Relaties
alle pijlers
Gedoe kraamvisite
maandag 3 juni 2019 om 19:41
Nooit gedacht dat ik een topic als deze zou moeten openen maar helaas... De hormonen zitten hoog en de energie is laag, dus ik kan wel wat feedback/steun whatever gebruiken. Ik vraag me namelijk echt af of ik nou gek ben.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
In het najaar verwachten wij ons tweede kindje. Zeer gewenst, en de familie kijkt er ook naar uit. De vorige keer was het eerste kleinkind voor alle opa's en oma's. Mijn moeder heeft het helaas niet meer mee mogen maken. Toen ik net bevallen was, vond ik het zelf fijn om mijn vader het eerst te zien. Hij was op dat moment gelukkig weer met iemand samen, maar het gemis van mijn moeder was op dat moment duidelijk voelbaar. Zij zijn in de middag na de geboorte langs geweest(mijn jongere broer was daar ook bij, ook ivm meerijden). Mijn schoonouders zijn diezelfde avond langsgekomen, samen met zwager + vriendin.
Nu was ik er deze keer nog niet mee bezig geweest over hoe of wat. Maar het blijkt dat schoonmoeder weken geleden al een keer met mijn man gebeld heeft. Over dat ze zich gepasseerd en tweederangs voelde de vorige keer. Ze vond het ook niet leuk dat ik 'erin had gewreven' dat mijn vader eerst geweest was(ik zal dit gerust verteld hebben, hoe ze bij het erin wrijven komt is mij een raadsel). Ze wil deze keer als eerste mogen komen. Volgens mijn man is er zelfs een opmerking à la 'anders was ze er wel klaar mee', voorbij gekomen. Ze stonden immers altijd voor ons klaar etc(dit is overigens wederzijds, mijn man doet veel voor het bedrijf van zijn vader). Dat klopt overigens, ze heeft, zeker in een bepaalde periode, veel opgepast, iets wat ze wel heel graag doet. Daarnaast hebben we geld mogen lenen(wat gelukkig bijna afgelost is).
Dit hele verhaal komt voor mij volkomen uit de lucht vallen. Ik ben me van geen kwaad bewust geweest toen ik aangaf dat ik graag eerst mijn vader even wilde zien. Het gemis van mijn moeder op dat moment maakte dat ik dat graag wilde, daarbij lijkt het me als kraamvrouw niet heel vreemd om eerst je eigen ouder(s) te willen zien. Mijn schoonouders waren, vlak daarna en apart(ook vanwege de rust) net zo welkom. Ze heeft die avond nog gebeld dat t haar allemaal wat had overdonderd, en of ze de dag erna nog even langs mocht komen. Vond ik prima en leuk ook. Ze is altijd veel betrokken geweest bij ons(mee met trouwjurk passen, binnenkort gaat ze mee naar een echo en ze is zo'n beetje de eerste die nieuwtjes en leuke filmpjes van onze zoon doorkrijgt).
Ik vind het heel pijnlijk om deze verwijten over de vorige keer jaren later nog eens te moeten krijgen. Er wordt een hoop ingevuld over hoe ik dingen bedoeld zou hebben, en er wordt veel persoonlijk aangetrokken. Verder vind ik het heel naar dat ze nu van ons eist om straks de eerste te mogen zijn. Wellicht had ik daar sowieso wel voor gekozen. Ik vind alleen de manier waarop dit gaat ontzettend naar en ik zie nu ontzettend tegen de kraamtijd op. Iets dergelijks is in het verleden ook voorgekomen, en toen heb ik het ook geaccepteerd. Ze gaat voor mij nu weer een grens over, en daar voel ik me helemaal niet oke bij, ook omdat ik bang ben dat het vaker voor gaat komen. Man voelt zich klemgezet, want die wil zijn moeder graag tevreden houden, maar vindt dit ook niet fijn.
Ik hoop op tips om te kunnen relativeren. Het liefst hou ik iedereen tevreden, maar ik zou zo graag zelf bepalen hoe de eerste dagen met ons kindje eruitzien.
maandag 3 juni 2019 om 23:00
Ja.MinkeDeWit schreef: ↑03-06-2019 22:58Heb jij zelf kinderen? Zo stel je eigenlijk je eigen belang en dat van je kind achter bij dat van zeurende schoonmama.
Ik vind niet dat oma zeurt. En ik zou niet weten hoe het belang van mijn kinderen geschaad is doordat ze een paar minuten bij vader in de armen hebben gelegen.
maandag 3 juni 2019 om 23:00
Whatsinaname1988 schreef: ↑03-06-2019 22:55Nogmaals, je rukt een baby niet weg van de moeder. Zolang er geen medisch spoedgeval is gebeurd dat gewoon niet. En trouwens dat zou van het verplegend personeel ook helemaal niet mogen.
Euh, dus als de vader zijn eigen kind neemt rukt hij dat weg van de moeder? Overdrijven is ook een vak he.
maandag 3 juni 2019 om 23:00
Wil de moeder niet even rustig bijkomen en zich wassen na de bevalling? Lijkt me erg als je in zo'n toestand gelijk bezoek over de vloer krijgt.Whatsinaname1988 schreef: ↑03-06-2019 22:55Nogmaals, je rukt een baby niet weg van de moeder. Zolang er geen medisch spoedgeval is gebeurd dat gewoon niet. En trouwens dat zou van het verplegend personeel ook helemaal niet mogen.
maandag 3 juni 2019 om 23:02
Dit is wel waar vind ik.
Als ik naar mezelf kijk, het zou ervanaf hangen hoeveel uren na de bevalling het is.
Afhankelijk van mijn moedergevoel op dat moment, en ja die zijn wel echt sterk, dus dat zal de vader dan eerst bij de moeder gaan checken in mijn beleving...
maandag 3 juni 2019 om 23:02
Lijkt me dat je dat niet doet als de kijkers er al zijn. Dat doe je meestal daarvoor. Of niet. Ligt er een beetje aan wat voor soort bevalling je hebt.redbulletje schreef: ↑03-06-2019 23:00Wil de moeder niet even rustig bijkomen en zich wassen na de bevalling? Lijkt me erg als je in zo'n toestand gelijk bezoek over de vloer krijgt.
maandag 3 juni 2019 om 23:03
En heel vaak wordt ze ook achtergesteld door haar schoondochter en mag de eigen moeder veel meer als oma.
En dat is ook niet goed. Zo hebben schoondochters ook zelf schuld aan de slechte(re) band met hun schoonmoeder.
Niet altijd, maar vaak wel. De oma aan vader's kant wordt dan een tweederangsoma die ze vaak niet zo vertrouwen met hun baby.
maandag 3 juni 2019 om 23:03
Dit bedoel ik ook.
maandag 3 juni 2019 om 23:04
Het gaat toch maar in beperkte mate om de ouders en schoonouders die opa en oma zijn geworden vlak na de bevalling?
Als het goed is denkt iedereen in de eerste plaats in het belang van de gezondheid en het welzijn van de moeder die zojuist urenlang weeën heeft opgevangen en een kind door haar bekken heeft geperst, iets wat voor veel vrouwen geen kleine opgave is. Ook de vader zou in de eerste plaats aan zijn vrouw moeten denken en wat voor haar belangrijk is.
Persoonlijk zou ik er geen enkele discussie meer over willen hebben. Gewoon zeggen dat jullie het wel laten horen als de baby er is en jullie eraan toe zijn bezoek te ontvangen en het dan precies doen op de manier die voor jou goed voelt. Je bent echt niemand enige verantwoording schuldig.
Als het goed is denkt iedereen in de eerste plaats in het belang van de gezondheid en het welzijn van de moeder die zojuist urenlang weeën heeft opgevangen en een kind door haar bekken heeft geperst, iets wat voor veel vrouwen geen kleine opgave is. Ook de vader zou in de eerste plaats aan zijn vrouw moeten denken en wat voor haar belangrijk is.
Persoonlijk zou ik er geen enkele discussie meer over willen hebben. Gewoon zeggen dat jullie het wel laten horen als de baby er is en jullie eraan toe zijn bezoek te ontvangen en het dan precies doen op de manier die voor jou goed voelt. Je bent echt niemand enige verantwoording schuldig.
maandag 3 juni 2019 om 23:05
Ja douchen mag meestal met verpleging erbij maar de baby uit de kamer weg nemen en dus ook weg bij de moeder mag niet.redbulletje schreef: ↑03-06-2019 23:00Wil de moeder niet even rustig bijkomen en zich wassen na de bevalling? Lijkt me erg als je in zo'n toestand gelijk bezoek over de vloer krijgt.
En rustig wassen? Bloed overal, je voelt je uitgeput enzo dus dat rustig wassen is snel over.
maandag 3 juni 2019 om 23:10
Waarom mag dat niet? Dat is geen regel of wet hoor.Whatsinaname1988 schreef: ↑03-06-2019 23:05Ja douchen mag meestal met verpleging erbij maar de baby uit de kamer weg nemen en dus ook weg bij de moeder mag niet.
En rustig wassen? Bloed overal, je voelt je uitgeput enzo dus dat rustig wassen is snel over.
maandag 3 juni 2019 om 23:12
Whatsinaname1988 schreef: ↑03-06-2019 23:05Ja douchen mag meestal met verpleging erbij maar de baby uit de kamer weg nemen en dus ook weg bij de moeder mag niet.
Maar de vader van de pasgeborene mag zijn kind altijd oppakken, dan rukt hij het echt niet weg bij de moeder.
En waarom mag de vader niks bepalen?
Natuurlijk mag niemand zomaar de baby wegnemen, maar de vader heeft net zoveel rechten als de moeder.
Mijn man had onze pasgeboren kinderen zolang vast en waarom niet?
En als vader het kind heel even uit de kamer wil wegnemen (moeder rust bv) zou dat niet mogen? Welke wetsovertreding begaat hij dan?
maandag 3 juni 2019 om 23:14
Met terugwerkende kracht ga ik ruzie makenet mijn vader, mijn moeder, mijn exschoonouders en mijn schoonouders.
Ze hadden namelijk allemaal als eerste aandacht voor de vader, dat hij machteloos had moeten steunen zonder iets te kunnen doen.
Maar iemand die de eerste visite eist zou dan wel weer nare trekjes van mij te zien krijgen, daar heb ik geen hormonen voor nodig.
Ik kan me trouwens van mijn eerste en mijn tweede kind niet meer herinneren wie hun als eerste zag.
Ze hadden namelijk allemaal als eerste aandacht voor de vader, dat hij machteloos had moeten steunen zonder iets te kunnen doen.
Maar iemand die de eerste visite eist zou dan wel weer nare trekjes van mij te zien krijgen, daar heb ik geen hormonen voor nodig.
Ik kan me trouwens van mijn eerste en mijn tweede kind niet meer herinneren wie hun als eerste zag.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
maandag 3 juni 2019 om 23:15
Ik kan me dat ook niet voorstellen, dat de baby op dat moment van je wordt afgenomen. Zeker de eerste paar dagen wilde ik mijn kinderen echt 24/7 bij me hebben, dat is een soort oerinstinct denk ik.Whatsinaname1988 schreef: ↑03-06-2019 23:05Ja douchen mag meestal met verpleging erbij maar de baby uit de kamer weg nemen en dus ook weg bij de moeder mag niet.
En rustig wassen? Bloed overal, je voelt je uitgeput enzo dus dat rustig wassen is snel over.
Gelukkig bracht dat oerinstinct ook een kracht in me naar boven die alle sociale wenselijkheid die ik nog in me had eruit sloeg. Toen mijn huis vlak na de bevalling volzat en de familie bleef hangen heb ik op ferme toon gezegd dat het nu tijd was voor iedereen om naar huis te gaan. Vanaf dat moment ben ik erg assertief als het om mijn kinderen gaat.
Alles goed en wel, maar het belang van mijn kind gaat voor al die snel gekwetste egootjes.
maandag 3 juni 2019 om 23:16
Inderdaad. Sorry maar een moeder/vader die geen grenzen aan kan geven is geen goede ouder.Maya85 schreef: ↑03-06-2019 23:15Ik kan me dat ook niet voorstellen, dat de baby op dat moment van je wordt afgenomen. Zeker de eerste paar dagen wilde ik mijn kinderen echt 24/7 bij me hebben, dat is een soort oerinstinct denk ik.
Gelukkig bracht dat oerinstinct ook een kracht in me naar boven die alle sociale wenselijkheid die ik nog in me had eruit sloeg. Toen mijn huis vlak na de bevalling volzat en de familie bleef hangen heb ik op ferme toon gezegd dat het nu tijd was voor iedereen om naar huis te gaan. Vanaf dat moment ben ik erg assertief als het om mijn kinderen gaat.
Alles goed en wel, maar het belang van mijn kind gaat voor al die snel gekwetste egootjes.
maandag 3 juni 2019 om 23:17
Als het goed is, is de vader niet bezig met wat hij allemaal wel en niet mag bepalen en zelf wil, maar met het welzijn van zijn vrouw en pasgeboren kind.LAgirl82 schreef: ↑03-06-2019 23:12Maar de vader van de pasgeborene mag zijn kind altijd oppakken, dan rukt hij het echt niet weg bij de moeder.
En waarom mag de vader niks bepalen?
Natuurlijk mag niemand zomaar de baby wegnemen, maar de vader heeft net zoveel rechten als de moeder.
Mijn man had onze pasgeboren kinderen zolang vast en waarom niet?
En als vader het kind heel even uit de kamer wil wegnemen (moeder rust bv) zou dat niet mogen? Welke wetsovertreding begaat hij dan?
maandag 3 juni 2019 om 23:17
Wat is er schadelijk voor een kind als het een paar minuten met papa mee de gang op of naar een andere kamer gaat?Whatsinaname1988 schreef: ↑03-06-2019 23:16Inderdaad. Sorry maar een moeder/vader die geen grenzen aan kan geven is geen goede ouder.
maandag 3 juni 2019 om 23:17
Kan het zijn dat je schoonmoeder het vervelend vond dat niet je vader, maar de vriendin van je vader de kleine eerder heeft gezien dan zij?
Dat zij zich misschien meer oma voelt omdat zij "echte" familie is?
Niet dat dit haar gedrag goed praat, maar dit zou natuurlijk zomaar eens in haar koppie kunnen zitten
Dat zij zich misschien meer oma voelt omdat zij "echte" familie is?
Niet dat dit haar gedrag goed praat, maar dit zou natuurlijk zomaar eens in haar koppie kunnen zitten
maandag 3 juni 2019 om 23:18
Dus als de vader zijn eigen kind even pakt dan wordt de baby van je afgenomen?
maandag 3 juni 2019 om 23:20
En het welzijn van zijn vrouw is misschien dat hij de baby even bij zich neemt zodat zijn vrouw kan rusten.
Prima toch? Het is echt niet schadelijk voor een baby als hij even bij de vader op de arm is en de gang op gaat.
maandag 3 juni 2019 om 23:22
Ja blijkbaar. Vader is nu ook al tweederangsouder, en zijn moeder derderangsoma zeker?
Logisch dat het vaak niet botert tussen schoondochter en schoonmoeder. Want moeder doet alsof haar kind wordt weggerukt en ontvoert als de vader hem even neemt en aan zijn moeder geeft om vast te houden. My goodness, bel de politie!
maandag 3 juni 2019 om 23:24
Lezen is ook moeilijk he.
maandag 3 juni 2019 om 23:24
Het is alleen prima als TO het op dat moment prima vindt. Niet omdat het over het algemeen prima zou moeten zijn en daar dus nu al afspraken over gemaakt moeten worden, die TO misschien op het moment zelf helemaal niet prima vindt.
maandag 3 juni 2019 om 23:25
Nee, ik pleit er gewoon voor om ze te laten komen wanneer ze zelf willen en als TO haar schoonouders ‘nog niet aan kan’ pa het kind even naar een andere ruimte meeneemt. Omdat je die mensen ook hun kleinkind gunt.
