Gebroken

Sinds gisterenochtend is het uit met mijn vriendin. We hebben elkaar een aantal maanden geleden ontmoet op een festival in Budapest. Het klikte meteen en op de een of andere manier waren we opslag verliefd op elkaar.
Zij woonde helaas wel in Engeland en ik hier in Nederland, maar het was ‘t proberen waard. Ik kwam er helaas al snel achter dat zij niet zo lekker ging met drank en drugs. Dat ging steeds meer haar privé leven en ook haar financiële situatie beïnvloeden. Nou was dat nog geen probleem, want we spraken elkaar vaak en graag.
Ik ben in 2 en een halve maand daar 3 keer naar toe gereisd. Zij niet naar mij maar dat was oké. Ze heeft een vaste baan als chef dus dat was ook moeilijk. Het ging zo ontzettend goed tussen ons dat we hadden besloten dat ze hier naar toe zou verhuizen als het nog steeds goed ging in de zomer. Dat is erg bijzonder, ik vind het lastig om mijzelf aan mensen te hechten en dat alles zo snel en zo goed ging voelde echt geweldig.
Tot een maand geleden, ze kreeg een enorme boete en kon ineens de huur niet meer betalen, omdat ze al haar geld aan drank en de boete had opgemaakt. We hadden afgesproken dat ze die maand naar mij toe zou komen, maar dat zat er niet meer in.
Er kwamen steeds meer ruzies en de afstand leek wel steeds groter te worden. Een week geleden belde ze me in de ochtend huilend op om te zeggen dat ze vreemd was gegaan. In eerste instantie was ik boos op haar, maar naarmate de week verstreek merkte ik vooral dat het meer voelde als een persoonlijke aanval op mij. Ik voelde me niet mooi genoeg, niet goed genoeg en gewoon niet genoeg voor haar. Ze verzekerde mij ervan dat het niet zo was. Die week was ik erg onrustig en kom ik uit m’n vel springen om de kleinste dingen. Zij zei dat het oké was en dat we erdoor heen zouden komen dat het oké was om boos te zijn op haar.
Maandag hadden we een lang gesprek over de telefoon en ineens stond het meisje met wie ze vreemd was gegaan voor de deur. Ze wilde praten, omdat ze dit een stomme reden vond om geen vrienden meer te zijn. Ik met m’n stomme hoofd heb ze de tijd gegeven (ze waren al erg lang bevriend en ja waarom zou ik tussen een vriendschap in staan?), maar wel met de afspraak dat ze me zo snel mogelijk terug zou bellen.
Na uren niks van der gehoord te hebben begon ik haar te bellen. Ze nam maar niet op en nam maar niet op. Ik in paniek en bel gelijk een vriendin op. Het laatste wat ik wilde was alleen thuis zitten wachten, ik ben toen hals over kop naar haar vertrokken. In de trein krijg ik mijn vriendin (relatie) eindelijk te pakken. Ze was ontzettend dronken en het enige wat ze kon zeggen was I am busy. Toen hing ze weer op.
Hoe veel ik ook van der hou ik kon het echt niet meer. De volgende dag heb ik haar opgebeld en kreeg ik haar huilend aan de telefoon dat ze weer met het zelfde meisje had gezoend, maar geen sex had gehad. Niet dat ze het niet wilde zei ze maar omdat ze het niet kon, door mij. Ze voelde zich te schuldig en hield nog te veel van mij.
Op dat moment maakte het me niet meer uit. Ik vertelde haar dat ik van haar hou en dat ik niks liever wil dan een leven met haar creëeren, maar dat het niet kan als zij zichzelf niet op orde heeft. Daar maakt ze mij gewoon kapot mee. Ik zei tegen haar dat als het over een paar maanden of een jaar wel weer goed was en ze een vliegticket naar Nederland had, ik hier voor haar zou zijn en haar met liefde zou terug nemen. Ze begon te huilen en te vertellen over hoe depressief ze wel noet was en dat ze me echt niet kwijt wilde en naar de afkickkliniek zou gaan. Op dat moment was ik sterk genoeg om op te hangen en niks meer te zeggen.
De hele dag heb ik tegen een paniekaanval aangezeten. Een paar uur later belde ik haar weer en begon ze weer te huilen en te smeken. Ik wilde ook heel graag bij haar blijven maar het kon echt niet meer.
In de avond was ik weer thuis en heb ik haar nog een keer gebeld. Ze was rustiger geworden en snapte mijn punt nu. Ik kom de hele dag tegen een paniekaanval aan zitten alleen niet aan en had Veelste veel wijn gedronken. Ik was gewoon boos dus begon tegen haar te schreeuwen hoe verpest ze het allemaal wel niet had. Zij liet het gewoon over zich heen komen.
Op een gegeven moment viel deverbinding weg. Ik snapte er niks van.
Een uur later krijg ik te horen dat het meisje met wie ze vreemd was gegaan er weer was en ze niet meer kon praten want ze wilde het niet ongemakkelijk maken voor haar....
En nu lig ik in bed met het laatste beeld in Mn hoofd hoe ik mijn nu ex-vriendin zag; met het hoofd van het nieuwe meisje op haar schouder.
Ik kan niet slapen, niet eten, niet studeren, zelfs naar vriendinnen gaan of vrienden is een enorme opgave. Het enige wat wel lukt is te veel drinken en roken. HET IS ZO VERSCHRIKKELIJK NAAR. Ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen...