Date loopt mis

Ik had al een tijdje erg leuk contact met een man via een datingsapp. Hij woonde maar 10km bij mij vandaan en na een tijdje contact ben ik bij hem langs geweest. Er was meteen een klik en we hebben 3 uur lang op de bank zitten kletsen. Toen ik weer naar huis ging stuurde hij meteen een kusje op whatsapp.

Via whatsapp planden we meteen een nieuwe afspraak voor 2 dagen erna. Wederom was het die avond weer erg gezellig! En de dag erna gingen we lekker touren en eten bij hem achterthuis. De dagen volgden en we zagen elkaar zowat om de dag. We lagen ‘s avonds lekker tegen mekaar aan op de bank en er gebeurde verder niets en dat voelde vertrouwd. Toen besloten we te gaan borrelen, en omdat het zo goed voelde bleef ik slapen en hadden we afgesproken nog geen seks te hebben, pas wanneer ik er klaar voor was. Hij gaf mij alle vertrouwen en ik durfde uit te spreken dat ik kriebels in mijn buik kreeg.

Omdat het zo vertrouwd voelde gebeurde er uiteindelijk toch wel wat, ik dacht wat maakt het uit? We hebben het leuk, kunnen over alles praten en hij wilde tenslotte ook iets serieus weer opbouwen. Dat is 2 keren gebeurd en tussendoor hebben we ook nog 2 nachten gewoon geslapen zonder dat er wat gebeurde.

Begin deze week was hij ineens stiller via whatsapp en belde mij niet meer uit zichzelf. Ik begreep der niks van en hij zei telkens dat hij druk was met werk of andere dingen, maar ik zag hem wel steeds online. Het maakte mij zo onzeker dus ik ging hem controleren. En zei een keer een beetje boos dat ik het niet leuk vond dat ie niets zei terwijl ik hem wel online zag. Ook belde een goede vriendin mij op en vertelde dat ze hem online zag op de datingsapp waar ik hem op had leren kennen, terwijl hij zei er niks meer mee te doen. Toen werd ik verdrietig en dacht zie je nou wel, hij bedonderd mij! Ik hoor bijna niks meer maar hij heeft wel tijd om daar op te zitten.

Ik heb hem toen opgebeld en gevraagd of hij me wel echt serieus leuk vond. Als dat niet zo was dan zou hij dat wel eerlijk zeggen zei hij. Ik heb hem toen geconfronteerd dat ik wist dat ie nog regelmatig op die app online was, en dat ik het ontzettend vreemd vond dat hij bijna geen initiatief meer toonde naar mij toe. Volgens hem was hij berichten aan het verwijderen op die app. En ik moest hem niet zo controleren en hij had geen zin in die drama! Die avond was die niet meer online want hij beweerde dat ie optijd ging slapen. Ik ben langs zijn huis gereden (ja heel stom, onzekerheid) en zag daar een auto bij zijn huis staan van een meid. De volgende dag heb ik nog gevraagd of er een ander was en heb ik verteld dat ik dat heb gezien. Toen zei hij dat het een gewone vriendin was die nog langs kwam voor zijn verjaardag, en tegen mij doodleuk zeggen dat hij ging slapen. Ik geloof er niks meer van, alles leek zo leuk en ik vertrouwde die vent.

Gisteren zou ik naar hem toe gaan en er over praten. Hele dag hoorde ik niks en tegen 20:00 pas een appje dat ik niet hoefde te komen want hij had er even geen zin in. Ik vroeg hem of het klaar was, en dan zegtie ook nog doodleuk dat ie dat niet zegt maar even rust wil. Ik heb die app zelf weer aangemaakt en zie hem constant online. Ik voel me zo bedonderd! Het leek zo leuk en zo serieus tussen ons. Vorige week waren we bijna alle dagen samen zelfs. Ik heb dit vaker mee gemaakt en het maakt me ontzettend onzeker.

Ik heb helaas nog kleren van hem thuis liggen die hij nodig heeft voor zijn werk. Maar ik heb de puf niet meer om contact met hem te zoeken.

Het voelt zo ontzettend rot, weet even niet hoe ik er mee om moet gaan! Wat moet ik hiermee? Ik weet dat ik zelf ook niet alles goed heb gedaan door mijn onzekerheid. Hij is zo leuk, maar het maakt mij zo onzeker. Straks had ie wel gelijk dat ik me druk maakte om niets, maar als hij telkens op die datingsapp zit terwijl wij al een tijdje serieus met elkaar afspreken en samen slapen. Ik weet het echt niet en voel me zo verdrietig omdat alles zo leuk leek!!!!

Het liefst bel ik hem op of ga naar zn huis, maar hij wil even rust en ik heb er ook niet meer zo de puf voor. Laten rusten doet ook zo zeer!

Marte007 schreef: ↑

28-04-2018 11:11

Ik dacht dit ook al!

Wellicht helpt het om het anders te doen;

Je pakt je telefoon, je appt: ik heb erover nagedacht en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik geen contact meer met je wil. Ik vind het teveel gedoe en daar heb ik geen zin en geen tijd voor. Je kleren zal ik opsturen.

Dat doe je dus ook, schijt aan de ‘jouw probleem, jouw oplossing’-visie. En dan ga je hulp zoeken om ervoor te zorgen dat je zelf je mening kan vormen én houden en later een toffe kerel treft.

Als je toch gaat doen wat je altijd deed, en je daarmee krijgt wat je altijd kreeg (deze drama’s en hartzeer) dan heb je het aan jezelf te danken. Maak een keuze en houd je eraan.

Vergeten te melden maar ik heb zijn kleren vd week nog aan zijn deurklink gehangen op een moment dat hij aan het werk was. Ik heb toen ook niks gezegd maar wou zelf gewoon sterk proberen te zijn. Dus gelukkig hoef ik daar niet meer over na te denken. Ik sta al ingeschreven voor een psycholoog, is alleen wel een wachttijd.

HasseSimonsdochter schreef: ↑

28-04-2018 11:45

Ook hieruit blijkt dat je zelf de drama en de aandacht die daarmee gepaard gaat opzoekt. Simpele oplossing: houd daarmee op. Geef jezelf een schop onder de kont. Niet meer simmen hierover. Klaar ermee.

Ik weet het... het is gewoon lastig als je hoofd en je hart beide iets anders willen. Maar ik weet dat ik er gewoon een punt achter moet zetten want ik blijf zo in die vicieuze cirkel en dan is er zo weer drama.

safrat schreef: ↑

28-04-2018 12:05

Wanneer heb je dat gedaan? Voor of na het hotel-gesprek?

Er voor! Ik had het smiddags aan zijn deur gehangen en paar uur later ging ik naar het hotel. Meer met het idee van ik accepteer het maar, hier heb je je kleren terug en ik ga verder. En toen ‘s avonds ineens een appje met de vraag met wie ik in het hotel was, hij me dat wel gunde een leuke avond met mijn moeder daar en toen dat gesprek...

MissMaran schreef: ↑

28-04-2018 12:26

Dus toen jij voor jezelf koos en zijn troep terug bracht dacht ie oh die moet ik de terug fluiten en dus trekt ie weer even aan de touwtjes en je bent om..
Toen hij vroeg met wie zit je in een hotel had je moeten zeggen gaat je niets aan, en je spullen heb je terug dus vanaf nu hoef ik geen contact meer.

Ik ben dan weer te goed gelovig en dacht tja heb zelf ook fouten gemaakt! En hij praatte me dat ook even aan hij zei: wat jij allemaal zei redrose, dat kon echt niet hoor! En je wist van te voren dat ik dat niet wou, je claimde me wel heel erg... Maar ik ben niet meteen zo van laatmaar, maar weet niet hoe jij daarover denkt? Iedereen verdiend een tweede kans.

En op zo’n moment denk ik alleen even terug aan de leuke momenten en krijg ik weer hoop. Ik kan mezelf wel een tik verkopen dat ik weer zo dom bezig ben.. Ik had inderdaad moeten zeggen dat het hem niks aan ging. Hij dacht misschien wel: oh mn kleren zijn terug, zij zit in een hotelletje, misschien heeft ze nu wel een ander... En ik ben dan weer veelste eerlijk en te lief.

Als ik aan alles terug denk dan voel ik me ook echt dom. Sorry!

Eslarealidad schreef: ↑

28-04-2018 12:26

Heb je goed gedaan zo, met die kleding.

Ik ben blij dat ik me daar niet meer druk om hoef te maken. Het is mijn huis uit.

Vond het wel heel eng, stond daar met trillende handjes want zijn overburen zien alles... en kijken vaak uit het raam.

MissMaran schreef: ↑

28-04-2018 12:45

Dus hij gaf je ook nog ff op je donder, klinkt alsof ie je vader is.
En nu? Gaan jullie contact houden?

Ja en wat hij fout deed hoor je hem niet over. Enige wat ie zei was: ja ik weet dat ik ook niet alles goed heb gedaan. Maar het was alleen maar mij verwijten met wat ik fout deed. Ik mocht niet claimen, ik heb gemene dingen gezegd, ik moet hem vrij laten, in moet maar wachten tot hij langs wil komen. Het komt er dus op neer dat ik mij maar moet aanpassen bij hem.

Ik stuur hem gewoon niks meer. Wel ben ik even benieuwd of hij nog wat gaat sturen, en dan wil ik zelf zo sterk zijn om normaal te antwoorden en de boel af te kappen. Voor mij is dit echt een leerproces!

Eslarealidad schreef: ↑

28-04-2018 12:49

Met jou valt niet te sollen en dat weet hij.

Eerst claim je, vindt hij, wordt hij niet goed van. Zegt jou dat ook. Nu claim je niet meer. Huh....hij raakt de controle kwijt. Hij raakt een beetje in de war.

Ga op 'zoek' naar die ene, die lieve.
Zonder rondslingerende strings in huis.

Al heb je pijn en dat is juist nodig om te leren dat de juiste nog op jouw pad gaat komen.
Die herken je dan gelijk.
Je bent nu veel te veel aan het afwegen. Dat hoort niet in een relatie.
Ga al die kontkrummels uit de weg.
Vraag jezelf; vertrouw ik deze man?
Bij NEE, weet je wat te doen.

Zo is dat! En ookal waren die strings misschien wel van zn beste vriendin. Een echte vent ruimt zoiets op, dat voelt gewoon niet oke! En overal spullen nog van zijn ex of andere meiden zoals makeup borstels, hakschoenen, vestje, heeeeelveel lege wijnflessen terwijl hij bier drinkt etc.

Een juiste persoon doet ook echt moeite voor mij dat weet ik. Dit is gewoon waardeloos, het is wat als je verliefd word... Gelukkig weet ik ook hoe het wel kan zijn. Ik heb ook een relatie gehad van 3 jaar. Het is geven en nemen en nu heb ik het gevoel dat ik alleen maar geef en hij misbruik van mij maakt. Zo had ik hem 3 weken geleden ook nog mee uiteten genomen en hij keek zo verbaasd dat ik dit betaalde, want dat had ie nog nooit mee gemaakt zo’n meid. Spijt dat ik achteraf nog het etentje heb betaald.

Eslarealidad schreef: ↑

28-04-2018 12:55

Ik vind het ijzersterk.
Hahaha die overburen, soap van de buurman.
Ja, daar hoef jij je niet druk om te maken. Om die spullen.
Bij mij moest toen ook alles weg.
Opluchting!

Altijd als ik er aan kwam keken hun uit het raam. Alles goed in de gaten houden. Misschien houden ze wel een lijstje bij met hoeveel meiden er over de vloer komen! nee gekheid!

Het voelt wel gewoon goed dat ik die stap durfde te zetten. Wel was ik bang dat er iemand in zijn huis zal zijn een meid, of zijn moeder die wel eens zijn huis schoonmaakt. Nouja snel de tas daar neer gehangen en weg gereden. Het voelde daarna wel echt als een opluchting!!! Maar een dankjewel van zijn kant kon er zelfs nog amper af, zegt ook wel weer genoeg.

Eslarealidad schreef: ↑

28-04-2018 13:01

Hij heeft jou een paar keer laten zitten met het eten en dat zou mij dan 1 keer kunnen gebeuren.
Meer niet.
Zo vreselijk irritant en arrogant.
Alsof het niks voorstelt.
Sommige mannen zijn jagers en hebben ze je dan, laten ze je weer vallen.
Je doet het wel jezelf aan omdat je erin meegaat.

Ja dattie mij liet zitten met het eten deed hem vrij weinig. Dan zei hij arrogant dat hij er ook niks aan kon doen. Ik liet wel even merken dat ik dat echt niet leuk vond omdat ik al aan het koken was en met pannen vol eten zat. Hij zei dat ie het heus wel weer goed maakte met mij, alsof het daar om gaat.. gaat mij om het principe!

Mannen zijn echt jagers inderdaad. En als je dan wegloopt en ze denken dat het je niks meer doet, komen ze ineens weer om de hoek kijken. Pfff!

Eslarealidad schreef: ↑

28-04-2018 13:06

Jaaaaaa echt hè.

Als die lege wijnflessen.
Overal spullen van vrouwen.
Hij maakt er wel een feestje van.
Als zijn piemel zou kunnen praten.

Ja hij lust ze wel, en hij drinkt regelmatig met een groepje mensen. Hij ruimt ook weinig op, maar ik erger me kapot aan al die spullen wat andere dames hebben laten slingeren.

safrat schreef: ↑

28-04-2018 13:17

Sommige mannen. Lang niet allemaal en sommige vrouwen kunnen er ook wat van.

Vrouwen kunnen soms ook heel erg zijn inderdaad!!! Vooral sinds dat de datingsapp zo bekend zijn gaan veel mensen helemaal los, en wie weet vinden ze wel weer wat beters.

kopstoot schreef: ↑

28-04-2018 13:38

Ben ik de enige die (het verloop van) dit verhaal steeds zwakker ga vinden?

Mag je vinden hoor... hoe had jij het dan willen zien? Dat ik zijn kleren hier had gelaten en gewoon de boel had afgekapt? Ik heb in eerdere berichten al verteld dat ik een angststoornis heb en het gewoon ontzettend moeilijk vind. Ik vind het wel knap van mezelf, want als ik hier niet had geschreven dan had ik misschien wel hele andere keuzes gemaakt. Ookal zouden de meesten hier het veel simpeler hebben aangepakt, voor mij is dit al wel heel wat!! Ookal ga ik soms weer de fout in, ik besef wel dondersgoed waar ik mee bezig ben en wat ik fout doe.