Relaties
alle pijlers
En nu?
zaterdag 15 september 2018 om 19:26
Ik zou jullie steun en advies op dit moment goed kunnen gebruiken.
Ik ben bijna een jaar geleden getrouwd met de liefde van mijn leven. We zijn al 14 jaar samen en hebben een zoontje van 2 jaar.
Afgelopen jaar is erg zwaar geweest voor ons als gezin. We hebben een aantal tegenslagen gehad. Klap op de vuurpijl raakte ik overspannen (door opstapeling van de gebeurtenissen). Het jaar stond in het kader van overleven. Sinds een aantal maanden heb ik eindelijk het gevoel dat we weer de goede kant op gaan. De nare gebeurtenissen heb ik langzaam een plek kunnen geven en ik dacht mijn man ook.
Mijn man was altijd de stabiele factor, maar hij zit de laatste tijd niet lekker in zijn vel. Ik dacht dat dat vooral kwam door zijn werk (zijn leidinggevende is een hork). Nu ik terug kijk naïef van mij om te denken dat dat het probleem was. Deze week kwam het er pas echt uit. Hij is ongelukkig en dat komt door mij. Hij weet niet of hij nog wel verder met mij wil.
Ik dacht dat onze relatie goed en sterk was, dat we alles samen aan konden. Hij geeft aan eenzaam te zijn en mijn steun niet te hebben gehad. Ik heb het afgelopen jaar hem gesteund waar ik kon. Ik ben me ervan bewust dat mijn gezondheid extra zwaar voor hem is geweest. Ik heb geprobeerd om hem hier zo min mogelijk mee te belasten. Ik heb hem gevraagd of hij er samen met mij uit wil komen. Hij zegt het niet te weten en staat ook niet open voor relatietherapie.
Ik voel me zo schuldig dat ik er niet genoeg voor hem ben geweest en dat ik zijn signalen heb gemist. Ik voel me een egoïst, omdat ik zo hard aan het vechten was voor mijn eigen herstel en hem daarbij te weinig heb gezien en mijn moederhart breekt bij het idee dat onze zoon op moet groeien met gescheiden ouders.
Hij heeft heel wat kwetsende dingen gezegd. Ik ben afwisselend verdrietig, boos en voel me leeg. Ik wil hem niet kwijt en moet hem de ruimte geven om na te denken. Wat ik het beste kan doen en hoe ik dat moet doen weet ik niet. Hij weet het ook niet.
Heeft iemand advies hoe nu verder?
Ik ben bijna een jaar geleden getrouwd met de liefde van mijn leven. We zijn al 14 jaar samen en hebben een zoontje van 2 jaar.
Afgelopen jaar is erg zwaar geweest voor ons als gezin. We hebben een aantal tegenslagen gehad. Klap op de vuurpijl raakte ik overspannen (door opstapeling van de gebeurtenissen). Het jaar stond in het kader van overleven. Sinds een aantal maanden heb ik eindelijk het gevoel dat we weer de goede kant op gaan. De nare gebeurtenissen heb ik langzaam een plek kunnen geven en ik dacht mijn man ook.
Mijn man was altijd de stabiele factor, maar hij zit de laatste tijd niet lekker in zijn vel. Ik dacht dat dat vooral kwam door zijn werk (zijn leidinggevende is een hork). Nu ik terug kijk naïef van mij om te denken dat dat het probleem was. Deze week kwam het er pas echt uit. Hij is ongelukkig en dat komt door mij. Hij weet niet of hij nog wel verder met mij wil.
Ik dacht dat onze relatie goed en sterk was, dat we alles samen aan konden. Hij geeft aan eenzaam te zijn en mijn steun niet te hebben gehad. Ik heb het afgelopen jaar hem gesteund waar ik kon. Ik ben me ervan bewust dat mijn gezondheid extra zwaar voor hem is geweest. Ik heb geprobeerd om hem hier zo min mogelijk mee te belasten. Ik heb hem gevraagd of hij er samen met mij uit wil komen. Hij zegt het niet te weten en staat ook niet open voor relatietherapie.
Ik voel me zo schuldig dat ik er niet genoeg voor hem ben geweest en dat ik zijn signalen heb gemist. Ik voel me een egoïst, omdat ik zo hard aan het vechten was voor mijn eigen herstel en hem daarbij te weinig heb gezien en mijn moederhart breekt bij het idee dat onze zoon op moet groeien met gescheiden ouders.
Hij heeft heel wat kwetsende dingen gezegd. Ik ben afwisselend verdrietig, boos en voel me leeg. Ik wil hem niet kwijt en moet hem de ruimte geven om na te denken. Wat ik het beste kan doen en hoe ik dat moet doen weet ik niet. Hij weet het ook niet.
Heeft iemand advies hoe nu verder?
The pen is mightier than the sword
woensdag 26 september 2018 om 17:51
Ze kan natuurlijk ook het huis wat extra goed poetsen nu, zijn favoriete maaltijd iedere avond bereiden, zijn kuiten masseren en heel erg hopen dat hij zijn gevoelens weer terug vindt en bij TO wil blijven. Schaad haar zelfvertrouwen natuurlijk totaal niet en ze zit meteen beter in haar vel.Lucifer2018 schreef: ↑26-09-2018 16:34Ja leuk een hotel. Ga je zo van genieten nu.
En dat ene nachtje voor zijn eigen kind zorgen voelt natuurlijk hetzelfde als dat elke nacht te doen. En horoor ook als hij dat zelf en alleen moet doen.
Ik zou meteen een maandje gaan.
Dan voelt hij pas hoe erg zorgen voor zijn eigen is. En wil hij vast per se bij TO blijven. Goede reden ook.
woensdag 26 september 2018 om 18:57
Praktische dingen kun je tezijnertijd regelen. Of onderzoek nu alvast wat als je daar rustiger van wordt.pennenbakje schreef: ↑26-09-2018 12:33Hoe moet ik dat nou allemaal alleen doen? Wat moet ik tegen mijn zoon zeggen nu en als hij later groter is en vragen heeft? Wat zullen anderen ervan zeggen? Ik schaam me kapot! Moet ik zelf de pleister er maar afrukken of moet ik als een volgzaam vrouwtje wachten totdat hij een beslissing heeft genomen? Ik heb veel moeite met die onzekerheid. Alles staat nu stil en ik zit maar te wachtten en op wat? Wat als hij er nog wel uit wil komen? Heeft hij dan niet al teveel kapot gemaakt bij mij? Wil ik dan nog wel?
Als hij geen beslissing neemt en jij hebt er genoeg van, dan hak jij de knoop door. Dat mag.
En wat anderen zullen denken en vinden dat moeten ze maar fijn denken en vinden. Jij hoeft je niet te schamen voor iets wat buiten jouw invloed ligt. En het komt wel vaker voor, dus zullen niet veel mensen er wat geks van denken.
Zorg voor jezelf en je kind en doe wat jouzelf het beste lijkt. Als die vent van jou de bloemetjes buiten wil zetten en jij wil dat niet zien, gaat hij maar weg.
Tenzij je vindt dat je kind toe is aan wat kwaliteitstijd met papa. Dan ga jij even erop uit.
woensdag 26 september 2018 om 20:17
Inderdaad net zo debiel gedoe.PotjePindakaas schreef: ↑26-09-2018 17:51Ze kan natuurlijk ook het huis wat extra goed poetsen nu, zijn favoriete maaltijd iedere avond bereiden, zijn kuiten masseren en heel erg hopen dat hij zijn gevoelens weer terug vindt en bij TO wil blijven. Schaad haar zelfvertrouwen natuurlijk totaal niet en ze zit meteen beter in haar vel.
Doe wat goed voelt voor jezelf TO.
IPV dit soort bijzondere denkwijzes ( als ik dit of dat wel of niet doe dan wil hij me wel houden) te laten bepalen wat je gaat doen.
