardag bedacht dat we het in 2 etappes vieren. S'-morgens voor mijn schoonouders en s'-middags voor de rest. Ik zal er zelf niet bij zijn als zij er in de ochtend zijn, maar zo hebben ze (misschien) wel het gevoel erbij te horen.
Hoe deden jullie het na het verbreken van het contact? Lieten jullie het contact helemaal over aan je wederhelft? Of bemoeide je je er nog wel mee?
(overigens wil ik verder niet in de details ingaan over het waarom. Hierover hebben we al is een discussie gevoerd en op scherm vind ik het erg moeilijk mijn gevoel over te brengen, het gaat nu vooral over de praktische kant van het verbreken van het contact)
Ik heb een tijd getwijfeld om het hier neer te zetten, maar ik heb toch wat tips van jullie nodig.
Al eerder heb ik hier over de relatie tussen mij en mijn schoonouders geschreven en na veel wikken en wegen heb ik besloten geen contact meer met ze te willen. Maar ik wil niet dat mijn zoon opgroeit zonder contact met ze te hebben. Dit gaat dus via mijn man. Ik trek het niet meer om er energie in te steken zonder dat er enige reactie op terug komt. Voor mij is het nu gewoon klaar.
Ik heb het hier uitgebreid met mijn man over gehad, en ondanks dat het hem verdrietig maakt, snapt hij mij wel en staat hij achter mijn beslissing.
Maar toch heb ik tips nodig van mensen die hetzelfde gedaan hebben.
Hoe gek het ook klinkt, ik wil alles wel in eigen handen houden, zodat ze zich niet achtergesteld voelen met betrekking tot zoon. Hoewel ik dit dus achter de schermen zal doen, wil ik niet het verwijt krijgen dat ik hun kleinzoon bij hen weg hou, dit is namelijk echt niet de bedoeling.
Ik weet dat ik het mijzelf hier erg moeilijk mee maak, maar toch wil ik het zo doen.
Zo heb ik voor de eerste verjaardag bedacht dat we het in 2 etappes vieren. S'-morgens voor mijn schoonouders en s'-middags voor de rest. Ik zal er zelf niet bij zijn als zij er in de ochtend zijn, maar zo hebben ze (misschien) wel het gevoel erbij te horen.
Hoe deden jullie het na het verbreken van het contact? Lieten jullie het contact helemaal over aan je wederhelft? Of bemoeide je je er nog wel mee?
(overigens wil ik verder niet in de details ingaan over het waarom. Hierover hebben we al is een discussie gevoerd en op scherm vind ik het erg moeilijk mijn gevoel over te brengen, het gaat nu vooral over de praktische kant van het verbreken van het contact)
"ik ben het, Barbabelladingdong"
vrijdag 7 mei 2010 om 09:48
Je kunt natuurlijk niet het contact willen verbreken en tegelijkertijd de regisseur willen blijven van het contact tussen schoonouders en zoon. Ik zou het fijn aan je partner overlaten om te zorgen dat er omgang blijft tussen kleinzoon en grootouders. Laten zij samen maar bekijken hoe de verjaardag van zoon het beste gevierd kan worden.
vrijdag 7 mei 2010 om 09:52
Wuiles, daar heb je gelijk in. Ik vind het wel moeilijk om die regie uit handen te geven. Nu vind ik ook dat mijn man iets te laks is in het contact met zijn ouders, maar ach, wie ben ik om dat te vinden natuurlijk. Nu vind ik de verjaardag van mijn zoon wel iets om me mee te bemoeien (hoewel het nog wel even ver weg is trouwens), omdat het wel een moment is waarop ik het huis uit ga, zodat hij zijn ouders kan ontvangen.
Colalight, dank je voor het compliment. Ik heb het erg moeilijk gehad met deze beslissing, en heb ook bewust gewacht met deze beslissing tot de geboorte van onze zoon, omdat ik hoopte op verbetering. Helaas is dit dus niet gelukt
Colalight, dank je voor het compliment. Ik heb het erg moeilijk gehad met deze beslissing, en heb ook bewust gewacht met deze beslissing tot de geboorte van onze zoon, omdat ik hoopte op verbetering. Helaas is dit dus niet gelukt
"ik ben het, Barbabelladingdong"
vrijdag 7 mei 2010 om 09:57
Ik vind je erg tweeslachtig overkomen. Er zijn allerlei redenen om je schoonouders niet meer te willen zien (maar blijkbaar niet erg genoeg om je kind grootouders te onthouden, wat op zich prima is), maar ik denk dat je het dan ook écht los moet laten en je verder niet moet bemoeien met hoe je man het contact met zijn ouders wel of niet in stand houdt. Als dat als consequentie zou kunnen hebben dat je kind zijn grootouders minder vaak ziet is dat jammer, maar dan is dat zo.
vrijdag 7 mei 2010 om 10:06
BarBaBella, ik kan je geen tips geven over hoe je er nu mee om moet gaan. Ik heb ook geen idee van de reden van de breuk en hoe je schoonouders er zelf in staan. Heb zelf ook net een topic geopend "hoe ga jij om met je (ex) schoonouders" omdat ik in de situatie zit waarbij het contact tussen mij en mijn ex schoonouders verstoord is en ik dat juist weer goed zou willen zien.
Het lijkt mij heel moeilijk om zelf geen contact te willen maar dat er wel contact blijft met hen en jouw man en kindje. Het huis uit gaan als ze komen is een praktische oplossing maar emotioneel gezien lijkt het me zwaar voor beide partijen. Denk niet dat ze het gevoel hebben er toch bij te horen als jij uit huis vertrekt en ze niet uitgenodigd zijn op het échte feestje. Maar nogmaals, ik ken de situatie verder niet dus is het ook best moeilijk om goede tips te geven.
Het lijkt mij heel moeilijk om zelf geen contact te willen maar dat er wel contact blijft met hen en jouw man en kindje. Het huis uit gaan als ze komen is een praktische oplossing maar emotioneel gezien lijkt het me zwaar voor beide partijen. Denk niet dat ze het gevoel hebben er toch bij te horen als jij uit huis vertrekt en ze niet uitgenodigd zijn op het échte feestje. Maar nogmaals, ik ken de situatie verder niet dus is het ook best moeilijk om goede tips te geven.
vrijdag 7 mei 2010 om 10:06
Op zich is het voor mij genoeg om het contact te verbreken, maar barbazoon heeft daar niets mee te maken. Dus voor mij inderdaad niet genoeg om dat contact te verbreken. Daarbij heeft mijn man dus nog wel contact met ze, dus ook daarin geen reden om het contact met ze te verbreken.
Waarom vind je dat dan tweeslachtig?
Waarom vind je dat dan tweeslachtig?
"ik ben het, Barbabelladingdong"
vrijdag 7 mei 2010 om 10:10
quote:L_Aurora schreef op 07 mei 2010 @ 10:06:
BarBaBella, ik kan je geen tips geven over hoe je er nu mee om moet gaan. Ik heb ook geen idee van de reden van de breuk en hoe je schoonouders er zelf in staan. Heb zelf ook net een topic geopend "hoe ga jij om met je (ex) schoonouders" omdat ik in de situatie zit waarbij het contact tussen mij en mijn ex schoonouders verstoord is en ik dat juist weer goed zou willen zien.
Daar heb ik ook geen idee van, mijn schoonouders praten niet over dit soort dingen. Vinden ze moeilijk en gaan het dus uit de weg. Een van de redenen voor de breuk overigens.
Het lijkt mij heel moeilijk om zelf geen contact te willen maar dat er wel contact blijft met hen en jouw man en kindje. Het huis uit gaan als ze komen is een praktische oplossing maar emotioneel gezien lijkt het me zwaar voor beide partijen.
Gek genoeg voor mij minder zwaar dan als ik erbij blijf
Denk niet dat ze het gevoel hebben er toch bij te horen als jij uit huis vertrekt en ze niet uitgenodigd zijn op het échte feestje.
Tja, linksom of rechtsom, ergens moet ik een keuze maken, en dit is de meest "aardige" oplossing voor beide partijen
Maar nogmaals, ik ken de situatie verder niet dus is het ook best moeilijk om goede tips te geven.
BarBaBella, ik kan je geen tips geven over hoe je er nu mee om moet gaan. Ik heb ook geen idee van de reden van de breuk en hoe je schoonouders er zelf in staan. Heb zelf ook net een topic geopend "hoe ga jij om met je (ex) schoonouders" omdat ik in de situatie zit waarbij het contact tussen mij en mijn ex schoonouders verstoord is en ik dat juist weer goed zou willen zien.
Daar heb ik ook geen idee van, mijn schoonouders praten niet over dit soort dingen. Vinden ze moeilijk en gaan het dus uit de weg. Een van de redenen voor de breuk overigens.
Het lijkt mij heel moeilijk om zelf geen contact te willen maar dat er wel contact blijft met hen en jouw man en kindje. Het huis uit gaan als ze komen is een praktische oplossing maar emotioneel gezien lijkt het me zwaar voor beide partijen.
Gek genoeg voor mij minder zwaar dan als ik erbij blijf
Denk niet dat ze het gevoel hebben er toch bij te horen als jij uit huis vertrekt en ze niet uitgenodigd zijn op het échte feestje.
Tja, linksom of rechtsom, ergens moet ik een keuze maken, en dit is de meest "aardige" oplossing voor beide partijen
Maar nogmaals, ik ken de situatie verder niet dus is het ook best moeilijk om goede tips te geven.
"ik ben het, Barbabelladingdong"
vrijdag 7 mei 2010 om 10:27
vrijdag 7 mei 2010 om 10:29
Missmoneypenny, dat is inderdaad ook een optie.
Maar het is niet dat ze niet welkom zijn in ons huis hoor, ik wil er alleen niet bij zijn.
En inderdaad heb je gelijk over de verantwoordelijkheid van mijn man. Ook dus zijn verantwoordelijkheid hoe vaak zijn ouders ons kind zien.
Lucia, dank voor je knuffel
Maar het is niet dat ze niet welkom zijn in ons huis hoor, ik wil er alleen niet bij zijn.
En inderdaad heb je gelijk over de verantwoordelijkheid van mijn man. Ook dus zijn verantwoordelijkheid hoe vaak zijn ouders ons kind zien.
Lucia, dank voor je knuffel
"ik ben het, Barbabelladingdong"
vrijdag 7 mei 2010 om 10:57
Jeetje, wat een enorm lastige situatie. Ik kan me niet verplaatsen in jouw situatie. Voor mij geldt dat het alles of niets is. Ik vind het stoer dat je je kind wel bij mensen laat zijn waar jij absoluut niet mee in een ruimte wilt zijn... Kan het ook zo zijn dat je hormonen van je zwangerschap nog door je lijf gieren en dat je besluit daarop is gebaseerd? Is het mogelijk dat je ze gewoon accepteert zoals ze zijn?
Ik weet dat ik eigenlijk geen mening kan hebben, omdat ik er het fijne niet van weet. het lijkt mij alleen super lastig om zelf afstand te nemen en je kostbaarste bezit daar wel te laten zijn....
Als je bij je besluit blijft, geef dan de gehele regie uit handen aan je man. Zorg dat hij zijn contact behoud, hoe hij dat ook invult. Hoe vaak dat ook is. Als je het zelf niet meer wilt, moet je dit ook uit handen gaan geven. Je er ook echt niet meer druk over maken.
Overigens: ik zou me nog minder welkom voelen op een feestje van mijn kleinzoon als ik de enige ben. Laat je man dan wat leuks met ze gaan doen voor zijn verjaardag. Dierentuin, zwembad bezoek, vul in. Maar nu zijn ze echt geisoleerd van iedereen!
Ik wens je heel veel succes.
Ik weet dat ik eigenlijk geen mening kan hebben, omdat ik er het fijne niet van weet. het lijkt mij alleen super lastig om zelf afstand te nemen en je kostbaarste bezit daar wel te laten zijn....
Als je bij je besluit blijft, geef dan de gehele regie uit handen aan je man. Zorg dat hij zijn contact behoud, hoe hij dat ook invult. Hoe vaak dat ook is. Als je het zelf niet meer wilt, moet je dit ook uit handen gaan geven. Je er ook echt niet meer druk over maken.
Overigens: ik zou me nog minder welkom voelen op een feestje van mijn kleinzoon als ik de enige ben. Laat je man dan wat leuks met ze gaan doen voor zijn verjaardag. Dierentuin, zwembad bezoek, vul in. Maar nu zijn ze echt geisoleerd van iedereen!
Ik wens je heel veel succes.
Volg je hart. Dat klopt.
vrijdag 7 mei 2010 om 11:08
Pink, dat is nu net de bedoeling dat ze geïsoleerd zijn van anderen. Klinkt heel naar, maar zo is het wel.
En mijn besluit heeft niets met mijn hormonen te maken hoor, voordat de hormonen er waren (voor ik zwanger was dus ) heb ik ookal met het idee gelopen voor die tijd, maar wilde ze eigenlijk nog een "laatste kans" geven.
En zolang mijn man erbij is, vind ik het niet erg dat mijn zoon ernaartoe gaat. Alleen zal ik hem echt nooit daar naartoe laten gaan totdat hij oud genoeg is om zelf te beslissen.
En mijn besluit heeft niets met mijn hormonen te maken hoor, voordat de hormonen er waren (voor ik zwanger was dus ) heb ik ookal met het idee gelopen voor die tijd, maar wilde ze eigenlijk nog een "laatste kans" geven.
En zolang mijn man erbij is, vind ik het niet erg dat mijn zoon ernaartoe gaat. Alleen zal ik hem echt nooit daar naartoe laten gaan totdat hij oud genoeg is om zelf te beslissen.
"ik ben het, Barbabelladingdong"
vrijdag 7 mei 2010 om 11:43
vrijdag 7 mei 2010 om 12:01
Ik ken dit soort situatie inzake schoonouders helaas. Allemaal hartstikke kwalitatief uitermate teleurstellend kan ik je melden.quote:Miss Moneypenny schreef op 07 mei 2010 @ 10:25:
Waarom laat je je man en zoontje niet op bezoek gaan bij je schoonouders om zijn verjaardag te vieren?
Bijvoorbeeld 's ochtends, dan heb jij ook mooi tijd om nog eea klaar te zetten.
Toen ik het contact met mijn schoonmoeder op een zo laag mogelijk pitje zette heb ik alles aan mijn vriend over gelaten.
Het was zijn moeder, en hij moest zelf maar weten hoe vaak en wanneer hij daar op bezoek ging. Niet mijn verantwoordelijkheid.
En zolang het maar niet in de weg kwam van al geplande afspraken.
Ik heb me echt wel eens moeten bedwingen om me er niet mee te bemoeien hoor, maar ik vond dat ik dan niet moest doen.
Ik had er tenslotte niets meer mee te maken.
Al kan ik me voorstellen dat het anders is als er een kind bij betrokken is, dat was bij ons niet zo.
Ik denk dat bovenstaande quote de beste manier is om het aan te pakken.
Wens jou en je man veel succes maar vooral samenhorigheid toe
Waarom laat je je man en zoontje niet op bezoek gaan bij je schoonouders om zijn verjaardag te vieren?
Bijvoorbeeld 's ochtends, dan heb jij ook mooi tijd om nog eea klaar te zetten.
Toen ik het contact met mijn schoonmoeder op een zo laag mogelijk pitje zette heb ik alles aan mijn vriend over gelaten.
Het was zijn moeder, en hij moest zelf maar weten hoe vaak en wanneer hij daar op bezoek ging. Niet mijn verantwoordelijkheid.
En zolang het maar niet in de weg kwam van al geplande afspraken.
Ik heb me echt wel eens moeten bedwingen om me er niet mee te bemoeien hoor, maar ik vond dat ik dan niet moest doen.
Ik had er tenslotte niets meer mee te maken.
Al kan ik me voorstellen dat het anders is als er een kind bij betrokken is, dat was bij ons niet zo.
Ik denk dat bovenstaande quote de beste manier is om het aan te pakken.
Wens jou en je man veel succes maar vooral samenhorigheid toe
Ja, dat vind ik echt.
vrijdag 7 mei 2010 om 12:09
Tja, leuk is anders inderdaad Mamasaar, maar ik heb nu gewoon voor mijzelf gekozen. Ik wil en kan er geen energie meer in steken. Maar het is wel zo fijn om de regie in handen te houden.
Maar de beste tip is inderdaad om het aan man over te laten, het zijn zijn ouders en als hij wil dat ze een rol spelen in het leven van Barbazoon, dan is dat aan hem of aan mijn schoonouders zelf. (waar ik me ook mateloos aan irriteer trouwens, daar nemen ze totaal geen initiatief toe. Kind gilt het ook uit op schoot bij opa, hij kent ze niet en die man doet altijd heel stom naar hem toe, daar moet ik dan wel weer een soort om lachen erg ben ik hé)
Maar de beste tip is inderdaad om het aan man over te laten, het zijn zijn ouders en als hij wil dat ze een rol spelen in het leven van Barbazoon, dan is dat aan hem of aan mijn schoonouders zelf. (waar ik me ook mateloos aan irriteer trouwens, daar nemen ze totaal geen initiatief toe. Kind gilt het ook uit op schoot bij opa, hij kent ze niet en die man doet altijd heel stom naar hem toe, daar moet ik dan wel weer een soort om lachen erg ben ik hé)
"ik ben het, Barbabelladingdong"
vrijdag 7 mei 2010 om 12:14
Hoi Barbabella,
Mijn moeder had ook geen contact met haar schoonmoeder, maar wij (de kinderen dus) kwamen wel bij oma. In ons geval regelde mijn vader gewoon alles. Af en toe zei mijn moeder wel eens zoiets als:"Moet je je moeder niet eens weer bellen ?" Maar verder regelde mijn vader dus alles.
Op verjaardagen kwam mijn oma niet want ze was niet meer welkom bij ons thuis.
Ik vond en vind trouwens dat mijn moeder groot gelijk had hoor. Mijn oma was namelijk een echt kreng. Wij zeiden vroeger altijd dat mijn oma zo mee kon spelen in Dynasty als de moeder van Alexis. Mijn oma had dan niet eens een rol hoeven leren, ze had alleen maar engels hoeven leren.
Toen mijn moeder overleed en mijn vader een nieuwe vriendin kreeg, hebben we de nieuwe vriendin voor haar schoonmoeder gewaarschuwd. Maar de nieuwe vriendin geloofde ons niet omdat ze niet kon geloven dat een mens zo slecht was en zulke gemene dingen uit kon halen. Totdat oma haar een keer flink te grazen had genomen. Nieuwe vriendin was echt stomverbaasd en enorm verdrietig.
Kleinkinderen gingen toen ze eenmaal groot genoeg waren trouwens ook niet meer naar oma.
Sterkte met alles.
Mijn moeder had ook geen contact met haar schoonmoeder, maar wij (de kinderen dus) kwamen wel bij oma. In ons geval regelde mijn vader gewoon alles. Af en toe zei mijn moeder wel eens zoiets als:"Moet je je moeder niet eens weer bellen ?" Maar verder regelde mijn vader dus alles.
Op verjaardagen kwam mijn oma niet want ze was niet meer welkom bij ons thuis.
Ik vond en vind trouwens dat mijn moeder groot gelijk had hoor. Mijn oma was namelijk een echt kreng. Wij zeiden vroeger altijd dat mijn oma zo mee kon spelen in Dynasty als de moeder van Alexis. Mijn oma had dan niet eens een rol hoeven leren, ze had alleen maar engels hoeven leren.
Toen mijn moeder overleed en mijn vader een nieuwe vriendin kreeg, hebben we de nieuwe vriendin voor haar schoonmoeder gewaarschuwd. Maar de nieuwe vriendin geloofde ons niet omdat ze niet kon geloven dat een mens zo slecht was en zulke gemene dingen uit kon halen. Totdat oma haar een keer flink te grazen had genomen. Nieuwe vriendin was echt stomverbaasd en enorm verdrietig.
Kleinkinderen gingen toen ze eenmaal groot genoeg waren trouwens ook niet meer naar oma.
Sterkte met alles.
vrijdag 7 mei 2010 om 12:16
vrijdag 7 mei 2010 om 12:25
Oma kwam heel vroeger wel op verjaardagen. Maar vanaf dat ik ongeveer een jaar of 8 was niet meer.
Ik vond het niet vervelend dat oma niet meer kwam want ik had wel door dat mijn oma, mijn moeder heel veel pijn deed.
Hoewel mijn ouders in mijn bijzijn eigenlijk niet negatief over oma praatten, kreeg ik nog genoeg mee. (kleine potjes, grote oren denk ik)
Verder heb ik zus die veel ouder is en oma heeft altijd tegen haar gezegd (van kinds af aan dus al) dat zus vast niet van mijn vader was. Dat heb ik dus ook al vroeg meegekregen en mijn zus heeft het daar best moeilijk mee gehad.
Ik vond het niet vervelend dat oma niet meer kwam want ik had wel door dat mijn oma, mijn moeder heel veel pijn deed.
Hoewel mijn ouders in mijn bijzijn eigenlijk niet negatief over oma praatten, kreeg ik nog genoeg mee. (kleine potjes, grote oren denk ik)
Verder heb ik zus die veel ouder is en oma heeft altijd tegen haar gezegd (van kinds af aan dus al) dat zus vast niet van mijn vader was. Dat heb ik dus ook al vroeg meegekregen en mijn zus heeft het daar best moeilijk mee gehad.
vrijdag 7 mei 2010 om 12:28
Nou, als ik dit lees valt het mijn mijn schoonmoeder nog wel een soort mee.
Het is wel mijn grote vrees dat Barbazoon een negatief beeld krijgt over zijn opa en oma door mij. Dat wil ik niet laten gebeuren. Het zijn wel zijn opa en oma en ik wil dat hij zelf een beeld van hen vormt zonder dat ik mij ermee bemoei.
Tuurlijk zal hij er altijd wat van mee krijgen, maar ik wil ook niet dat we nu ruzie maken over zijn opa en oma waar hij bij is bijvoorbeeld. Als we daar nu al mee beginnen, dan kunnen we daar straks niet mee de fout in gaan
Het is wel mijn grote vrees dat Barbazoon een negatief beeld krijgt over zijn opa en oma door mij. Dat wil ik niet laten gebeuren. Het zijn wel zijn opa en oma en ik wil dat hij zelf een beeld van hen vormt zonder dat ik mij ermee bemoei.
Tuurlijk zal hij er altijd wat van mee krijgen, maar ik wil ook niet dat we nu ruzie maken over zijn opa en oma waar hij bij is bijvoorbeeld. Als we daar nu al mee beginnen, dan kunnen we daar straks niet mee de fout in gaan
"ik ben het, Barbabelladingdong"
vrijdag 7 mei 2010 om 13:27
quote:Bar_Ba_Bella schreef op 07 mei 2010 @ 12:28:
Nou, als ik dit lees valt het mijn mijn schoonmoeder nog wel een soort mee.
Het is wel mijn grote vrees dat Barbazoon een negatief beeld krijgt over zijn opa en oma door mij. Dat wil ik niet laten gebeuren. Het zijn wel zijn opa en oma en ik wil dat hij zelf een beeld van hen vormt zonder dat ik mij ermee bemoei.
Tuurlijk zal hij er altijd wat van mee krijgen, maar ik wil ook niet dat we nu ruzie maken over zijn opa en oma waar hij bij is bijvoorbeeld. Als we daar nu al mee beginnen, dan kunnen we daar straks niet mee de fout in gaanTriest dat je zoon en man geen normale omgang met vader/moeder/opa/oma kunnen hebben, omdat jij er geen energie meer in wilt steken.
Nou, als ik dit lees valt het mijn mijn schoonmoeder nog wel een soort mee.
Het is wel mijn grote vrees dat Barbazoon een negatief beeld krijgt over zijn opa en oma door mij. Dat wil ik niet laten gebeuren. Het zijn wel zijn opa en oma en ik wil dat hij zelf een beeld van hen vormt zonder dat ik mij ermee bemoei.
Tuurlijk zal hij er altijd wat van mee krijgen, maar ik wil ook niet dat we nu ruzie maken over zijn opa en oma waar hij bij is bijvoorbeeld. Als we daar nu al mee beginnen, dan kunnen we daar straks niet mee de fout in gaanTriest dat je zoon en man geen normale omgang met vader/moeder/opa/oma kunnen hebben, omdat jij er geen energie meer in wilt steken.
vrijdag 7 mei 2010 om 13:32
quote:Bar_Ba_Bella schreef op 07 mei 2010 @ 10:06:
Waarom vind je dat dan tweeslachtig?
Sorry voor mijn late reactie, maar ik zal hier nog even antwoord op geven.
quote:Bar_Ba_Bella schreef op 07 mei 2010 @ 09:52:
Wuiles, daar heb je gelijk in. Ik vind het wel moeilijk om die regie uit handen te geven. Nu vind ik ook dat mijn man iets te laks is in het contact met zijn ouders, maar ach, wie ben ik om dat te vinden natuurlijk. Nu vind ik de verjaardag van mijn zoon wel iets om me mee te bemoeien (hoewel het nog wel even ver weg is trouwens), omdat het wel een moment is waarop ik het huis uit ga, zodat hij zijn ouders kan ontvangen.
Het ging mij om deze zin. Ik kan me helemaal niks voorstellen bij het verbreken van het contact met je schoonouders en denk dat het hartstikke moeilijk is. Ook denk ik, dat je het behoorlijk doordacht hebt en goed aanpakt, dat je je kind er niet in wil betrekken.
Ik denk echter ook, dat je het dan los moet laten. Als je het contact verbreekt, ís er natuurlijk ook niks meer om de regie over te houden! Dan moet je er ook op vertrouwen dat je man het doet zoals hem het goed lijkt voor je kind. Mocht dat te weinig contact zijn, dan denk ik 'jammer dan'. Zo heel leuk zal de relatie tussen grootouders en kleinkind ook wel niet worden lijkt me.
Waarom vind je dat dan tweeslachtig?
Sorry voor mijn late reactie, maar ik zal hier nog even antwoord op geven.
quote:Bar_Ba_Bella schreef op 07 mei 2010 @ 09:52:
Wuiles, daar heb je gelijk in. Ik vind het wel moeilijk om die regie uit handen te geven. Nu vind ik ook dat mijn man iets te laks is in het contact met zijn ouders, maar ach, wie ben ik om dat te vinden natuurlijk. Nu vind ik de verjaardag van mijn zoon wel iets om me mee te bemoeien (hoewel het nog wel even ver weg is trouwens), omdat het wel een moment is waarop ik het huis uit ga, zodat hij zijn ouders kan ontvangen.
Het ging mij om deze zin. Ik kan me helemaal niks voorstellen bij het verbreken van het contact met je schoonouders en denk dat het hartstikke moeilijk is. Ook denk ik, dat je het behoorlijk doordacht hebt en goed aanpakt, dat je je kind er niet in wil betrekken.
Ik denk echter ook, dat je het dan los moet laten. Als je het contact verbreekt, ís er natuurlijk ook niks meer om de regie over te houden! Dan moet je er ook op vertrouwen dat je man het doet zoals hem het goed lijkt voor je kind. Mocht dat te weinig contact zijn, dan denk ik 'jammer dan'. Zo heel leuk zal de relatie tussen grootouders en kleinkind ook wel niet worden lijkt me.
