Relaties
alle pijlers
gaat het echt voorbij???
zaterdag 11 december 2010 om 18:29
hoi,
heb hier al eens eerder gepost..... relatie nu dik 2 maanden voorbij... en mijn hoofd en lijf blijven vol zitten met vragen, verdriet, wanhoop, angst en pijn....toekomstbeeld volledig weg...
hij wil wel met me bellen maar dan niet over "moeilijke"dingen praten... ik blijf steeds hopen dat het ooit nog goed komt... dan weer het besef dat dat niet in de lijn der verwachtingen ligt...
hij heeft zich gestort op zijn grote passie: sporten... en ik?? mijn leven ligt op zijn kop en ik ben een wrak... continu ben ik in mijn hoofd bezig met mezelf te pijnigen met gedachtes maar ook mezelf proberen er niet onder te laten krijgen...op mijn werk maak ik zonder te weten fouten dat krijg ik te horen.....
.
ik ben wanhopig en niemand kan me helpen...
gaat het echt over... ik heb weinig vrienden in de buurt... gelukkig wel familie maar zij weten ook niet wat te doen om mij te helpen...
ik voel me zo in de steek gelaten... heb zo weinig zelfvertrouwen...
ik weet het echt niet meer....ben blij als er weer een dag voorbij is, slapen, niks hoeven voelen, maar als ik wakker wordt begint het allemaal weer...
wie herkent dit? gaat het echt over...? en hoe??
sproet
heb hier al eens eerder gepost..... relatie nu dik 2 maanden voorbij... en mijn hoofd en lijf blijven vol zitten met vragen, verdriet, wanhoop, angst en pijn....toekomstbeeld volledig weg...
hij wil wel met me bellen maar dan niet over "moeilijke"dingen praten... ik blijf steeds hopen dat het ooit nog goed komt... dan weer het besef dat dat niet in de lijn der verwachtingen ligt...
hij heeft zich gestort op zijn grote passie: sporten... en ik?? mijn leven ligt op zijn kop en ik ben een wrak... continu ben ik in mijn hoofd bezig met mezelf te pijnigen met gedachtes maar ook mezelf proberen er niet onder te laten krijgen...op mijn werk maak ik zonder te weten fouten dat krijg ik te horen.....
.
ik ben wanhopig en niemand kan me helpen...
gaat het echt over... ik heb weinig vrienden in de buurt... gelukkig wel familie maar zij weten ook niet wat te doen om mij te helpen...
ik voel me zo in de steek gelaten... heb zo weinig zelfvertrouwen...
ik weet het echt niet meer....ben blij als er weer een dag voorbij is, slapen, niks hoeven voelen, maar als ik wakker wordt begint het allemaal weer...
wie herkent dit? gaat het echt over...? en hoe??
sproet
donderdag 16 december 2010 om 20:19
Ik denk dat een psychotherapeut je niet voor niets in crisisopvang wil laten plaatsen, en dat je daar dus goed aan doet. Je bent zo ongezond bezig, valt steeds extreem terug in het denken aan hem.
Denk eens aan jezelf (en niet zo negatief denken, als ik me maar genoeg wijsmaak dat ik geen 10 meter kan lopen dan gaat die 10 meter ook niet lukken, terwijl ik met wat training een marathon aankan).
Denk eens aan jezelf (en niet zo negatief denken, als ik me maar genoeg wijsmaak dat ik geen 10 meter kan lopen dan gaat die 10 meter ook niet lukken, terwijl ik met wat training een marathon aankan).
donderdag 16 december 2010 om 20:21
quote:sproet35 schreef op 16 december 2010 @ 20:08:
wat dedenjullie met de vele vragen in je hoofd.... de gedachtes waar je jezelf alleen maar meer de grond in krijgt, jezelf pijnigen.... het is niet te stoppen....Blokken, heel hard blokken en dingen doen waar je wel blij van wordt. Ga lekker op de bank zitten met een kop thee of warme chocolade melk en duik in een mooi boek. Of maak een frisse winteravondwandeling (sneeuw genoeg) en val daarna met een glimlach in je warme bed om je voeten te warmen.
wat dedenjullie met de vele vragen in je hoofd.... de gedachtes waar je jezelf alleen maar meer de grond in krijgt, jezelf pijnigen.... het is niet te stoppen....Blokken, heel hard blokken en dingen doen waar je wel blij van wordt. Ga lekker op de bank zitten met een kop thee of warme chocolade melk en duik in een mooi boek. Of maak een frisse winteravondwandeling (sneeuw genoeg) en val daarna met een glimlach in je warme bed om je voeten te warmen.
donderdag 16 december 2010 om 20:26
donderdag 16 december 2010 om 20:27
ik ben ook heel boos op hem.... en ook daar kan ik niks mee.... want het raakt hem allemaal niet....
en ik probeer de laatste tijd ook goed voor mezelf te zijn... uitgebreid onder de douche, beter eten...
het blijft een nachtmerrie... maar ik wil me er ook niet onder laten krijgen.... crisisopvang: dan ben ik nog verder an huis, verlies mijn baan... en ik wil hier allemaal boven staan... het mag niet zo zijn dat ik hieraan onderdoor ga.... dat wil ik niet... ik wil ooit weer gelukkig zijn met iemand die wel liefde geeft... niet alleen maar neemt...
en ik probeer de laatste tijd ook goed voor mezelf te zijn... uitgebreid onder de douche, beter eten...
het blijft een nachtmerrie... maar ik wil me er ook niet onder laten krijgen.... crisisopvang: dan ben ik nog verder an huis, verlies mijn baan... en ik wil hier allemaal boven staan... het mag niet zo zijn dat ik hieraan onderdoor ga.... dat wil ik niet... ik wil ooit weer gelukkig zijn met iemand die wel liefde geeft... niet alleen maar neemt...
donderdag 16 december 2010 om 20:29
Nou dan !
Vind het niet goed van jezelf dat je op deze wijze af glijdt wanneer je verdriet voelt. Wees ongelofelijk boos... schreeuw en krijs effe wanneer nodig. En dan gewoon weer verder met de dag.
Vind het niet goed van jezelf dat je op deze wijze af glijdt wanneer je verdriet voelt. Wees ongelofelijk boos... schreeuw en krijs effe wanneer nodig. En dan gewoon weer verder met de dag.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 16 december 2010 om 20:30
ik heb een lange geschiedenis van eetstoornissen... meer dan de helft van mijn leven al in ziekenhuizen daarover opgenomen geweest... de reden van het hebben van die stoornis zorgt voor extra moeilijkheid en gevoelens bij het verwerken van wat er is gebeurd....
leven doet pijn nu....en ik vertrouwde hem....
leven doet pijn nu....en ik vertrouwde hem....
donderdag 16 december 2010 om 20:33
quote:sproet35 schreef op 16 december 2010 @ 20:27:
ik ben ook heel boos op hem.... en ook daar kan ik niks mee.... want het raakt hem allemaal niet....
en ik probeer de laatste tijd ook goed voor mezelf te zijn... uitgebreid onder de douche, beter eten...
het blijft een nachtmerrie... maar ik wil me er ook niet onder laten krijgen.... crisisopvang: dan ben ik nog verder an huis, verlies mijn baan... en ik wil hier allemaal boven staan... het mag niet zo zijn dat ik hieraan onderdoor ga.... dat wil ik niet... ik wil ooit weer gelukkig zijn met iemand die wel liefde geeft... niet alleen maar neemt...Gá er dan boven staan. Mijn god, wat lét je?
ik ben ook heel boos op hem.... en ook daar kan ik niks mee.... want het raakt hem allemaal niet....
en ik probeer de laatste tijd ook goed voor mezelf te zijn... uitgebreid onder de douche, beter eten...
het blijft een nachtmerrie... maar ik wil me er ook niet onder laten krijgen.... crisisopvang: dan ben ik nog verder an huis, verlies mijn baan... en ik wil hier allemaal boven staan... het mag niet zo zijn dat ik hieraan onderdoor ga.... dat wil ik niet... ik wil ooit weer gelukkig zijn met iemand die wel liefde geeft... niet alleen maar neemt...Gá er dan boven staan. Mijn god, wat lét je?
donderdag 16 december 2010 om 20:34
quote:sproet35 schreef op 16 december 2010 @ 20:08:
wat dedenjullie met de vele vragen in je hoofd.... de gedachtes waar je jezelf alleen maar meer de grond in krijgt, jezelf pijnigen.... het is niet te stoppen....
Jawel, het is wel te stoppen. Daag deze gedachten uit.
Je blijft je niet zo voelen, als je dit niet zelf wil!
Vragen waarop je geen antwoord krijgt moet je niet meer stellen aan jezelf.
Ga niet denken in zinnen als; dit gaat nooit over, ik zal me altijd zo voelen, dat maakt de wanhoop die je voelt groter. Accepteer dat je voor nu verdriet voelt, geef jezelf de ruimte voor dat verdriet, maar probeer ervoor te zorgen dat het niet groter wordt dan je zelf bent.
Snap je wat ik bedoel?
wat dedenjullie met de vele vragen in je hoofd.... de gedachtes waar je jezelf alleen maar meer de grond in krijgt, jezelf pijnigen.... het is niet te stoppen....
Jawel, het is wel te stoppen. Daag deze gedachten uit.
Je blijft je niet zo voelen, als je dit niet zelf wil!
Vragen waarop je geen antwoord krijgt moet je niet meer stellen aan jezelf.
Ga niet denken in zinnen als; dit gaat nooit over, ik zal me altijd zo voelen, dat maakt de wanhoop die je voelt groter. Accepteer dat je voor nu verdriet voelt, geef jezelf de ruimte voor dat verdriet, maar probeer ervoor te zorgen dat het niet groter wordt dan je zelf bent.
Snap je wat ik bedoel?
Grief is just love with nowhere to go
donderdag 16 december 2010 om 20:35
Wat ik deed.
Ehm... het hele forum volplempen met mijn gedachtes.
Vriendinnen bellen om tegenaan te vloeken en te janken.
De ogen uit mijn kop janken.
De deur uitgaan en afleiding opzoeken.
Een keer keihard tegen een stoel geschopt.
Avonden in de tuin gewerkt.
Klussen in huis opknappen.
Janken.
Weer forummers gaan vermoeien met mijn lappen text.
Met mede nachtbrakers msnen.
Keihard muziek op zetten.
Mijn pissigheid omzetten in bergen verzetten.
Had ik janken al genoemd?
Nou ja zoiets.
Ehm... het hele forum volplempen met mijn gedachtes.
Vriendinnen bellen om tegenaan te vloeken en te janken.
De ogen uit mijn kop janken.
De deur uitgaan en afleiding opzoeken.
Een keer keihard tegen een stoel geschopt.
Avonden in de tuin gewerkt.
Klussen in huis opknappen.
Janken.
Weer forummers gaan vermoeien met mijn lappen text.
Met mede nachtbrakers msnen.
Keihard muziek op zetten.
Mijn pissigheid omzetten in bergen verzetten.
Had ik janken al genoemd?
Nou ja zoiets.
donderdag 16 december 2010 om 20:35
donderdag 16 december 2010 om 20:36
sproetje, wat rot voor jouw de situatie waar jij in zit.
jij wil weer gelukkig zijn, wil niet zo veel denken hopen en huilen schrijf je.
jouw gevoel komt bij mij over alsof hij de liefde die jij kan voelen bij jouw weg heeft genomen
alsof hij macht heeft over hoeveel liefde jij voelt.
meisje, jij hebt zo veel pijn voor een groot deel niet omdat hij weg is maar omdat jij liefde niet kan delen en geven.
liefde zit in jouw en is niet een bezit die hij mee van jouw kan nemen
jij kan liefde ervaren als jij het voelt en weg geeft en jij hebt hem daar niet voor nodig
jij ben liefde zelf (vooral als vrouw zijnde) en het is niet iets wat jij alleen bij hem kan voelen
ontspan en geef jezelf een kans om liefde te voelen en weg te geven ook aan andere, ook aan andere mannen
knappe mannen, lelijke mannen, arme, rijk, met een mooie auto, zonder auto, met kinderen, zonder kinderen ....maakt niet uit
alle mannen die jij tegen zou komen geef hun jouw liefde uit jouw haart die jij hebt
en hoe meer liefde jij weg kan geven hoe meer liefde jij in jouw haart gaat voelen
hoe meer jij zou begrijpen dat jij van aandacht van andere mannen ook kan genieten .....en dat is het omkeer moment
het moment dat jij beseft dat jij ook van een andere man op een romantische manier kan houden
jij wil weer gelukkig zijn, wil niet zo veel denken hopen en huilen schrijf je.
jouw gevoel komt bij mij over alsof hij de liefde die jij kan voelen bij jouw weg heeft genomen
alsof hij macht heeft over hoeveel liefde jij voelt.
meisje, jij hebt zo veel pijn voor een groot deel niet omdat hij weg is maar omdat jij liefde niet kan delen en geven.
liefde zit in jouw en is niet een bezit die hij mee van jouw kan nemen
jij kan liefde ervaren als jij het voelt en weg geeft en jij hebt hem daar niet voor nodig
jij ben liefde zelf (vooral als vrouw zijnde) en het is niet iets wat jij alleen bij hem kan voelen
ontspan en geef jezelf een kans om liefde te voelen en weg te geven ook aan andere, ook aan andere mannen
knappe mannen, lelijke mannen, arme, rijk, met een mooie auto, zonder auto, met kinderen, zonder kinderen ....maakt niet uit
alle mannen die jij tegen zou komen geef hun jouw liefde uit jouw haart die jij hebt
en hoe meer liefde jij weg kan geven hoe meer liefde jij in jouw haart gaat voelen
hoe meer jij zou begrijpen dat jij van aandacht van andere mannen ook kan genieten .....en dat is het omkeer moment
het moment dat jij beseft dat jij ook van een andere man op een romantische manier kan houden
donderdag 16 december 2010 om 21:05
quote:DeKenau schreef op 16 december 2010 @ 20:51:
Volgens mij bedoelt TO met haar 'ik ben moe' iets anders dan letterlijk moe.
Liefdesverdriet, ok, maar krijg toch de indruk dat ze psychisch niet zo stabiel is.
Dat idee heb ik ook. En haar psychotherapeute ook blijkbaar, maar dan klikt het niet omdat die niet zegt wat ze wil horen.
Crisisopvang lijkt me niet zo'n slecht idee voor TO.
Of ze moet als de donder gaan kiezen om anders te doen, en eens haar gedachten te verzetten (vandaar mijn tip van een ontspannen avond, in een boek ipv met haar gedachten bezig zijn).
Volgens mij bedoelt TO met haar 'ik ben moe' iets anders dan letterlijk moe.
Liefdesverdriet, ok, maar krijg toch de indruk dat ze psychisch niet zo stabiel is.
Dat idee heb ik ook. En haar psychotherapeute ook blijkbaar, maar dan klikt het niet omdat die niet zegt wat ze wil horen.
Crisisopvang lijkt me niet zo'n slecht idee voor TO.
Of ze moet als de donder gaan kiezen om anders te doen, en eens haar gedachten te verzetten (vandaar mijn tip van een ontspannen avond, in een boek ipv met haar gedachten bezig zijn).
donderdag 16 december 2010 om 21:24
Kom en kop op Sproet! Je kan het heus wel. Ik ben nu 4,5 maand alleen (nou ja, okee, met twee kleine kinderen voor wie ik ook mijn kop niet wil laten hangen) en ik ben echt wel boos en erg verdrietig geweest dat mijn leven nu zo heel anders is dan ik ooit had gehoopt of had voorgesteld. Maar ik ben ook trots op mezelf. Dat ik de moed had uit een relatie te stappen die niet goed voor me was. Ook ik heb gedacht dat ik hem terug wilde maar realiseer me nu dat ik dat punt voorbij ben. Ik denk nog wel eens dat ik hem mis, vooral als actieve vader voor mijn kinderen, maar merk ook dat ik berust in de situatie, ontspan en langzaam maar zeker gelukkiger ben met mezelf (in mijn geval samen met mijn 2 kinderen natuurlijk).
Dat kun jij ook Sproet! Tijd heelt uiteindelijk echt alle wonden - of haalt in elk geval alle al te scherpe randjes weg. Maar dan zul je zelf ook dingen moeten gaan (willen) loslaten!
Dat kun jij ook Sproet! Tijd heelt uiteindelijk echt alle wonden - of haalt in elk geval alle al te scherpe randjes weg. Maar dan zul je zelf ook dingen moeten gaan (willen) loslaten!
donderdag 16 december 2010 om 21:31
De reden dat jij zo moe voel is omdat jij geeft aan hem (denken aan hem is een vorm van "geven") en verwacht dat hij terug gaat geven.
En dat is ook de reden waarom hij niks/weinig geeft, omdat jij het verwacht.
Jij geeft aan hem niet omdat jij liefde in je hebt die graag weg wil geven, maar omdat jij dat wil "ruilen" voor iet wat jij nodig hebt.
En zolang jij dat doet zou hij het voelen en niet "interessant" zou vinden om terug te geven.
Het is bijna alsof jij van iemand houd allen als zij iets terug geven.
En dat is niet de echte liefde.
Sorry voor de vergelijking maar denk daar is over na.
Wat doen hoeren? Die houden van jouw zolang jij maar betaald.
Jij wil leren geven onvoorwaardelijk en niks voor terug te verwachten. Dat is het moment wanneer je "echte" liefde terug gaat krijgen.
Geven uit jouw haart omdat jij liefde hebt en die graag wil geven "ongeacht" wat de andere doet.
Dan zijn de andere gemotiveerd om jouw dezelfde te geven.
Maar geven om te kunne krijgen kost veel energie. Veel geven om te laten zien hoe goed jij bent is niet geven uit liefde maar uit angst.
Angst om de andere te verliezen. En dan krijgen jouw geschenken een hele andere tint.
Dan zeggen jouw geschenken : ik geef aan jouw omdat ik zo onzeker voel, dus als ik jouw genoeg gegeven heb kan je dan ook tenminste een beetje terug geven.
En dat klinkt niet als liefde, maar als wanhoop.
Liefde moet gratis en onvoorwaardelijk zijn.
Ja het is de bedoeling dat op een geven moment jouw behoeften ook worden bevredigd.
Maar leer eerst om te geven omdat jij wil geven maar niet geven om terug te krijgen.
Daarom is het zo belangrijk om liefde in/uit jouw haart met andere mensen beginnen te delen.
En zolang jij niks terug verwacht (om mee te beginnen) zou je merken dat jij heel veel zou beginnen te krijgen.
En dat is ook de reden waarom hij niks/weinig geeft, omdat jij het verwacht.
Jij geeft aan hem niet omdat jij liefde in je hebt die graag weg wil geven, maar omdat jij dat wil "ruilen" voor iet wat jij nodig hebt.
En zolang jij dat doet zou hij het voelen en niet "interessant" zou vinden om terug te geven.
Het is bijna alsof jij van iemand houd allen als zij iets terug geven.
En dat is niet de echte liefde.
Sorry voor de vergelijking maar denk daar is over na.
Wat doen hoeren? Die houden van jouw zolang jij maar betaald.
Jij wil leren geven onvoorwaardelijk en niks voor terug te verwachten. Dat is het moment wanneer je "echte" liefde terug gaat krijgen.
Geven uit jouw haart omdat jij liefde hebt en die graag wil geven "ongeacht" wat de andere doet.
Dan zijn de andere gemotiveerd om jouw dezelfde te geven.
Maar geven om te kunne krijgen kost veel energie. Veel geven om te laten zien hoe goed jij bent is niet geven uit liefde maar uit angst.
Angst om de andere te verliezen. En dan krijgen jouw geschenken een hele andere tint.
Dan zeggen jouw geschenken : ik geef aan jouw omdat ik zo onzeker voel, dus als ik jouw genoeg gegeven heb kan je dan ook tenminste een beetje terug geven.
En dat klinkt niet als liefde, maar als wanhoop.
Liefde moet gratis en onvoorwaardelijk zijn.
Ja het is de bedoeling dat op een geven moment jouw behoeften ook worden bevredigd.
Maar leer eerst om te geven omdat jij wil geven maar niet geven om terug te krijgen.
Daarom is het zo belangrijk om liefde in/uit jouw haart met andere mensen beginnen te delen.
En zolang jij niks terug verwacht (om mee te beginnen) zou je merken dat jij heel veel zou beginnen te krijgen.
vrijdag 17 december 2010 om 00:15
Elizey, als ik jou lees denk ik iedere keer in welke sferen hangt ze
Maar goed, al lezende is het wel zo dat het je idd bakken energie kost zoveel met iemand bezig te zijn waar je helemaal niets voor terug krijgt.
Beter is sproet je vooral met jezelf bezig te gaan houden.
Wat wil jij? hoe wil je je levenetje verder in gaan vullen zonder hem?
Zijn er wensen die je lang hebt laten liggen waar nu misschien ruimte voor is?
Kan je nu meer gaan werken aan je eigen geluk?
Gelukkig worden geeft een ander niet aan je, dat moet je zelf gaan worden.
Probeer daar je koppie eens mee te vullen
Maar goed, al lezende is het wel zo dat het je idd bakken energie kost zoveel met iemand bezig te zijn waar je helemaal niets voor terug krijgt.
Beter is sproet je vooral met jezelf bezig te gaan houden.
Wat wil jij? hoe wil je je levenetje verder in gaan vullen zonder hem?
Zijn er wensen die je lang hebt laten liggen waar nu misschien ruimte voor is?
Kan je nu meer gaan werken aan je eigen geluk?
Gelukkig worden geeft een ander niet aan je, dat moet je zelf gaan worden.
Probeer daar je koppie eens mee te vullen
vrijdag 17 december 2010 om 10:32
quote:iry schreef op 17 december 2010 @ 00:15:
Elizey, als ik jou lees denk ik iedere keer in welke sferen hangt ze
Dat denk ik ook steeds
Maar ze heeft in grote lijnen wel gelijk
Sproet, je moet stoppen in het blijven hangen in iets wat niet is
Focussen op wat wel is
JIJ!!!
Jij moet zin in je leven krijgen
Je hebt je hele leven zonder deze meneer gedaan, dus dat gaat je de rest van je leven ook wel lukken
Ga lekker de sneeuw in
Maak een sneeuwpop en sla die in elkaar (wel even een stil plekje opzoeken anders staat het zo raar) en sla al je frustratie, en verdriet eruit
Daarna diepe ademhalen en beginnen met de rest van je leven!
Elizey, als ik jou lees denk ik iedere keer in welke sferen hangt ze
Dat denk ik ook steeds
Maar ze heeft in grote lijnen wel gelijk
Sproet, je moet stoppen in het blijven hangen in iets wat niet is
Focussen op wat wel is
JIJ!!!
Jij moet zin in je leven krijgen
Je hebt je hele leven zonder deze meneer gedaan, dus dat gaat je de rest van je leven ook wel lukken
Ga lekker de sneeuw in
Maak een sneeuwpop en sla die in elkaar (wel even een stil plekje opzoeken anders staat het zo raar) en sla al je frustratie, en verdriet eruit
Daarna diepe ademhalen en beginnen met de rest van je leven!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!