Relaties
alle pijlers
De fantastische reacties van medeforummers
zondag 19 juli 2009 om 19:44
Zow.......
Als tegenhanger van het 'vervelende reacties' topic.
In de afgelopen vijf jaar heb ik - en met mij vele, vele anderen - de meest geweldige, heerlijke, lieve, vriendelijke, meelevende, originele, grappige, mooie reacties gehad op de topics die we openenden of waar we op mee schreven.
Hebben jullie dat ook, dat je soms helemaal ondersteboven bent van de leuke/lieve reacties die je kreeg op wat je schreef? Wat zijn hier toch veel fantastische mensen! Ik ben, in tegenstelling tot de TO van het vervelende reactie topic, vaak juist zo blij en (misschien misplaatst hoor) trots op wat hier geschreven wordt en hoe pal forummers voor elkaar staan.
Hoe ga je om met al die positiviteit?
PS
Ik ben momenteel volkomen mateloos laveloos on a natural high van alle lieve aanbiedingen, steunbetuigingen en ga zo maar door, die ik krijg van mijn medeforumsters omdat ik ergens tussen neus en lippen liet vallen dat ik er even doorheen zit.
Dat mag verdorie ook wel eens gezegd worden!
Als tegenhanger van het 'vervelende reacties' topic.
In de afgelopen vijf jaar heb ik - en met mij vele, vele anderen - de meest geweldige, heerlijke, lieve, vriendelijke, meelevende, originele, grappige, mooie reacties gehad op de topics die we openenden of waar we op mee schreven.
Hebben jullie dat ook, dat je soms helemaal ondersteboven bent van de leuke/lieve reacties die je kreeg op wat je schreef? Wat zijn hier toch veel fantastische mensen! Ik ben, in tegenstelling tot de TO van het vervelende reactie topic, vaak juist zo blij en (misschien misplaatst hoor) trots op wat hier geschreven wordt en hoe pal forummers voor elkaar staan.
Hoe ga je om met al die positiviteit?
PS
Ik ben momenteel volkomen mateloos laveloos on a natural high van alle lieve aanbiedingen, steunbetuigingen en ga zo maar door, die ik krijg van mijn medeforumsters omdat ik ergens tussen neus en lippen liet vallen dat ik er even doorheen zit.
Dat mag verdorie ook wel eens gezegd worden!
maandag 20 juli 2009 om 21:00
Ik heb hier ook wel eens kritiek gehad (hoort erbij)maar ook veel lieve reacties.Veel steun kon ik ervaren toen ik opeens het verhaal kwijt wilde over mijn broer die jaren terug een verdrinkingsongeval in het zwembad had en door zuurstof tekort in een rolstoel zit.In het verleden heb ik af en toe schuldgevoelens gehad.Nu heb ik dat niet zo vaak meer.Maar als ik een rotmoment heb dan neig ik er weer naar en dan denk ik ''had ik maar op tijd gezien dat hij onder water was dan was ik erin gesprongen om hem te redden''.En ook toen hij een keer opgenomen was in het ziekenhuis i.v.m.een longontsteking en op intensief care lag.Ik had een topic geopend en kreeg veel lieve reacties die me good deeden.
Het hielp me enorm om het van me af te schrijven en dat ik steun kreeg.Ik had gewoon behoefte aan om het met iemand te delen en af en toe wil ik dat nog steeds maar vrees dan ook weer over te komen als een zeikwijf.
Bedankt voor de reacties die ik mocht ontvangen en thank god leeft mijn broer nog en heb ik weer moed dat hij nog veel jaren op deze aardbol heeft want ik heb wat positieve verhalen gehoord en wat mij ook ontzettend heeft geholpen om van mijn schuldgevoelens af te komen was een droom:
Ik droomde dat ik een gesprek met mijn broer had waarin hij zei dat het niet mijn schuld was en dat hij zich mijn anwezigheid en liefde herinnerte toen hij in coma lag.En hij is een gelukkig mens,lach veel maar is afhankelijk.Maar ieder lach van hem maakt me gewoon blij.Dan voel ik warmte.
Misschien zou ik dat stukje hier niet posten en desnoods haal ik het weg mochten jullie het niet okay vinden.
Ik heb hier al veel steun kunnen ervaren op het forum en heb ook veel dingen geleerd.Verder steun ik zelf graag anderen en geef ook advies zo goed mogelijk.Post zelf de ene keer meer en de andere keer minder.Dat gaat dan in periodes.
Het hielp me enorm om het van me af te schrijven en dat ik steun kreeg.Ik had gewoon behoefte aan om het met iemand te delen en af en toe wil ik dat nog steeds maar vrees dan ook weer over te komen als een zeikwijf.
Bedankt voor de reacties die ik mocht ontvangen en thank god leeft mijn broer nog en heb ik weer moed dat hij nog veel jaren op deze aardbol heeft want ik heb wat positieve verhalen gehoord en wat mij ook ontzettend heeft geholpen om van mijn schuldgevoelens af te komen was een droom:
Ik droomde dat ik een gesprek met mijn broer had waarin hij zei dat het niet mijn schuld was en dat hij zich mijn anwezigheid en liefde herinnerte toen hij in coma lag.En hij is een gelukkig mens,lach veel maar is afhankelijk.Maar ieder lach van hem maakt me gewoon blij.Dan voel ik warmte.
Misschien zou ik dat stukje hier niet posten en desnoods haal ik het weg mochten jullie het niet okay vinden.
Ik heb hier al veel steun kunnen ervaren op het forum en heb ook veel dingen geleerd.Verder steun ik zelf graag anderen en geef ook advies zo goed mogelijk.Post zelf de ene keer meer en de andere keer minder.Dat gaat dan in periodes.
maandag 20 juli 2009 om 21:07
Wij werden begraven onder beterschapkaartjes en liever berichten op het topic over onze zoon die een hersenvliesontsteking met complicaties had en lang op het IC lag. Dat gaf ons warmte, afleidingen hoop. Want als er zoveel mensen voor Robbie duimen, dan moést het gewoon goed komen. En dat klopte ook!
En Pipi. Ik zal Pipi nooit vergeten. Ik heb gehuild, gehuild en gehuild toen zij overleed.
En Pipi. Ik zal Pipi nooit vergeten. Ik heb gehuild, gehuild en gehuild toen zij overleed.
maandag 20 juli 2009 om 21:10
quote:eleonora schreef op 20 juli 2009 @ 20:32:
Geen enk-el probleem Verana!
Ik hoop dat je snel iets hoort van haar.
Ik zou persoonlijk wel zelf naar haar toe gaan of bellen trouwens, gewoon om te weten hoe het is.
(f)
Lief van je dat je het geen probleem vindt!
Ik heb definitief besloten haar morgen te bellen. Dat voelt voor mezelf toch het meest passend. Met betrekking tot deze vriendin dan hè. Zoals ik eerder al schreef, zou ik bij een andere vriendin vandaag al op de stoep hebben gestaan.
Bedankt voor al jullie medeleven!
Geen enk-el probleem Verana!
Ik hoop dat je snel iets hoort van haar.
Ik zou persoonlijk wel zelf naar haar toe gaan of bellen trouwens, gewoon om te weten hoe het is.
(f)
Lief van je dat je het geen probleem vindt!
Ik heb definitief besloten haar morgen te bellen. Dat voelt voor mezelf toch het meest passend. Met betrekking tot deze vriendin dan hè. Zoals ik eerder al schreef, zou ik bij een andere vriendin vandaag al op de stoep hebben gestaan.
Bedankt voor al jullie medeleven!
maandag 20 juli 2009 om 23:37
Verana, goed zo. Weet je, we maken ons soms zo druk om de raarste dingen. Toen mijn zuster overleed, had ik juist behoefte om er over te praten. Maar mensen durfden er soms niet over te beginnen omdat ze het zo pijnlijk voor mij vonden. En dus vond ik ze dan weer 'koud, kil en onaardig' (bij wijze van spreke), terwijl zij mijn gevoelens wensTen te sparen. Alle partijen vol goede intenties...... Als het voor jou goed voelt om de vriendin te laten weten dat je om haar geeft, dat het voor jou belangrijk is om een hart onder de riem te willen steken, dan komt zo'n bericht echt altijd goed aan. Dat heb ik inmiddels geleerd. Je merkt vanzelf wel wanneer je teveel bent. Ik weet nog wel dat de zus van een vriendin zelfmoord had gepleegd. Ik heb haar gebeld en gezegd dat ik aan haar dacht. Ze gaf aan dat ze er niet over wilde praten. Ik heb gezegd: dat respecteer ik, als je maar weet dat mijn deur altijd voor je open staat.
Later heeft ze aangegeven dat ze dat bericht gewoon fijn vond. Ze heeft er voor gekozen om er nooit meer over te willen praten, met niemand niet. Maar mijn mededeling deed haar gewoon goed.
En dan had ik toch diep in mijn hart meer willen doen dan die verbale open deur. Maar ja, dat gaf haar troost. Een mens zit soms raar in elkaar. Vooral Muis.
Dus geef dat teken van vriendschap maar af hoor!
Later heeft ze aangegeven dat ze dat bericht gewoon fijn vond. Ze heeft er voor gekozen om er nooit meer over te willen praten, met niemand niet. Maar mijn mededeling deed haar gewoon goed.
En dan had ik toch diep in mijn hart meer willen doen dan die verbale open deur. Maar ja, dat gaf haar troost. Een mens zit soms raar in elkaar. Vooral Muis.
Dus geef dat teken van vriendschap maar af hoor!
anoniem_63408 wijzigde dit bericht op 20-07-2009 23:51
Reden: glaasje wijn en de deetjes en teetjes gaan niet choet samen
Reden: glaasje wijn en de deetjes en teetjes gaan niet choet samen
% gewijzigd
dinsdag 21 juli 2009 om 01:18
Hoi Muis, dat is enorm heftig zeg, dat je zus overleden is!
Raar is dat dan hè, dat iedereen vol goede intenties is, en toch ga je dan langs elkaar heen....
Ik hoop dat je uiteindelijk toch bij iemand de steun hebt gevonden die je zocht!
Ik denk dat hoe jij met je vriendin bent omgegaan, toen haar zus zelfmoord had gepleegd, dat dit een mooie manier is.
Laten weten dat je er voor iemand wilt zijn, en dan kan diegene zelf kiezen of die ervan gebruik maakt of niet.
Ik heb dat gevoel nu ook, dat ik meer voor mijn vriendin wil doen dan zij bereid is toe te laten. Ik heb namelijk het vermoeden dat ze me niet toe gaat laten, haar kennende.
Maar het is haar keuze, als zij ervoor kiest het alleen te doen, kan ik niets anders dan het respecteren. Zou overigens ook niets anders willen dan het te respecteren.
Raar is dat dan hè, dat iedereen vol goede intenties is, en toch ga je dan langs elkaar heen....
Ik hoop dat je uiteindelijk toch bij iemand de steun hebt gevonden die je zocht!
Ik denk dat hoe jij met je vriendin bent omgegaan, toen haar zus zelfmoord had gepleegd, dat dit een mooie manier is.
Laten weten dat je er voor iemand wilt zijn, en dan kan diegene zelf kiezen of die ervan gebruik maakt of niet.
Ik heb dat gevoel nu ook, dat ik meer voor mijn vriendin wil doen dan zij bereid is toe te laten. Ik heb namelijk het vermoeden dat ze me niet toe gaat laten, haar kennende.
Maar het is haar keuze, als zij ervoor kiest het alleen te doen, kan ik niets anders dan het respecteren. Zou overigens ook niets anders willen dan het te respecteren.
dinsdag 21 juli 2009 om 19:11
O, wat toevallig. Dacht er vandaag nog om een topic te openen over hoeveel steun, lol, tips en adviezen, schop onder je hol etc etc je kreeg hier.....
Anyway, ik ben ondertussen een echte forumfossiel (heb ook een lange tijd geforumd onder een andere nick) en kan me mensen zoals Yoyo2, Leo, Djoels, BGB, mylenevalerie, Fleurtje, HPL, TD, Bordini, Ivyrosa, Zwieber, Pode (en ik zal ongetwijfeld nog een aantal anderen vergeten) niet meer wegdenken uit mijn (forum)leven.
Het forum is voor mij als een vriendin: ik kan er altijd terecht, voor alles wat ik maar kan bedenken.
Voor alle dames hier (f) en een
Anyway, ik ben ondertussen een echte forumfossiel (heb ook een lange tijd geforumd onder een andere nick) en kan me mensen zoals Yoyo2, Leo, Djoels, BGB, mylenevalerie, Fleurtje, HPL, TD, Bordini, Ivyrosa, Zwieber, Pode (en ik zal ongetwijfeld nog een aantal anderen vergeten) niet meer wegdenken uit mijn (forum)leven.
Het forum is voor mij als een vriendin: ik kan er altijd terecht, voor alles wat ik maar kan bedenken.
Voor alle dames hier (f) en een
dinsdag 21 juli 2009 om 19:35
Ook ik haal veel uit het forum: je kunt er altijd terecht, er is altijd iemand aanwezig die naar je wil "luisteren". Dat kan zo opluchten soms.
Als ik me wel eens een tijdje een beetje eenzaam voel, dan kan het forum echt een goede afleiding zijn. Ik zit soms hardop te lachen om bepaalde topics en reacties. Ik zit soms met een traan en vol bewondering voor forummers als Robo, Zoebie, Mimsey etc.
Ik behoor niet tot een groep, maar heb ook met niemand een vete, een middenmoot forumster dus
Als ik me wel eens een tijdje een beetje eenzaam voel, dan kan het forum echt een goede afleiding zijn. Ik zit soms hardop te lachen om bepaalde topics en reacties. Ik zit soms met een traan en vol bewondering voor forummers als Robo, Zoebie, Mimsey etc.
Ik behoor niet tot een groep, maar heb ook met niemand een vete, een middenmoot forumster dus
dinsdag 21 juli 2009 om 22:03
Aan het begin van de avond geprobeerd contact te leggen met mijn vriendin.
Eerst haar huisnummer gebeld, maar daar werd niet opgenomen. Na wat twijfelen toch maar een sms gestuurd i.p.v. te bellen naar haar mobiele nummer.
Ze heeft nog niets laten horen, dus nu weet ik nog niks....
Misschien is ze vandaag geopereerd bedacht ik me al, dan is ze vast niet in staat een sms terug te sturen.
Ik ben aan het overwegen, als ik het eind van de week nog niets heb gehoord, het ziekenhuis te bellen om via die weg informatie te krijgen (nadat ik natuurlijk eerst haar eigen nummers weer heb geprobeerd).
Eerst haar huisnummer gebeld, maar daar werd niet opgenomen. Na wat twijfelen toch maar een sms gestuurd i.p.v. te bellen naar haar mobiele nummer.
Ze heeft nog niets laten horen, dus nu weet ik nog niks....
Misschien is ze vandaag geopereerd bedacht ik me al, dan is ze vast niet in staat een sms terug te sturen.
Ik ben aan het overwegen, als ik het eind van de week nog niets heb gehoord, het ziekenhuis te bellen om via die weg informatie te krijgen (nadat ik natuurlijk eerst haar eigen nummers weer heb geprobeerd).
woensdag 22 juli 2009 om 18:20
quote:Verana schreef op 21 juli 2009 @ 22:03:
Aan het begin van de avond geprobeerd contact te leggen met mijn vriendin.
Eerst haar huisnummer gebeld, maar daar werd niet opgenomen. Na wat twijfelen toch maar een sms gestuurd i.p.v. te bellen naar haar mobiele nummer.
Ze heeft nog niets laten horen, dus nu weet ik nog niks....
Misschien is ze vandaag geopereerd bedacht ik me al, dan is ze vast niet in staat een sms terug te sturen.
Ik ben aan het overwegen, als ik het eind van de week nog niets heb gehoord, het ziekenhuis te bellen om via die weg informatie te krijgen (nadat ik natuurlijk eerst haar eigen nummers weer heb geprobeerd).Gewoon doen. Ik had ooit een afspraak met een vriendin, die kwam niet opdagen. Ik belde naar haar werk (we hadden een lunchafspraak). Toen hoorde ik dat ze een auto-ongeluk had gehad. Ik probeerde haar ouders te bellen, dit was nog in het mobielloze tijdperk. Maar die waren natuurlijk in het ziekenhuis. Ik heb toen ook gebeld naar het ziekenhuis, en hoewel ze niet scheutig waren met info, hebben ze wel bevestigd dat ze er lag en dat het in ieder geval goed met haar ging. Daar was mijn eerste zorg al wat geruster mee. De dag erna kreeg ik haar ouders aan de lijn en ben ik gewoon een dag erop naar haar toegegaan.
Aan het begin van de avond geprobeerd contact te leggen met mijn vriendin.
Eerst haar huisnummer gebeld, maar daar werd niet opgenomen. Na wat twijfelen toch maar een sms gestuurd i.p.v. te bellen naar haar mobiele nummer.
Ze heeft nog niets laten horen, dus nu weet ik nog niks....
Misschien is ze vandaag geopereerd bedacht ik me al, dan is ze vast niet in staat een sms terug te sturen.
Ik ben aan het overwegen, als ik het eind van de week nog niets heb gehoord, het ziekenhuis te bellen om via die weg informatie te krijgen (nadat ik natuurlijk eerst haar eigen nummers weer heb geprobeerd).Gewoon doen. Ik had ooit een afspraak met een vriendin, die kwam niet opdagen. Ik belde naar haar werk (we hadden een lunchafspraak). Toen hoorde ik dat ze een auto-ongeluk had gehad. Ik probeerde haar ouders te bellen, dit was nog in het mobielloze tijdperk. Maar die waren natuurlijk in het ziekenhuis. Ik heb toen ook gebeld naar het ziekenhuis, en hoewel ze niet scheutig waren met info, hebben ze wel bevestigd dat ze er lag en dat het in ieder geval goed met haar ging. Daar was mijn eerste zorg al wat geruster mee. De dag erna kreeg ik haar ouders aan de lijn en ben ik gewoon een dag erop naar haar toegegaan.
woensdag 22 juli 2009 om 19:55
Ook van deze kant,een duit in het zakje.
Ja,ik hecht heel veel waarde aan de reacties op het forum.
Heb zelf 2x een topic geopend.
De 1ste keer trillend van de zenuwen
De 2e keer trillend van woede.
Ik was enorm,dankbaar,,en voelde mij harstikke gesteund, in mijn topic over de dierenmishandeling.
Ik huilde om het gebeuren,maar ook vanwege,de enorme betrokkenheid,en de hartverwarmende reacties,van mijn mede forummers.
Dat heeft mij heel erg goed gedaan.
Ook vind ik,dat hier veel te lachen valt.
Ik zeg het met eerbied hoor!!!!!!!!
Er zitten toch een paar portretten tussen!!
Altijd goed voor een gulle lach!
Ik lees en lach vol bewondering.
Houden zo!
Ja,ik hecht heel veel waarde aan de reacties op het forum.
Heb zelf 2x een topic geopend.
De 1ste keer trillend van de zenuwen
De 2e keer trillend van woede.
Ik was enorm,dankbaar,,en voelde mij harstikke gesteund, in mijn topic over de dierenmishandeling.
Ik huilde om het gebeuren,maar ook vanwege,de enorme betrokkenheid,en de hartverwarmende reacties,van mijn mede forummers.
Dat heeft mij heel erg goed gedaan.
Ook vind ik,dat hier veel te lachen valt.
Ik zeg het met eerbied hoor!!!!!!!!
Er zitten toch een paar portretten tussen!!
Altijd goed voor een gulle lach!
Ik lees en lach vol bewondering.
Houden zo!
Age is mind over matter, if you don\'t mind is doesn\'t matter
woensdag 22 juli 2009 om 22:04
Mijn vriendin heeft gebeld!
Ze is afgelopen maandag uitgebreid onderzocht, en ze hebben geen afwijkingen aan haar hart kunnen vinden. Maandagavond mocht ze al naar huis.
Ze was zo moe, dat ze het nog niet eerder had kunnen opbrengen om mij te bellen.
Ze was blij met mijn steun, dus het is goed dat ik het gedaan heb zoals ik het gedaan heb.
Wel krijgt ze over een maand nogmaals onderzoeken in het ziekenhuis, omdat de artsen het zekere voor het onzekere willen nemen, en nogmaals willen controleren of het klopt dat er geen afwijkingen zijn. Goed lijkt me!
Ik ben dus erg opgelucht!
Maar wat wil het toeval..... vandaag een collega in het ziekenhuis opgenomen met hartklachten. En dit is zeker ernstiger, want hij heeft een paar maanden terug zijn tweede hartoperatie gehad (een jaar geleden de eerste), en heeft nu weer klachten.
Gelukkig houdt zijn vrouw ons goed op de hoogte, dus hierbij geen gissen en onzekerheden.
Ze is afgelopen maandag uitgebreid onderzocht, en ze hebben geen afwijkingen aan haar hart kunnen vinden. Maandagavond mocht ze al naar huis.
Ze was zo moe, dat ze het nog niet eerder had kunnen opbrengen om mij te bellen.
Ze was blij met mijn steun, dus het is goed dat ik het gedaan heb zoals ik het gedaan heb.
Wel krijgt ze over een maand nogmaals onderzoeken in het ziekenhuis, omdat de artsen het zekere voor het onzekere willen nemen, en nogmaals willen controleren of het klopt dat er geen afwijkingen zijn. Goed lijkt me!
Ik ben dus erg opgelucht!
Maar wat wil het toeval..... vandaag een collega in het ziekenhuis opgenomen met hartklachten. En dit is zeker ernstiger, want hij heeft een paar maanden terug zijn tweede hartoperatie gehad (een jaar geleden de eerste), en heeft nu weer klachten.
Gelukkig houdt zijn vrouw ons goed op de hoogte, dus hierbij geen gissen en onzekerheden.
woensdag 22 juli 2009 om 22:12
Ik wilde deze in het nieuw is het wat topic plaatsen, maar ik wilde geen verwarring veroorzaken gezien we het hadden op kip in een braadzak.
Van Harte miss C!
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
woensdag 22 juli 2009 om 23:38
quote:Verana schreef op 22 juli 2009 @ 22:04:
Mijn vriendin heeft gebeld!
Ze is afgelopen maandag uitgebreid onderzocht, en ze hebben geen afwijkingen aan haar hart kunnen vinden. Maandagavond mocht ze al naar huis.
Ze was zo moe, dat ze het nog niet eerder had kunnen opbrengen om mij te bellen.
Ze was blij met mijn steun, dus het is goed dat ik het gedaan heb zoals ik het gedaan heb.
Wel krijgt ze over een maand nogmaals onderzoeken in het ziekenhuis, omdat de artsen het zekere voor het onzekere willen nemen, en nogmaals willen controleren of het klopt dat er geen afwijkingen zijn. Goed lijkt me!
Ik ben dus erg opgelucht!
Maar wat wil het toeval..... vandaag een collega in het ziekenhuis opgenomen met hartklachten. En dit is zeker ernstiger, want hij heeft een paar maanden terug zijn tweede hartoperatie gehad (een jaar geleden de eerste), en heeft nu weer klachten.
Gelukkig houdt zijn vrouw ons goed op de hoogte, dus hierbij geen gissen en onzekerheden.
Nou dat is fijn om te horen voor je vriendin, maar tegelijkertijd ook gelijk weer zo wrang met de collega.
Als de vriendin niet zo 'contacterig' is, kun je bijv.tegen de tijd dat ze weer naar het ziekenhuis moet haar een opbeurend kaartje sturen dat je vertrouwt in een goede afloop. Of dat je haar daarna een positief berichtje stuurt?
Mijn vriendin heeft gebeld!
Ze is afgelopen maandag uitgebreid onderzocht, en ze hebben geen afwijkingen aan haar hart kunnen vinden. Maandagavond mocht ze al naar huis.
Ze was zo moe, dat ze het nog niet eerder had kunnen opbrengen om mij te bellen.
Ze was blij met mijn steun, dus het is goed dat ik het gedaan heb zoals ik het gedaan heb.
Wel krijgt ze over een maand nogmaals onderzoeken in het ziekenhuis, omdat de artsen het zekere voor het onzekere willen nemen, en nogmaals willen controleren of het klopt dat er geen afwijkingen zijn. Goed lijkt me!
Ik ben dus erg opgelucht!
Maar wat wil het toeval..... vandaag een collega in het ziekenhuis opgenomen met hartklachten. En dit is zeker ernstiger, want hij heeft een paar maanden terug zijn tweede hartoperatie gehad (een jaar geleden de eerste), en heeft nu weer klachten.
Gelukkig houdt zijn vrouw ons goed op de hoogte, dus hierbij geen gissen en onzekerheden.
Nou dat is fijn om te horen voor je vriendin, maar tegelijkertijd ook gelijk weer zo wrang met de collega.
Als de vriendin niet zo 'contacterig' is, kun je bijv.tegen de tijd dat ze weer naar het ziekenhuis moet haar een opbeurend kaartje sturen dat je vertrouwt in een goede afloop. Of dat je haar daarna een positief berichtje stuurt?
donderdag 23 juli 2009 om 08:01
Mijn allereerste posting hier op het Viva-forum was ergens in het najaar van 2006. Toen heb ik enorm mijn hart zitten uitstorten omdat ik net gedumpt was door mijn vriendin, na meer dan tien jaar. Toen kreeg ik allemaal hele lieve reacties van de dames hier. Dat was heel erg fijn.
Vervolgens raakte ik op de sexpijler verzeild en postte ik daar spontaan een stomend sexverhaal (dat mocht toen nog). Dat sloeg echt in als een bom; ik raakte er kennelijk een snaar mee. Kreeg ik meteen een hele rits mailtjes van dames die me beter wilden leren kennen en soms heel rechtstreeks op een date aanstuurden...
Serieus: wel zes of zeven rechtstreekse date-verzoeken. Deed me goed, want ik voelde me de eenzaamste en minst gewilde man van de hele wereld. Maar ik was om eerlijk te zijn helemaal niet op dates uit. Daar was ik totaal niet aan toe, toen. Ik kón het niet eens.
Er kwamen trouwens ook twee mailtjes van mannelijke forummers, die op het forum hadden gezien dat ik ineens het snoepje van de week was. Die gingen vragen hoe ik dat toch deed. Eentje zei dat hij voortdurend dames mailde, en aanstuurde op sexdates, maar dat het hem nooit lukte. Hahaha, sociaal gehandicapte malloot... Hij vroeg ook of ik al eens een Viva-meisje het bed in had gekregen.
Toen ik vervolgens een tijdje wegbleef van het forum, kreeg ik bezorgde mailtjes van Viva-dames: Lad, wat is er? Gaat het wel goed met je?
Ook dát was heel lief.
Dat ik weinig meer op het forum kwam, had juist te maken met het feit dat het weer goed met me ging: nieuwe liefde tegen gekomen, etc. Ik ben wel een jaar weggeweest, denk ik. Toen ik terug kwam, bleken veel van de liefste dames ook vertrokken. De sexpijler was min of meer schoongeveegd (razzia?) en bijna iedereen was vertrokken; ik lees er nu nauwelijks nog iets.
Wat de rest van het forum betreft: er zitten een paar onvervalste chagrijnen tussen, een paar dames die het duidelijk moeilijk hebben met zichzelf (maar dat was vroeger niet anders) en een paar moekes die denken dat ze de baas zijn, maar ik heb ook al weer favorieten, vrouwen van wie ik gewoon wéét ik dat ik ze in het echt ook heel leuk zou vinden om mee te praten.
Tot de harde kern ga ik niet meer horen. In mijn eerste halfjaar als single wist ik me met mezelf geen raad en zat ik de halve dag hier. Nu wip ik af en toe eens langs en reageer ik hier en daar eens wat. Ik forum niet meer heel intensief en hoor dus niet meer tot de incrowd; hoeft ook niet.
Vervolgens raakte ik op de sexpijler verzeild en postte ik daar spontaan een stomend sexverhaal (dat mocht toen nog). Dat sloeg echt in als een bom; ik raakte er kennelijk een snaar mee. Kreeg ik meteen een hele rits mailtjes van dames die me beter wilden leren kennen en soms heel rechtstreeks op een date aanstuurden...
Serieus: wel zes of zeven rechtstreekse date-verzoeken. Deed me goed, want ik voelde me de eenzaamste en minst gewilde man van de hele wereld. Maar ik was om eerlijk te zijn helemaal niet op dates uit. Daar was ik totaal niet aan toe, toen. Ik kón het niet eens.
Er kwamen trouwens ook twee mailtjes van mannelijke forummers, die op het forum hadden gezien dat ik ineens het snoepje van de week was. Die gingen vragen hoe ik dat toch deed. Eentje zei dat hij voortdurend dames mailde, en aanstuurde op sexdates, maar dat het hem nooit lukte. Hahaha, sociaal gehandicapte malloot... Hij vroeg ook of ik al eens een Viva-meisje het bed in had gekregen.
Toen ik vervolgens een tijdje wegbleef van het forum, kreeg ik bezorgde mailtjes van Viva-dames: Lad, wat is er? Gaat het wel goed met je?
Ook dát was heel lief.
Dat ik weinig meer op het forum kwam, had juist te maken met het feit dat het weer goed met me ging: nieuwe liefde tegen gekomen, etc. Ik ben wel een jaar weggeweest, denk ik. Toen ik terug kwam, bleken veel van de liefste dames ook vertrokken. De sexpijler was min of meer schoongeveegd (razzia?) en bijna iedereen was vertrokken; ik lees er nu nauwelijks nog iets.
Wat de rest van het forum betreft: er zitten een paar onvervalste chagrijnen tussen, een paar dames die het duidelijk moeilijk hebben met zichzelf (maar dat was vroeger niet anders) en een paar moekes die denken dat ze de baas zijn, maar ik heb ook al weer favorieten, vrouwen van wie ik gewoon wéét ik dat ik ze in het echt ook heel leuk zou vinden om mee te praten.
Tot de harde kern ga ik niet meer horen. In mijn eerste halfjaar als single wist ik me met mezelf geen raad en zat ik de halve dag hier. Nu wip ik af en toe eens langs en reageer ik hier en daar eens wat. Ik forum niet meer heel intensief en hoor dus niet meer tot de incrowd; hoeft ook niet.
