Relaties
alle pijlers
Feeling down:S
donderdag 24 maart 2011 om 11:46
Hey allemaal,
Na de issue besproken in een andere topic(wat ik wegens iets teveel prive info heb laten verwijderen) is er nog iets aan de hand...
Ik heb al een tijdje met mijn vriend(en daarvoor een aantal maandjes gedate) maar ik kan niet bij hem thuiskomen....
Nu heb ik gevraagd hoe dit komt en waar dit vandaan komt en het schijnt dat ze bij hem thuis denken dat Nederlandse meisjes maar tijdelijk zijn....dat we toch wel weggaan...
En nu heeft hij vroeger ook wel nederlandse vriendinnen gehad, die relaties zijn overgegaan(kan gebeuren, maar in iedere bevolkingsgroep denk ik dan zo:S). Deze had hij wel voorgesteld thuis...en nu denken ze daar dus: Zie je wel we zeiden het toch: Nederlandse meiden zijn maar tijdelijk.
En nu...nu heeft hij met mij...en wil hij die confrontatie dus niet nog een x aangaan. In ieder geval voorlopig nog een hele lange tijd niet.
En dat maakt mij verdrietig, want andere partners van de familie zijn wel welkom....
En nu gaan we samen op vakantie over een aantal maanden...wat gaat hij dan zeggen?
Ik voel me een soort van minder waard, omdat ik Nederlands ben.. En er tot op heden nog niet eerlijk word uitgekomen voor onze relatie.
Hoe kan ik dit het beste aanpakken? Ik weet dat mijn vriend deze gedachtes niet heeft. Hij denkt wel dat een relatie met een Nederlandse voor eeuwig kan zijn. Dat is natuurlijk heel fijn, maar ik leid ergens toch wel onder die druk die ik voel door zijn familie.
Liefs en alvast bedankt
Na de issue besproken in een andere topic(wat ik wegens iets teveel prive info heb laten verwijderen) is er nog iets aan de hand...
Ik heb al een tijdje met mijn vriend(en daarvoor een aantal maandjes gedate) maar ik kan niet bij hem thuiskomen....
Nu heb ik gevraagd hoe dit komt en waar dit vandaan komt en het schijnt dat ze bij hem thuis denken dat Nederlandse meisjes maar tijdelijk zijn....dat we toch wel weggaan...
En nu heeft hij vroeger ook wel nederlandse vriendinnen gehad, die relaties zijn overgegaan(kan gebeuren, maar in iedere bevolkingsgroep denk ik dan zo:S). Deze had hij wel voorgesteld thuis...en nu denken ze daar dus: Zie je wel we zeiden het toch: Nederlandse meiden zijn maar tijdelijk.
En nu...nu heeft hij met mij...en wil hij die confrontatie dus niet nog een x aangaan. In ieder geval voorlopig nog een hele lange tijd niet.
En dat maakt mij verdrietig, want andere partners van de familie zijn wel welkom....
En nu gaan we samen op vakantie over een aantal maanden...wat gaat hij dan zeggen?
Ik voel me een soort van minder waard, omdat ik Nederlands ben.. En er tot op heden nog niet eerlijk word uitgekomen voor onze relatie.
Hoe kan ik dit het beste aanpakken? Ik weet dat mijn vriend deze gedachtes niet heeft. Hij denkt wel dat een relatie met een Nederlandse voor eeuwig kan zijn. Dat is natuurlijk heel fijn, maar ik leid ergens toch wel onder die druk die ik voel door zijn familie.
Liefs en alvast bedankt
donderdag 24 maart 2011 om 12:01
Het is vooral het stiekeme waar ik niet tegen kan...
Maar ik wil gewoon dat ze het weten. En wat ze er dan vervolgens van vinden is hun probleem.
Overigens heb ik zn broers en hun vriendinnen/vrouw wel ontmoet. Deze zijn heel open een aardig en gastvrij naar mij toe. Nodigen me met regelmaat uit.
Het is meer de ouderen uit de familie (ouders etc.)
Maar ik wil gewoon dat ze het weten. En wat ze er dan vervolgens van vinden is hun probleem.
Overigens heb ik zn broers en hun vriendinnen/vrouw wel ontmoet. Deze zijn heel open een aardig en gastvrij naar mij toe. Nodigen me met regelmaat uit.
Het is meer de ouderen uit de familie (ouders etc.)
donderdag 24 maart 2011 om 12:24
7 maanden is in onze cultuur een lange tijd. Maar dat wil niet zeggen dat hij er ook zo over denkt. Ik zie het in mijn omgeving (bij vriendinnen en kennissen) familie gaat altijd voor. Dus ook al wil jij zijn ouders ontmoeten als hij zich er niet goed overvoelt of zijn ouders gaat het niet door. Je kan hem voor het blok zetten, maar ben bang dat je aan het kortste eind gaat trekken. Je kan hem ook een ultimatum geven, maar of dat werkt weet ik ook niet. Wat vind hij een mooie tijd om jou aan zijn ouders voor te stellen? Had hij al een datum in gedachten?
Denk dat je heel goed moet gaan nadenken wat dit voor de toekomst betekend en veel met hem over jullie toekomst moet gaan praten en wat zijn ouders daar voor betekenis in zullen hebben. Ik wil je niet bang maken en weet ook wel dat relaties goed kunnen gaan ondanks de cultuurverschillen maar het gaat heel vaak fout door de familie. Als zij jou als nederlandse niet zullen zien zitten, dan wordt het hard werken voor je om het tegendeel te bewijzen en is het dat allemaal wel waard. Hebben zijn broers/zussen wel nederlanse mannen/vrouwen?
Denk dat je heel goed moet gaan nadenken wat dit voor de toekomst betekend en veel met hem over jullie toekomst moet gaan praten en wat zijn ouders daar voor betekenis in zullen hebben. Ik wil je niet bang maken en weet ook wel dat relaties goed kunnen gaan ondanks de cultuurverschillen maar het gaat heel vaak fout door de familie. Als zij jou als nederlandse niet zullen zien zitten, dan wordt het hard werken voor je om het tegendeel te bewijzen en is het dat allemaal wel waard. Hebben zijn broers/zussen wel nederlanse mannen/vrouwen?
donderdag 24 maart 2011 om 12:28
Zijn broertje heeft geen nederlandse vriendin, maar wel een vriendin uit een andere cultuur dan hijzelf. Zijn broer is wel samen met iemand uit dezelfde cultuur.
En ik weet dat er in andere culturen anders over gedacht word. Dat daar 7 maanden nog te vroeg is om voorgesteld te worden.
Ik wil hem ook geen ultimatum stellen, maar ik ben wel van mening dat als je opziet tegen de confrontatie en je stelt hem maar uit en uit en uit...dat het wel steeds moeilijker word....
En ik weet dat er in andere culturen anders over gedacht word. Dat daar 7 maanden nog te vroeg is om voorgesteld te worden.
Ik wil hem ook geen ultimatum stellen, maar ik ben wel van mening dat als je opziet tegen de confrontatie en je stelt hem maar uit en uit en uit...dat het wel steeds moeilijker word....
donderdag 24 maart 2011 om 13:05
Hij zegt alleen maar: het komt wel goed.
Maar het klinkt een beetje als: ooit komt het wel goed. En als ik dan zeg ja hoe ga je dat dan doen met de vakantie. lijkt het je niet slim om in ieder geval van te voren dit wel te vertellen dan draait hij eromheen of reageert niet.
Hij geeft wel aan de situatie ook niet leuk te vinden en dat hij zich er heel schuldig om voelt naar mij toe.
Maar hij is uiteindelijk degene die de stap moet zetten en me mee naar binnen moet nemen.
Want ik zelf ga niet zomaar aanbellen en naar binnen lopen.
Maar het klinkt een beetje als: ooit komt het wel goed. En als ik dan zeg ja hoe ga je dat dan doen met de vakantie. lijkt het je niet slim om in ieder geval van te voren dit wel te vertellen dan draait hij eromheen of reageert niet.
Hij geeft wel aan de situatie ook niet leuk te vinden en dat hij zich er heel schuldig om voelt naar mij toe.
Maar hij is uiteindelijk degene die de stap moet zetten en me mee naar binnen moet nemen.
Want ik zelf ga niet zomaar aanbellen en naar binnen lopen.
donderdag 24 maart 2011 om 13:17
TO, het is vooral geduld..
Ik heb nu 8 maanden een relatie met mijn vriend. Mijn vriend zijn ouders zijn alletwee marokkaans en hij is ook moslim. Vriend zelf is in Nederland geboren.
Bij hen is het hetzelfde verhaal, ze zijn er niet blij mee dat hij een Nederlandse vriendin heeft en denken ook dat het maar een bevlieging is. Daarom willen ze mij ook niet ontmoeten. Ze weten wel van mij af en ze weten ook dat vriend en ik een serieuze relatie hebben, ze keuren het alleen niet goed omdat ik 1. geen marokkaanse ben en 2. geen moslima ben.
Voor mijn vriend is dit vooral het lastigst omdat hij er tussenin staat. Hij is er alleen wel open over naar zijn ouders. Ze weten alles. Ook als hij het weekend bij mij is bijvoorbeeld.
Desondanks gaat mijn vriend voor de volle 100% voor mij. Qua cultuur hebben we niet veel verschil ( ik kom uit een indonesische familie, maar ook in Nederland opgegroeid) het enige verschil dat wij hebben is geloofsovertuiging. Hier praten we gewoon goed over. Ik ben katholiek en hij is moslim. Het geloof staat nooit tussen ons in omdat we van elkaar accepteren dat we andere gebruiken hebben hier in. We hebben serieuze toekomstplannen en zelfs al gepraat over hoe we het zouden doen met kinderen.
Wij hebben elkaar en putten daar onze kracht uit. Hij is bij mijn familie erg welkom, ik alleen niet in zijn familie. Hij denkt zelf dat die acceptatie moet groeien. Wij blijven onze gang gaan en houden rekening waar nodig. We doen alles weloverwogen en het belangrijkste; altijd open blijven naar elkaar.
Daar zit bij ons de kracht. Wij zijn van mening dat elke relatie werken is.
Nu is mijn vriend niet superpraktiserend moslim, en voelt zich meer een nederlander dan een marokkaan. Hij zegt zelf dat zijn ouders qua cultuur en geloof 'van de oude stempel' zijn, en dat wat hun nastreven niet van deze ( westerse) tijd is.
Ik heb me er lang druk om gemaakt en voelde me ook mindewaardig. Maar ik kan de mening van zijn ouders niet veranderen en hij ook niet. Wij geloven in onze relatie en werken daar aan. Degenen die erachter staan, heel fijn. Degenen die dat niet staan, dan niet. Zo lang wij maar gelukkig zijn.
Ik heb nu 8 maanden een relatie met mijn vriend. Mijn vriend zijn ouders zijn alletwee marokkaans en hij is ook moslim. Vriend zelf is in Nederland geboren.
Bij hen is het hetzelfde verhaal, ze zijn er niet blij mee dat hij een Nederlandse vriendin heeft en denken ook dat het maar een bevlieging is. Daarom willen ze mij ook niet ontmoeten. Ze weten wel van mij af en ze weten ook dat vriend en ik een serieuze relatie hebben, ze keuren het alleen niet goed omdat ik 1. geen marokkaanse ben en 2. geen moslima ben.
Voor mijn vriend is dit vooral het lastigst omdat hij er tussenin staat. Hij is er alleen wel open over naar zijn ouders. Ze weten alles. Ook als hij het weekend bij mij is bijvoorbeeld.
Desondanks gaat mijn vriend voor de volle 100% voor mij. Qua cultuur hebben we niet veel verschil ( ik kom uit een indonesische familie, maar ook in Nederland opgegroeid) het enige verschil dat wij hebben is geloofsovertuiging. Hier praten we gewoon goed over. Ik ben katholiek en hij is moslim. Het geloof staat nooit tussen ons in omdat we van elkaar accepteren dat we andere gebruiken hebben hier in. We hebben serieuze toekomstplannen en zelfs al gepraat over hoe we het zouden doen met kinderen.
Wij hebben elkaar en putten daar onze kracht uit. Hij is bij mijn familie erg welkom, ik alleen niet in zijn familie. Hij denkt zelf dat die acceptatie moet groeien. Wij blijven onze gang gaan en houden rekening waar nodig. We doen alles weloverwogen en het belangrijkste; altijd open blijven naar elkaar.
Daar zit bij ons de kracht. Wij zijn van mening dat elke relatie werken is.
Nu is mijn vriend niet superpraktiserend moslim, en voelt zich meer een nederlander dan een marokkaan. Hij zegt zelf dat zijn ouders qua cultuur en geloof 'van de oude stempel' zijn, en dat wat hun nastreven niet van deze ( westerse) tijd is.
Ik heb me er lang druk om gemaakt en voelde me ook mindewaardig. Maar ik kan de mening van zijn ouders niet veranderen en hij ook niet. Wij geloven in onze relatie en werken daar aan. Degenen die erachter staan, heel fijn. Degenen die dat niet staan, dan niet. Zo lang wij maar gelukkig zijn.
donderdag 24 maart 2011 om 13:20
Dus een tip die ik jou wil meegeven TO, en voor jouw vriend.
Het is belangrijk om open te zijn. Niet alleen naar elkaar maar ook voor jouw vriend naar zijn ouders toe. Zodra hij begint erover te liegen, zou ik me pas echt minderwaardig voelen. Hij zal voor jullie moeten vechten.
En voor jou. Als hij echt om je geeft en hij ziet een toekomst met je, vertrouw er dan op dat het zijn weg wel zal vinden. Het is niet makkelijk, zeker niet. Maar voor alles is een weg.
Ik wil je veel geluk wensen en ik hoop dat jullie een weg zullen vinden!
Het is belangrijk om open te zijn. Niet alleen naar elkaar maar ook voor jouw vriend naar zijn ouders toe. Zodra hij begint erover te liegen, zou ik me pas echt minderwaardig voelen. Hij zal voor jullie moeten vechten.
En voor jou. Als hij echt om je geeft en hij ziet een toekomst met je, vertrouw er dan op dat het zijn weg wel zal vinden. Het is niet makkelijk, zeker niet. Maar voor alles is een weg.
Ik wil je veel geluk wensen en ik hoop dat jullie een weg zullen vinden!
donderdag 24 maart 2011 om 13:33
Ja wij hebben elkaar ook zeer zeker wel. En ook al gaat niet alles perfect ik weet wel zeker dat ik met hem wil blijven.
Alleen hij is dus niet eerlijk als hij met mij weg is...
Een weekendje weg is weg voor zn werk...
Bij mij slapen een aantal nachten...als hij gebeld word door familie kan ik niet hardop praten...
Ze weten heust wel iets.. ze zijn niet achterlijk(tenminste dat denk ik toch)
Ik ben nl wel bij zn broertje en broer thuisgeweest...
En 1 x ben ik daar binnen geweest(alleen toen waren zn ouders weg) maar zijn nicht was daar wel...en ik geloof NOOIT dat die haar mond heeft gehouden....Die is namelijk ook een stuk traditioneler..." oude stempel"
X
Alleen hij is dus niet eerlijk als hij met mij weg is...
Een weekendje weg is weg voor zn werk...
Bij mij slapen een aantal nachten...als hij gebeld word door familie kan ik niet hardop praten...
Ze weten heust wel iets.. ze zijn niet achterlijk(tenminste dat denk ik toch)
Ik ben nl wel bij zn broertje en broer thuisgeweest...
En 1 x ben ik daar binnen geweest(alleen toen waren zn ouders weg) maar zijn nicht was daar wel...en ik geloof NOOIT dat die haar mond heeft gehouden....Die is namelijk ook een stuk traditioneler..." oude stempel"
X
donderdag 24 maart 2011 om 13:56
Oke, dat stiekeme van jouw vriend veranderd de zaak wel een beetje. Waarom wil hij niet eerlijk zijn? Heb je het daar al eens over gehad? Is hij ergens bang voor misschien en waar is hij dan bang voor?
Voor mijn vriend was het een sprong in het diepe maar er ging veel last van zijn schouders af dat hij het kwijt was
Voor mijn vriend was het een sprong in het diepe maar er ging veel last van zijn schouders af dat hij het kwijt was
donderdag 24 maart 2011 om 13:58
Ik zal niet zeggen dat een relatie tussen twee mensen van verschillende culturen niet kan.
Maar uit welke cultuur je ook komt; Men moet wel vechten voor zijn/haar relatie.
Dat hij de druk voelt van zijn familie en jou hierdoor nog niet wilt/kan voorstellen; Dat kan na meer verloop van tijd nog wel.
Maar dat hij tegen zijn ouders liegt over jullie samen zijn, dat zou mij te ver gaan.
Je bent zijn vriendin, niet een of andere maitresse die je moet weg moffelen.
Als hij voor jou en jullie relatie wilt gaan zal hij eerlijk naar zijn familie moeten zijn.
Hoe verwacht hij anders dat zij jullie als een echt stelletje gaan zien??
Als hij op deze manier nu al niet voor jou kan/wil kiezen zie ik weinig hoop voor de toekomst.
Maar uit welke cultuur je ook komt; Men moet wel vechten voor zijn/haar relatie.
Dat hij de druk voelt van zijn familie en jou hierdoor nog niet wilt/kan voorstellen; Dat kan na meer verloop van tijd nog wel.
Maar dat hij tegen zijn ouders liegt over jullie samen zijn, dat zou mij te ver gaan.
Je bent zijn vriendin, niet een of andere maitresse die je moet weg moffelen.
Als hij voor jou en jullie relatie wilt gaan zal hij eerlijk naar zijn familie moeten zijn.
Hoe verwacht hij anders dat zij jullie als een echt stelletje gaan zien??
Als hij op deze manier nu al niet voor jou kan/wil kiezen zie ik weinig hoop voor de toekomst.
donderdag 24 maart 2011 om 14:20
Ik vind het wel erg makkelijk van hem om te zeggen dat hij er geen zin in heeft om de confrontatie aan te gaan.
Hij moet ook aan jouw gevoelens denken en hiermee walst hij hier, naar mijn mening, wel makkelijk overheen.
Dat hoeft het trouwens ook niet te zijn, maar hij moet iig eerlijk zijn over waar hij is als hi jeen weekendje weg gaat bijvoorbeeld.
Dat jij je mond moet houden wanneer een van zijn familieleden belt is natuurlijk absurd.
Hij moet ook aan jouw gevoelens denken en hiermee walst hij hier, naar mijn mening, wel makkelijk overheen.
Dat hoeft het trouwens ook niet te zijn, maar hij moet iig eerlijk zijn over waar hij is als hi jeen weekendje weg gaat bijvoorbeeld.
Dat jij je mond moet houden wanneer een van zijn familieleden belt is natuurlijk absurd.
