gaat het echt voorbij???

Het gaat echt over!

Alleen kan het wel even duren helaas, het moet slijten.

Geen contact met je ex zal het proces versnellen, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan

sterkte ldvd doet zo'n pijn!

Het gaat echt over. Langzamerhand steeds een beetje meer. Tot je op een dag wakker wordt en merkt dat hij niet meer het eerste is waar je aan denkt. Dan weet je dat het beter gaat.



Je zal er doorheen moeten. Maar weet je, er is bijna niemand die dit niet heeft meegemaakt. En die dit niet heeft overleefd. Meerdere keren. Sommige mensen hebben zelfs niet eens zo'n waardevolle relatie gehad die al die pijn en tranen waard was.

2 maanden voorbij en nog steeds in tranen?

Zwelgen mag, ik ben groot voorstander van huilen,zwelgen en eigenlijk ook van een tikkie zelfmedelijden als het net over is.



Maar na 2 maanden wordt het tijd jezelf eens een schop onder den bibs te geven.



Stort je ook op iets

Koop een paar hardloopschoenen en ga rennen..

Echt, het verzet je zinnen, je ziet de vooruitgang en je wordt trots

Trots op jezelf.



Schrijf een boek.



Leen een hond

(ik heb kilometers gelopen met mijn hond toen mijn relatie op de klippen liep)



Maar ga iets DOEN!

Van thuiszitten wordt je na 2 maanden niet gelukkiger...



Oja, en laat alle hoop varen..

Als hij terug had gewild, dan had hij dat wel gedaan...



Sterkte!

Ik vind 2 maanden niet lang hoor. Hoe lang heeft de relatie geduurd?

O ja , en het gaat absoluut over.

2 maanden in complete wanhoop?

Das best lang hoor...

Dat vreet energie..



Kijk ik snap dat niet al het verdriet weg is na twee maanden

(dat duurde hier zo ongeveer 1,5 jaar) maar ik wilde na een week of vier echt wel weer een beetje gaan functioneren....



Huilen deed ik dan savonds wel even in bed of zo...

quote:nouschi schreef op 11 december 2010 @ 18:47:

Ik vind 2 maanden niet lang hoor. Hoe lang heeft de relatie geduurd?

O ja , en het gaat absoluut over.3 jaar (las ik net onder het loepje)

quote:sproet35 schreef op 11 december 2010 @ 18:59:

bijna 3 jaar.... en het was een ongelijke relatie.... ik gaf en gaf en hij nam.... en daar was ik zelf bij hoor.... ik ben mezelf volledig voorbij gelopen... zo erg geprobeerd alles voor hem goed te doen... alles voor en bij hem.... alles om maar van hem het gevoel te krijgen dat ik goed ben zoals ik ben.... zo weinig zelfvertrouwen... zo graag gewild dat hij eens echt voor mij koos, trots op me was.... alles wat ik wel aan hem gaf... zo veel liefde heb ik gegeven.. en niet terug gekregen..

Oh, je bent dus gewoon hartstikke verslaafd aan negatieve aandacht

En nu ben je aan het afkicken...

Maar ga iets doen in godsnaam!!!



al met al geen gezonde relatie maar ipv dat ik bli ben dat het over is, iemand wil die ook volledig voor mij gaat,... mis ik heb met zoveel pijn en verdriet...



nog contact met de kinderen gehad.... voor hen omdat ze me zo missen... mij deed het zo veel verdriet...



dank voor alle lieve woorden en bemoedigingen... al voelt het nu alsof ik liever dood ben.... maar dat kan ik mijn familie niet aan doen....

Wat een ontzettend stompzinnige opmerking is dit zeg!

Sorry dat ik het zeg en dat ik eigenlijk ook behoorlijk boos wordt nu!



Je wilt eigenlijk liever dood, omdat je relatie met een weggewaaid dakraam is stukgelopen?



Ga heel hard met jezelf aan de slag, maar pas op met dit soort opmerkingen...

Die laatste zinnen klinken wel heel dramatisch Sproet. Kom op joh, huis uit ga wat afspreken met familie of vrienden om wat leuks te doen.

Wat je vertelt was het al geen gelijkwaardige relatie dus nu voor jezelf kiezen, zorgen dat jij weer goed functioneert en het leuk hebt.

Het gaat echt over.....



Proberen voorlopig geen (maar dan ook géén) contact met je ex te hebben helpt.....



Sterkte......

weggewaaid dakraam

quote:rosanna08 schreef op 11 december 2010 @ 19:20:

weggewaaid dakraam

Geweldig is ie hè, niet van mij overigens

Ik dacht van Leo, ben hem hier eens tegengekomen op het forum en sindsdien gebruik ik hem voor alle kneuzen, oelewappers en lapzwansen van deze maatschappij



Ook IRL, en dan moet ik zelf altijd heel hard lachen

volgens mij is die idd van Leo net als droeftoeter



maar goed, dit is offtopic



TO, Sum heeft gelijk, verdriet mag, zwelgen ook voor even, maar uiteindelijk moet je jezelf er weer uittrekken en kun je niet gaan zitten wachten tot het weg is. Daar moet je zelf ook iets in doen

2 maanden treuren vind ik na een relatie van 3 jaar niet echt lang. Wat ik je wel kan meegeven probeer het een beetje in perspectief te gaan zien. Je wilt weer gelukkig worden zeg je, maar wat ik lees moet je je de vraag serieus stellen was je met hem wel echt gelukkig in die relatie? Probeer uit de drama te stappen en serieuze vragen aan jezelf te stellen. Verder lief voor jezelf zijn, maar niet in zelfmedelijden weg te zakken.

quote:sproet35 schreef op 11 december 2010 @ 19:25:en nee... ik zoek geen contact meer met hem... ga hem ook niet bellen...Ik quote dit even voor alle zekerheid. En ook niet meer reageren wanneer hij contact met jou zoekt. Verder eens met wat eerder is gezegd; wees lief voor jezelf en zoek afleiding (en even alles en overal behalve waar je op zoek gaat naar een andere man).

quote:sproet35 schreef op 11 december 2010 @ 19:25:

sorry......ik ben wel erg wanhopig...

Stap 1, je bent niet wanhopig je bent verdrietig

Je bent wanhopig als de liefde van je leven aan een kut ziekte komt te overlijden.

Je bent wanhopig als je kinderen ontvoerd worden

Je bent wanhopig als je je huis je baan tegelijkertijd verliest

Dit is verdriet en dat kan je omdraaien naar iets anders....





en ik wil niet dat het me zo veel pijn doet... ik ga hier kapot aan...

ik wil weer gelukkig zijn...

Dat wil je eigenlijk wel

Want nogmaals wat je nu doet is zwelgen.

Als je wilt stoppen KAN je stoppen

En nee dan ben je niet in 1x weer vrolijk en blij, maar je KAN hiermee stoppen!

maar het enige wat ik doe is denken... hopen en huilen... pijn voelen van toen n pijn van nu...

Dat woordje maar doet het hem, daarmee ontkracht je zelf ALLES wat je voor de komma zegt

ik geef mezelf echt wel een schop onder mijn kont.... heb proff hulp gezocht want idd worden oude wonden hiermee ook weer opengereten.... ik zoek afleiding, bezoek vrienden.. maar overal duiken de gedachtes op en huil ik van binnen... ik wil ook niet de hele tijd over hem praten...

Doe dat dan ook niet, elke keer als je over hem wilt beginnen zeg je tegen jezelf....NEE, dat ga ik nu eens niet doen!

over wat hij me aan heeft gedaan en dat hij me nu aandoet... in het begin heb ik hemnog een mail en sms gestuurd maar hij heeft ze genegeerd... heb ik me zo in hem vergist...? ben ik het niet waard?

Omdraaien die handel

Hij is JOU niet waard, en dat zinnetje gewoon heel pragmatisch 1000x per dag hardop herhalen....



heb echt wat aan jullie positieve woorden.... en ook aan jullie bozige woorden hoor...het mag niet zo zijn dat mijn leven ophoudt omdat hij er niet meer in is.... ik vind het moeilijk om mijn toekomstbeeld met hem en d kinderen los te laten....

Had je met hem kinderen gewild?

Je bent niet wijs!

Iemand die je zo ongelukkig maakt binnen een relatie daar moet je vooral geen kindertjes mee maken, recept voor drama!

durf niet op mezelf te vertrouwen... heb zo een arm om me heen nodig

Je hebt die arm niet nodig (weer zwelgen) je hebt je eigen kracht nodig.

Zodra je daarop kunt vertrouwen kan je verder

En zal je er ook voor zorgen dat zo'n verknipte relatie je niet nog eens overkomt)

... en het liefst nog van hem.... AAAAARGH!!! gek word ik er van... ook van mezelf...ik drijf iedereen tot wanhoop...

je drijft vooral jezelf tot wanhoop

En das een beetje dom, correctie, das heel erg dom!!!



en nee... ik zoek geen contact meer met hem... ga hem ook niet bellen...

Tip 2 dus:

Werk aan jezelf, aan je zelfvertrouwen en blok dwangmatig elke gedachte aan hem



Toen mijn relatie stuk lieo en lag te zwelgen in mijn bed was dat mijn enige doel!

Elke keer als ik aan hem dacht ging ik een stuk rennen



Wat resulteerde in het feit dat ik na 4 weken met gemak 10 kilometer liep

Maar het hielp wel!!!



Wat ik bedoel te zeggen is:

Er is er 1 die dit kan stoppen en dat ben jij zelf!

wat Sum zegt....elk woord

quote:sproet35 schreef op 11 december 2010 @ 19:47:

we wilden geen kinderen, zijn kinderen van 9 en 14 waren elk weekend bij ons....

de rest heb je ook gelezen???

en reactie?

Helemaal eens met summerdance. Morgen sta je op en het eerste wat je zegt is; en nu ben ik het zat!

Dan ga je lekker ontbijten, stukkie wandelen, een leuke dvd bekijken en vooral niet aan hem denken. Elke keer als je toch aan hem denkt en je merkt het roep je hard; rot op!

Echt, het helpt.

Alleen nog maar leuke dingen doen en aan denken.

Ik zou wel een manier willen vinden om contact te houden met deze kinderen.