Dillema...
zaterdag 14 juli 2012 om 10:17
Ik zit met een dilemma... sinds een aantal maanden heeft mijn dochter, 19, een relatie met een jongeman van 33. Mijn dochter woont nog thuis, werkt niet, gaat niet naar school en is moeilijk vooruit te branden, ze gaat naar een psychiater omdat ik vermoed dat zij depressief is. Mijn "schoonzoon" vindt dit maar onzin, als ze "gewoon" gaat werken is er niets aan de hand vindt hij. Hij heeft een uitgesproken mening over veel dingen, logisch als je 33 bent, gescheiden en al een kind hebt. Door zijn scheiding woont hij tijdelijk bij zijn ouders. Hij heeft een goede baan en betaald zijn moeder kostgeld. Gemiddeld is hij zo'n 4x per week bij mijn dochter, bij mij dus, dan eet hij mee, slaapt hij hier etc. Ongemerkt brengt dit voor mij extra kosten met zich mee. Mijn dochter vindt dit onzin, waar drie eten kunnen er ook vier eten vindt zij. Zij betaalt mij niets, want ze heeft geen inkomen. Ik zit er financieel zeer belabberd bij. Verder komt mij schoonzoon 9 van de 10 keer aanzetten met een fles wijn en dat nou net in een periode waarin ik voor mezelf zeg, ik ga even iets minderen, dus geen wijn meer bij mijn eten etc. Daarnaast merk ik dat mijn dochter steeds meer gaat drinken. Zij slikt nu antidepressieva en mag dus helemaal niet drinken, maar mijn schoonzoon vindt het dus onzin, ook die pillen. Het is echt een hele aardige jongen, daar gaat het niet om, maar ik zit toch met een onderbuikgevoel.
Hoe kaart ik dit aan? Moet ik het uberhaupt aankaarten? Hij is aan de ene kant veel verder dan mijn dochter en aan de andere kant is hij ook best nog heel onvolwassen. Als hij een principe inneemt, dan wijkt hij daar niet van af. Als hij langskomt, zie ik mijn dochter opbloeien, en dat wil haar dan ook weer niet ontnemen.
Wat zou ik kunnen doen in deze situatie?
Hoe kaart ik dit aan? Moet ik het uberhaupt aankaarten? Hij is aan de ene kant veel verder dan mijn dochter en aan de andere kant is hij ook best nog heel onvolwassen. Als hij een principe inneemt, dan wijkt hij daar niet van af. Als hij langskomt, zie ik mijn dochter opbloeien, en dat wil haar dan ook weer niet ontnemen.
Wat zou ik kunnen doen in deze situatie?
zaterdag 14 juli 2012 om 12:27
Ik zou open kaart spelen. Ga met z'n drietjes om de tafel en geef aan dat je het gezellig vindt dat hij komt maar dat je het financieel niet breed hebt. Geef aan dat hij mag komen maar dat hij wel bij moet dragen in de kosten als hij zo'n 4 dagen bij jou in huis slaapt en mee eet. Van iemand van 33 mag je toch wel verwachten dat hij dit begrijpt. Het is jouw huis; jij mag regels stellen.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het raar vindt dat iemand zich zo vrij gedraagt in jouw huis en jou dan niet eens een glaasje wijn aanbiedt. Ik zou het niet pikken.
En wat is dat allemaal met je dochter? Ze is 19 jaar en je zegt dat die situatie zo al 5 jaar is? Is het niet eens tijd om haar bij haar vodden te pakken? Ik heb ook in een depressie gezeten maar dat is geen excuus om de hele dag thuis te zitten en te teren op je moeders geld. Ze gaat nu naar een psychiater? Helpt dat?
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het raar vindt dat iemand zich zo vrij gedraagt in jouw huis en jou dan niet eens een glaasje wijn aanbiedt. Ik zou het niet pikken.
En wat is dat allemaal met je dochter? Ze is 19 jaar en je zegt dat die situatie zo al 5 jaar is? Is het niet eens tijd om haar bij haar vodden te pakken? Ik heb ook in een depressie gezeten maar dat is geen excuus om de hele dag thuis te zitten en te teren op je moeders geld. Ze gaat nu naar een psychiater? Helpt dat?
zaterdag 14 juli 2012 om 12:44
Ik heb ook in een depressie gezeten en het helpt juist om jezelf nuttig te voelen! Overigens moet je jezelf ook afvragen of jouw lakse houding haar ook niet gevormd heeft en op zijn minst de depressie helpt in stand te houden op dit moment.
Dit zeg ik niet om je schuldig te laten voelen maar omdat ik hoop dat het tot je doordringt dat een moeder die geen leiding geeft slecht voor de ontwikkeling van een kind kan zijn. Je kan nu nog bijsturen maar dan moet je jezelf bij de kladden grijpen! Als grenzen aangeven zo'n grote issue voor je is zou je misschien zelf eens naar therapie moeten kijken.
Ook om jezelf wat handvatten te geven hoe met je dochters depressie om te gaan. Een psycholoog weet je dat beter te vertellen dan jij zelf kan bedenken.
Dit zeg ik niet om je schuldig te laten voelen maar omdat ik hoop dat het tot je doordringt dat een moeder die geen leiding geeft slecht voor de ontwikkeling van een kind kan zijn. Je kan nu nog bijsturen maar dan moet je jezelf bij de kladden grijpen! Als grenzen aangeven zo'n grote issue voor je is zou je misschien zelf eens naar therapie moeten kijken.
Ook om jezelf wat handvatten te geven hoe met je dochters depressie om te gaan. Een psycholoog weet je dat beter te vertellen dan jij zelf kan bedenken.
zaterdag 14 juli 2012 om 12:58
Ik denk dat je moet voorkomen dat het gesprek te vrijblijvende resultaten oplevert. Dus verbindt hier ook consequenties aan en voer deze uit.
Je kan bijvoorbeeld stellen dat de jongen meebetaald als hij meer dan 2x per week bij je eet. Betaald hij niet dan komt er geen eten voor hem op tafel.
Voor wijn kan je stellen dat alleen in het weekend wijn wordt gedronken. Doet hij dit doordeweeks dan giet je de fles leeg. De toelichting kan zijn dat je dochter met haar medicijnen geen alcohl mag en ook niet in de verleiding dient te komen.
Je dochter dient haar bijdrage te leveren. Zowel financieel als fysiek aan het huishouden. Verbindt ook hier consequenties aan als ze geen brijdrage levert, was bijvoorbeeld haar kleding niet meer, koop geen schoonheidsproducten, kleding e.d voor haar. Voorzie alleen nog in de basisbehoeften.
Heeft je dochter inkomsten?
Maar vooral, wordt zelf sterker. Kom voor jezelf op en stel grenzen. Jouw huis, jouw grenzen. Dat zal niet zonder slag of stoot gaan, de kunst is niet toe te geven om de lieve vrede te bewaren.
Je kan bijvoorbeeld stellen dat de jongen meebetaald als hij meer dan 2x per week bij je eet. Betaald hij niet dan komt er geen eten voor hem op tafel.
Voor wijn kan je stellen dat alleen in het weekend wijn wordt gedronken. Doet hij dit doordeweeks dan giet je de fles leeg. De toelichting kan zijn dat je dochter met haar medicijnen geen alcohl mag en ook niet in de verleiding dient te komen.
Je dochter dient haar bijdrage te leveren. Zowel financieel als fysiek aan het huishouden. Verbindt ook hier consequenties aan als ze geen brijdrage levert, was bijvoorbeeld haar kleding niet meer, koop geen schoonheidsproducten, kleding e.d voor haar. Voorzie alleen nog in de basisbehoeften.
Heeft je dochter inkomsten?
Maar vooral, wordt zelf sterker. Kom voor jezelf op en stel grenzen. Jouw huis, jouw grenzen. Dat zal niet zonder slag of stoot gaan, de kunst is niet toe te geven om de lieve vrede te bewaren.
zaterdag 14 juli 2012 om 13:16
Ik ga je niet vertellen wat je met je dochter moet doen. Jij kent haar al 19 jaar. Jij weet wat je aan haar hebt, of niet. Jij weet of ze haar verantwoording neemt, of niet. Of zij haar beloftes nakomt, of niet. Of zij jou respecteert als haar moeder, of niet.
Maar als deze man eenmaal over jouw drempel is gestapt, en jouw huis als de zijne gaat beschouwen, dan zit jij heel diep in de problemen. En dat weet jij ook. Geef hem niet meer invloed op jouw dochter en jouw leven, dan hij nu al heeft. Ik zou het mee-eten beperken tot 1x per week en als hij jouw dochter wil zien, dan komt hij haar maar ophalen. Maar houd hem zoveel mogelijk uit je huis. De man is 33 jaar en heeft in jouw huis niets te zoeken.
Maar als deze man eenmaal over jouw drempel is gestapt, en jouw huis als de zijne gaat beschouwen, dan zit jij heel diep in de problemen. En dat weet jij ook. Geef hem niet meer invloed op jouw dochter en jouw leven, dan hij nu al heeft. Ik zou het mee-eten beperken tot 1x per week en als hij jouw dochter wil zien, dan komt hij haar maar ophalen. Maar houd hem zoveel mogelijk uit je huis. De man is 33 jaar en heeft in jouw huis niets te zoeken.