En nu?
zondag 17 juni 2012 om 17:22
Ah, kon geen pijler kiezen, maar toch maar deze gekozen. Ik geloof dat ik al wel weet wat ik moet doen, maar moet het toch even van me afschrijven. Wellicht heeft iemand nog een zinnige toevoeging.
Mijn vriend en ik zijn anderhalfjaar bij elkaar. Om onduidelijke redenen hebben we in de tijd geen seks gehad omdat dat bij hem niet 'lukte'. Dit was bij andere vrouwen geen probleem.
Nu kan hij het eindelijk wel opbrengen, en daar ben ik ook heel blij mee. Maar ik zit zelf heel erg slecht in mijn vel. Heb last van paniekaanvallen en hele grote onrust in mijn hoofd. We hebben nu een aantal keer geprobeerd seks te hebben., maar als het moment daar is, lukt het gewoon niet. Ik ben te gespannen, kan me niet overgeven en denkt te veel na. De eerste keer kon ik het van mezelf begrijpen, omdat er na anderhalf jaar natuurlijk veel druk op ligt. Maar het blijft zo, en dit is voor mij onbekend.
Door deze ontwikkelingen is er erg veel spanning en hebben we ook besloten elkaar een tijdje niet te zien. Hij kan wel leven met het feit dat ik het nog even 'niet kan' maar hij denkt dat het een teken van mijn lichaam is om aan te geven dat ik me schijnbaar toch niet helemaal goed voel in deze relatie. Dit ben ik met hem eens, maar door alle onrust in mijn hoofd kan ik de 'echte oorzaak' niet vinden.
Zucht, ik voel me echt heel verdrietig. Is er misschien iemand die dit enigszins herkent?
Mijn vriend en ik zijn anderhalfjaar bij elkaar. Om onduidelijke redenen hebben we in de tijd geen seks gehad omdat dat bij hem niet 'lukte'. Dit was bij andere vrouwen geen probleem.
Nu kan hij het eindelijk wel opbrengen, en daar ben ik ook heel blij mee. Maar ik zit zelf heel erg slecht in mijn vel. Heb last van paniekaanvallen en hele grote onrust in mijn hoofd. We hebben nu een aantal keer geprobeerd seks te hebben., maar als het moment daar is, lukt het gewoon niet. Ik ben te gespannen, kan me niet overgeven en denkt te veel na. De eerste keer kon ik het van mezelf begrijpen, omdat er na anderhalf jaar natuurlijk veel druk op ligt. Maar het blijft zo, en dit is voor mij onbekend.
Door deze ontwikkelingen is er erg veel spanning en hebben we ook besloten elkaar een tijdje niet te zien. Hij kan wel leven met het feit dat ik het nog even 'niet kan' maar hij denkt dat het een teken van mijn lichaam is om aan te geven dat ik me schijnbaar toch niet helemaal goed voel in deze relatie. Dit ben ik met hem eens, maar door alle onrust in mijn hoofd kan ik de 'echte oorzaak' niet vinden.
Zucht, ik voel me echt heel verdrietig. Is er misschien iemand die dit enigszins herkent?
meer brood is minder hap