Relaties
alle pijlers
De oma van mijn man
maandag 5 november 2018 om 21:22
Hallo allemaal,
Ik wil even mijn hart luchten en misschien heeft er iemand advies voor mij.
De oma van mijn man is sinds enkele jaren alleen. De band was nooit zo dik maar toen hij nog thuis woonde kwam ze vaak langs en zag hij haar ook.
Sinds wij samen wonen is het altijd moeilijk moeilijk. Als we willen langs komen past het haar nooit, maar ze komt ook niet met een tegenvoorstel. Het is altijd lastig of moeilijk. Ter verduidelijking: ze heeft een auto, fietst met gemak 100 km per dag en is prima bij de tijd. Als we haar dan wel zien op een verjaardag bijvoorbeeld heeft ze bijna geen aandacht voor mijn man. Alleen als er iets negatiefs is dan wil ze daar wel over praten en het uitvergroten. Dat is ook als iemand iets heel goeds heeft gedaan, maar dan op zo'n manier van: goh piet is zo slim, en jij niet.
Nou zou je denken: prima, laat het contact gewoon zo en zie elkaar op verjaardagen. Maar: we horen nu wel via schoonouders dat ze klaagt dat we nooit aandacht voor haar hebben of langs komen.
Hoe dan? Ik irriteer me daar medogenloos aan. We wonen maar 20 minuten bij elkaar vandaan dus de afstand is het ook niet.
Is dit een oude mensen ding? Draait de wereld niet genoeg om haar of moet ik het gewoon laten gaan?
Ze is vorig jaar ook niet op zijn en mijn verjaardag geweest omdat er iets belangrijkers was met de kerk of iets. Is maanden later een keer geweest. Wij voelen ons dus ook totaal geen prioriteit.
Ik wil even mijn hart luchten en misschien heeft er iemand advies voor mij.
De oma van mijn man is sinds enkele jaren alleen. De band was nooit zo dik maar toen hij nog thuis woonde kwam ze vaak langs en zag hij haar ook.
Sinds wij samen wonen is het altijd moeilijk moeilijk. Als we willen langs komen past het haar nooit, maar ze komt ook niet met een tegenvoorstel. Het is altijd lastig of moeilijk. Ter verduidelijking: ze heeft een auto, fietst met gemak 100 km per dag en is prima bij de tijd. Als we haar dan wel zien op een verjaardag bijvoorbeeld heeft ze bijna geen aandacht voor mijn man. Alleen als er iets negatiefs is dan wil ze daar wel over praten en het uitvergroten. Dat is ook als iemand iets heel goeds heeft gedaan, maar dan op zo'n manier van: goh piet is zo slim, en jij niet.
Nou zou je denken: prima, laat het contact gewoon zo en zie elkaar op verjaardagen. Maar: we horen nu wel via schoonouders dat ze klaagt dat we nooit aandacht voor haar hebben of langs komen.
Hoe dan? Ik irriteer me daar medogenloos aan. We wonen maar 20 minuten bij elkaar vandaan dus de afstand is het ook niet.
Is dit een oude mensen ding? Draait de wereld niet genoeg om haar of moet ik het gewoon laten gaan?
Ze is vorig jaar ook niet op zijn en mijn verjaardag geweest omdat er iets belangrijkers was met de kerk of iets. Is maanden later een keer geweest. Wij voelen ons dus ook totaal geen prioriteit.
Onze tijd is nu.
dinsdag 6 november 2018 om 08:07
Een onderdeel van volwassen worden is beseffen dat andere volwassenen niet altijd goed zijn of gelijk hebben. Ook oma's en opa's niet.
Als jullie oprecht je best doen, heb je niets op je lullig over te voelen. Je schoonouders moeten verstandig genoeg zijn om geen partij te kiezen, en een grotere afstand te scheppen.
En laat het los.
Als jullie oprecht je best doen, heb je niets op je lullig over te voelen. Je schoonouders moeten verstandig genoeg zijn om geen partij te kiezen, en een grotere afstand te scheppen.
En laat het los.
Those who don’t believe in magic will never find it
dinsdag 6 november 2018 om 22:59
Wintertime16 schreef: ↑06-11-2018 06:24TO is 24 dus misschien is oma pas 64 (of nog jonger als oma+moeder heel jong kinderen hebben gekregen).
Ik moet zeggen dat ik vanaf 0 al geen zin had in elke dag zulke afstanden fietsen.
woensdag 7 november 2018 om 05:55
Mijn tante van 61 fietst zeker nog met gemak 150 km per dag. En met haar nog veel meer van die gekkies. Ook begin 70.
donderdag 8 november 2018 om 10:49