Relaties
alle pijlers
De doodbloedende relatie
donderdag 5 november 2009 om 11:12
Via deze weg hoop ik mijn verhaal een keer duidelijk op te schrijven (ook voor mezelf) en daarmee reacties te krijgen van mensen die dit eventueel ook hebben meegemaakt. Ik kan goed eerlijke tips gebruiken, want ik zie het gewoon niet meer zitten.
Inmiddels hebben mijn vriend en ik alweer 5 jaar een relatie. Iets wat bij mij vrij onmogelijk leek, aangezien ik me snel verveel en heel gauw opzoek ben naar spanning en "iets nieuws". In deze vijf jaar ben ik niet trouw geweest, wel altijd eerlijk en daarmee hebben we een steeds sterkere band gekregen en kennen we elkaar door en door. Ik besefte me dat ik niet meer ontrouw wil zijn en dat ik heel erg blij ben met wat mijn vriend is, een lieve en ontzettend geduldig persoon. Hij is 7 jaar ouder en soms merk je gewoon dat hij de verstandige moet zijn om zijn jongere vriendin de ruimte te geven.
Nu komt het, we hebben besloten om samen te gaan wonen nadat ik een jaar weg ben geweest voor mijn studie, inmiddels wonen we 4 maanden samen.
Voor mij was dat een grote stap, want ik was zo ontzettend bang om die stap te nemen. De rede hiervoor was heel simpel, ik was bang om in te kakken en een saai en burgelijk leven te krijgen.
De spanning gaat weg, de seks zou wel minder worden en alles "weet je al wel". Maar omdat het vele malen gemakkelijker is en mijn vriend er ook aan toe is om samen te gaan wonen, heb ik het gedaan. Nu, na 4 maanden al, hebben we veel "ruzie" niet echte ruzie, maar flinke uren die we spenderen aan elkaar de waarheid zeggen en veel huilen.
Mijn vriend is namelijk ook ingekakt (iets wat hij zelf ook toegeeft), hij werkt fulltime, als hij thuis komt dan kijkt hij t.v. en zegt bijna niks. Iets wat je hebt wanneer je 10 jaar getrouwd ben denk ik dan. Ik kan daar niet tegen en doe er alles aan, maar 9 van de 10 keer als ik iets zeg hoort hij me niet eens. Gevolg: ruzie. Iets wat me nog veel meer raakt is de seks, wat we eerst 4 keer per week deden doen we nu 1 of 2 keer in het weekend, wat eerst geweldige seks was doen we nu in 15 minuten, voor ons een enorme achteruitgang voor wat we gewend waren. Ik word er gefrustreerd van en voel aan mijzelf dat ik weer spanning wil gaan zoeken. Het erge is dat we er vaak over praten, maar dat er niets veranderd.
Er zijn natuurlijk veel meer dingen die een rol spelen, maar als ik dat ook nog opschrijf ben ik morgen nog niet klaar. Het komt er in ieder geval op neer dat ik zo graag onze relatie wil "opleuken", beter maken en ervoor gaan. Mezelf een keer niet laten kennen met dat continu weglopen en ergens anders heen gaan. Ik wil voor mijn vriend gaan. Maar hoe? Onze vrienden vinden ons allemaal zo'n leuk stel en zijn jaloers op dit en dat, maar ze weten soms niet half. Als ik het dan uitleg zeggen ze dat ik me aanstel en dat ik blij moet zijn, maar moet ik blij zijn om op zo'n jonge leeftijd (22) zo weinig mee te maken en zo'n ingekakte relatie te hebben?
Inmiddels hebben mijn vriend en ik alweer 5 jaar een relatie. Iets wat bij mij vrij onmogelijk leek, aangezien ik me snel verveel en heel gauw opzoek ben naar spanning en "iets nieuws". In deze vijf jaar ben ik niet trouw geweest, wel altijd eerlijk en daarmee hebben we een steeds sterkere band gekregen en kennen we elkaar door en door. Ik besefte me dat ik niet meer ontrouw wil zijn en dat ik heel erg blij ben met wat mijn vriend is, een lieve en ontzettend geduldig persoon. Hij is 7 jaar ouder en soms merk je gewoon dat hij de verstandige moet zijn om zijn jongere vriendin de ruimte te geven.
Nu komt het, we hebben besloten om samen te gaan wonen nadat ik een jaar weg ben geweest voor mijn studie, inmiddels wonen we 4 maanden samen.
Voor mij was dat een grote stap, want ik was zo ontzettend bang om die stap te nemen. De rede hiervoor was heel simpel, ik was bang om in te kakken en een saai en burgelijk leven te krijgen.
De spanning gaat weg, de seks zou wel minder worden en alles "weet je al wel". Maar omdat het vele malen gemakkelijker is en mijn vriend er ook aan toe is om samen te gaan wonen, heb ik het gedaan. Nu, na 4 maanden al, hebben we veel "ruzie" niet echte ruzie, maar flinke uren die we spenderen aan elkaar de waarheid zeggen en veel huilen.
Mijn vriend is namelijk ook ingekakt (iets wat hij zelf ook toegeeft), hij werkt fulltime, als hij thuis komt dan kijkt hij t.v. en zegt bijna niks. Iets wat je hebt wanneer je 10 jaar getrouwd ben denk ik dan. Ik kan daar niet tegen en doe er alles aan, maar 9 van de 10 keer als ik iets zeg hoort hij me niet eens. Gevolg: ruzie. Iets wat me nog veel meer raakt is de seks, wat we eerst 4 keer per week deden doen we nu 1 of 2 keer in het weekend, wat eerst geweldige seks was doen we nu in 15 minuten, voor ons een enorme achteruitgang voor wat we gewend waren. Ik word er gefrustreerd van en voel aan mijzelf dat ik weer spanning wil gaan zoeken. Het erge is dat we er vaak over praten, maar dat er niets veranderd.
Er zijn natuurlijk veel meer dingen die een rol spelen, maar als ik dat ook nog opschrijf ben ik morgen nog niet klaar. Het komt er in ieder geval op neer dat ik zo graag onze relatie wil "opleuken", beter maken en ervoor gaan. Mezelf een keer niet laten kennen met dat continu weglopen en ergens anders heen gaan. Ik wil voor mijn vriend gaan. Maar hoe? Onze vrienden vinden ons allemaal zo'n leuk stel en zijn jaloers op dit en dat, maar ze weten soms niet half. Als ik het dan uitleg zeggen ze dat ik me aanstel en dat ik blij moet zijn, maar moet ik blij zijn om op zo'n jonge leeftijd (22) zo weinig mee te maken en zo'n ingekakte relatie te hebben?
donderdag 5 november 2009 om 11:19
Als jij door wilt met deze relatie heb ik alleen de tip om te aanvaarden dat een leven stabiel loopt. Met ups en downs, maar stabiel.
Jij zoekt steeds spanning en de angst om dat kwijt te raken maakt ongemerkt steeds meer stuk. Keuzes maken dus.
Je vriend heeft waarschijnlijk de moed ook opgegeven. En jij hebt alleen jezelf om keuzes voor te maken. Wil je verder met hem zal je bovenstaande moeten accepteren en bovendien zorgen dat wat je mist, bij jezelf zoekt. En je vriend waardeert voor wie hij is ook al is het niet meer zo spannend.
Vaak werkt het wel dat als jij bepaald gedrag vertoond dit ook positieve invloed heeft op de ander. Dus na zolang een ontevreden vriendin te hebben, ineens iemand die wel blij met hem is en genoeg aan hem heeft.
Of weggaan en single blijven...
Jij zoekt steeds spanning en de angst om dat kwijt te raken maakt ongemerkt steeds meer stuk. Keuzes maken dus.
Je vriend heeft waarschijnlijk de moed ook opgegeven. En jij hebt alleen jezelf om keuzes voor te maken. Wil je verder met hem zal je bovenstaande moeten accepteren en bovendien zorgen dat wat je mist, bij jezelf zoekt. En je vriend waardeert voor wie hij is ook al is het niet meer zo spannend.
Vaak werkt het wel dat als jij bepaald gedrag vertoond dit ook positieve invloed heeft op de ander. Dus na zolang een ontevreden vriendin te hebben, ineens iemand die wel blij met hem is en genoeg aan hem heeft.
Of weggaan en single blijven...
donderdag 5 november 2009 om 11:38
Als ik jou was, zou ik dit alles met mijn vriend bespreken. Want het is niét normaal vind ik, als je 22 en 29 bent, omdan al een ingekakt leven te hebben!
Er zijn zoveel mogelijkheden voor jullie samen, geef dit aan bij hem. Wil hij niet veranderen, dan zou ik -als ik jou was- lekker weer als vrijgezel door het leven gaan. Ik ben 56, maar ik zou zo'n ingekakte relatie zelfs nog niet willen!
Er zijn zoveel mogelijkheden voor jullie samen, geef dit aan bij hem. Wil hij niet veranderen, dan zou ik -als ik jou was- lekker weer als vrijgezel door het leven gaan. Ik ben 56, maar ik zou zo'n ingekakte relatie zelfs nog niet willen!
donderdag 5 november 2009 om 11:40
donderdag 5 november 2009 om 11:42
Graag gedaan. Ik realiseerde me later ook wel hoe jong je nog bent en hoe jong jullie samen waren. Het is ook logisch dat jij je wilde haren nog niet kwijt bent. Dus als jij daaraan wil toegeven is het wel zo eerlijk je relatie te beeindigen, maar wel heel erg begrijpelijk he? Je hebt nog alle tijd om verantwoord te doen de rest van je leven.
donderdag 5 november 2009 om 11:43
Hai Nammma,
nee precies, dat is dus ook het probleem. Ik doe er juist veel aan, in het weekend zorg ik ervoor dat we leuke dingen doen etc. alles hangt op mijn schouders. En dat is naast mijn studie en bijbaan soms zo ontzettend zwaar. Het is gewoon heel erg om te zien dat het eenrichtingsverkeer is. We praten er juist heel veel over, en hij snapt het volkomen en zegt steeds weer dat hij er wat aan wilt gaan doen. Dat hij zelf ongelukkig is met zichzelf, mijn energie wordt erdoor opgezogen.
nee precies, dat is dus ook het probleem. Ik doe er juist veel aan, in het weekend zorg ik ervoor dat we leuke dingen doen etc. alles hangt op mijn schouders. En dat is naast mijn studie en bijbaan soms zo ontzettend zwaar. Het is gewoon heel erg om te zien dat het eenrichtingsverkeer is. We praten er juist heel veel over, en hij snapt het volkomen en zegt steeds weer dat hij er wat aan wilt gaan doen. Dat hij zelf ongelukkig is met zichzelf, mijn energie wordt erdoor opgezogen.
donderdag 5 november 2009 om 11:45
quote:domnaiefmutsje schreef op 05 november 2009 @ 11:19:
Als jij door wilt met deze relatie heb ik alleen de tip om te aanvaarden dat een leven stabiel loopt. Met ups en downs, maar stabiel.
Jij zoekt steeds spanning en de angst om dat kwijt te raken maakt ongemerkt steeds meer stuk. Keuzes maken dus.
Je vriend heeft waarschijnlijk de moed ook opgegeven. En jij hebt alleen jezelf om keuzes voor te maken. Wil je verder met hem zal je bovenstaande moeten accepteren en bovendien zorgen dat wat je mist, bij jezelf zoekt. En je vriend waardeert voor wie hij is ook al is het niet meer zo spannend.
Vaak werkt het wel dat als jij bepaald gedrag vertoond dit ook positieve invloed heeft op de ander. Dus na zolang een ontevreden vriendin te hebben, ineens iemand die wel blij met hem is en genoeg aan hem heeft.
Of weggaan en single blijven...Ik vind dat jij vaak onmeunig wijze dingen zegt.
Als jij door wilt met deze relatie heb ik alleen de tip om te aanvaarden dat een leven stabiel loopt. Met ups en downs, maar stabiel.
Jij zoekt steeds spanning en de angst om dat kwijt te raken maakt ongemerkt steeds meer stuk. Keuzes maken dus.
Je vriend heeft waarschijnlijk de moed ook opgegeven. En jij hebt alleen jezelf om keuzes voor te maken. Wil je verder met hem zal je bovenstaande moeten accepteren en bovendien zorgen dat wat je mist, bij jezelf zoekt. En je vriend waardeert voor wie hij is ook al is het niet meer zo spannend.
Vaak werkt het wel dat als jij bepaald gedrag vertoond dit ook positieve invloed heeft op de ander. Dus na zolang een ontevreden vriendin te hebben, ineens iemand die wel blij met hem is en genoeg aan hem heeft.
Of weggaan en single blijven...Ik vind dat jij vaak onmeunig wijze dingen zegt.
donderdag 5 november 2009 om 11:45
qwertu, het laatste ontrouwe wat ik heb gedaan heeft me doen realiseren dat ik dat helemaal niet meer wil. Dit gebeurde toen ik een jaar weg was uit Nederland, ik wilde, zoals gewoonlijk, kijken of het beter was. Maar dat was het helemaal niet, met mijn vriend heb ik geweldige seks en zijn we ontzettend leuk met elkaar. Toen ik terug ging en samen gingen wonen, ging het ineens bergafwaarts.
Het samenwonen werkt gewoon niet. Toen ik op kamers woonde en hij gewoon opzichzelf was het zoveel leuker.
Het samenwonen werkt gewoon niet. Toen ik op kamers woonde en hij gewoon opzichzelf was het zoveel leuker.
donderdag 5 november 2009 om 11:46
Volgens mij ben je gewoon nog niet echt toe aan een relatie, na een lange tijd wordt het nou eenmaal wat ingekakter dan in het begin. Tuurlijk moet je wel moeite voor elkaar blijven doen en af en toe samen wat leuks doen en lieve dingen voor elkaar doen maar dan nog wordt het gewoon wat saaier. Je moet ook zorgen dat jijzelf je leven leuk maakt, het hangt niet alleen af van je relatie! Je hebt juist een stabiele vriend getroffen die tevreden is met wat hij heeft en misschien heb je dat juist wel nodig. Als jij liever nog de beest uithangt dan is een vaste relatie misschien ook gewoon nog niet jou tijd. Ook omdat je in het verleden vaak vreemd bent gegaan (terwijl het tussen jullie wel goed ging) geeft dat ook al wel aan dat je er toen ook nog niet echt voor kon gaan. Stel je eens voor hoe het zou zijn zonder hem, zou je leven er veel leuker op worden? Ik zou er goed over nadenken voordat je dingen met hem gaat bespreken. Maar goed, kleine afspraakjes met je vriend kunnen het misschien al veel leuker maken. 1x per twee weken samen uit eten, 1x per twee maanden weekend weg, noem maar op.
Succes.
Succes.
donderdag 5 november 2009 om 11:48
Je kunt moeilijk je hele leven opzoek blijven naar een spannende relatie, op een gegeven moment ken je elkaar, dat hoeft niet saai te zijn ik ervaar t eerder als fijn.
Ren je hier voor weg dan gooi je iets moois weg, zolang jullie veel voor elkaar voelen kan t allemaal nog, stop er tijd in, doe dingen samen, plan "quality time" in, jaja klinkt spannend he!?
Maar kan wel fijn zijn.
Of je nu 22 bent of 32 dat maakt geen klap uit.
Je kunt natuurlijk ook kortere relaties aangaan, geen diepte zoeken of steeds one night stands...geloof me daar ga je ook niet happy van worden en ook dát gaat vervelen.
Weg rennen kan ook iets anders betekenen, onderzoek je ervaring met relaties etc bindings angst ed.
Vecht voor je relatie, dat moet iedereen, gras lijkt altijd groener bij de buren en daar doen mensen hun best voor omdat zo te laten lijken.
En wat de sex betreft, stuur af en toe een geile sms, fluister wat in zn oor etc. of koop een vib?
Succes ermee!
Ren je hier voor weg dan gooi je iets moois weg, zolang jullie veel voor elkaar voelen kan t allemaal nog, stop er tijd in, doe dingen samen, plan "quality time" in, jaja klinkt spannend he!?
Maar kan wel fijn zijn.
Of je nu 22 bent of 32 dat maakt geen klap uit.
Je kunt natuurlijk ook kortere relaties aangaan, geen diepte zoeken of steeds one night stands...geloof me daar ga je ook niet happy van worden en ook dát gaat vervelen.
Weg rennen kan ook iets anders betekenen, onderzoek je ervaring met relaties etc bindings angst ed.
Vecht voor je relatie, dat moet iedereen, gras lijkt altijd groener bij de buren en daar doen mensen hun best voor omdat zo te laten lijken.
En wat de sex betreft, stuur af en toe een geile sms, fluister wat in zn oor etc. of koop een vib?
Succes ermee!
donderdag 5 november 2009 om 11:50
@domnaiefmutsje: En dat is wat ik me iedere keer afvraag en ook keer op keer zeg tegen mijn vriend. Ik ben te jong, ik ben te jong om te "repareren". Ik heb niet voor niets een oudere smaak voor mannen, omdat zij bewuster zijn, een veiliger gevoel geven en meer ondernemen. Is 29 dan alsnog te jong?!
Ik dacht dat oudere mannen weten wat ze willen, ik val daarop omdat ik zelf ook heel ondernemend ben..Alleen op relatie gebied ben ik brak..
Ik dacht dat oudere mannen weten wat ze willen, ik val daarop omdat ik zelf ook heel ondernemend ben..Alleen op relatie gebied ben ik brak..
donderdag 5 november 2009 om 11:55
quote:justher schreef op 05 november 2009 @ 11:50:
@domnaiefmutsje: En dat is wat ik me iedere keer afvraag en ook keer op keer zeg tegen mijn vriend. Ik ben te jong, ik ben te jong om te "repareren". Ik heb niet voor niets een oudere smaak voor mannen, omdat zij bewuster zijn, een veiliger gevoel geven en meer ondernemen. Is 29 dan alsnog te jong?!
Ik dacht dat oudere mannen weten wat ze willen, ik val daarop omdat ik zelf ook heel ondernemend ben..Alleen op relatie gebied ben ik brak..
Jij bent jong en je was 17. Dan al zo een verantwoordelijke relatie (ok, waar een hoop mis is gegaan, maar soit)
Ik sta volledig achter mijn eerste posting, maar het is ook niet kwalijk als jij nog even je wilde haren kwijt wil.
Ik begrijp wat je zoekt bij oudere mannen. Maar ook die zijn niet altijd even stabiel Daar heb ik nog een hele mooie visie op over dingetjes bij jezelf zoeken. Maar in jouw geval denk ik dat je wijs genoeg bent. (Dat maak ik uit op je manier van schrijven, nadenken en antwoorden.) waardoor ik geneigd ben te denken dat je gewoon nog even moet leven ipv allemaal moeilijks om je heen nu.
@domnaiefmutsje: En dat is wat ik me iedere keer afvraag en ook keer op keer zeg tegen mijn vriend. Ik ben te jong, ik ben te jong om te "repareren". Ik heb niet voor niets een oudere smaak voor mannen, omdat zij bewuster zijn, een veiliger gevoel geven en meer ondernemen. Is 29 dan alsnog te jong?!
Ik dacht dat oudere mannen weten wat ze willen, ik val daarop omdat ik zelf ook heel ondernemend ben..Alleen op relatie gebied ben ik brak..
Jij bent jong en je was 17. Dan al zo een verantwoordelijke relatie (ok, waar een hoop mis is gegaan, maar soit)
Ik sta volledig achter mijn eerste posting, maar het is ook niet kwalijk als jij nog even je wilde haren kwijt wil.
Ik begrijp wat je zoekt bij oudere mannen. Maar ook die zijn niet altijd even stabiel Daar heb ik nog een hele mooie visie op over dingetjes bij jezelf zoeken. Maar in jouw geval denk ik dat je wijs genoeg bent. (Dat maak ik uit op je manier van schrijven, nadenken en antwoorden.) waardoor ik geneigd ben te denken dat je gewoon nog even moet leven ipv allemaal moeilijks om je heen nu.
donderdag 5 november 2009 om 11:58
@qwertu: Ja, ik heb heel veel gesprekken gehad over van alles. Ik ben heel direct en heel eerlijk. Mijn vriend heeft me altijd heel veel vrijheid gegeven, ik heb dat nodig. Hij heeft altijd geduld met mij gehad en ik respecteer hem daar enorm in. Wat dat betreft is hij hardstikke goed, hij laat me "zijn". Maar wat ik nu gewoon zo benauwend vind, is dat samenwonen. Wat ik nou precies niet kan hebben is dat hij thuiskomt en gewoon uitgeblust is. Ik weet dat werken fulltime geen pretje is, maar ik heb genoeg energie na fulltime school, een bijbaantje, en nog eens het huishouden.. Ik doe echt wel mijn best, ook dat zegt hij me.
Pff..Het is gewoon zo lastig. Vooral omdat hij ook gewoon mijn hart heeft, al heel lang. We zijn zo enorm hard op elkaar gevallen (ik had een relatie, en ging vreemd met hem..zucht). We zijn samen ook heel avontuurlijk geweest, vooral op seksgebied, van kleding tot speeltjes tot rare plekken buitenshuis. Maar dat is nu gewoon niet meer...
Pff..Het is gewoon zo lastig. Vooral omdat hij ook gewoon mijn hart heeft, al heel lang. We zijn zo enorm hard op elkaar gevallen (ik had een relatie, en ging vreemd met hem..zucht). We zijn samen ook heel avontuurlijk geweest, vooral op seksgebied, van kleding tot speeltjes tot rare plekken buitenshuis. Maar dat is nu gewoon niet meer...
donderdag 5 november 2009 om 12:04
Ik las net de reactie over: 'heeft hij uberhaupt wel passie'. Daar krijg ik nou kippenvel van. Als we erover praten zeg ik dat namelijk veel, hij heeft nergens passie in. Het zit heel ingewikkeld en het heeft een lange geschiedenis, maar mijn vriend is een persoon waar heel veel inzit, maar waar hij niets mee doet. Ontzettend talentvol en slim, maar hij denkt dat het "toch niet goed is". Als hij dan ook nog eens een vriendin als ik heeft, maakt het alleen maar nog moeilijker.
Ik motiveer hem veel met zeggen dat hij wat moet doen met zijn zangtalent (hij zit al in een band maar die band is meer een "we doen het voor de drugs") verder is hij heel creatief en weet ik wat nog allemaal meer. Zoals ik al zei, mijn energie gaat op. Ik wil niet als een moeder continu achter hem aan.
Ik motiveer hem veel met zeggen dat hij wat moet doen met zijn zangtalent (hij zit al in een band maar die band is meer een "we doen het voor de drugs") verder is hij heel creatief en weet ik wat nog allemaal meer. Zoals ik al zei, mijn energie gaat op. Ik wil niet als een moeder continu achter hem aan.
donderdag 5 november 2009 om 12:05
Ik denk dat je vriend gewoon niet zo lekker in zijn vel zit. Ik denk dat dat mede in stand wordt gehouden door de steeds terugkerende problemen die jullie hebben in jullie relatie. Het feit dat jullie elkaar elke dag zien helpt er denk ik ook wel aan mee. Doordat jullie in een sleur zitten kan hij in deze stemming blijven hangen. Zodra hij echt bang is om je kwijt te raken begint hij waarschijnlijk opeens heel actief te worden, dat deed mijn ex ook. Als ik dan weer met de relatie doorging zakte hij altijd na een week weer in. Hij was namelijk al wat ouder en had helemaal geen zin meer om echt intens te leven.
Mijn ex zat ook in een band en gebruikte ook voor de plezier drugs met zijn vrienden. Niet echt een persoon die enthousiast in het leven staat kan je dus wel zeggen. Een beetje aanklooien want het lukt inderdaad toch niet allemaal. Nee, van zo'n levensinstelling wordt je blij! Ik ben nu op zoek naar iemand die tevreden is met zijn leven en zichzelf en een goede baan heeft.
Mijn ex zat ook in een band en gebruikte ook voor de plezier drugs met zijn vrienden. Niet echt een persoon die enthousiast in het leven staat kan je dus wel zeggen. Een beetje aanklooien want het lukt inderdaad toch niet allemaal. Nee, van zo'n levensinstelling wordt je blij! Ik ben nu op zoek naar iemand die tevreden is met zijn leven en zichzelf en een goede baan heeft.
donderdag 5 november 2009 om 12:12
Als je zo te horen nog zo gek op hem bent probeer dan nog te investeren. Dat begint door weer interesse te hebben in elkaars belevingswereld. Aangezien jij degene bent die het meeste bruist van energie leg ik die bal bij jou
"Hee schat. hoe was het op je werk? Pfff hard gewerkt? Bleh, mijn dag was ook best vermoeiend. Fffkes bijkomen.."
Ondertussen..
"Hoe is dat nou, fulltime werken? Heb je leuke collega's? (toon interesse in aard van werkzaamheden) enz, houdt het kort en neem genoegen met korte antwoorden."
Toon begrip dat het dan wel heel geestdodend kan werken zo een dag.
Vertel iets over jouw school en vraag eens hoe hij dat toen vond. Oftewel probeer op leuke manier in gesprek te komen op interesse wijze. Jullie leefwereld is namelijk zo anders dat het onbegrip kan kweken.
'Er over praten' kan handig zijn, maar nog beter is gewoon kletsen.
Daarmee haal je de muurtjes weg bij beiden waardoor er weer openheid komt voor spannende zaken. Zijn sleur van werk hoort erbij. De kunst is om daar een weg in te zoeken.
"Hee schat. hoe was het op je werk? Pfff hard gewerkt? Bleh, mijn dag was ook best vermoeiend. Fffkes bijkomen.."
Ondertussen..
"Hoe is dat nou, fulltime werken? Heb je leuke collega's? (toon interesse in aard van werkzaamheden) enz, houdt het kort en neem genoegen met korte antwoorden."
Toon begrip dat het dan wel heel geestdodend kan werken zo een dag.
Vertel iets over jouw school en vraag eens hoe hij dat toen vond. Oftewel probeer op leuke manier in gesprek te komen op interesse wijze. Jullie leefwereld is namelijk zo anders dat het onbegrip kan kweken.
'Er over praten' kan handig zijn, maar nog beter is gewoon kletsen.
Daarmee haal je de muurtjes weg bij beiden waardoor er weer openheid komt voor spannende zaken. Zijn sleur van werk hoort erbij. De kunst is om daar een weg in te zoeken.
donderdag 5 november 2009 om 12:13
Sakara, jij begrijpt dus wel een beetje hoe hij in elkaar zit ook.
Ik heb geprobeerd met dat jaar weggaan om te laten zien dat hij best ook voor zichzelf kan zorgen. Wat blijkt: hij ging weer veel roken, blowen, at slecht en miste mij vreselijk. Ik miste hem ook, maar had een toptijd in ht buitenland.
In het begin van onze relatie gerbuikte hij dagelijks dugs, wel 4 keer ofzo per dag (blowen dan he). Vroeger deed ik daar af en toe aan mee, ook andere experimenten met feestjes etc. Hij blowt nu alleen nog maar in het weekend, dat is allemaal heel goed gegaan. Maar toch zit dat schouderophalende karakter erin, dat ongemotiveerde negatieve gedoe. Als ik nalees wat ik hier allemaal schrijf word ik er steeds meer naar van, vreselijk gewoon. Maar ik heb een ook en ontzettende hulpgevende karakter, ik wil altijd iedereen helpen.
Ik heb geprobeerd met dat jaar weggaan om te laten zien dat hij best ook voor zichzelf kan zorgen. Wat blijkt: hij ging weer veel roken, blowen, at slecht en miste mij vreselijk. Ik miste hem ook, maar had een toptijd in ht buitenland.
In het begin van onze relatie gerbuikte hij dagelijks dugs, wel 4 keer ofzo per dag (blowen dan he). Vroeger deed ik daar af en toe aan mee, ook andere experimenten met feestjes etc. Hij blowt nu alleen nog maar in het weekend, dat is allemaal heel goed gegaan. Maar toch zit dat schouderophalende karakter erin, dat ongemotiveerde negatieve gedoe. Als ik nalees wat ik hier allemaal schrijf word ik er steeds meer naar van, vreselijk gewoon. Maar ik heb een ook en ontzettende hulpgevende karakter, ik wil altijd iedereen helpen.
donderdag 5 november 2009 om 12:18
domnaiefmutsje, ja, en dat is ook wat ik doe. 's Avonds komt hij meestal iets later thuis dan ik. Ik heb dan gekookt en dan eten we gezellig samen, ik doe dan al snel de t.v. uit, wat haat ik dat ding.. Verder vraag ik altijd hoe het was, echt, ik begrijp dat gewoon heel goed en wil weten hoe het met hem is. Vaak vraagt hij het ook aan mij, maar vaak ook niet.. Vervolgens kijkt hij t.v. en ga ik er weleens bijzitten, dan probeer ik te kletsen of whatever. Op hem gaan zitten omdat ik aandacht wil haha, dat vindt hij dan ook wel leuk, maar dat is gewoon snel over. Ik ga het de komende tijd gewoon nog beter doen, een schepje erbovenop, de stekker uit die t.v. trekken en gewoon doen. Het ligt ook natuurlijk niet allemaal aan hem, ik ben ook gewoon veel eisend denk ik, ik eis dat hij gelukkig moet worden .. 
donderdag 5 november 2009 om 12:24
Wat wil je van hem? Dat hij ondernemend is en van zichzelf houdt, dat hij zin heeft in het leven.
Wat geeft hij je? Bescherming, en rust. Ik ben heel druk en verlang naar hem wanneer ik moet uithuilen en wanneer ik iemand nodig heb die weet hoe ik me voel (dingen uit het verleden)
Wat wil hij van jou? Niet veel, dat ik wat minder druk ben en dat ik wat minder "moet". Ik ben heel prestatie gericht, bij mezelf. En heel cliche: minder bemoeien met wat hij "moet doen", minder blowen, meer dingen doen etc. hij ziet dan niet meteen dat ik hem gewoon wil helpen en onze relatie wil helpen.
Wat geef jij hem? Veel adviezen, wat hij uiteindelijk op prijs stelt. Liefde, gekke gebeurtenissen waar we vele om moeten lachen, een grote en directe mond..
Wat mist hij bij jou? Vraag ik hem vaak, hij zegt dan: weet ik niet.
Wat mis jij bij hem? Ondernemend vermogen, motivatie bij wat hij graag doet.
Zit het er in bij hem en bij jou wat jullie van elkaar missen?
Kan jij daarmee leven? Ik kan hier niet mee leven nee..
Kan hij daarmee leven? Hij is een persoon die de problemen uit de weg gaat en net doet of ze er niet zijn, niet aan denken zegt hij dan. Gewoon niet zien wat er gebeurd, dan kunnen we verder.
Wat geeft hij je? Bescherming, en rust. Ik ben heel druk en verlang naar hem wanneer ik moet uithuilen en wanneer ik iemand nodig heb die weet hoe ik me voel (dingen uit het verleden)
Wat wil hij van jou? Niet veel, dat ik wat minder druk ben en dat ik wat minder "moet". Ik ben heel prestatie gericht, bij mezelf. En heel cliche: minder bemoeien met wat hij "moet doen", minder blowen, meer dingen doen etc. hij ziet dan niet meteen dat ik hem gewoon wil helpen en onze relatie wil helpen.
Wat geef jij hem? Veel adviezen, wat hij uiteindelijk op prijs stelt. Liefde, gekke gebeurtenissen waar we vele om moeten lachen, een grote en directe mond..
Wat mist hij bij jou? Vraag ik hem vaak, hij zegt dan: weet ik niet.
Wat mis jij bij hem? Ondernemend vermogen, motivatie bij wat hij graag doet.
Zit het er in bij hem en bij jou wat jullie van elkaar missen?
Kan jij daarmee leven? Ik kan hier niet mee leven nee..
Kan hij daarmee leven? Hij is een persoon die de problemen uit de weg gaat en net doet of ze er niet zijn, niet aan denken zegt hij dan. Gewoon niet zien wat er gebeurd, dan kunnen we verder.